Na een discussie met zijn chef-kok over de smaak van wilde versus gekweekte zalm besluit Marcel, eigenaar van restaurant L’Ange perdu, op onderzoek uit te gaan. Hij reist naar Noorwegen om een zalmkwekerij te bezoeken. Tijdens zijn verblijf daar hoort hij dat zijn moeder is overleden. Bij het opruimen van haar flat beseft hij met een schok dat zijn moeder, tegen wie hij zich altijd had afgezet, de enige is die hem kan helpen te ontdekken wie hij zelf is. En dat hij haar nauwelijks kent. Hij moet haar met huid en haar verzinnen om zichzelf een verleden te verschaffen. Intussen zet zijn ambitieuze chef-kok het restaurant naar zijn hand. Met alle gevolgen van dien.
Toen ik de schrijver over dit boek hoorde in "Bar du Matin" op radio 1 had ik maar 1 wens -> ik wou dit boek lezen. De verwachtingen waren dus hoog gespannen. Ik vond het begin van het boek erg teleurstellend, maar in deel 2, wanneer hoofdpersonage Marcel het appartement leegmaakt van zijn onlangs overleden moeder, vergaf ik de schrijver prompt deel 1 en was ik enorm in de wolken met dit boek. Meerdere passages over afscheid nemen, over ouder worden, over niet kunnen scheiden van een verleden ... werden onderlijnd. En ...dat was het dan... Daarna volgde opnieuw enkel teleurstelling. Het boek hangt voor mij niet samen, er worden zijpaden bewandeld die er uiteindelijk niet toe doen. Spijtig, echt spijtig. Ik had er zoveel van verwacht, er was ook zoveel herkenning bij het niet kunnen wegdoen van verschillende (lelijke) dingen van zijn ouders (ik heb hier een geweldig lelijke vaas die vreselijk in de weg staat! maar neen, ze mag niet weg) en dan wordt het allemaal zo gewoontjes. Dat ik geen fan ben van "gaan eten" en nog minder van "chique gaan eten" hielp ook niet echt - er worden veel bladzijden gevuld met etenswaren. Voor mij dus geen topper :-(
Dit boek was jammer genoeg mijn ding niet. Ik had dit boek gewonnen in een winactie en toen ik de korte inhoud had gelezen was ik direct nieuwsgierig naar het verhaal. De eerste pagina's van het boek wekten bij mij interesse naar de rest van het verhaal. Ik vond het leuk hoe alles beschreven werd, maar toch stoorde de schrijfstijl mij meermaals. De lange zinnen hebben zeker hun charmes, maar ze konden mij niet bekoren en ik irriteerde me er vaak aan. Hierdoor week ik vaak af van het verhaal. Wat ik ook een minpuntje vond aan het boek was dat er veel gewisseld wordt tussen tijden, en dit zorgde ervoor dat ik soms een beetje in de war raakte. Soms kon ik de verleden en hedendaagse tijd niet uit elkaar houden. Het verhaal vond ik over het algemeen wel mooi, maar het was gewoon niet echt mijn ding. Wat grappig is aan dit boek is dat het me hongerig maakte. De beschrijvingen van voedingswaren en gerechten zorgden ervoor dat mijn buik begon te rommelen. Dat vond ik wel leuk, want zo wist ik dat mijn gedachten bij het verhaal waren en ik niet afdwaalde. De laatste pagina's van het boek vond ik mooi en het einde was dan ook zeer geslaagd. Dit boek is zeer speciaal en ik begrijp zeker dat er verscheidene meningen over zijn. Ondanks de positieve punten, viel het boek tegen voor mij. Hopelijk kan het jou meer bekoren!
Mooi boek, over een restaurant, het verleden van een moeder, afscheid nemen. Ik vond het een zeer goede schrijfstijl, met soms lange zinnen, waar ik normaal gezien niet zo van hou, maar die hier perfect passen (omdat ze ook zo goed in elkaar zitten). Een schitterend einde ook. Beetje een apart boek, ik snap waarom niet iedereen hier fan van is, maar ik heb het heel graag en bijna in één ruk uitgelezen.
Een fantastisch boek. Ik ga me niet aan een recensie wagen; wie dat wil, kan terecht op dereactor.org of bij Bart Van Loo. Maar wát een meeslepende, scherp vertelde en ontroerende roman. Van harte aangeraden.
Het was fantastisch vertrokken met deel 1. Meeslepend verhaal, mooie schrijfstijl. Maar in deel 2 heeft hij me verloren. Geen vooruitgang meer in het verhaal. Heb het boek niet verder gelezen.
Voorgeschreven door de boekendokter. Goed begonnen, met véél details geschreven, maar als dan nog over tijd én over personages gesprongen wordt is het me toch wat te veel.
Is wilde zalm beter van smaak dan zalm uit de kwekerij? Marcel, restauranteigenaar, gaat op onderzoek uit. De reis verloopt chaotisch en tot overmaat van ramp verneemt hij het overlijden van zijn moeder. Het leeghalen van haar huis leidt tot de harde confrontatie met zijn jeugd. Erg goed leesbaar boek, doorspekt met intelligente humor enerzijds. Pakkend, confronterend, aangrijpend anderzijds.
Na zijn wat ongelijkmatige vorige boeken is dit een rijpere Reugebrink, persoonlijk en doorvoeld. Hij gaat op zoek naar zijn voorgeschiedenis, zijn identiteit.