Eric Burns is an American media critic and journalist. He began his career as a correspondent for NBC News where he appeared regularly on NBC Nightly News and on the Today show.
Burns has written five critically-acclaimed books and continues to work in television. He has worked as a commentator for Entertainment Tonight, host of Arts & Entertainment Revue on A&E, and is the former host of Fox News Channel's Fox News Watch, as well as a media analyst for the network.
Burns received an Emmy Award for media criticism and was named by the Washington Journalism Review as one of the best writers in the history of broadcast journalism.
ميشل فوكو متفكر فرانسوى معتقد بود كه فلسفه، علم و ساير جنبه هاى زندگى بر خلاف تصور رايج، تابع و نشانگر حقيقت نيستند، بلكه پيش از حقيقت، تابع ساختار قدرتند. نظام قدرت به عنوان يكى از ابزارهاى فراوان خود براى به انقياد درآوردن افراد، از فلسفه، علم، علوم اجتماعى و... بهره مى برد.
در همين فضاست كه فوكو مفهوم گفتمان را مطرح مى كند. گفتمان قوانين نانوشته اى است كه مى گويد در هر برهه اى از تاريخ علم به چه نتايجى بايد برسد، و به چه نتايجى نبايد برسد، و به اين ترتيب جريان علم را كنترل مى كند. به عبارت ديگر، كشفيات علم در هر برهه ى تاريخ، از پيش مشخص شده است. اين افراد نيستند كه به اكتشافى علمى دست مى يابند، بلكه افراد تنها مهره هايى هستند كه گفتمان براى مقاصد خود به كار مى گيرد.
اين خلاصه اى از ايده ى فوكو است. اما بيشتر تلاش فوكو صرف آن شد كه اين ايده را به اثبات برساند و ساختار گفتمان در هر دوره را نشان دهد. به اين منظور، او به بايگانى تاريخ رجوع كرد و تاريخ جنون، تاريخ پزشكى، تاريخ حقوق و جزا، و تاريخ جنسيت را نوشت، و در آن ها به تفصيل نشان داد چگونه تعريف "جنون"، "سلامت"، "جرم" و "جنسيت" در هر برهه از تاريخ متناسب با ساختار قدرت و گفتمان آن دوره تغيير كرده است، و به كل دانش روانپزشكى، پزشكى، حقوق و جامعه شناسى جهت داده است.
كتاب
جداى از برابرهاى قديمى و گاهى نامفهوم (مثل "سخن" در برابر ديسكورس، به جاى "گفتمان" كه معادل جديدتر و رايج تريه) كل متن به شكل عجيبى گنگ بود، و نميدونم مشكل از كجا بود، هر چند حدس هايى ميزنم، كه محتمل ترين شون تلاش عامدانه ى مترجم براى قلمبه گوييه.
از کتاب
فوکو [در کتاب خود به نام "تاریخ جنسیت"] با دقت و وسواس متذکر می شود که جنسیت نیروی فطری انسانی برای توالد یا کسب لذت نیست. چنان که او نشان داده است، می توان این کارها [توالد و لذّت] را انجام داد، بی آن که به گونه ای وسواسی درباره جنسیت، آن هم به شیوه ای که فرهنگ مدرن بحث می کند، حرف زد. یا بی آن که حقیقت یک شخصیت را به جنسیت او نسبت داد.
جنسیت به نظر فوکو، بیشتر مجموعه ای تصادفی از گفتمان ها، زمینه ها یا اعمال است که از آغاز روزگار مدرن با سفسطه گری روزافزون، افراد را درون مناسبات قدرت اجتماعی باقی نگه داشته است. جنسیت یعنی روش اداره کردن، تولید کردن و نظارت بر بدن ما، اعمال ما، و مناسبات اجتماعی ما در جامعه مدرن و اهرمی است اصلی برای آن که به شکلی سیستماتیک و فرهنگی، پیکر فردی و اجتماعی را به انقیاد در آورد.
ترجمه ی بابک احمدی، 1373 سری کتاب های جیبی و جمع و جور "نسل قلم" که شرح احوال، زندگی و آثار، و گهگاه نظر منتقدان متعدد در مورد یک نویسنده است، با مترجمین زبردست در زبان فارسی، کاری ست ستودنی و قابل تحسین، کمبودی که در ادبیات فارسی مشهود بود، و متاسفانه، و به احتمال قوی به دلیل شرایط، متوقف ماند. به نظر می رسد این سری آثار، به همت خشایار دیهیمی و یکی دو تن دیگر از اهل قلم در ایران شکل گرفته باشد. با تشکر و سپاس از این تلاش ادبی سترگ
۱۰۱ به نظر فوکو، گفتمان نقطه تلاقی و محل گردهمایی قدرت و دانش است. هر رشته خاص از دانش در هر دوره خاص تاریخی مجموعهای از قواعد و قانونهای ایجابی و سلبی (پذیرنده و طردکننده) را دارد که معین میکند درباره چه چیزهایی میتوان بحث کرد و درباره چه چیزهایی نمیتوان وارد بحث شد
کتاب بي نظيري در معرفي فوکو با ترجمه ي بابک احمدي است که ما را در شناختن هر چه بهتر فوکو ياري مي دهد. کتاب حدود صد و پنجاه صفحه دارد و فراز و نشيبهاي زيادي دارد
کتاب خوبی هست و مرور کلی و در عین حال تا حد زیادی دقیق بر آرا فوکو انجام میده. بعضی جاها بدخوان هست که نمیدونم تقصیر از مترجم هست، نویسنده سخت نوشته، بررسی آرا فوکو کار آسونی نیست و مزید بر همه اینها توانایی من در درک این متن. دو ایراد اساسی به نظر من به این کتاب وارد هست. اول اینکه در کتاب زیاد به نظرات ادوارد سعید ارجاع داده شده، ادوارد سعید به اینکه متاثر از فوکو بوده شناخته میشه، اما منتقد شناخته شده فوکو به حساب نمیاد و دومین ایراد اینکه اصلا طنز موضوع در این هست که نویسنده حرف ها و آرا کسی رو تفسیر و تبیین کرده که به شدت مخالف تفسیر هست و معتقده هرچه یک متن میخواد بگه در خود اش هست و کمک گرفتن از گذشته برای توضیح حال اشتباه هست.
فوکو دوبار، از ۲۵ شهریور تا ۲ مهر ۱۳۵۷ و از ۱۸ تا ۲۴ آبان ۱۳۵۷ به ایران سفر کرد و در این سفرها، در تهران و قم و آبادان، با برخی از رهبران ملی و دینی و گروههای مختلفی که در انقلاب دست داشتند ملاقات کرد. حاصل این سفرها مجموعه گزارشها و مقالاتی شد که فوکو برای روزنامه ایتالیایی کوریره دلاسرا نوشت.
فوکو دوبار، از ۲۵ شهریور تا ۲ مهر ۱۳۵۷ و از ۱۸ تا ۲۴ آبان ۱۳۵۷ به ایران سفر کرد و در این سفرها، در تهران و قم و آبادان، با برخی از رهبران ملی و دینی و گروههای مختلفی که در انقلاب دست داشتند ملاقات کرد. حاصل این سفرها مجموعه گزارشها و مقالاتی شد که فوکو برای روزنامه ایتالیایی کوریره دلاسرا نوشت.