เก้าอี้ขาวในห้องแดง

by สุวรรณี สุคนธา

ละเวงเป็นผู้หญิงต้องเผชิญกับโชคชะตาอันโหดร้าย
นักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งจบการศึกษา กำลังจะก้าวสู่โลกของผู้ใหญ่ ต้องรับภาระอย่างหนักหนา
เมื่อพ่อและแม่ของเธอจากไปอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุทาง
รถยนต์ ในวันรับปริญญานั้นเอง
การประคองชีวิตของผู้หญิงตัวคนเดียว ไม่มีพ่อแม่ไว้ค่อยปรึกษา ไม่มีญาติพี่น้องอื่นใดไว้คอยเกื้อหนุน
เพื่อนที่เคยสนิทกันเมื่อครั้งที่เรียนในรั้วมหาวิทยาลัย ค่อย ๆ เติบโตและมีเส้นทางเดินชีวิตเป็นของตัวเอง
ละเวงได้งานทำเป็นมัฑณากร ต้องทำงานหนักเพื่อเลี้ยงตัวเองให้อยู่ให้ได้ และแล้วชะตาก็พาให้ละเวงมาพบกับตะวันฉาย ชายหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาดี ชาติตระกูลดี และมีฐานะร่ำรวย แต่ก็ต้องประสบเคราะห์ทำให้ต้องพรากจากกัน
จนทำให้ละเวงลงเอยกับพ่อเลี้ยงอินทร ผู้กุมความลับเรื่องญาติของละเวง

577 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของสุวรรณี สุคนธ์เที่ยง นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2475 จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นครูสอนศิลปะที่โนงเรียนศิลปศึกษา ก่อนไปเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศิลปากร

"จดหมายถึงปุก" (2508) เรื่องสั้นเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ในสตรีสาร ใช้นามปากกาว่า "สุวรรณี" ต่อมา ประมูล อุณหธูป บรรณาธิการสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ได้ตั้งนามปากกาให้ใหม่ว่า "สุวรรณี สุคนธา" เมื่อได้ส่งเรื่องสั้นให้ตีพิมพ์ในสยามรัฐ โดยนวนิยายเรื่องแรกของเธอ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" (2512) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

ผลงานการเขียนของสุวรรณีมีจุดเด่นตรงการเน้นตัวละครที่สมจริง ตัวเอกของเรื่องมิใช่คนสวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่มีชีวิตจิตใจ อารมณ์ และกิเลสเหมือนบุคคลทั่วไปที่ผู้อ่านสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริง ทั้งตัวละครยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ภาษาที่ใช้เรียบง่าย งดงาม และเสียดสีสังคม

ผลงานที่โดดเด่นของเธอ อาทิ เขาชื่อกานต์ (2513) ความรักครั้งสุดท้าย (2514) คนเริงเมือง (2516) เรื่องของน้ำพุ (2517) เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2518) ฯลฯ

Reviews

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวความรักหลายเส้าระหว่าง ละเวง สาวิตรี บูรพา ตะวันฉาย จิตดี และอินทร --- ละเวง ต้องสูญเสียบุพการีไปอย่างกระทันหันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้เธอต้องรีบหางานทันทีหลังเรียนจบเพื่อนำเงินมาจ่ายค่าบ้าน ด้วยความช่วยเหลือของ สาวิตรี เพื่อนสนิททำให้ละเวงได้มีโอกาสไปตกแต่งบ้านริมทะเลให้กับครอบครัวของ ตะวันฉาย หนุ่มลูกครึ่งเพลย์บอยผู้ตกหลุมรักละเวงตั้งแต่แรกเห็น สร้างความไม่พอใจให้กับ บูรพา เพื่อนสนิทผู้มีใจให้ละเวง ในขณะเดียวกันสาวิตรีก็แอบหลงรักบูรพาและพยายามช่วยให้เขาสมหวังกับละเวง ต่อมาละเวงได้ทำงานเป็นมัณฑนากรที่บริษัทของ จิตดี ทำให้มีโอกาสไปดูแลการตกแต่งบ้านให้กับ อินทร ที่เชียงใหม่ เหตุการณ์เริ่มซับซ้อนขึ้นเมื่อเรื่องราวเปิดเผยว่าพ่อของอินทรคือลุงแท้ ๆ ของละเวงและต้องการให้ลูกชายแต่งงานกับเธอเพื่อรักษามรดกของครอบครัว
.
เป็นนวนิยายที่ "อาร์ต" ตั้งแต่ชื่อเรื่อง "เก้าอี้ขาวในห้องแดง" ไปจนถึงบุคลิกของตัวละครและการดำเนินเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพูดกันถึงบริบทสังคมในขณะที่นวนิยายเรื่องนี้อุบัติขึ้นในปีพ.ศ.2516 นางเอกเป็นผู้หญิงสมัยใหม่ สู้ชีวิต แข็งแกร่งแต่ไม่แข็งกร้าว มีผู้ชาย 4 คนในเรื่องมารุมรัก ไ่ม่สามารถเดาได้ถูกเลยจริง ๆ ว่าพระเอกที่จะได้คู่กับละเวงคือคนไหน เพราะเทคนิคการสร้างตัวละครของผู้เขียนที่ทำให้ทุกคนเป็นสีเทา มีดีมีร้ายอย่างเท่า ๆ กันจนไม่สามารถเอาใจช่วยคนใดคนหนึ่งได้อย่างเต็มที่ เชื่อแน่ว่าในขณะที่นวนิยายเรื่องนี้พิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารลลนา จะต้องเป็นบทประพันธ์ที่เกรียวกราวในยุคนั้นมากทีเดียว
.
จัดเป็นนวนิยายแนวโรแมนติกดราม่าที่อ่านได้เพลิดเพลิน ไม่มีตัวร้ายตัวอิจฉา (แต่อาจเสียน้ำตาให้กับตัวละครบางตัว) บุคลิกของตัวละครเอกแต่ละคนชัดมาก สาวิตรีเป็นสาวอ่อนแอขั้วตรงข้ามกับละเวง บูรพาเป็นศิลปินหนุ่มผู้ขวางโลก ตะวันฉายเป็นหนุ่มหล่อที่ใครได้รู้จักก็อดจะรักเขาไม่ได้ จิตดีเป็นหนุ่มฝีปากกล้าไม่สนใจใคร และอินทรเป็นหนุ่มร้ายแต่อบอุ่น และที่โดดเด่นที่สุดคือสำนวนของ สุวรรณี สุคนธา ซึ่งเรียบง่ายแต่สวยงามน่าอ่าน ชวนให้ติดตามชีวิตของละเวงไปจนจบเรื่องเลยทีเดียว

[Pinkan Sirivadha · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายแนว Realism เน้นสะท้อนความจริงของชีวิต ตัวละครมีความเป็นปัจเจกสูง ตัวละครแต่ละคนจะไม่มีความ perfect จังหวะของชีวิตแต่ละคนขึ้นๆลงๆตามแบบคนธรรมดาทั่วไป ผู้ประพันธ์ทิ้งตอนจบแบบปลายเปิดไว้ใครผู้อ่านได้ขบคิด