Πειραιάς 1967. Το πλοίο Ελπίς σαλπάρει για Αυστραλία, μεταφέροντας εκατοντάδες διαφορετικούς ανθρώπους με μια κοινή ελπίδα. μια καλύτερη ζωή. Ανάμεσά τους και η Ελπίδα, που ταξιδεύει με πλαστή ταυτότητα, κουβαλώντας μαζί της το φρικτό μυστικό της. Ένας ώριμος επιχειρηματίας, πρώην ναυτικός, ο γοητευτικός γιατρός του πλοίου, μια απελπισμένη γυναίκα που αναζητά το παιδί της στη μακρινή ήπειρο, μια νεαρή κοπέλα που πηγαίνει στην Αυστραλία να παντρευτεί χωρίς τη θέλησή της είναι μερικά από τα πρόσωπα που θα γνωρίσει κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού και που θα σημαδέψουν τη ζωή της για πάντα.
Άραγε θα καταφέρει να φτάσει στο λιμάνι της λύτρωσης και της ευτυχίας ύστερα από τριάντα ολόκληρες μέρες μέσα σ’ αυτό το πλοίο; Διασχίζοντας ωκεανούς, γνωρίζοντας για πρώτη φορά εξωτικά μέρη και άγνωστους πολιτισμούς, θα καταφέρει να απαλλαγεί από όσα την κρατούν δέσμια στο σκοτεινό παρελθόν της;
Θα το ανακαλύψετε σαλπάροντας μαζί με την Ελπίδα στο συναρπαστικό της ταξίδι…
Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία, με αντικείμενο τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ.
Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία τα μυθιστορήματά της ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, κοινωνικό μυθιστόρημα, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ, μυθιστόρημα με προεκτάσεις επιστημονικής φαντασίας, ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ένα βιβλίο που εξυμνεί τη φιλία, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ, επίσης βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα και ΚΛΕΙΣΜΕΝΗ ΠΥΛΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ, βασισμένο σε αληθινή βιωματική εμπειρία. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015 κυκλοφορεί το νέο της μυθιστόρημα ΙΟΛΗ, κοινωνικού περιεχομένου. Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει Best Seller, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 230.000 αντίτυπα.
Την Μαρία Τζιρίτα την πρωτογνώρισα αναγνωστικά πέρσι, όταν διάβασα το βιβλίο της “Ιόλη”, το οποίο κατάφερε να κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, αφού με συγκίνησε με τρόπους που δεν περίμενα όταν το πήρα στα χέρια μου. Φυσικό επόμενο ήταν, λοιπόν, να περιμένω το νέο της μυθιστόρημα με μεγάλη ανυπομονησία, και με την ελπίδα πως θα μου προσφέρει μία ακόμα αναγνωστική εμπειρία που θα έχω να θυμάμαι. Και πόσο μυστήριο, αλήθεια, η ελπίδα μου αυτή μεταφέρθηκε και στον τίτλο του νέου της βιβλίου, “Το ταξίδι της Ελπίδας”, που συντροφιά με ούριους ανέμους, είμαι βέβαιη πως θα ταξιδέψει στις καρδιές του κοινού του και θα τις κατακτήσει με περισσή ευκολία, όπως ακριβώς έκανε και με τη δική μου.
1967 και το πλοίο Ελπίς ταξιδεύει από το λιμάνι του Πειραιά με προορισμό την Αυστραλία, όπου χιλιάδες άνθρωποι, ο καθένας με τη δική του, προσωπική ιστορία, αναζητά ένα καινούργιο, καλύτερο μέλλον, εγκαταλείποντας την Ελλάδα, ίσως και για πάντα. Κάποιοι από αυτούς, ταξιδεύουν από επιλογή, κάποιοι άλλοι επειδή δεν έχουν επιλογή. Για ορισμένους επιβάτες το ταξίδι αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε έναν παράδεισο ενώ για ορισμένους άλλους, απλά τους επιτρέπει να απομακρυνθούν από την κόλασή τους. Και όμως, για όλους, υπάρχει ένας προορισμός, έστω κι αν δεν είναι ο ίδιος. Ανάμεσά τους και η Ελπίδα, η οποία ταξιδεύει συντροφιά με ένα μεγάλο μυστικό, και που στην μακρινή αυτή διαδρομή θα γνωρίσει ανθρώπους, και τις ιστορίες τους, που θα αλλάξουν τη ζωή της για πάντα.
Χωρίς το μυθιστόρημα αυτό να είναι ιστορικό, όχι αμιγώς τουλάχιστον, αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορία και σε μία χρονική περίοδο όπου πάρα πολλοί Έλληνες εγκατέλειψαν την Ελλάδα, αναζητώντας μία καλύτερη τύχη στην άλλη άκρη του κόσμου. Προσωπικά, δεν γνωρίζω πάρα πολλά για την συγκεκριμένη περίοδο και τις συνθήκες της εποχής εκείνης, παρά ελάχιστα και αυτά, μέσω των αφηγήσεων συγγενών του άντρα μου, που όπως και η Ελπίδα, αποφάσισαν τότε να κυνηγήσουν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Πιθανολογώ, λοιπόν, δεδομένων όσων διάβασα και από την λεπτομέρεια που αυτά αποδίδονται στο χαρτί, πως η κυρία Τζιρίτα μπήκε στην διαδικασία να ερευνήσει σε βάθος την εποχή εκείνη, με ότι προεκτάσεις την συνόδευαν, και ίσως και να μίλησε με ανθρώπους που τα βίωσαν. Οι περιγραφές της είναι άκρως ζωντανές και παραστατικές, ενώ η ακρίβεια με την οποία μεταφέρονται γεγονότα και καταστάσεις, σε κάνουν να αισθάνεσαι πως δεν είσαι απλός παρατηρητής, αλλά επιβάτης κι εσύ του πλοίου που οδηγεί σε μια νέα χώρα και σε νέα όνειρα.
Κάτι που έχω παρατηρήσει στα βιβλία της Μαρίας Τζιρίτα, έστω κι αν δεν τα έχω διαβάσει όλα, είναι το γεγονός πως δεν στρέφει την προσοχή της αποκλειστικά και μόνο σε έναν ήρωα ή σε μία ηρωίδα. Δεν επικεντρώνεται μόνο σε μία ζωή, αλλά και σε όσες περιστρέφονται γύρω από αυτήν, που έχει αποφασίσει να αποτελεί τον κεντρικό άξονα της αφήγησής της. Κι επειδή κάπως έτσι είναι και η πραγματικότητα η δική μας, που ναι μεν εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές του αγώνα και των ονείρων μας, αλλά πάντα πορευόμαστε μαζί με άλλους ανθρώπους που ο καθένας έχει τον δικό του, μοναδικό, ξεχωριστό ρόλο, είναι αδύνατον να μην εκτιμήσεις τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να χειριστεί την πορεία της αφήγησής της, αλλά και την σημαντικότητα των ηρώων της μέσα σε αυτήν, είτε αυτοί αποκαλούνται πρωταγωνιστές, είτε δευτεραγωνιστές. Καμία ζωή δεν είναι άνευ σημασίας, και ακόμα και η πιο ασήμαντη, θεωρητικά, ύπαρξη, έχει κάτι να προσφέρει.
Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα, ούτε να αναλύσω την ιστορία σε βάθος, καθώς θεωρώ πως το ταξίδι αυτό πρέπει να το κάνει ο κάθε αναγνώστης μόνος του, ανακαλύπτοντας σε κάθε νέο κεφάλαιο αυτής της σπονδυλωτής ιστορίας, αλήθειες, σκέψεις, συναισθήματα, επιθυμίες, που δεν γίνεται να σας αφήσουν ασυγκίνητους. Θα ταυτιστείτε με την ιστορία και τους χαρακτήρες που παρουσιάζονται μέσα από αυτήν, και το γεγονός πως η εποχή μας θυμίζει σε πολλά το τότε, ίσως και να σας οδηγήσει σε βαθύτερες σκέψεις και προβληματισμούς, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως θα χάσετε την όποια αισιοδοξία μπορεί να διατηρείτε ακόμα. Αντίθετα, η αισιοδοξία αυτή, μάλλον θα τονωθεί, αφού η ελπίδα είναι κάτι που χάνεται μονάχα αν εμείς της επιτρέψουμε να χαθεί. Αν, λοιπόν, κοιτάζουμε το μέλλον κατάματα και με αισιοδοξία αλλά και με πίστη στην καρδιά μας, δεν μπορεί, η ελπίδα θα μετουσιωθεί σε αλήθεια και η αλήθεια αυτή σε μια νέα πραγματικότητα που θα αξίζει να την ζήσεις.
Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία της κυρίας Τζιρίτα και πραγματικά κανένα μέχρι και σήμερα δεν με έχει απογοητεύσει. Γενικότερα, ο άμεσος τρόπος γραφής της, οι διάλογοι και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων της ικανοποιούν στο έπακρο τις δικές μου αναγνωστικές προσδοκίες. Τα θέματά της είναι κοινωνικά αλλά με πολλές προεκτάσεις και συνήθως μας δίνει μια σφαιρική εικόνα της κάθε ιστορίας μέσα από τα μάτια όλων των χαρακτήρων της. Δεν εστιάζει απόλυτα στους πρωταγωνιστές που εγώ προσωπικά το θεωρώ απαραίτητο, ακριβώς επειδή πιστεύω ότι η αληθινή ζωή δεν είναι μονοδιάστατη και όλοι οι ήρωες ενός βιβλίου έχουν λόγο ύπαρξης, δεν μπορούν κάποιοι από αυτούς να είναι διακοσμητικοί. Με αυτό το βιβλίο της λοιπόν, Το ταξίδι της Ελπίδας, όχι μόνο ο ταξίδεψα σε μια άλλη πολύ ιδιαίτερη εποχή αλλά ένιωσα σαν να ήμουν και η ίδια επιβάτης αυτού του πλοίου και έζησα μαζί τους την κάθε στιγμή, εισέπραξα όλα τους τα συναισθήματα. Πρέπει σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως έχω πολύ στενό συγγενή στο οικογενειακό μου περιβάλλον που έχει κάνει αυτό το ταξίδι και γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες. Πράγματι η συγγραφέας έχει κάνει μια πολύ καλή έρευνα και αυτό εύκολα το διαπιστώνει κανείς αλλά εκείνο που εμένα συγκίνησε και άγγιξε είναι οι σχέσεις των ανθρώπων που προέκυψαν λόγω συνθηκών και πως αυτές εξελίχθηκαν. Είναι εκείνες οι μοιραίες συμπτώσεις – που τελικά μόνο συμπτώσεις δεν είναι – κι έχουν τη δύναμη να σου αλλάξουν τη ζωή, να σε κάνουν να τη δεις με άλλο μάτι, να ανασυνταχτείς και να παλέψεις για ένα καλύτερο αύριο. Δεν θέλω να πω πολλά και να προδώσω το παραμικρό διότι είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί από την αρχή μέχρι το τέλος και να αφεθεί ο αναγνώστης σε αυτό. Στο μόνο που θα σταθώ και θα πω το κάτι παραπάνω είναι ο έρωτας που παρασύρει και μαγεύει σε κάθε εποχή, κάτω από τις όποιες συνθήκες και αυτό ήταν ένα δυνατό χαρτί που εμένα την απόλυτα ρομαντική οντότητα με ξετρέλανε! Για τα δικά μου δεδομένα, Το ταξίδι της Ελπίδας, είναι από τα καλύτερα μυθιστορήματα που διάβασα τον τελευταίο καιρό, με ελληνική ταυτότητα αλλά κυρίως με μια απέραντη αισιοδοξία πως το κάθε ταξίδι μπορεί να έχει ως μοναδικό του προορισμό την ευτυχία. Κυρία Τζιρίτα, σας ευχαριστώ.
Τι να πρωτογράψει κανείς για την Κ.Τζιρίτα κάθε της βιβλίο μοναδικό ξεχωριστό και πάντα μα πάντα διαφορετικό από το προηγούμενο.Να γράψω ότι δε το περίμενα? Θα ήταν ψέμα. Από τις πιο ξεκούραστες και περιεκτικές γραφές της ελληνικής λογοτεχνίας που χτυπάνε κατευθείαν στην καρδιά του κάθε αναγνώστη ή τουλάχιστον στη δική μου!!Δηλώνω fun της, χρόνια τώρα δε με έχει απογοητεύσει ποτέ, ίσως γιατί σε όλα της τα βιβλία υπάρχει μια διάχυτη ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και στις δύσκολες εποχές που ζούμε το κρίνω τουλάχιστον για μένα ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ.Είχα την τιμή να διαβάσω από τους πρώτους το βιβλίο .Ένα θα πω και θα σταματήσω, θα σας μαγέψει σε σημείο που θα αναρωτιέστε ποιος είναι ο ήρωας που ξεχωρίσατε μέσα σε αυτή την τόσο γλυκιά, τρυφερή ,συγκινητική και υπέροχη ιστορία που σίγουρα περνά απίστευτα συναισθήματα και μηνύματα στον αναγνώστη.Το ταξίδι της Ελπίδας μπορεί να έλαβε τέλος για μένα αλλά οι ήρωες αυτής της ιστορίας θα παραμείνουν στην καρδιά μου .Τόσα απλά!!!!
Το νέο βιβλίο της Μαρίας Τζιρίτα, μας ταξιδεύει πίσω στο 1967 που θα συναντήσουμε ένα επιβατηγό πλοίο το "Ελπίς" που πραγματοποιεί ταξίδι από τον Πειραιά με τελικό προορισμό τη Μελβούρνη. Για κάποιους επιβάτες το ταξίδι αυτό είναι αναψυχής, για άλλους είναι διέξοδος από τα προβλήματα τους, ενώ για κάποιους άλλους είναι ένα υποχρεωτικό ταξίδι δίχως να γνωρίζουν αν θα βρουν το παράδεισο ή τη κόλαση επί γης στην Αυστραλία.
Μέσα σε όλους αυτούς τους επιβάτες θα γνωρίσουμε την πρωταγωνίστρια μας, την Ελπίδα που ένα μυστικό βαραίνει την καρδιά της και δεν μπορεί να μοιραστεί με κανέναν γιατί νιώθει ντροπή. Στο πλοίο γνωρίζει μερικούς από τους συνεπιβάτες, που μέσα από τις ιστορίες τους και τα βάσανα τους, θα της αλλάξουν τη ζωή.
Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας, δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη ζωή της Ελπίδας αλλά γίνεται μια σφαιρική αναφορά όλων των προσώπων που εμπλέκονται. Θα διαπιστώσετε πως γίνεται με τέτοιο τρόπο, που δεν κουράζει τον αναγνώστη αλλά τον βοηθάει να αντιληφθεί καλύτερα τους χαρακτήρες και τους λόγους που τους οδήγησαν να πραγματοποιήσουν το ταξίδι με το "Ελπίς".
Το χρονικό διάστημα που επέλεξε να διαδραματιστεί το ταξίδι είναι η εποχή που πολλοί Έλληνες έφυγαν από την Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον. Δυστυχώς, ότι γνωρίζω για εκείνη την εποχή είναι από βιβλία όπως της Μαρίας Τζιρίτα. Θεωρώ πως έχει κάνει έρευνα, γιατί τα λιμάνια που έκαναν στάση αλλά και οι ιστορικές αναφορές που γίνονται είναι όντως εκείνης της εποχής. Επίσης, γίνονται αναφορές για σοβαρά κοινωνικά ζητήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής.
Θέλω να γράψω πολλά και να επεκταθώ για τους ήρωες, τις ιστορίες τους, πως εξελίσσεται η ιστορία αλλά όσα έγραφα, έδινα άθελα μου λεπτομέρειες από το βιβλίο που θεωρώ ότι είναι σημαντικές και πως προδίδοντας έστω και μια λεπτομέρεια θα χαθεί η μαγεία και ειλικρινά δεν το θέλω αυτό. Το μόνο που θα πω είναι πως ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας πάντα βρίσκει ένα τρόπο να επιζήσει!
Τέλος, η αφήγηση έχει μια φυσική ροή, που ταξιδεύει ο αναγνώστης μαζί μέρα με τη μέρα διαβάζοντας για τις αγωνίες, τις έννοιες, την προσπάθεια να λύσουν τα εμπόδια που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και τελικά θα έχουν ξεπεραστεί όλα, φτάνοντας στο τελικό τους προορισμό.
Άλλωστε το κάθε ταξίδι είναι μοναδικό, γιατί δεν ξέρεις από πριν, ποιους θα συναντήσεις και τι θα μάθεις! Έτσι και το ταξίδι της Ελπίδας!
Το να γράψεις μια καλή ιστορία η οποία διαδραματίζεται σε περιορισμένο χώρο προϋποθέτει να έχεις ταλέντο.Πρέπει να φροντίσεις να κάνεις τον αναγνώστη να μη κουραστεί,να του κεντρίσεις το ενδιαφέρον να θέλει να πάει παρακάτω. Για μένα το κατάφερε στο έπακρο. Στην ηρωίδα της κ.Τζιρίτα δε θα μπορούσε να ταιριάξει καλύτερο όνομα...Η Ελπίδα,μια κοπέλα συναισθηματικά ευάλωτη πήρε τη μεγάλη απόφαση να γυρίσει σελίδα στη ζωή της και να αφήσει πίσω τους δαίμονές της για ένα καλύτερο αύριο.Στο ταξίδι της αυτό θα συναντήσει πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες με τους οποίους θα ζήσει μια καινούρια περιπέτεια.Θα πάρει μαθήματα ζωής...Μαζί με την Ελπίδα πήρα κι εγώ τα μαθήματά μου και γέμισα συναισθήματα.
Εάν θέλεις να πάρεις ένα μάθημα ζωής, να περιπλανηθείς στη θάλασσα σε ένα υπερατλαντικό ταξίδι, να γνωρίσεις τον έρωτα, πολλούς πολιτισμούς, ήθη και την τοπική τους ομορφιά, τότε πρέπει να ταξιδέψεις μαζί με την ηρωίδα, Ελπίδα! Αγαπώ στην Μαρία Τζιρίτα την αυθεντικότητα των ιστοριών της και φυσικά το happy ending. Η Ελπίδα λοιπόν, μια κοπέλα που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ στη ζωή της, θα γνωρίσει κάποια άτομα σε αυτό το ταξίδι που αποφάσισε να κάνει προκειμένου να ξεφύγει από την κακή της μοίρα, τα οποία θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα ζωή της. Τι συμβαίνει όμως επάνω σε αυτό το πλοίο; Ώρα να το ανακαλύψετε!!
Ανάλαφρο μα και σοβαρό, αισιόδοξο μα και θλιβερό, Το ταξίδι της Ελπίδας με ταξίδεψε σε ζωές ανθρώπων που έχουν περάσει πολλά, μα συνεχίζουν να ελπίζουν και στοχεύουν να καλυτερεύσουν το μέλλον τους. Τα συναισθήματα πολλά και οι χαρακτήρες διαφορετικοί, συνθέτουν ένα σκηνικό στο εσωτερικό ενός πλοίου, γεγονός που στην αρχή αμφέβαλλα αν θα μου άρεζε και αν θα μπορούσε να μου κρατήσει το ενδιαφέρον. Ωστόσο η κα Τζιρίτα καταφέρνει με γλώσσα απλή και προσεκτική, χωρίς υπερβολές και πλεονασμούς, με μια γραφή και μια υπόθεση που ρέει, να κάνει τους ήρωες ανθρώπινους όσο ποτέ, οι οποίοι μιλούν κατευθείαν στην καρδιά σου. www.vivliakaioneira.blogspot.com
«Το ταξίδι της Ελπίδας» είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Σχεδόν αληθινά γεγονότα, μιας που η ιστορία, διαδραματίζεται χρονικά, μια εποχή, που πολλοί Έλληνες μετανάστευαν σε μια μακρινή ήπειρο αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Στο ταξίδι της Ελπίδας, χάρη και στις περιγραφές της συγγραφέας, που δεν κουράζουν, ο αναγνώστης γίνεται και αυτός επιβάτης και με τον γρήγορο ρυθμό που εξελίσσεται η ιστορία, του δημιουργούνται πολλά συναισθήματα, όπως η οργή, η αγάπη, το μίσος και ο έρωτας. Καθώς το καράβι οδεύει προς τον τελικό του προορισμό, έρχονται ανατροπές αλλά και η λύτρωση και η δικαίωση όλων των ηρώων, που μετά από δυσκολίες βρίσκουν την γαλήνη και την ευτυχία. Ένα ακόμη βιβλίο της Μαρία Τζιρίτα, που συστήνεται ανεπιφύλακτα!!! Αν δεν το έχετε κάνει....ευκαιρία να σαλπάρετε κι εσείς με το πλοίο Έλπις.
Το πλοίο Ελπίς σαλπάρει και με καπετάνιο τη Μαρία Τζιρίτα ταξιδεύουμε από το λιμάνι του Πειραιά ως την Αυστραλία, με συνεπιβάτες την Ελπίδα, τη Λυδία, τη Ρωξάνη, τη Λέτα, τον Άρη, τον Ορφέα, τον Ορέστη, το Φίλιππο και πολλούς ακόμη. ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ξεκινά κι εμείς θεατές μιας ευφάνταστης και συγκλονιστικής ταυτόχρονα ιστορίας παρακολουθούμε το ταξίδι ανθρώπων βασανισμένων μέχρι τη γη των ευκαιριών αλλά και το ταξίδι αυτογνωσίας στο οποίο υποβάλλεται ο κάθε ήρωας.
Η συγγραφέας με μαεστρία μεταφέρει τον αναγνώστη στο πλοίο Ελπίς που κουβαλάει πάνω του χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές, ψυχές βασανισμένες, ψυχές ναυαγισμένες, ψυχές που ψάχνουν μια καλύτερη ζωή. Η Μαρία Τζιρίτα σκιαγραφεί τον κάθε ένα χαρακτήρα διεξοδικά και αυτοί σαν να ζωντανεύουν στο χαρτί ξεδιπλώνουν τις ζωές τους μπρος στον αναγνώστη.
Με λόγο μεστό, άμεσο, γλαφυρό και με την αδιαμφισβήτητη πλέον περιγραφική της δεινότητα η συγγραφέας υφαίνει ένα υφαντό από ζωές οι οποίες ξετυλίγονται εν πλω και ο αναγνώστης αυτόματα γίνεται θεατής, μια και οι περιγραφές -ολοζώντανες και ρεαλιστικές- δίνουν την εντύπωση ότι παρακολουθεί κανείς μια καλογυρισμένη ταινία της δεκαετίας του '60 διαβάζοντας το.
Το θέμα της μετανάστευσης -επίκαιρο όσο ποτέ- πρωταγωνιστής του βιβλίου με την συγγραφέα να πλάθει πολλές ι��τορίες μέσα σε ένα βιβλίο και να βομβαρδίζει τον αναγνώστη με συνεχώς αντικρουόμενα συναισθήματα. Χαρά, λύπη, φόβος, λύτρωση. Η λύτρωση πάντα τελευταία έρχεται να επουλώσει πληγές του παρελθόντος και να γράψει ένα μέλλον με ζωντανά χρώματα.
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ είναι ένα βιβλίο χορταστικό, με πλήθος ανατροπών να βομβαρδίζουν τον αναγνώστη και να τον καθηλώνουν σε μια ανάγνωση σαν ταξίδι με προσομοιωτή. Στιγμές στιγμές νιώθει κανείς πως ακούει τον παφλασμό των κυμάτων στο πλοίο αλλά και τις αναταράξεις από την τρικυμισμένη θάλασσα. Όπως το Ελπις σκίζει τα κύματα έτσι και το βιβλίο τούτο χαράζεται βαθιά στην καρδιά και το μυαλό του αναγνώστη. Σας παροτρύνω να το διαβάσετε και δεν θα χάσετε...
Όταν τελείωσα το ταξίδι της Ελπίδας, παρά τις 2 εργασίες που είχα να παραδώσω για την σχολή μου, δεν είχα λόγια!!! Σχεδόν όλα τα βιβλία της συγγραφέως μου άρεσαν πάρα πολύ, δε θέλω να πω ψέματα, στην Κλεισμένη Πύλη Παραδείσου είχα απογοητευτεί λιγάκι, πέρυσι με την Ιόλη ήμουν διστακτική λόγω της κλεισμένη πύλης, αλλά όταν το διάβασα έλεγα "μα ποσο ξέρει να μιλάει στην καρδιά μας;". Φέτος μου φάνηκε παρά πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία(μια αγάπη για τα πλοία την έχω κιόλας) κ το πήρα και βέβαια δεν το μετάνιωσα καθόλου!!! Ένα πολύ γλυκό κ δυνατό βιβλίο, γεμάτο εικόνες, ήταν σαν να είμαι κ εγώ πάνω στο πλοίο κ να βλέπω όλα αυτά που έβλεπαν κ ζούσαν η Ελπίδα κ η παρέα της... Με πολλά ηθικά διδάγματα κ κοινωνικά μηνύματα και πολύ συγκίνηση! Για μένα είναι το καλύτερο από τα βιβλία της!
Μια πολύ απλή ιστορία που διαδραματίζεται μέσα σε ένα πλοίο με πολλές συμπτώσεις. Εκεί βρίσκει τον πραγματικό πατέρα,το μοναδίκο έρωτα και την πραγματική φιλία. Δεν με συγκίνησε όπως η Ιόλη αλλά ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια.
Δε περίμενα ότι θα μου αρέσει αλλά το διάβασα ευχάριστα χωρίς να θεωρώ ότι είναι τρομερό βιβλίο.Ευρηματικό το ότι διαδραματίζεται πάνω στο πλοίο,έχει ενδιαφέρον και σαν ιστορία γενικότερα και είναι μια καλή πρόταση για να χαλαρώσεις διαβάζοντας κάτι.Αν πέσει στα χέρια σας μη το προσπεράσετε,.