بالاخره تونستم یه تصویر ذهنی از ظهور و افول سلسلههای ایرانی از طاهریان تا غزنویان داشته باشم، این بزرگترین مزیت کتاب بود و چیزی بود که دنبالش بودم. اما از خیلی قسمتها و تاریخگوییهای قدری جزیی و بیربط به نیاز خودم گذشتم. چیزی هم که برام سؤال بود ذکر نکردن سلجوقیان بعنوان یک سلسلهٔ متقارن بود. ترجمهٔ کتاب هم تعریفی نداشت. یه جاهایی بارز بود که مترجم انگلیسی بلد نیست، یه جاهایی هم بارز بود که فارسی را هم خوب نمیداند.
نویسنده سعی کرده مقالاتی از ایرانشناسان و اسلامشناسان غربی را گرد هم آورده و در قالب جدیدی ارائه کند. در این ارائه میتوان گفت تا حد قابل قبولی موفق بوده. بعضی اسمها در جاهای مختلف یه شکل متفاوتی استفاده میشوند که خواننده را ممکن است گمراه کند. همچنین در مورد کلمه "متقارن" در عنوان اثر نقدهایی وارد است از این قبیل که متقارن معنای قرینه بودن میدهد. بهتر بود از کلمه دیگری مانند مقارن استفاده میشد.