Dürer is negentien, werkloos en de zoon van ouders die hem niet begrijpen. Hij rijdt een gestolen taxi total loss en belandt in een jeugdgevangenis. Als hij wordt vrijgelaten, besluit Dürer toe te geven aan zijn grote droom: hij moet op reis, naar Italië (net als de hoofdpersoon uit zijn favoriete boek Uit het leven van een Nietsnut), hij moet de wereld in om het grote geluk en het paradijs te vinden.
Sfeerschets van begin jaren ‘80 over het leven in buitenwijken van de stad met thema’s als eenzaamheid, uitzichtloosheid, werkloosheid en jeugdcriminaliteit die hoogtij vieren. Het leuke is de vorm van het boek: een alwetende verteller die in de loop van het verhaal af en toe de draad kwijtraakt. De ontwikkeling die de gekwelde en ontsporende jonge Dürer doormaakt is soms op wat te veel van het goede wijze beschreven en blijft ondanks die vele woorden met name rond de destructieve ontploffingen onnavolgbaar.
Wanneer ik niet nog kort geleden een aantal boeken had gelezen met (min of meer) vergelijkbare thema's of verhaalopbouw, was ik over dit misschien meer te spreken geweest. Het bevat veel elementen die me op zich aanspreken, maar het 'nét niet zijn'.
De manier waarop de innerlijke strijd van de protagonist (lang en breed) wordt uitgediept overtuigt me minder dan de uitvoerige aanpak van Pirandello in 'Iemand, niemand, honderdduizend'. De herhaling heeft niet de poëtische kracht die ze heeft in 'De vrouwen van Tijucopapo' van Marilene Felinto. Wat betreft het versnellen richting de ontknoping mis ik het raffinement van Rosenboom in 'Gewassen vlees'. Dit soort vergelijkingen zijn altijd wat flauw om te maken natuurlijk, maar het feit dat ze in me opkwamen, spreekt misschien voor zich.
Een gitzwart boek wat me deed denken aan Steppenwolf in een alternatief universum waar de protagonist geen Nietzsche heeft gelezen. Dat zorgt voor een verhaal waar disassociatie, dwang en zelfdestructie de overhand neemt - zonder enige hoop. Het boek had best langer kunnen zijn om het nare einde meer impact te geven, want nu voelde het vrij willekeurig; of het boek had kunnen stoppen voordat hij opnieuw de mist ingaat. Of het was juist de bedoeling om het zo te laten eindigen, omdat het nou eenmaal een zeer tragisch verhaal is.
"Nur weg hier! denkt der neunzehnjährige arbeitslose Dürer, als er nach zwei Monaten Knast wieder in das öde Wohnsilo seiner Eltern am Rande einer niederländischen Großstadt zurückkehrt. Fasziniert von Eichendorffs "Aus dem Leben eines Taugenichts", erkennt er im sonnigen Italien das Ziel seiner Sehnsüchte. Also packt er seinen Rucksack und trampt los." Leon de Winters erster Roman.
Die Geschichte hat mich überhaupt nicht angesprochen, dabei würd ich gar nicht sagen dass es schlecht erzählt ist. Es hat mich einfach gar nicht interessiert, was mit Dürer so passiert. Ich hab das Buch aus einem Caritas-Laden für ein paar Cents, weil ich den Namen Leon de Winter kenne und mal was von ihm lesen wollte. Wäre das Buch nicht für meine Länder-Challenge gewesen, hätte ich es wahrscheinlich nicht zu Ende gelesen.