На полпути к луне

by Vasily Aksyonov, Vasily Aksyonov

Są to dwa opowiadania liryczne współczesnego pisarza radzieckiego. W tytułowym bohater przemierza setki kilometrów w pogoni za dziewczyną-marzeniem, stewardessą spotkaną przelotnie w samolocie. Drugie rozgrywa się w środowisku literacko-artystycznym Moskwy, liryzm przeplata się w nim z groteską. Sam autor pisał o nim: "Jest to opowiadanie »świąteczne«, w którym ludzkie życzenia spełniają się i wszystko dobrze się kończy. W życiu, niestety, ze spełnieniem marzeń bywa nieco gorzej...".

Genres: Russian Literature, Short Stories

24 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1964

About the author

Vasily Pavlovich Aksyonov (Russian: Василий Аксенов) was a Soviet and Russian novelist. He is known in the West as the author of The Burn (Ожог, Ozhog, from 1975) and Generations of Winter (Московская сага, Moskovskaya Saga, from 1992), a family saga depicting three generations of the Gradov family between 1925 and 1953.

He was the son of Evgenia Ginzburg, jewish russian writer, teacher and survivor of a stalinist gulag.

Reviews

[Nicpon Literacki · Rating 5 out of 5]

Książka to w zasadzie dwa niewielkie objętościowo opowiadania, które można przeczytać przy kawie.
Pierwsze opowiadanie to "Szkoda, że was tam nie było" w cudowny sposób pokazuje wyrywek moskiewskiego świata artystyczno-literackiego z przemiłym polskim akcentem. Mamy tutaj bohaterów zmagających się z życiem, jednak całość jest podana w bardzo przyjemny sposób, z humorem i werwą. Delektowałem się tym opowiadaniem w sposób nieopisywalny, bo dawno nie miałem takiej przyjemności w trakcie lektury. Niech ten cytat będzie zachętą:
"- To pan jest ten Korzinkin?
Nie wiem, co mnie napadło, ale poczułem, że nie zniosę żartów ze strony Iriny.
- Co to znaczy ten?! - krzyknąłem. - Co to w ogóle znaczy - ten? To kłamstwo! Nie jestem żaden ten, jestem sam w sobie, bez nich wszystkich i wcale nie ten!
- Niech się pan uspokoi - szepnęła mi Irina prosto w twarz, prosto w oczy i pogłaskała mnie po policzku. - Co panu jest? - Wstała i powiedziała głośno: - Wrócę tu za piętnaście minut i bardzo bym chciała, żeby przez ten czas zmienił pan o mnie zdanie na lepsze."
Drugie opowiadanie, to tytułowe, jest nie mniej dobre. Skupia się ono na pokazaniu radzieckiego trzydziestolatka, który z jednej strony jest romantykiem a z drugiej typowym dla okresu gburem i awanturnikiem.
Warto sięgnąć po tę niepozorną książeczkę, bo kryje się w niej więcej niż mogłoby się wydawać.

[Blanka · Rating 3 out of 5]

3.5

[Anika · Rating 2 out of 5]

Manche Kurzgeschichten waren ganz unterhaltsam, aber im Großen und Ganzen war diese Sammlung nicht mein Ding.

[Zuzia Buba · Rating 2 out of 5]

nic specjalnego

[revenette · Rating 3 out of 5]

Czy wracam do życia? Nie wiem, może, ale z pewnością to jakiś początek.