울 준비는 되어 있다

by Kaori Ekuni, 에쿠니 가오리, 김난주 (Translator)

제 130회 나오키상 수상작품이자, [냉정과 열정사이] 에쿠니 가오리의 단편집.
저자가 2003년에 쓴 단편 12편이 수록되어 있는 이책은 저자 특유의 냉철함과 상처 입은 삶에 대한 쿨한 마이너리티 정서의 세련된 표현이 도드라진 작품이다.

슬픔을 통과할 때, 그 슬픔이 아무리 갑작스러운 것이라도 그 사람은 이미 울 준비가 되어있다고 말하는 에쿠니 가오리는, 소통과 커뮤니케이션의 노력 과정을 이미 지나쳐 버리고 관계의 끝이라는 부분에 위태롭게 서 있는 사람들을 이 단편집 곳곳에 그려놓았다. 현실의 본질적인 고독과 결핍, 그럼에도 불구하고 끊임없이 갈구하는 사랑에 갇힌 사람들이 슬픔으로 젖어들게 한다.

Genres: Fiction

Tankobon Hardcover

First published November 19, 2003

About the author

Is a Japanese author, dubbed the 'female Murakami'. She is the daughter of the Haiku poet and essayist Shigeru Ekuni.

See 江國 香織.

Reviews

[top. · Rating 4 out of 5]

อิสระเหมือนหญิงโสด แต่เดียวดายราวหญิงแต่งงานแล้ว

เรามองว่าเล่มนี้เป็นขั้นกว่าของหนังสือรวมเรื่องสั้นขนาดสั้นอารมณ์ผู้หญิง Abtract Bar (ปอ เปรมสำราญ) และเป็นภาคย่นย่อของ Vitamin F (Kiyoshi Shigematsu)

ในขณะที่จุดแข็งของความจริงเพียวๆ คือการคุมจังหวะ และการสร้างบรรยากาศล้อมคนอ่านแบบฉับพลัน แต่จุดอ่อนที่มาพร้อมกันคือความสั้นของเรื่องที่สั้นเหลือเกิน หลายเรื่องเล่าแบบไม่มีที่มาที่ไป คนอ่านประติดประต่อไม่ถูก (แต่บางคนมองว่าตรงคอนเซปนสนะ เช่นเราเป็นต้น) เล่มนี้ของเอคุนิ แม้จะไม่ได้มีบทสนทนาที่แข็งแบบเล่มแรกของปอ (เพราะเน้นการบรรยายความคิดเป็นหลัก) แต่ดีเยี่ยมมากๆ ในการเชื่อมโยงผู้อ่านสู่โลกของตัวละคร มีเรื่องนึงเริ่มในบาร์ และจบที่ร้านข้าวหน้าเนื้อ ทั้งเรื่องพูดถึงตัวละคร 4 ตัวมาเจอกัน และสนทนากัน ก่อนจะชนแก้วสรรเสริญให้แก่อดีต แล้วแยกย้ายสู่ชีวิตจริง ... เรื่องหลักๆ มีประมาณนี้ แต่คุณเอ๋ย ในฐานะคนอ่านผู้มีสุนทรียะกับเรื่องราวที่เดินหน้าด้วยอารมณ์ดราม่านิ่งๆ แบบหนังญี่ปุ่น อยากจะบอกว่า นี่แหละคือนายแม่ของปอค่ะ คุณปออาจจะเป็นทีมที่เดินหน้าด้วยวิถีเฟซบุคนิยม ใช้วิธีทำให้ตัวละครว่างเปล่า เลือนการระบุถึงความมีตัวตน เพื่อให้คนอ่านเกิดความคุ้นเคยเหมือนอ่านสเตตัสของเพื่อน แต่เอคุนิเธอเดินสายอนุรักษ์ เรื่องสั้นขนาดเรื่องสั้น ที่บางจุดอาจจะเหมือนกัน เช่นการเล่าถึงตัวละครในชั่วยามที่สั่นไหว แต่เธอเล่าแบบมีที่มาที่ไปมากขึ้น เรามองเห็นภาพตัวละครหลากวัยหลายสถานะ มีพื้นเพ มีเบื้องหลังเรื่องราวความคิดแตกต่าง แต่ยังอยู่ในความเป็นสากล จึงไม่แปลกที่เราจะรู้จักพวกเขาในเล่มนี้มากกว่าเหล่า "คุณ" "ฉัน" "เขา" ที่ปอบรรจงเลือกสรรพนามมาใช้ พูดง่ายๆ ว่า บรรยากาศในเรื่องสั้นของปอเป็นอย่างไร เอคุนิเธอจึงมาแบบให้จับต้องได้เกินกว่านั้น

นอกจากบรรยากาศที่ว่าแล้ว ความกดดันและ/หรือสถานการณ์แบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจนต้องยอมทนกับสภาพนั้นในหลายๆ เรื่อง ยังพาให้เรานึกถึง Vitamin F ของชิเงมัทสึ เรื่องเล่าในครอบครัวที่ค่อยๆ สร้างภาวะพะอืดพะอมทางอารมณ์ จนใกล้จุดแตกหัก แต่แล้วกลับตัดจบด้วยความอินดี้ ไม่สรุปบ้าบอใดๆ เหมือนเราดู Nobody Knows (2004) ต่อด้วย Still Walking (2008) ของโคเรเอดะ แล้วไฟดับตอนใกล้จบอะไรแบบนั้น ส่วนเล่มนี้ของเอคุนิแม้จะไม่ได้ยืดยาวมีเวลาเล่าเรื่องมากเท่าวิตามินเอฟ แต่ความอึดอัดและความคมของการตัดจบนั้น ... สปอยเด้อ / มีเรื่องนึงที่ตัวเอก ลูกสะใภ้ต้องพาแม่ผัวไปเที่ยวกันสองคน ซึ่งก็ไปทุกปี และอึดอัดคันปากกันทุกปีเช่นกัน ปีล่าสุดแอบบอกแม่เป็นนัยๆ ว่าถ้าหนูเลิกกับลูกชายแม่ แม่จะแปลกใจไหม คำตอบของแม่ทำตะลึงนิดๆ ตอนกลางคืนแช่น้ำด้วยกันเสร็จตัวเอกทำหว่องแอบไปสูบบุหรี่มองทะเลหน้าเรียวกัง แล้วคิดว่าจะพาแม่ผัวกลับทางไหน เอาทางนี้ละกันต้นสนเยอะดี ว่าแล้วก็ขับรถออกไปตอนนั้นเลยจ้า / จบ (แล้วแม่ผัวล่ะ เฮ้)

นี่เป็นเอคุนิเล่มแรกของเรา ได้แต่ตีอกชกหัวว่า ปล่อยไว้ทำไมได้ตั้งนาน อ่านจบแล้วแล่นหาคิระคิระมารอคิวต่อทันทีเลย เจอนักเขียนโปรดอีกคนแล้ว

[Nanappp · Rating 3 out of 5]

การนอกใจ (ทั้งชาย-หญิง) ชายชู้ หญิงชู้ หย่าร้าง เซ็กส์ บาร์ เหล้า เบียร์ ไวน์ ว้อดก้า ผู้หญิงหัวทันสมัยซึ่งข้องเกี่ยวกับตปท. สัตว์เลี้ยง

นี่คือทั้งหมดในชีวิตของเอคุนิป่าวเนี่ย?

เป็นรวมเรื่องสั้นที่เฉยมากถึงมากที่สุด อ่อมสุดแล้ว เพราะเป็นเรื่องชีวิตประจำวัน แบบเรียลๆ ส่วนใหญ่เราก็เข้าไม่ถึงด้วยประสบการณ์ส่วนตัว เป็นฉากสั้นๆ ช่วงชีวิตหนึ่งของคนญี่ปุ่น แล้วมีแต่ sex เกือบทุกเรื่อง คือ😔 เบื่อโดยจริตส่วนตัว แต่แกก็เขียนดีตามแบบของแก แล้วมีแต่เรื่องชู้ๆ รักๆ นอกใจเต็มไปหมด อ่านละเอือม อ่านแล้วรู้สึกในใจเลยว่า ถ้านี่เป็นตัวอย่างความคิดญี่ปุ่น เล่มนี้ (เขียนปี 2003) ก็คงเป็นตัวอย่างนั้น ละคนญี่ปุ่นนี่มันจะชอบดื่ม ชอบมีชู้อะไรขนาดนี้🥺 (แบบอ่านละหัวเราะแหะๆเพราะเหนื่อยหน่าย ไม่ใช่ขำ)

ถ้าชอบสุดในบรรดา 12 เรื่อง ก็ต้องเป็นเรื่อง "มือ" จังหวะดีมากกก น่ารักก ไม่มีเรื่องชู้ แค่นั้น 555 อีกเรื่องที่อ่านแล้วน่ารักดีก็ "ภรรยาตัวเกลียว" (ก็มีพูดเรื่องช่วยตัวเองบ้าง แต่ก็รับได้)

ถ้าจะอ่านรวมเรื่องสั้นแกจริงๆ แนะนำ "ค่ำคืนนี้" เพราะเล่มนั้นน่ารักละมุนมากๆ ส่วนอิเล่มนี้ มีแต่องค์ประกอบข้างบนล้วนๆ คงไม่มีโอกาสได้พิมพ์ใหม่หรือได้ LC ใหม่แล้วแหละ เพราะตรรกะอิหยังขั้นสุด เหนื่อย มีแต่เรื่องหมิ่นเหม่ทางศีลธรรม ถ้าถามถึงข้อดี ก็ตรงที่เขากล้าเอาเรื่องในชีวิตประจำวันฉากนึง คนที่นิสัยอิหยังๆมาเล่านี่ละ

อ่านรีวิวคนอื่นเพิ่มเติม เรื่องนี้มีแต่เซ็กส์กับความคิดแบบพวกผู้ใหญ่ที่ใช้อารมณ์นำทาง ต้องมีวุฒิภาวะแยกแยะเวลาอ่านด้วยนะ แต่คนไม่ชอบเรื่องนอกใจอะไรพวกนี้ก็วางเถอะ ไม่เหมาะ

Edit เพิ่ม

[Jessada Karnjana · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นขนาดยาวกว่าเรื่องในรวมเล่มค่ำคืนนี้นิดหน่อย แม้เอคุนิจะใช้ฉากง่าย ๆ บรรยายเช่นเดียวกับในค่ำคืนนี้ แต่อารมณ์ในพร้อมแล้วที่จะร้องไห้กลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เรียบ ลึก เวิ้งว้างอย่างน่าหวาดหวั่น ตัวละครหลักเป็นหญิงหลายวัยและมุมมองความรักซึ่งสะท้อนออกมาเป็นพฤติกรรมแตกต่างกันมากมาย เป็นอารมณ์เปราะบางที่ผมไม่ค่อยจะเข้าใจ ถ้าคุณคิดว่าผู้หญิงเข้าใจยาก ผู้หญิงในเรื่องสั้นชุดนี้คงเป็นเครื่องยืนยันชั้นดี และบางทีเธอ ๆ เหล่านี้อาจเป็นตัวแทนของความเข้าใจยากขั้นกว่า

[Anness · Rating 2 out of 5]

มีเรื่องที่ชอบอยู่ประมาณ 2-3 เรื่อง เล่มนี้ของเอคุนิไม่ได้สร้างความประทับใจให้เราเท่าเล่มอื่นๆ ที่เคยอ่าน อาจเพราะความไม่มีที่ไปเท่าไหร่หรือการที่มันสั้นไป ไม่แน่ใจเหมือนกัน ถึงจะยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศความเบาสบายเหมือนสายลมหน้าหนาวตามแบบฉบับงานเขียนของเธอ แต่กับเล่มนี้เราอ่านจบแล้วค่อนข้างเฉยๆ

[Dive · Rating 3 out of 5]

Each individual story has its own sadness and although some are quite bland, some are actually very, very real and touching. Compared to her "long" story, I think Ekuni Kaori does much better with her short, but piercing stories.

[Yoko · Rating 4 out of 5]

The beautiful thing about reading short love stories is that I recognize some descriptions of a feeling and realize I’m not alone, and I also encounter feelings yet to be experienced but are nevertheless probably true and possible.

[ดินสอ สีไม้ · Rating 2 out of 5]

มันเป็นเรื่องสั้นที่อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร
ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไรมาก
ไม่มีจุดพีค

[Yumiko Hansen · Rating 2 out of 5]

1.5 stars ⭐️
It was not my cup of tea.

[niyada waiyaburi · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้นที่อ่านแล้วน่าติดตามอยากรู้ตอนจบ แต่เหมือนไม่มีตอนจบ เรื่องทุกเรื่องจบแบบไม่รู้ที่มาที่ไป ค้างๆในใจ

[Path Kittinat · Rating 4 out of 5]

ไม่รู้ทำไมถึงชอบงานของนักเขียนคนนี้ กับ คุณบานาน่า เอามากๆ

มันดูเหมือนไม่มีอะไร วนๆ ธรรมดาๆ เรื่อยๆ แต่มันชอบอะ

ชอบความรู้สึกตอนที่ได้อ่าน ชอบการบรรยายที่ดูธรรมดาๆ แต่มันได้ความรู้สึก

มันไม่พีค แต่มันเรื่อยๆ ในอารมณ์ นวลๆ นุ่มๆ แบบฟองนมลาเต้ ในร้านกาแฟหน้าหนาว