اوایل سال ۱۳۵۷ شورشیان مسلح به دفتر مینو صمیمی، دختر «صادق صمیمی» رئیس اسبق موزه ایرلن باستان و از مسئولان دفتر فرح پهلوی، حملهور شدند. او ۱۰ روز در زیرزمینی زندانی بود و نمیدانست زنده خواهد ماند یا نه. اما این کتاب صرفا داستان مینو صمیمی نیست، بلکه ارزیابی اوست از این مساله است که چرا خاندان پهلوی از بین رفت و مردم ایران پس از خلع شاه، چه کار کردند. تضاد بین تجمل خارق العاده در دربار، فساد اطرافیان شاه، قوم و خویشپرستی احمقانه، طمع خود او و فقر توده مردم دلایل واضح و روشن این اتفاق است. چاپ اول ۱۳۶۸
پدر مینو بعد از فوت مادر مینو او را برای ادامه تحصیل و زندگی به سوییس میفرستد. مینو در انجا بهمدرسه و دانشگاه میرود. او به واسطه تسلطش به زبان های المانی و انکلیسی با هدف هدمت به مردمش وارد دستگاه محمدرضا میشود. ابتدا در سفارت ایران در سوییس، بعد در سازمان حمایت از کودکان معلول بعد هم در دفتر فرح ۱۲سال کار میکند. صمیمی علیرغم ذکر خاطرات کاری اش اوضاع سیاسی کشور و فساد رایج در دربار را شرح میدهد.
متن کتاب خیلی خوب و روان و صمیمی بود، ایرادی که داشت این بود که خیلی با جهتگیری نوشته شده بود و نویسنده بین تعریف کردن خاطراتش از هر چند پاراگراف یه مطلب علیه رژیم سابق نوشته بود و تعداد موضعگیریها خیلی زیاد بود. در هر صورت کتاب خوبی بود، اوضاع احوال و سیر انقلاب از دید یه کارمند دربار
کتاب بسیار خوبی بود و مترجم جانب امانت رو رعایت کرده بود( امیدوارم البته) اما به شدت ترغیب شدم تا نسخه اصلی این کتاب رو بخونم، این کتاب در دسته کتاب های تاریخی داستانی قراره میگیره و وقایع ایران معاصر در زمان پهلوی دوم و روایت میکنه و به شدت به علاقه مندان تاریخ معاصر پشنهاد میشه. واقعا خوشحالم این کتاب و خوندم و کاش کتاب کتابخونه نبود تا مجبور نباشم پسش بدم 😢
از این کتاب و نویسنده اش که حالا خارج نشین است انتظار بیشتری داشتم.در طول کتاب خانم نویسنده خودش را از آنچه شامل طاغوت میشود مبرا نشان میدهد و البته تا لحظه آخر از خدمت به طاغوت هم کم نمی گذارد
بیان جذابی داشت، اما به شدت سوگیرانه بود. هرجا هم که شامل تعریف کوچکی از حکومت پهلوی بود مترجم با پانوشت نقض میکرد که باعث میشد ترجمه هم جانبدارانه باشه.