شعر زمان ما ۱۴: حسین منزوی

شعر زمان ما #14

by فیض شریفی, حسین منزوی

از زمزمه دلتنگیم، از همهمه بیزاریم
نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم

آوار پریشانی‌ست، رو سوی چه بگریزیم؟
هنگامهٔ حیرانی ست، خود را به که بسپاریم؟

تشویش هزار «آیا»، وسواس هزار «اما»
کوریم و نمی‌بینیم، ورنه همه بیماریم

دوران شکوه باغ از خاطرمان رفته‌ست
امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم

دردا که هدر دادیم آن ذات گرامی را
تیغیم و نمی‌بریم، ابریم و نمی‌باریم

ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب
گفتند که بیدارید؟ گفتیم که بیداریم

من راه تو را بسته، تو راه مرا بسته
امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم

Genres: Poetry

291 pages, Paperback

Reviews

[amin akbari · Rating 1 out of 5]

به نام او

متاسفانه این ایده خیلی دیر به ذهنم رسید، مطمئنا اگر در دوران نمایشگاه بود کارسازتر بود.

به هررو
میخواهم هر از چند گاهی کتابهایی را که نباید خرید را هم معرفی کنم.
#کتابهایی_که_نباید_خرید
#کتابهایی_که_نباید_خواند

مجموعه کتابهای گزیده شعر معاصر و نقدِ آن که هر مجلد به یک شاعر اختصاص دارد، تحت عنوانِ #شعر_زمان_ما
پنج جلد اول که گرداورنده و منتقدش مرحوم محمد حقوقی است و به معرفی و بررسی شعر نیما یوشیج احمد شاملو مهدی اخوان ثالث فروغ فرخزاد و سهراب سپهری اختصاص دارد، مجموعه بسیار خوب و مهمی است. ولی مجلداتِ دیگر که گویا به بیش از ۲۰ عنوان رسیده و به قلم فیض شریفی تنظیم شده بی‌اغراق بسیار بد است.
حیف که برخی از کتابهایی رو که از این مجموعه داشتم، دادم بیرون، وگرنه با مصداق سطحی بودن کتابها رو نشان میدادم.
نقداً اینکه اصلاً سراغ این کتابها نروید.

[Mehrshad Zarei · Rating 4 out of 5]

اگر می‌شد که صورت را به ذات آورد، بی‌تردید
صورت عشق را، چون روی تو، ترسیم می‌کردند

[Sara Kamjou · Rating 3 out of 5]

انتخاب اشعار به خوبی انجام شده بود و توضیحات مناسبی در راستای آشنایی با سبک شاعر داشت.
--------------------
یادگاری از کتاب:
دریا نبودم من اما توفان سرشت من بود
گرداب خویش گشتن در سرنوشت من بود
...
دور از نوازش‌های دست مهربانت
دستان من در انزوای خویش تنهاست
...
همواره یا دیر آمدم یا زود، یعنی
هر بار بی‌هنگام شد، وقتی رسیدم
...
من و تو آن دو خطیم، آری - موازیان به ناچاری-
...
در من این حالت دوگونه ز تو
التقاط بهار و پاییز است
...
که اوج این است این! در عشق‌بازی پافشردن را
...
آمد غروب و باز دل تنگ من گرفت
...
امید رهایی نیست، وقتی همه دیواریم
...
چه چیز داری با خویشتن که دیدارت
چو قله‌های مه‌آلود، محو و رویایی است
...
نمی‌شود به فراموشی‌ات سپرد و گذشت
چنین که یاد تو زودآشنا و هرجایی است
...
یادت اگر چه خاموش، کی می‌شود فراموش؟
...
خوش نیست ابتدای سخن با شکایتی
...
باغبان ما - شریک دزد و یار قافله -
ایستاده است و بر این غارت، نظارت می‌کند
...
یعنی اگر نباشی، کار دلم تمام است
...
بعد از تو تا همیشه، این قصه ناتمام است
...
برای دیگران چرا؟ برای خویشتن بمان
...
چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود
...
ای قصه‌ی تو و من، چون قصه‌ی شب و روز
پیوسته در پی هم، اما بدون دیدار
...
بوسیدس و دوباره... بوسیدی و دوباره
سیری نمی‌پذیرفت، از بوسه روحت انگار
...
کاری که کرد تفرقه با ما، تبر نکرد

[Niloo N · Rating 4 out of 5]

چقدر دوسش داشتم!

[Saeedeh Safinoor · Rating 4 out of 5]

بخش جالبی که این کتاب داشت، بررسی انواع اوزان شعر توی شعرهای حسین منزوی بود. مخصوصا برای من که هم میخواستم با عروض و قافیه آشنا بشم و هم نمی خواستم زبان شعریم به زبان شعرای خیلی قدیمی شبیه بشه.
در کل مجموعه کتاب های شعر زمان ما، کتاب های خلاصه و مفیدی هستن.

[Pooya Kiani · Rating 3 out of 5]

حسین منزوی عاشقانه‌ساز خوبی‌ست. روزش که باشد می‌شود خواند، و می‌شود به آواز خواند.

نقدهای فیض شریفی خواندنی است.

[Javad · Rating 4 out of 5]

هرجا بحث انتخاب گزیده اشعار و آثار در میان باشه، سلیقه فردی لاجرم تاثیر خودشو می ذاره. زبان تحلیلی و توصیفی فیض شریفی هم کمی تند بود با روح لطیف غزل سازگاری نداشت. شاید انتخاب مجموعه غزلی که اولویت رو بجای استحکام و تازگی، بر احساس و عاشقانگی می گذاشت بیشتر دلنشین می شد که البته از نظر فیض شریفی، هنر تا حد زیادی باید تازه باشه و آثار شعرای قبلی رو کنار بزنه. برای آوردن تحلیل های گسترده و اشاره به کارکردهای اشعار منزوی باید به فیض شریفی خسته نباشید گفت.