Ασκητικά

by Isaac the Syrian

Αν και άλλοι πολλοί των θείων πατέρων κατά διαφόρους καιρούς και τόπους πολλάς και μεγάλας κατώρθωσαν αρετάς, και εις την ενδεχομένην έφθασαν τελειότητα, και, διερευνήσαντες απλανώς τα βάθη των μυστηρίων του πνεύματος, εφάνησαν μεγάλοι δάσκαλοι της μοναχικής πολιτείας, αλλ' ουδείς τούτων ελάλησεν ή συνέγραψεν ούτως ως ο όσιος αββά Ισαάκ ο Σύρος· καθότι ούτος ο νηπτικώτατος θείος πατήρ ενστερνισάμενος εις εαυτόν δια πολλών και μακρών πόνων και αγώνων πάσας ομού τας τε πρακτικάς και πνευματικάς αρετάς, και δια της βαθυτέρας θεωρίας εισδύσας εις τα του πνεύματος υπερφυή μυστήρια, συνέγραψε και παρέδωκε ημίν τα περί του υψηλού ασκητικού βίου μαθήματα ως ουδείς άλλος, διο και παρά πάντων των λοιπών πατέρων δικαίως θεωρείται ευθύτατος κανών της ασκήσεως, και της ησυχίας επιστήμων, και λύχνος της διακρίσεως, και ταμείον πασών των αρετών, και πνευματικός αρχιτέκτων, και ευμέθοδος διδάσκαλος της τελειότητος.

ΛΟΓΟΙ:
Α'. Περί αποταγής και μοναχικής πολιτείας
Β'. Περί απαρνήσεως κόσμου και αποχής της προς τους ανθρώπους παρρησίας
Γ'. Περί αναχωρήσεως, και ότι δεν πρέπει να δειλιώμεν και να φοβώμεθα, αλλά να στηρίζωμεν την καρδίαν εις την προς Θεόν πεποίθησιν, και να έχωμεν θάρρος και αδίστακτον πίστιν, ως έχοντες φρουρόν και φύλακα τον Θεόν
Δ'. Περί του πόθου του κόσμου
Ε'. Περί του απομακρύνεσθαι εκ του κόσμου, και εξ όλων, όσα θολώνουσι και σκοτίζουσι τον νουν
ς'. Περί της ωφελείας της προερχομένης εκ της φυγής του κόσμου
Ζ'. Περί τάξεως και καταστάσεως των αρχαρίων, και όσα άλλα ανήκουσιν εις αυτούς
Η'. Περί λεπτής τάξεως της διακρίσεως
Θ'. Περί τάξεως της μοναχικής πολιτείας συντομίας τε και διαφοράς· και πώς, και τίνι τρόπω γεννώνται αι αρεταί η μία από την άλλην
Ι'. Περί του δια τίνος τρόπου φυλάττεται το κάλλος της μοναχικής πολιτείας, και τις είναι ο τρόπος της δοξολογίας του Θεού
ΙΑ'. Περί του ότι δεν πρέπει ο δούλος του Θεού, όστις επτώχευσεν από τα του κόσμου, και εξήλθεν εις αναζήτησιν του Θεού, επειδή δεν έφθασεν εις την επίγνωσιν της αληθείας, να φοβηθή και να παύση πλέον από την αναζήτησιν του Θεού, και να ψυχράνη την θέρμην αυτού, την γεννωμένην από τον θείον πόθον και την έρευναν των θείων μυστηρίων, από τα οποία αίτια του φόβου αυτού συμβαίνει να ταράττηται ο νους δια της ενθυμήσεως των παθών
ΙΒ'. Περί του πώς οφείλει να κάθηται ο διακριτικός εις την ησυχίαν
ΙΓ'. Περί του ότι είναι ωφέλιμος εις τους ησυχαστάς η αργία από τας φροντίδας, και επιζήμιος η είσοδος και η έξοδος εκ του κελλίου αυτών
ΙΔ'. Περί αλλαγής και τροπής, της γινομένης εις τους οδεύοντας την οδόν της ησυχίας, ήτις είναι ωρισμένη υπό του Θεού
ΙΕ'. Περί των ησυχαστών, πότε άρχονται να γνωρίζωσι, που έφθασαν δια των πνευματικών αυτών κόπων, πλέοντες την απέραντον θάλασσαν της ησυχαστικής ζωής, και πότε δύνανται να ελπίσωσιν ολίγον, ότι οι κόποι αυτών ήρχισαν να δίδωσιν εις αυτούς καρπούς
Ις'. Περί των τρόπων των αρετών
ΙΖ'. Περί ερμηνείας των τρόπων της αρετής, και ποία είναι η δύναμις και η διαφορά εκάστου
ΙΗ'. Περί του πόσον γίνεται το μέτρον της γνώσεως, και τα μέτρα τα περί της πίστεως
ΙΘ'. Περί πίστεως και ταπεινοφροσύνης
Κ'. Περί του, πόσην τιμήν έχει η ταπεινοφροσύνη, και πόσον ο βαθμός αυτής είναι ανώτερος

Genres: Theology, Religion, Nonfiction, Spirituality, Christian, Christianity, Philosophy

490 pages, Hardcover

First published January 1, 700

About the author

(Syriac: ܡܪܝ ܐܝܣܚܩ ܕܢܝܢܘܐ‎; Arabic: إسحاق النينوي; Greek: Ἰσαὰκ ὁ Σύρος), also remembered as Saint Isaac the Syrian, Abba Isaac, Isaac Syrus and Isaac of Qatar, was a 7th-century Church of the East Syriac Christian bishop and theologian best remembered for his written works on Christian asceticism.

He is regarded as a saint in the Assyrian Church of the East, the Chaldean Catholic, and Eastern Orthodox tradition. His feast day falls, together with 4th-century theologian and hymnographer St. Ephrem the Syrian, on January 28.

Reviews

[Saint Katherine BookstoreVA]

Saint Isaac the Syrian was a monastic of the seventh century who lived within what we would call today the Assyrian Church of the East. The Church recognized his worthiness by elevating him to bishop of Ninevah (Mosul), but he demonstrated his humility in returning to the life of a hermit shortly thereafter.

Saint Isaac has always been a challenging figure. His star has waxed and waned over the centuries. With the ever-growing interest in the Church Fathers, Isaac is likely more well-known today than ever and for good reason. Out of his direct experience of God, he speaks as a grace filled pathologist, especially valuable to the struggles of modern believers. He doesn’t shy away from the absolutes
that we need to hear:

"Divine care surrounds all human beings all the time, but it is only seen by those who have purified themselves from sins and who have God in mind at every moment." (Hom. 5 B 64)

"The way to God consists in a daily cross (cf. John 16:33): no one can ascend to heaven in comfort—we know where the road of comfort leads to!" [Hom. 59, B 417–8]

Yet among his absolutes is the love and mercy of God:

"The entire purpose of our Lord’s death was not to redeem us from sins, or for any other reason, but solely in order that the world might become aware of the love which God has for creation. Had all this astounding affair taken place solely for the purpose of the forgiveness of sin, it would have been sufficient to redeem us by some other means" . [Keph. IV.78]

"Among all God’s actions there is none which is not entirely a matter of mercy, love and compassion: this constitutes the beginning and end of His dealings with us." [XXXIX.22]

"Just as a grain of sand will not balance in the scales against a great weight of gold, such too is the case with God’s justice when it is weighed against His compassion. When compared with God’s mind, the sins of all flesh are like a handful of sand thrown in the sea. "
[Hom. 50, B 345]

[Bro. Smith SGS · Rating 5 out of 5]

A definite must have work for those seeking an earlier perspective of the mystical contemplative life. He was a contemporary of Pseudo Dionysus. Isaac's perspective and writings are greatly over looked.

[Evan Kards · Rating 5 out of 5]

This is by far the best book I have read on the spiritual life. Abba Isaac traversed the narrow path unto theosis, and therefore had the wisdom and grace to map out the journey for those who seek to pick up their cross and follow Christ. Even though I am married with two kids, I was able to learn and grow through the writings of Abba Isaac, demonstrating that this book isn't simply for monastics, but also for anyone that is seeking to know and love God, and live a life in accordance with His will.

[Tom · Rating 3 out of 5]

Clearly, he is right. And yet, there is something deeply uncomfortable about a teaching that so rejects the world that it seems to seek to abandon acts of mercy.

To what extent is the love of God in competition with the love of neighbor? Is there nothing lovely to be found in or through creation?

Perhaps all dissolves in light of the beatific vision, but I am certainly not yet holy enough to understand that.

[Henri · Rating 5 out of 5]

A must-read for all orthodox Christians. This book teachs humility, love, mercy over justice, solitary life, obedience in order to obtain humility, and much, much more.

And most importantly, to never be confident in your own salvation: the sinner can be saved, and the repentant can fall. So long as death has not come, no one is better than his brother.

>Why do you rebuke the sinner, o man? The labors of thine own merchandise have not yet entered the harbour; the hope of him over whom you are extolling yourself, has not been cut off by God. It is possible that within a short time he will surpass you in excellence and come nearer to God than you are.

[Ephrem Arcement · Rating 5 out of 5]

This updated edition is quite a gem and a bit more manageable in the hands than its predecessor.

[noah mathews · Rating 5 out of 5]

how do i give this 6 stars ?! genuinely a year 0 kinda read :)