Willem Prins bewandel die strate van Parys. Eens was hy op koers om ’n gerekende skrywer in Suid-Afrika te word, maar na jare se probeer wink die koue water van die Seine – miskien sal sy verdrinking sy boekverkope bietjie opstoot, dink ’n swartgallige Willem. Tot sy skaamte is dit die erotika wat hy onder ’n skuilnaam skryf wat hom na Frankryk gebring het. Terug na die stad waar een van sy drie eksvroue saam met sy oudste seun woon, ’n jong man wat sy pa skaars ken. Vir Willem is Parys nie juis die stad van liefde nie, maar dit is hier waar hy vir Jackie ontmoet, ’n jong Suid-Afrikaner wat as au pair werk. Dit is ook sy wat saam met hom is dié Vrydagaand die dertiende toe terreur in Parys losbars. Misverstand is die dertiende roman van een van Suid-Afrika se gewildste skrywers. ’n Roman oor die ontnugtering van die middeljare, die lewe se onweerswolke wat dikwels dreig, en oor bande tussen mense wat beskut
Marita van der Vyver is the author of a dozen novels, a collection of short stories, two collections of humorous essays, picture books for children, many short stories and essays in anthologies, and regular columns in newspapers and magazines. Her books have been published in English, Dutch and German, and her first novel, published in English as Entertaining Angels, became a bestseller and was translated into twelve languages. She lives in France with her family.
Marita van der Vyver is die skrywer van ’n tiental romans, ’n bundel kortverhale, twee versamelings van humoristiese essays, prenteboeke vir kleuters, talle kortverhale en essays in versamelbundels, en gereelde rubrieke in koerante en tydskrifte. Haar boeke word deurgaans in Engels, Hollands en Duits vertaal na die sukses van haar eerste roman vir volwassenes, Griet skryf ’n sprokie, ’n literêre sensasie wat in sowat ’n dosyn tale gepubliseer is. Twee van haar romans, Die ongelooflike avonture van Hanna Hoekom en Dis koue kos, skat, is verfilm. Sy woon in Frankryk saam met haar familie.
Ek lees nie genoeg Afrikaans nie. Tot daardie slotsom het ons reeds vroeg in hierdie blog se geskiedenis gekom. Ja, my streng Gereformeerde agtergrond laat my met die aankoop en optel van elke engelse boek voel of ek hardop vir die ouetehuis moet gaan lees om te verootmoedig vir my boek keuses. Daar is egter twee uitsonderdings: Deon Meyer en Marita van der Vyver. Ek koop, ek lees, ek vertel. Ek is trots Afrikaans.
Die van ons wat maar altyd bewus is van wat in Marita van der Vyver se skryflewe aangaan, wag al geruime tyd vir die publikasie van Misverstand. Ek dink nie ek is die enigste Marita aanhanger wat haar boeke as persoonlike vriende ervaar nie. Ek was in Graad 11 toe Die dinge van 'n kind gepubliseer is. Reeds toe het ek geweet: "Stick with me baby...."
13 November 2015 word die wereld geruk deur die tereuraanvalle in Parys (2015 Paris attacks). Soos met 9/11 sit ons almal vasgenael voor die kassie en bepeins ons eie verganklikheid. 16 November 2015 plaas Marita van der Vyver daar uit die puin- en pynhope van Frankryk die volgende artikel op Litnet:
Soms is woorde nie genoeg nie - lees dit. Al het jy reeds van te vore. Ag en ek huil sommer snot en trane. Want Marita se woorde is altyd genoeg.
Het ek nou genoeg heuning om die pyl van die waarheid gesmeer? Daar is duidelikheid dat ek Marita van der Vyver se deugde beter as Salomo kan besing? Want die waarheid is dat Misverstand vir my 'n misverstand was.
Moontlik mis ek iets hier. Moontlik is my worstelstryd tans teen baie meer dinge as net my eie middelmatigheid en iriteer die orige ou omie wie se dinges hom heeltemal te veel pla my net grensloos. Moontlik is ek soos Maurice, Willem se vervreemde seun in Parys, net nie tans lus om my voete nat te maak nie en gaan daar maar 'n ewige misverstand tussen my en hierdie boek wees.
Die arme Willem gaan seker werklik deur 'n vreeslike worstelstryd (sien wat ek bedoel met persoonlike vriende?), hy is "iemand wat van onvervulde beloftes en vergeefse probeerslae aan mekaar geplak is". Maar ek het sy karakter so effens as Uilspieël ervaar en ek kon net regtig min tot geen empatie vir die man kry.
Aangesien ons nou aan die pyle skiet is hier - dit was die eerste keer wat ek 'n Marita van der Vyver boek lees waar ek nie juis van enige karakter gehou het nie. Marita se kenmerkende noem-'n-graaf-op-sy-naam (call a spade a spade) stem was ook gebruiklik en onmisbaar teenwoordig. Gewoonlik pla dit my nie juis nie en raak dit "eie" aan die storie en karakters. Maar in hierdie boek het die spreekwoordelike graaf my met tye dwars in die krop gesteek en vir Misverstand 'n gat gegrou (My opinie. Ek is nie een van die wat die evangelie van 'n boek bepaal nie, so jy hoef jou nie daaraan te steur nie).
Marita van der Vyver het die kuns om 'n "slice of life"-storie te vertel, al vele male vervolmaak. Die tipe stories waar daar nie werklik so baie gebeurtenisse as ervarings is nie. A slice of life. Koek en icing stories. In Misverstand was daar 'n effense misverstand tussen die koek en die icing. Van die een was daar te min, van die ander te veel.
Genadiglik is ons nie tans besig met Koekedoor nie en gaan ek beslis nie die bakker aan die koek op die tafel meet nie. Ek herhaal, my ervaring van die boek is moontlik net tans en ook net 'n blote misverstand. Lees gerus die volgende resensies deur kenners wat boeke en bes moontlik ook koeke, baie beter ken en verstaan:
Woorde wat weeg (Joan Hambidge) Litnet (Yolanda Wessels) Maroela Media (Ilse Salzwedel)
Opnuut 'n treffer uit die pen van 'n baie begaafde skrywer.
Marita van der Vyver hanteer in Misverstand verskeie temas baie eie aan menswees - liefde, geloof, hoop en wanhoop, seksualiteit, dood, middeljarigheid... Die twee kerntemas wat my die meeste aangespreek het is eerstens die mens se belewenis van sy eie middelmatigheid - dat meeste mense, saam met verganklikheid, ook moet vrede maak met hul eie middelmatigheid, want sukses meet ons alte dikwels aan die maatstawwe van die wêreld, die belangrike pryse, die groot fanfare. So dikwels weeg ons, ons eie klein bedryf en bevind ons onsself te lig.
Tweedens is daar die tema van keuses met hul gevolge. Niemand kom hiervan vry nie...jy kies en dan leef jy met jou keuse mee - soos Willem Prins opnuut in die strate van Parys besef.
Die narratief is 'n meesgterlike ineenskryf van fiksie en die weersinswekkende, hartverskeurende werklikheid van die tereuraanvalle in Parys. En die groot waarheid dat alles in 'n oogwink kan verander.
Hierdie is my heel eerste Marita van der Vyfer boek en ek is heelwat beindruk. Soos Prof. Hambidge in haar resensie op haar webtuiste 'Woorde wat weeg' geskryf het - lees die boek flot. Die boek handel van 'n middeljarige skrywer met die naam van Willem Prins. Hy is nie net middeljarig nie maar dink ook hy is 'n middelmatige skrywer, nogal 'n probleem aangesien dat hy sy identiteit totaal aan sy skrywerswees aangeheg het.
Die dood en die sin van die lewe, soos met meeste boeke, staan soos 'n dreunende donnerwolk oor die karakters in die boek. 'n Skrywer durf iets wat hy of sy glo aan, deur om 'n stuk kuns te skep. Dus word Willem Prins se krisis duidelik: hy weet nie meer, hy glo eintlik nie meer, dat hy homself in die ewigheid in kan skryf nie. Intussen, ontmoet hy Jackie en sy vervreemde seun Maurice en 'n hele paar ekse en tragedies word stadig onthul: niks uitsonderliks nie, die uitsonderings wat meeste mense tref en voel asof hulle uniek op hulle gemik was.
Die roman vind meestal in Parys plaas. Dis hier waar Willem Prins sy egte jeug begin uitleef het en dis hier waar hy peins oor wat die sin van 'n 'dood'-gewone lewe wat min kans het om die ewigheid te betree. Teneergedruk maar altyd vol hoop, loop hy deur die stad op soek na iets om vir te lewe.
Ek sou maklik die roman 4 of 5 sterre gegee het maar weens die hoofstukke met hul gemengde taal wat nie italicised was nie, en die tienerspraak wat vreemd en onnodig voorgekom het en wat nog boonop geen doel bereik het nie behalwe om my te irriteer, sou dit 'n uitsonderlike boek oor die middeljare en wat met skrywers wat nie hul eie beeld van hulself tot stand kan bring nie, gebeur.
Ek was so opgewonde toe ek in Exclusive Books instap en sien Marita van der Vyfer het 'n nuwe boek op die rak! En dit speel hoeka af in my gunsteling stad!
Wat 'n uiterse telleurstelling! Dis soos om wakker te word op 'n pragtige oggend vanuit 'n lieflike droom... en dan te besef dis Maandag...
Die karakters was 1 dimensioneel en het geensins ontwikkel of gevorder deur die.... saga nie.
Die storie - wel, mens kan eintlik vra 'wat se storie'.
Ook, nêrens is genoem dat die boek seks en seksorgaan behep is nie.
'n Uiters telleurstellende boek. Wens ek kon my geld en tyd wat ek dit gelees het terugkry en beter bestee.
Soms tref 'n boek my op 'n plek wat ek nie kan definieer nie, ek lees mense se reaksies daarop, resensies daaroor en dan skielik lees ek iets wat vir my skree YES! So was dit met prof Joan Hambidge se resensie van Marita van der Vyver se Misverstand. Ek wens ek kon aan haar oordra hoe bly ek is dat sy die goed wat ek vaagweg 'gevoel' het maar nie kon verwoord nie, so stip beskryf.
Marita van der Vyver is die skrywer wat my, baie jare gelede, aan Afrikaanse letterkunde bekend gestel het. Van letterkunde is daar egter myns insien feitlik geen sprake in Misverstand nie. Ek weet nie of ek die enigste ignoramus is nie, maar ek ken regtig nie mense wat so totaal en al seksbehep is soos Marita se nuutse karakter - Willem Prins - nie... But then again, what do I know? Ek weet net dat hierdie dirty old man wat net oor twee goed in sy lewe regtig besorgd is, my so verveel het dat ek klaar gelees het net sodat ek hierdie resensie kan skryf... Willem en sy string of conquests, waarvan die leser gelukkig omtrent (dankie tog!) net 5% leer ken, maak boonop erg aanmatigende uitsprake ('n ouer kan net sy kind regtig waardeer as hy eers een aan die dood afgestaan het... Regtig, Marita? Ek wonder of jy hierdie een goed deurdink het? Sjoe!) Ek het deurentyd die gevoel gekry dat hierdie roman geskryf is met 'n ander oogmerk as om regtig 'n goeie storie te vertel waarin die leser sy eie sin kon maak van die beeldspraak. Van laasgenoemde was daar helaas geen sprake. Hoe jammer. Die aanhoudende onnodige verwysings na spesifieke plekke in Parys was uiters steurend om die minste te sê... Ek stem saam met 'n vorige resensent: die karakters was bloot eendimensioneel met geen karaktergroei nie. Die storie was vervelig en die roman was eintlik maar 'n mors van tyd. Jammer! Ek wou so graag daarvan hou aangesien Marita my nog altyd kon boei en na een van haar romans dwing om sekere vrae te vra wat op hulle beurt help om my as mens uit te daag en hopelik minder eendimensioneel agter te laat.
My first Marita read. Like a finely baked kolwyntjie. Tasty. The right amount of storytelling ingredients to deluver a tasty and toecurling much enjoyable read. I could not stop turning the pages. I wanted to leap on the Eurostar from London to hug old Willem and reassure him all will be good in the end. I am a Willem and writer and live far from SA, I kept thinking Ms Van der Vyver tells my life story. A super fun read with excellent characterisation and tremendous plot. Extreme!y well thought through read. Can't wait to read another MvdV book. I love this lady.
Willem Prins, die arme skrywer wat vrouloos, agentloos, webwerfloos en drankloos is, spandeer 'n paar dae in Parys met die gedagte dat hy homself liefs moet afskryf. Soos Camus egter sê: "There is no love of life without despair of life." Die roman werk op verskeie vlakke, met verwysings na die filosofie, kuns en letterkunde. Dit spot met ons boekbedryf, hanteer gewigtige temas wat getemper word deur swart humor, en wys op sensitiewe wyse die weerloosheid van die mens.
'n Boek wat vir my moeilik was om te lees. Het dit in Julie 2017 gekoop en begin lees. Opgehou. Weer in November probeer. Opgehou. Te veel los stories, alhoewel Marita dit goed bymekaar knoop. Die misverstand binne Misverstand ..... vreemd Ek het nou eindelik klaar gelees. Ek hou daarvan, beslis nie die beste boek van die skrywer nie. En dan my vraag: wanneer gaan ons die verhaal lees wat Lolita geskryf het?
Erg middelmatig en selfs effens vervelig; dis net die hoofstukke wat ander karakters se weergawes gee, wat Misverstand leesbaar maak. Iemand met Marita van der Vyver se talent kan 'n beter storie skryf met dieselfde stel karakters.
Het heelwat van die boek gehou, maar die kru taal sit my totaal af. Beter as wat ek aan die begin gedink het, maar nie so goed soos wat ek van Marita van der Vyfer gewoond is nie.
Well I read 1 to 2 Afrikaans books a year. Not reading Afrikaans regularly I always find it daunting, but Marita van der Vyver as such a lovely flow to her books. I found the story easy to follow and thoroughly enjoyed the storie of Willem Prins. A writer who visits Paris for a weekend and who nearly loses his life when terrorists attack Paris...
evocative descriptions of Paris depressing main character who struggles with the profession of the writer clever interweaving of other character's stories lighten the load satisfying resolution