மானசரோவர்

by Ashokamitthiran

BRAND NEW, Exactly same ISBN as listed, Please double check ISBN carefully before ordering.

Genres: Novels, Fiction, India

236 pages, Paperback

First published March 1, 2006

About the author

1931ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 22ந் தேதி, ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள சிகந்தராபாத்தில் பிறந்தவர். இயற்பெயர் ஜ. தியாகராஜன். தமது இருபத்தொன்றாவது வயதில் (தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்) குடும்பத்தினருடன் சென்னைக்குக் குடியேறி, ஜெமினி ஸ்டுடியோவில் மக்கள் தொடர்புத் துறையில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். அப்போது அகில இந்திய வானொலி நடத்திய ஒரு நாடகப் போட்டிக்காக "அன்பின் பரிசு" என்னும் நாடகத்தை எழுதினார். அதுவே அசோகமித்திரனின் முதல் படைப்பு. 1954ம் ஆண்டு வானொலியில் அந்நாடகம் ஒலிபரப்பானது.

அசோகமித்திரனின் முதல் சிறுகதை "நாடகத்தின் முடிவு". 1957ம் ஆண்டு கலைமகளில் இது பிரசுரமானது. கலைமகளில் அவரது இரண்டாவது சிறுகதை "விபத்து" பிரசுரமானதையடுத்து, மணிக்கொடி கி.ரா. மூலம் ந. பிச்சமூர்த்தியின் அறிமுகமும், அவர் மூலம் "எழுத்து" பத்திரிகைத் தொடர்பும் கிடைத்தது.

சுமார் நாற்பதாண்டு காலத்துக்கும் மேலாகத் தமிழின் மிக முக்கியமான புனைகதை எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராக அறியப்படும் அசோகமித்திரன், அமெரிக்கா, சிங்கப்பூர், ஜெர்மனி, இலங்கை ஆகிய நாடுகளுக்கு அழைப்புகளின் பேரில் இலக்கியச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறார். அவரது பல படைப்புகள், பல இந்திய அயல் மொழிகளில் மொழியாக்கம் பெற்றிருக்கின்றன. அப்பாவின் சிநேகிதர்' என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்புக்காக, அசோகமித்திரனுக்கு 1996ம் ஆண்டு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கப்பட்டது.

Reviews

[Satheeshwaran · Rating 4 out of 5]

மானசரோவர் நாவல் பற்றி YouTube காணொலியாக:

மானசரோவர் - அசோகமித்திரன் | Manasarovar - Ashokamitran | Tamil Novel | BookTag Forum https://youtu.be/ZUIyJ-el9gs

[Shanmugam Udhayan · Rating 3 out of 5]

மானசரோவர் - அசோகமித்ரன் - மீள்வாசிப்பு

“வடக்கே பனி சூழ்ந்த ஹிமாலய மலைகளுக்கு நடுவே ஓர் ஏரி(மானசரோவர்), அங்கே குளித்து வந்தால் மனம் சுத்தமாகிவிடும். மனம் சுத்தமானால் யோகம் சித்திக்கும். யோகமெல்லாம் நமக்கெதுக்கு? மனம் சுத்தமானால் போதாதா?” - மானசரோவர்

அசோகமித்திரனை வாசிக்க தொடங்கிய ஆரம்ப நாட்களில் வாசித்த நாவல். முதல் முறை வாசித்த போது பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தாத நாவல், அசோகமித்திரனை முதலில் படிக்கும் பெரும்பான்மையானவர்களுக்கு ஏற்படும் அனுபவம். பிறகு அசோகமித்திரனின் எழுத்துக்களை தொடந்து படித்த பின்பு, அவர் எழுத்தின் சுவையை உணர முடிந்தது. ஒரே அமர்வில் வாசிக்கத் தூண்டும் சுவாரசியமான எழுத்தை கொண்டது இந்நாவல். குறிப்பாக இந்த நாவலின் அமைப்பு, புகழ்பெற்ற ஹிந்தி பட நடிகர் சத்யன்குமாருக்கும் சென்னை ஸ்டுடியோ ஒன்றில் மானேஜராக பணியாற்றும் கோபாலுக்கும் இடையேயான நட்டபைச் சுற்றி நிகழும் கதை. கோபலின் கண்ணோட்டத்தில் ஒரு பகுதியும், தொடர்ந்து சத்யன்குமார் கண்ணோட்டத்தில் மற்றொரு பகுதி என முன்னும் பின்னுமாக கதை நகர்கிறது, இறுதியில் இருவரின் உரையாடலுடன் முடிகிறது.

தாய், தந்தை மற்றும் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து பெஷவாரிலிருந்து பம்பாய்க்கு வந்து பெரிய நடிகனான பின் தனக்கென்று ஒரு குடும்பமில்லை என்று வருந்தும், திருமணத்திலும் விருப்பமில்லாதவனுமான சத்யன்குமார் வாழ்வின் வெறுமையை உணர்கிறான். அளவற்ற புகழும் பணமும் இருந்த போதிலும் குடும்பம் ஒன்றே தன்னுடைய பிரச்சினைக்கான காரணமாக நம்புகிறான். நேரெதிராக வசதியற்ற, பணிபுரியும் இடத்திலும் பெரிதாக மதிக்கப்படாத நபரான கோபால், தன்னுடைய பிரச்சனையின் ஊற்றாக மனைவி, மகள் மற்றும் தன்னுடைய இறந்து போன மகன் என்று எண்ணுகிறான். தன்னுடைய குடும்பத்தை பேண முடியாத இயலாமையும் வாட்டுகிறது. இதனால் செய்வதறியாது சித்தர் ஒருவரிடம் தஞ்சமடைகிறான். இதற்கிடையில் இருவரின் நட்பின் ஊடாக கதை நகர்கிறது. இரண்டு இடங்களில் வெளிப்படும் ரகசியம், சற்றும் எதிர்பாராத திருப்பமாக உள்ளது. தொடர் கதையாக எழுதப்பட்டதால் இந்த சஸ்பென்ஸை வைத்தது போல் தோன்றுகிறது.

வழக்கமான அ.மி யின் சிக்கனமான எழுத்து நடை, லேசான புன்னகையை வரவைக்கும் ஹாசியம், ஸ்டுடியோ நாட்கள், அமெரிக்க இலக்கிய மேற்கோள், எதிர்பாராத கடைசித் திருப்பம் என அ.மி யின் சுவாரசியத் தருணங்கள் நிறைந்த நாவல்.

பி.கு: My Top 5 அ.மி நாவல் வரிசை

1. கரைந்த நிழல்கள்
2. தண்ணீர்
3. 18 வது அட்சக்கோடு
4. மானசரோவர்
5. ஒற்றன்

[Udhayakumar Tamileelam · Rating 5 out of 5]

கிட்டத்தட்ட நான்கு மாதங்கள் கழித்து வாசிக்கும் அசோகமித்திரனின் படைப்பு.வெகு சுவாரஸ்யமான நடையில் எழுதப்பட்ட ஒரு nonlinear வகை புதினம்.கதையின் மாந்தர்கள் இருவரும் ஏதோ ஒரு இனம்புரியாத உளச்சிக்கலில் அவதிப்படுகின்றனர்.
இருவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் நண்பர்கள் ஆகி இறுதியில் ஒரு Plot twist உடன் கதையின் போக்கு முடியும்,மேலும்இருவரும் தங்கள் மனதில் அமைதியை அடைகிறார்கள்.
One of the excellent writing from Ashokamithran.

[Sairam Krishnan · Rating 4 out of 5]

My first Ashokamitran, and I'm suitably depressed after reading it. Manasarovar looks like a small book, and definitely does feel like it, until about five sentences in. The mood of slow, brooding intensity that the writer manages to hold (and the translator manages to reproduce in English) throughout the novella is something you have to experience to understand. The plot is rather simple, and it is Ashokamitran's character sketches that drive the narrative along. Both Satyan Kumar and Gopal are by the end intimate friends, we know them in and out. Torn, tormented souls they both are, and driven in their desire to find solace and meaning; hence the title of the book - Manasarovar, the mythic river in whose embrace the mind can find peace.
And yet, the book is about so many other things; in so short a novella, the writer manages to speak to us about Madras, partition, Jawaharlal Nehru, stardom, fidelity, madness, child marriage, and so on.

The last chapter is something of a tour de force - you know as a reader that you have been set up for this climax, there will be insight, there will be illuminating testimonies, and there will definitely be a tear in your eye. And yet, you are so entwined in the story now that you can't help being handheld into emotional territory.

When at the end the Swami asks Gopal to inform Satyan that 'this is the only Manasarovar he can attain', I held my breath for a second before continuing to read. This is a master at work, telling us about life's endless search for redemption and understanding, through the story of two lives and a bond too deep to be called friendship.

Extraordinary.

[Gowthaman Sivarajah · Rating 5 out of 5]

அசோகமித்திரன் அவர்கள் தன் ஆரம்ப காலங்களில் ஏறத்தாள ஒரு தசாப்த காலத்துக்கு சினிமாவில் வேலை செய்தார். பின்னர் சினிமா தொடர்பாக வித்தியாசமான பரிமாணங்களில் தன் ஆகச்சிறந்த நாவல்களை எழுதினார். அவற்றில் முக்கியமானதும் முதன்மையானதுமானது இந்த 'மானசரோவர்'.
மறைமுகமாக அல்லது துண்டு துண்டாக வெட்டிச் சொல்கின்ற தனது வழக்கமான பாணியில் இதிலும் நிறைய விடயங்களை வாசகர்களின் ஊகத்துக்கே விட்டிருப்பார் அ.மி. இந்த நாவல் வாசிப்பின் நிறைவில், அது வாசகர்களுக்கு ஏற்படுத்திய எண்ணங்கள் ஒவ்வொன்றையுமே தனித்தனி நாவல்களாக எழுதலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
இன்னும் சில காலத்துக்குப் பிறகு இந் நாவலை மீள் வாசிப்புச் செய்தால், அது முதலில் ஏற்படுத்தியதிலிருந்து வித்தியாசமான வேறொரு உணர்வை எமக்குத் தரும் என்பதில் எனக்கு துளியும் ஐயமில்லை.

[S Ashok · Rating 5 out of 5]

Asokamitran's Manasarovar is a dark and often depressing exploration of human capability to harm and sin and their constant effort to purify themselves. The novel is written as from the two central characters, one Sathyan Kumar a renowned actor from Mumbai and Gopal who works in the story department of a producer house in Chennai. Theirs is an unusual friendship characterised by contrasts, Sathyan likes the casual way Gopal approaches him, the equality with which Gopal treats Sathyan is a welcome relief to him. He is literally worshipped by millions, but at the core he is tragically lonely . Sathyan looks towards purity, he sees in Meher Baba, Gopal and in his own childhood memories a yearning to go back to a pristine past. He hates his current lifez it's duplicity, the debauchery of his life is sickening to him. He sees in his relationship with Gopal as a spiritual solace.
On the other hand Gopal's treatment of Sathyan is a complex one. He seems to be embarassed about it, but is also dependent on Sathyan's indirect patronage. It is this respect that seems to guarantee Gopal's job at the film company.
Things start to unravel as Gopal's son is mysteriously found dead and Gopal's wife mental condition worsens. The brilliance of Asokamitran comes to the fore in how minimally details the events. There is no clear reason or one believable narrative even, it is through Gopal's narration we come to know of his wife Pankajam's turmoil. We don't know of her narrative, as if Asokamitran is alluding to the unreliability of one's own narration of oneself. Pankajam in her fit of anger and mental instability is supposed to have charge Gopal of sexual profligacy, even going this far as using her to advance his career. This seems as absurd but with attempted Sathyan's confession at the end we are let to wonder what really happened. Did Sathyan's presence jeopardize Gopal's family, did he try to sexually seduce Gopal's wife, or did Pankajam herself offer her to him and it's her guilt that is the reason for her mental instability we will never no for sure.
The sudhdhar at the end stops Sathyan from his confession, in a sense he has crossed the world of words. His actions are mysterious but he seem to see through Gopal and Sathyan, there is a scene when he slaps Gopal for no reason what did he seen in Gopal ? Was Gopal aware of Sathyan still allowed him to visit them unconsciously as a means of self preservation? We can never know for sure. Also Sathyan's confession and his blaming of Pankajam how believable this after all, has he become one who acts to himself, is his whole journey to confess to Sathyan a farce if so what is left to be human ? Are we just constantly fooling ourselves? Or do we have a Manasarovar a way to purify ..

[Thirumalai · Rating 5 out of 5]

ஒரு கதை சொல்லியாக ஆசிரியர் மிக உயர்ந்த இடத்துக்கு சென்று விடுகிறார். அவ்வளவு நேர்த்தியுடன் கதை இருந்தது.

க��ையில் வரும்கடைசி திருப்பம் கண்டிப்பாக யாரும் எதிர்பாராதது. படித்தபின் பின்னோக்கி ஓட்டிப்பார்த்தால் சில இடங்கள் பிடிபடலாம் ஆனாலும் மொத்தமாக பிடி கிடைக்க மீண்டும் மீண்டும் படித்தால் மட்டும்தான் முடியும்.

அற்புதமான புத்தகம்

முதல் சில அத்தியாயங்களை படித்தவுடன் சில இடங்களில் வாசகனுக்கு இவர் கொடுக்கும் படிமங்கள் அதிர்ச்சியானவை. நான் ஆரம்பித்து பின் நிறுத்தி பின் நீண்ட நாடகளுக்குப்பின் எடுத்து பின் மீண்டும் வைக்கப்போகும்போது ஒரு குருட்டு தைரியத்தில் எடுத்து ஒரே மூச்சில் படித்துவிட்டேன் ஒரு கசாயம் போல. நிறைய படிமங்கள் கடந்து செல்ல நாட்கள் ஆகலாம்.

[Sidharthan · Rating 1 out of 5]

Like how we are not supposed to judge a book by its cover, I feel like I shouldn't judge Ashokamitran by this book. I found it trite and could not connect with the book at all. Maybe the problem lies with me but I could not make any sense of the happenings at all.

There was a lot of drama and none of it was explored. Why does it happen? How exactly does it affect the characters? Nope. Nothing on all that at all. In fact the character is pretty nonplussed and takes it in his stride. This book was one more evidence that I only seem to love books that are character-driven. But then again, I don't really know what drives this book. The plot was pretty random and there wasn't much of descriptions or flowery language and such. There are two main characters who don't know who they are and unfortunately neither does the reader. There are a lot of side characters with some sort of quirk to them but who don't seem to participate in the plot much at all. They just seemed to be there because they were there. There is a sudden turn to philosophy and a mysterious and magical person appears and I don't know what else because I'd pretty much given up at that point. I still managed to finish the book because of it's rather small size - perhaps the only thing I liked about the book. Oh and one more thing - almost every character speaks the TamBrahm dialect and I have nothings against them but it was just so irritating. I think there are car drivers and shopkeepers who speak it here and it just felt like Chennai was only populated with Brahmins! I can understand the need to have central characters a certain way but why is everyone TamBrahm here?!

Hoping for better things from this writer!

[May · Rating 4 out of 5]

The writing in certain places was phenomenal. I liked the gay undertone of the whole book too.

[Praveen (பிரவீண்) KR · Rating 4 out of 5]

Check out my review @ https://kalaikoodam.blogspot.com/2025...

வித்தியாசமான வாசிப்பு. ஒருவன் அவன் செய்யும் தொழில் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களை வைத்து எப்படியெல்லாம் அவன் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை காணலாம். கோபாலின் மனைவி அவர் தகாத உறவு வைத்திருப்பதாக சந்தேகப்படுகிறாள். சத்யனையோ அண்டிப்பிழைக்க ஒரு பெரிய கூட்டமே இருக்கிறது. தான் யோக்கியன் என்று எங்கும் சொல்லாத நபர். எங்கு சென்றாலும் அவரை திருப்திப்படுத்த நினைக்கும் கூட்டங்கள். கோபால் மீது சத்யன் கொண்ட மரியாதை கலந்த நட்பு இந்த கதையின் முக்கியமான அம்சமாக இருக்கிறது. எதையும் ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் நின்று பார்க்கும் மனிதனின் குணத்தை இந்த கதை பிரதிபலிப்பதாக எனக்கு பட்டது. எழுத்து நடை சற்று வித்தியாசமாக தோன்றியது. வேகமாக சென்ற வாசிப்பு சில இடங்களில் தடை படுகிறது. புதினம் கோபால் மற்றும்சத்யன் என்ற இருவர் கோணங்களிலும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு இலை கதைமாந்தர்கள் என்றாலும் அவர்கள் கதையின் ஓட்டத்திற்கு பங்களிப்பவர்களாய் இருக்கின்றனர்.

கோபாலின் வாழ்க்கையில் நடக்கும் சம்பவம் சற்றும் எதிர் பாராமல் நிகழ்கையில் நம்மை நிலைகுலைய வைக்கிறது. அதில் இருந்து மீள எனக்கு சற்று நேரம் தேவைப்பட்டது. கதையின் ஓட்டத்தை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காமல் இருவரின் பின்கதைகளை சொல்லியிருக்கிறார் எழுத்தாளர். கோபால் பல இடங்களில் ஒரு யோகியாக தென்படுகிறார். பணம், பதவி, அந்தஸ்து இருந்தும் நிம்மதியும் உண்மையான சந்தோஷமும் அறியாதவராக சத்யன் வளம் வருகிறார். ஒரு மரணம் கூட நம்மை பல கோணங்களில் யோசிக்க வைக்கிறது. புதினம் முடிகையில் நமது மனதிற்குள் அமைதிபரவுவது போல் ஒரு மாயை.

ஹிமாலய மலைகளுக்கு நடுவே அமைந்துள்ள ஒரு ஏரி தான் இந்த மானசரோவர். இங்கு குளித்தால் பாவங்கள் தீரும் என்று ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. வாழ்க்கை என்ற ஒரு புதிரை புரிந்துகொள்ள நினைக்கும் சில மனிதர்களின் கதையே இந்த "மானசரோவர்".

[Rajthilak S · Rating 4 out of 5]

The novel goes around with two persons who are connected by one common field. The best part of this book which is I felt is that narration style. The story goes with two persons point of view which I felt unique as of now. The story revolves around with two persons who are entirely different in caste, creed, religion , fame and money. Somehow the author linked both and introduced sidhar at the later part of the story which makes the plot interesting towards the end.

The author describes about the situation of the country during 60's especially during the Nehru time Similar type which I observed in his work `Índru' wherein he described about the outline of emergency period.
In one of his lines,
காலமெல்லாம் ஒருவன் ஓயாது ஏதாவது செய்து கொண்டிருக்கிறான். அவனுடைய காலத்தில் பெரிய புரட்சி நடக்கிறது . அவனுடைய நாடே அடையாளம் தெரியாதபடி மாறுகிறது . ஆனால் அவன் மாறாது ஆயுட்காலமெல்லாம் கழித்து விட்டு அடையாளம் தெரியாமல் நடுத்தெருவில் செத்துப் போய்விடுகிறான் .
These lines will suit even now and also for the times comes by...
On the whole, this book creates an impression to read all his novels which I felt unique and interesting.

[Chidambaram · Rating 5 out of 5]

one of the finest works in tamil

[R Gowri · Rating 4 out of 5]

Ashokamithran on top of his game as usual.

[Gayathri · Rating 5 out of 5]

This is my third book of Ashokamitran. To oversimply the book, it's about two 'individuals' in a society, bound within the cinema community, with quite a certain conscience, struggling to find solace to/in their daily life. It's not whether they find solace or how they find it, it's not about the struggle either, it about their life, the mundane things that mark their life. With him, ordinary is the extraordinary; the ordinary places an important weight upon your thoughts. The story alone is not the highlight here, not with Ashokamitran. It's his narrative. I don't know if it's just me or otherwise, I always find a floating in the water feel when I read him. I can't point out what is it that's floating, is it the storyline/characters/narrative, me or the author himself? But everytime I finish a book of his, I feel like a child gasping for air after being caught inside water.
He has a certain genius that's rare among Tamil writers.

[Arun Bharathi · Rating 3 out of 5]

அசோகமித்திரனின் "மானசரோவர்" எனும் நாவல் கோபால், சத்யன் குமார் என இரு வேறு மனிதர்களின் வாழ்வில் நடக்கும் சம்பவங்களை மையமாக கொண்டு பயணிக்கிறது. அவர்கள் இருவரின் மொழி வேறு, மதம் வேறு, பொருளாதார நிலை வேறு, அவர்கள் வாழும் நிலப்பரப்பு வேறு, குடும்ப சூழல் வேறு - அவர்களுக்கு இருக்கும் ஒரே ஒற்றுமை சினிமா துறையில் வேலை என்பதே. தொழில் ரீதியாக அறிமுகமாகும் இவர்கள் நண்பர்களாகின்றனர். அதன் பின்னர் அவர்கள் இருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்விலும், தொழில்முறை வாழ்விலும் இந்த நட்பின் தாக்கம் தொடர்கிறது.

இவ்விறு கதாப்பாத்திரங்களின் வாழ்வை மாற்றி அமைக்கும் சம்பவங்கள் நிகழ்கின்றன. அவற்றிலிருந்து மீளவும், தீர்வு காணவும் அவர்கள் ஆற்றும் எதிர்வினைகளும், எடுக்கும் முடிவுகளும் மனித இயல்பின் எல்லைக்குட்பட்டதாக இக்கதையில் அமைகின்றன. வாழ்வில் எதிர்படும் விளங்க முடியாத புதிர்களுக்கு விடைகளை பகுத்தறிவால் அடைய முற்பட்டு இயலாமல், கடைசியாக ஆன்மீகத்தால் அடைய விரும்பும் பெரும்பான்மை மக்களின் பிரதிபலிப்பாக இவ்விறு கதாப்பாத்திரங்கள் அமைகின்றன. கதையின் இறுதியில் கோபால், சத்யன் குமார் இடையே நடக்கும் உரையாடலில் அவர்களின் தேடல் முடிவடைகிறது.

கதையில் வரும் இந்தியா-பாகிஸ்தான் பிரிவினையும், அதன் விளைவாக இசுலாமிய மக்களின் நிலையும் மேம்போக்காக சொல்லப்பட்டாலும், குடும்பத்தைப் பிரிந்த ஒரு முஸ்லீமின் உளவியல் பாதிப்புகள் நுட்பமாக விவரிக்க படுகின்றன. சினிமா தொழிலாளர்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பங்களின் நிச்சயமற்ற வாழ்வும் இக்கதையில் பேசப்படுகிறது.

ஆங்காங்கே சிறிது செயற்கை தன்மை தென்பட்டாலும், அசோகமித்திரனின் கதை சொல்லும் விதம் இந்நாவலை உயிர்ப்புடன் நகர்த்தி செல்கிறது.

http://arunbswaminathan.blogspot.com/...

[Dineshwaran · Rating 3 out of 5]

Great narration. However, the closure is not so great.

[Senthil Ganesh · Rating 5 out of 5]

A wonderful yet paradoxical novel about an unlikely but a brotherly friendship between principled Tamil film script writer with limited means and a Bollywood Megastar who doesn't speak Tamil.

The friendship obsession/affection of the actor towards the writer was very haunting.The author of this book was a script writer and he was close to yesteryear star, Actor Dilip Kumar. So the elements of the story could actually have come from the real life.

In particular, I loved the emotional parts of the novel, cried alongside the main character and enjoyed the surprise-twist at the end.

அசோகமித்திரன் ஒரு இலக்கிய சகாப்தம்!

[Anandhakannan · Rating 4 out of 5]

This is my first book from Ashokamitran and he introduced a new way of narrating a story of two friends using two self-narrations alternatively. Each chapter has curious ending which sometime even tempt to skip the next chapter and flip pages to alternative chapter - till you read few lines of the next chapter.
I feel in this first book itself, how brilliant writer he is and how meticulously he is unveiling the scenes. For instance, Gopalji went to betel in his mouth and in few scenes after in the scene where he has to have tea - the author mentions he spits the chewed betel. :) This observation may be novice but i cherished at writers work at many places like these.
An another place i amazed the brillance of the writer how seamlessly he registered his view on self-respect marriages through a strangers talk at a tea shop while Gopalji is at a tea shop.

But despite of it, the author at one places mentions komalammal dont have an offspring but at her house, she was talking to dreadful apparition of her son and daughter-in-law...

I could relate the way he ended the story like endings of a world cinema.. quite mixture of confusions with un-answered questions which left to reader's understanding though it could be predictable for a witty readers.

[Ajaybabu Om · Rating 4 out of 5]

The book revolves around two humans who share a common backdrop, Cinema. Behind the scenes of a movie there lies a vast ocean of untold stories and Manasarovar deals with one such story. A rags to riches hero and a mediocre writer meet each other and find themselves comfortable in sharing their viewpoints. Initially the author builds each character by elaborating a day in their life. After which the first twist is presented and from that point the story races till the climax. Racy not as in a action thriller but in the way the events are arranged. Narration shifts from one PoV to another and from one time to another. Interesting characters are introduced, given shape and are made to stay in your heart. The "Samy" character gets a special weightage towards the end as the one who answers some metaphysical questions. Its easy to tackle mysteries with a mystical character. The author also details out the India of 50s. It looks like nothing has changed much after 65 years!! Worth a read for its take on cinema in particular and the society of 50s in general.

[N Karthik · Rating 3 out of 5]

ENTIRE STORY IS TOLD IN FIRST PERSON,DIFFERENCE BEING BY TWO PERSONS IN SIMULTANEOUS EPISODES.IT TELLS ABOUT EXISTENTIALISM OF TWO DIFFERENT PERSONS FROM DIFFERENT SOCIAL CLASSES. ONE IS AN FAMOUS HINDI ACTOR COMING TO ACT IN FILMS PRODUCED BY SOUTH INDIAN STUDIOS(VARIOUS SUCCESSFUL HINDI FILMS WERE SHOT AND PRODUCED IN THE THEN,"MADRAS" IN THE SIXTIES,THE NOVEL IS BASED IN SIXTIES) AND GETS ACQUAINTED WITH A MIDDLE CLASS SCRIPT WRITER AND AN UNEXPECTED TWIST HAPPENS RIGHT AT THE END OF THE STORY. ASHOKAMITHIRAN WAS INVOLVED WITH GEMINI STUDIOS IN THE PAST AND ONE CAN LOOSELY ASSOCIATE THE AUTHOR WITH THE PROTAGONIST. THE ACTOR CHARACTER IS BASED ON DILIPKUMAR,VETERAN HINDI STAR. STORY AT THE END TAKES META-PHYSICAL TURN IN THE END WITH THE APPEARANCE OF A "SIDHAR". AT RS.125, IT IS GOOD.

[Sankara · Rating 4 out of 5]

அசோகமித்திரனின் முக்கிய நாவல்களில் ஒன்று. மானுட அகத்தின் இருண்ட மூலைகளை நுட்பமாக சித்தரிக்கும் படைப்பு. கோபாலன், சத்யன் குமார் என்ற இருவேறு உலகங்களில் வாழும் மனிதர்கள் மாறி மாறி தங்கள் வாழ்வின் நிகழ்வுகளை, மன அவசங்களை தாங்களே சொல்வது போன்ற நடை அபாரமாக வந்திருக்கீறது. நாவலின் இறுதிப் பகுதி எதிர்பாராத திடீர் திருப்பங்களைக் கொண்டிருக்கிறது, நாவலை ஆன்மீகத் தேடல் சார்ந்த தளங்களுக்கு இட்டுச் சென்று விடுகிறது.

[Aravinthan ID · Rating 4 out of 5]

சினிமாத்துறையில் உள்ளவர்களைப் பற்றி சினிமாத்தனம் அதிகம் இல்லாமல் எழுதப்பட்டுள்ள நாவல். ஓருவர் ஹிந்தியில் மிகவும் பிரபலமான நடிகர் சத்யன் குமார், மற்றொருவர் மெட்ராஸில் உள்ள சாதாரண திரைக்கதை எழுத்தாளர். சம்பந்தமில்லாத இவர்கள் இருவருக்குமிடையே நடைபெறும் சந்திப்பும், அதன் தொடர்ச்சியான சம்பவங்களே இந்நாவல். அறுபதுகளில் நடைபெறும் இக்கதையில் பண்டிட் நேருவும், அவருடைய மரணமும் சிறப்பாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. படிக்க ஆர்வத்தை தூண்டும் அருமையான மொழி நடை . . .

[Haran Prasanna · Rating 3 out of 5]

சுமாரான நாவல். அசோகமித்திரனின் நுண்ணிய எழுத்தாற்றலை மீறி வெளிப்படும் நாடகத்தன்மையான காட்சிகள் சலிப்பூட்டுகின்றன. உண்மை கலை நட்சத்திரங்களை புனைவில் சிறைப்படுத்தும்போது வாசகர்கள் எதிகொள்ளும் சவால்களை இந்நாவல் சந்திக்கவே இல்லை. திடீர் மேம்போக்கான ஆன்மிக நகர்தலும் நம்மை எவ்வகையிலும் ஆட்கொல்வதில்லை. வாராவாரம் எழுதியதால் ஏற்பட்ட பிரச்சினையாக இருக்கலாம்.

[Siva Wright · Rating 3 out of 5]

As much experience this book was, I would never in my life read this again. Don't take me wrong. As a work of literature, I can't find any fault with this. But, after reading three other novels(or novellas) of his, I could only have this much of characters from the world of Madras Cinema companies.

[Chidambaram · Rating 5 out of 5]

classic in tamil novel