سفر قندهار، فیلم‌نامه

by محسن مخملباف

‎Safar-e Kandahar, Mohsen Makhmalbaf
عنوان: سفر قندهار، فیلم‌نامه؛ نویسنده: محسن مخملباف؛ تهران، طرح نو، 1380، در 74 ص؛ شابک: 9789647134460؛ موضوع: فیلمنامه های نویسندگان معاصر ایرانی - قرن 21 م

74 pages, Paperback

First published January 1, 2001

Reviews

[Farhad · Rating 4 out of 5]

قندهار تنها حاصل انديشه و توانايي كارگرداني به نام مخملباف نيست.در آن سالها جرياني آغاز شده بود كه داشت فيلمسازي را كلاسه ميكرد.كارگردان هاي توانا با فيلمنامه هاي خوب از لابه لاي فيلمساز هاي ضعيف خود را نشان مي دادند.ديگر كمتر سينمايي بود كه روزي كه زن شدم، بوي كافور عطر ياس، ميكس يا گاو را بخواهد به شور عشق و رز زرد ترجيح دهد.سليقه ها بالا رفته بود و طبقه دانشجو و انديشمند ايران كه عموما از جوانان بودند اندك اندك با معناي اصولي چون نقد ادبي، تاريخ فلسفه سياسي، روابط و... آشنا مي شدند.
قندهار در اين شرايط يك فتح باب بود.آغاز سينماي ايران براي جهاني شدن.آن هم نه با نشان دادن فلاكت، بدبختي؛ بي سوادي و فقر ايرانيان. با پرداختن به موضوعي با حد و اندازه هاي جهاني.
در اين ميان اگر نه ديالوگ ها در برابر فضاسازي وزنه سنگيني براي فيلم حساب مي شدند با اين حال نشان از بارقه اي ماندگار در صنعت فيلمسازي ايران داشت.
مثلا ديالوگ پاياني فيلم كه بانوي افغان مي گويد

[Saman]

از متن فيلم‌نامه
نفس: نمي دونم. شايد تو بتووني يه چيزي براي خواهرم بگي. يه چيزي درباره اميد
طبيب: درباره اميد؟ … مي دوني … هر آدمي براي زنده بودن، بهانه اي لازم داره. اما توي شرايط دشوار، چه بهانه اي بهتر از اميدٍ. ولي اميد يك مفهوم مجردِ. براي تشنه، اميد، آبه ! براي گرسنه، غذا ! براي تنها، عشق ! و براي زني كه زير برقع پوشيده شده، اميد، روزي است كه ديده بشه ! (‌مكث مي كند.)‌چطور بود؟