Το τέλος του δρόμου

by Yannis Maris, Γιάννης Μαρής

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, δημοσιευμένο το 1957 σε 52 συνέχειες στην εφημερίδα Ακρόπολις, με πέντε εικόνες του Μ. Γάλλια, κυκλοφορεί τώρα για πρώτη φορά σε βιβλίο. Είναι η απεγνωσμένη ιστορία έρωτα ενός μοναχικού ώριμου γοητευτικού άνδρα και μιας εκπάγλου καλλονής νεαρής γυναίκας, με πράσινα μάτια και πεταχτά μήλα, που είναι το αντικείμενο του πόθου πολλών ανδρών -καλλιτεχνών, κοσμικών και πλουσίων- και έχει ξοδέψει το σώμα της και την ψυχή της με κάθε είδους εραστές.
Η ιστορία διαδραματίζεται στην Εκάλη, σε πλούσια αθηναϊκά σπίτια, σε γκαλερί τέχνης, στα στέκια των "μοντέρνων ποιητών" και καλλιτεχνών του κέντρου της πόλης, στου Λουμίδη, στου "Zonar's", στο "Μπραζίλ", στα κοσμικά "Αστέρια" της Γλυφάδας, αλλά και στις καλοκαιρινές διακοπές της κοσμικής και κοσμοπολίτικης Μυκόνου. Ο Μαρής, συχνά καυστικός και διακριτικά επικριτικός, στήνει σε αυτό το μυθιστόρημά του ένα θαυμάσιο σκηνικό και μας παρουσιάζει το πορτραίτο της αστικής Αθήνας του 1957.

Genres: Fiction

288 pages, Paperback

Published July 8, 2016

About the author

Yannis Maris (Greek: Γιάννης Μαρής) also known as Yannis Maris-Tsirimokos, Giannis Haniotis, was a novelist and screenwriter.

Reviews

[Joseph Vintage · Rating 4 out of 5]

✔ Με φόντο την Αθήνα του '50, το "Τέλος του Δρόμου" περιγράφει τα έργα και τις ημέρες μια γενιάς ανθρώπων γεμάτης στυλ, κομψότητα, και αδιέξοδα.

✔ Η λογοτεχνική αξία του βιβλίου ανταγωνίζεται την ηθογραφική του, καθώς συχνά μνημονεύονται τοποθεσίες, στέκια, μουσικές, και τάσεις τις μόδας που αποτέλεσαν σημείο αναφοράς τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

✔ Σε αντίθεση με τα αστυνομικά του μυθιστορήματα, ο Μαρής εδώ ακολούθησε άλλο συγγραφικό στυλ, το οποίο συνάδει θεματικά περισσότερο με ταινίες της "χρυσής" περιόδου του Hollywood (1930-1960) παρά με τα αντίστοιχα Film noir, που μας είχε συνηθίσει ως εκείνο το σημείο.

✔ Φλερτάρει με το είδος του ρομάντζου, αλλά παραμένει καλογραμμένο. Άλλωστε δεν είναι η λογοτεχνική κατηγορία που προδιαγράφει την ποιότητα ενός έργου αλλά η δεινότητα της συγγραφικής πένας.

✔ Είναι σύντομο και διαβάζεται εύκολα.

✔ Στο "τέλος του δρόμου" περιμένει τον αναγνώστη κομψή (και κάπως θλιμμένη) η ίδια η νοσταλγία. Μέσα από την ιστορία του γιατρού Δαλέζιου, θυμάται κι ο αναγνώστης με τη σειρά του όσα όμορφα βίωσε στο διάβα της ζωής του: σύντομα, έντονα, και φευγαλέα. Έτσι όπως οφείλει να είναι κάθε αξιόλογη ανάμνηση.

[Vassiliadi · Rating 4 out of 5]

Νομίζω ότι είναι το μοναδικό του βιβλίο που δεν ειναι καθολου αστυνομικό, αλλά καθαρά κοινωνικό. Αν μπορούσε ο Μαρής να δει τη σημερινή κοινωνία, πιστεύω πως θα έμενε ενεος αντιλαμβανόμενος την απήχηση που είχε η πρωταγωνίστρια του έργου του.

[Evdoxia Kinali · Rating 2 out of 5]

Βιβλιοσφηνάκι, αγράκι μαύρο, εικονογραφημένο, δημοσιευμένο σε συνέχειες στην εφημερίδα Ακρόπολις το 1957. Το πρώτο δικό του που διαβάζω χωρίς αστυνομική πλοκή, ένα κοινωνικό σχόλιο της κοσμικής Αθήνας εντελώς ξεπερασμένο έως κι αφελές, αρκετά μελό, διαβάζεται νοσταλγικά και προκαλεί μειδίαμα. Θα το πρότεινα μόνο σε αναγνώστες με πολύ ρετρό γούστα.

[Bookish Bluestocking · Rating 3 out of 5]

Μια ιστορία κλισέ για έναν άντρα που ερωτεύεται μια πεταλουδιτσα και ο τρόπος που τους αντιμετωπίζει η κοινωνία. Απόλυτο κλισέ και παλιομοδιτικο, σαν τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, αλλά που σώζεται από την χαρακτηριστική πένα του Μαρη.

[Γιάγκος Πλατής · Rating 4 out of 5]

Καταπληκτικός και αγαπημένος Μαρής για άλλη μια φορά!

[Mary Eleftheriadou · Rating 4 out of 5]

Ατμοσφαιρικο και κινηματογραφικο σαν φιλμ νουαρ.