Και μετά όλα άλλαξαν

by Λένα Κικίδου

Το αυτοκινητικό ατύχημα ενός κοριτσιού και το σύντομο ταξίδι της σε έναν άλλο κόσμο, θα επιτρέψουν σε γεγονότα τα οποία θα την κάνουν να ταλαντευτεί ανάμεσα στη λογική και τη τρέλα να εισχωρήσουν στη ζωή της. Θα την αναγκάσουν να πάρει αποφάσεις πέρα από τα συμβατικά όρια και να πολεμήσει για τη σωτηρία, τη δική της και όχι μόνο.

336 pages, Paperback

First published October 1, 2015

About the author

Μυθιστορήματα:

1.Separazione (Gianluca Giusti #1), εκδόσεις Γραφή, Τρίκαλα, Μάιος 2024

2.@mail.com, εκδόσεις Διάνοια, Αθήνα, Οκτώβριος 2023

3.Favole Nere (L' albero delle anime & Demon's Tooth), εκδόσεις Anima, Αθήνα, Μάρτιος, 2023

4.Ανάμεσα σε δύο κόσμους-Noctus I (Αναθεωρημένη έκδοση), εκδόσεις Anima, Αθήνα, Σεπτέμβριος 2022

5.Il Ciclo della Calamità - Ο κύκλος της Καταστροφής, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2018

6.Και μετά όλα άλλαξαν, εκδόσεις Anima, Αθήνα, Οκτώβριος 2015

7.Noctus – Ανάμεσα σε δύο Κόσμους, εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2014

8.Η αθωότητα του πατέρα Μπράουν ~ Μέρος Α’ [Μετάφραση και μεταφραστική επιμέλεια στο έργο Πατέρας Μπράουν του G.K. Chesterton].

Διαγωνισμοί-Συμμετοχή σε Συλλογές:

1.Perversion, 2ος Έπαινος στον 3ο Πανελλήνιο διαγωνισμό πεζογραφίας Κέφαλος στην κατηγορία “Φανταστικό διήγημα ενηλίκων 31 ετών και άνω”, Αθήνα, Οκτώβριος 2023

2.Cabin in the blood, 3ος Έπαινος στον 3ο Πανελλήνιο διαγωνισμό πεζογραφίας Κέφαλος στην κατηγορία “Αστυνομικό διήγημα ενηλίκων 31 ετών και άνω”, Αθήνα, Οκτώβριος 2023

3. Μνήμη ~ Λογοτενικό Ημερολόγιο 2022, εκδόσεις Κέφαλος, Αθήνα, Δεκέμβριος 2022

4.Gunnr ~Στα Όνειρα της Φαντασίας - ΙΙΙ. Παιάνες από Ατσάλι, εκδόσεις Allbooks, Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2021

5.Eilean á Cheò (Το νησί της ομίχλης) (Οι τρεις όψεις του νομίσματος) ~ Με όλες τους τις δυνάμεις, εκδόσεις Χρονικό, Αθήνα, Δεκέμβριος 2020

6.The Swamp ~ Το Έπος της Φαντασίας: Ανάσταση [Ressurection], εκδόσεις Πηγή, Θεσσαλονίκη, 2018

7.Backwards ~ Noir Road Stories 2, 20 Νέες Ιστορίες Μυστηρίου, εκδόσεις Άπαρσις, Αθήνα, Δεκέμβριος 2017

8.The Dark Side of the Moon ~ 4η θέση στον διαγωνισμό του Fantasmagoria Αδιέξοδο και συμμετοχή στο συλλογικό έργο Το Έπος της Φαντασίας: Αδιέξοδο, εκδόσεις iWrite, Αθήνα, Μάρτιος 2017

9.Unsinkable ~ Τρόμος Τόμος Ανθολογία Διηγημάτων, εκδόσεις Ανάτυπο, Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2017

10.Distruzione ~ Distruzione I, A Timeless Timekeeper, εκδόσεις Anima, Μαρούσι, Φεβρουάριος 2017 (Δημιουργός και οργανωτής του project)

11.The 1.021 Mile-Trip ~ Τα Κείμενα VI-Δ’ λογοτεχνικός διαγωνισμός διηγήματος 2014, έκδοση Βιβλιόφιλοι Έδεσσας, Έδεσσα, Σεπτέμβριος 2015

12.Invasion ~ 1ο βραβείο διηγήματος στον 1ο διαγωνισμό ποίησης και διηγήματος Anima 2014 με θέμα «Σταγόνες του Χειμώνα», Αθήνα, Μάρτιος 2015 και έκδοσή του σε ομώνυμη συλλογή.

13.Στο Σάβανο της Ομίχλης ~ Once upon a Future 2013, εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2014

14.Ο Λύκος που Ουρλιάζει στο Φεγγάρι ~ Θεοί του Ατμού – Steampunk Οράματα, εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2014

15.Hunter’s Moon/Το Φεγγάρι του Κυνηγού ~ 9η θέση στον διαγωνισμό «Ο Φόβος του Ξένου», εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, Αθήνα, Ιούνιος 2014 και έκδοσή του σε ομώνυμη συλλογή.

16.The Clock ~ «The 25th Hour Project», http://25thhourproject.tumblr.com/pos... Μάιος 2014

17.Libertà ~ «Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ» (ανθολογία ελληνικού διηγήματος Φανταστικής Λογοτεχνίας), εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2014

18.Samhain ~ «Θύελλα στον Χρόνο» (ανθολογία ελληνικού διηγήματος Ιστορικής Φαντασίας), εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2014

19.Το Κτήνος ~ 2η θέση στην κατηγορία «Τρόμος» στα «Βραβεία Λογοτεχνίας του Φανταστικού Larry Niven 2013»

20.Albero delle Anime ~ 1η θέση στον διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού 2012-2013 από τον «Μύλο των Ξωτικών», Δεκέμβριος 2013

21.Fractus Cor ~ «Παράξενες Μέρες, συλλογή πρώτη – 2014», εκδόσεις Παράξενες Μέρες, Ρέθυμνο, Νοέμβριος 2013

Reviews

[Γιώργος Γιώτσας · Rating 5 out of 5]

Η Λένα Κικίδου είναι γενναία στο γράψιμο της.
Μια εξαιρετική συγγραφέας που δε θα σας χαριστεί αλλά θα σας χαρίσει τα σκοτεινά όσο και όμορφα όνειρα της όπως της τα έδωσε η φαντασία της.
Από την εισαγωγή κιόλας του βιβλίο, ξεκινάει με ένα δυνατό κροσέ: "Δεν έκλαιγα. Οι νεκροί δεν κλαίνε" -μπαμ!
"Kαι μετά όλα άλλαξαν".
Ένα βιβλίο γεμάτο αισθήματα, όμως και ενίοτε σκληρό, με πολύχρωμες αλλά και σκοτεινές εικόνες, περιγραφικό, αγωνιώδες, ένα βιβλίο στο οποίο δε λείπει ούτε το χαρακτηριστικό -σαρκαστικό- χιούμορ της Λένας. Εκεί που σε έχει στη γωνία και αγκομαχάς γεμάτος αγωνία για την τύχη των ηρώων, θα σου δώσει μια φαρμακερή ατάκα να χαμογελάσεις -ακόμα και να γελάσεις- πριν συνεχίσει. Κάτι που προσωπικά βρίσκω καταπληκτικό και δεν το συναντάει εύκολα κανείς, παρά σε συγγραφείς με μεγάλη αυτοπεποίθηση και μαεστρία! Μετά το γεμάτο αίματα πολέμων (αλλά και δυνατά αισθήματα) "Νoctus" η Λένα μας δίνει ένα βιβλίο διαφορετικού ύφους, πολυεπίπεδο, ανθρώπινο, γεμάτο καρδιά όπως πάντα στα γραπτά της. Η ιστορία ξεκινάει με μια παρέα (αγόρια και κορίτσια) και ένα φρικτό ατύχημα με αυτοκίνητο. Συνεχίζει με μια τυχαία συνάντηση και θραύσματα από απλά καθημερινά πράγματα αλλά και από φωνές που ακούει στο μυαλό της η πρωταγωνίστρια (η οποία πουθενά δεν κατονομάζεται, άλλη μια εξαιρετική κίνηση της συγγραφεώς, που έχει ως αποτέλεσμα να δεθούμε άμεσα με την ηρωϊδα και να βλέπουμε μέσα από τα μάτια της, να νιώθουμε την αγωνία και τη χαρά της (και το μίσος και την αποφασιστικότητα και την αγάπη της και και και, είναι ένας άριστα δομημένος χαρακτήρας, ένας πραγματικός χαρακτήρας!). 'Ολα αυτά, θα δέσουν μεταξύ τους, στο φινάλε της ιστορίας, εκεί που η μια έκπληξη διαδέχεται την άλλη, εκεί που η Κικίδου δείχνει να απολαμβάνει πραγματικά αυτό που κάνει (και το κάνει καλά) και καταφέρνει συνεχόμενα χτυπήματα στον αναγνώστη που με κομμένη την ανάσα γυρίζει τις σελίδες μέχρι την τελευταία γραμμή.
Το βιβλίο θα το αγαπήσετε πέραν του ότι είναι καλογραμμένο και γεμάτο αγωνία, για το ότι περιέχει αλήθειες ζωής (όπως την "αγάπη" της πεθεράς στην νύφη και τα συναισθήματα που δημιουργεί αυτό σε όλους τους "εμπλεκόμενους" ή για την αγάπη μας για τη ρουτίνα (!) την οποία όμως όλοι κατηγορούμε), ενώ -με τον δικό της τρόπο- μας δίνει η Λένα και ας μη θέλει να το παραδεχτεί, σκηνές αληθινής αγάπης, όπως και έρωτα που δίνουν ένα διαφορετικό χρώμα στην ιστορία και προσθέτουν δυναμική. Άλλωστε μιλάμε για μια πραγματική ιστορία :) To βιβλίο περιέχει φυσικά τις σήμα κατατεθέν-απολαυστικές παρομοιώσεις της Λένας (πχ. "θύμιζε ντροπαλό γίγαντα που ήθελε να κρυφτεί, αλλά οι διαστάσεις του το καθιστούσαν ανέφικτο" ή "βολεύτηκε λες και υπήρχαν αυγά για κλώσημα και φοβόταν μην τα σπάσει!"
-όπως φυσικά και το μοναδικό της χιούμορ (βλ. παραπάνω). Ακόμα χαμογελάω με την πρωταγωνίστρια που κινδυνεύει να πνιγεί κάτω από το νερό και σκέφτεται εγκλωβισμένη: "Έβλεπα λάμψεις που θα ορκιζόμουν ότι είναι ένα κοπάδι πέστροφες και η τελευταία της παρέας μου έκλεισε το μάτι"!
Και μπορεί να έχει χιούμορ καθ'όλη την ιστορία, αλλά στις τελευταίες σελίδες θα σας ανατριχιάσει πραγματικά. Θα σας αρπάξει από το γιακά και δε θα σας αφήσει μέχρι την τελευταία τελεία. Δε θα αποκαλύψω τίποτα για να μη χαλάσω την μαγεία του βιβλίου, θα σας πω μόνο ένα: Διαβάστε το! Ένα από τα καλύτερα βιβλία Ελληνίδας συγγραφέως που θα ζήλευαν και ξένοι συνάδελφοι της. Η Λένα Κικίδου έχει ήδη βάλει ψηλά τον πήχη και ανυπομονούμε και για τα επόμενα!

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

​ Αυτή είναι η πρώτη μου αναγνωστική επαφή με τη Λένα Κικίδου και μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Βρήκα τη γραφή της τόσο κοντά στα γούστα μου όσο ελαχίστων ακόμη Ελλήνων. Τα κύρια δυνατά της σημεία είναι η πολύ περιγραφική γραφή αλλά με τη χρήση των ελάχιστων δυνατών λέξεων, η δημιουργία σκοτεινής και μελαγχολικής ατμόσφαιρας ακόμη και στα πιο ‘φωτεινά’ σημεία της ιστορίας, καθώς και, αντιστρόφως ανάλογα, η χρήση πνευματώδους χιούμορ εκεί που κανένας δε θα πίστευε ότι ταιριάζει. (Και που τελικά ταιριάζει μια χαρά). Ειδικά τα τελευταία δύο στοιχεία ήταν καταλύτες στο να μου αρέσει το βιβλίο, καθώς είναι εντελώς ανθρώπινες συμπεριφορές. (Ναι, ο άνθρωπος τείνει να αστειεύεται ακόμα και –λόγου χάρη– στις κηδείες, κι όμως οι περισσότεροι όταν γράφουμε το ξεχνάμε).

Στα της ιστορίας τώρα, το αστείο είναι ότι αν μου περιέγραφε κανένας εκ των προτέρων το κύριο θέμα της, δε θα αγόραζα το βιβλίο καθώς θα το θεωρούσα αρκετά έξω από τα γούστα μου. Και τελικά μπορεί και να εξακολουθεί και να είναι, αλλά ο τρόπος γραφής ήταν τέτοιος που νομίζω ότι το ‘ξέχασα’ από τις πρώτες σελίδες. Μου άρεσε, με προβλημάτισε και ταυτίστηκα σε αρκετά σημεία.

Εξαιρετικό.

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 3 out of 5]

Όταν διάβασα το οπισθόφυλλο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι πρόκειται για ένα βιβλίο θρίλερ ή γενικότερα μεταφυσικού περιεχομένου, από αυτά που η κεντρική ηρωίδα ακούει φωνές που την παροτρύνουν να κάνει διάφορα πράγματα. Ε, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Δηλαδή, όντως ακούει φωνές, αλλά το βιβλίο τείνει προς το αισθηματικό και από κάποιο σημείο και μετά, χάνει τη μεταφυσική χροιά του.
Για αρχή, πρέπει οπωσδήποτε να τονίσω ότι οι πρώτες σελίδες του είναι καταπληκτικές. Η περιγραφή του ατυχήματος, των σκέψεων και των κινήσεων της πρωταγωνίστριας την ώρα που πνίγεται δημιουργούν εικόνες εξαιρετικά ζωντανές, η ένταση και η αγωνία είναι τεράστιες, χωρίς όμως να δημιουργούν υπερβολικό αίσθημα κλειστοφοβίας. Σίγουρα, πρέπει να δώσω τα συγχαρητήριά μου στη συγγραφέα για την περιγραφή. Εξαιρετική είναι επίσης η περιγραφή των συναισθημάτων της ηρωίδας, των σκέψεών της και η αιτιολόγηση των αποφάσεων που καλείται να πάρει σε όλη τη διάρκεια της πλοκής. Συμπάθησα και τους τρεις πρωταγωνιστές του βιβλίου, τον καθένα για άλλο λόγο.
Λίγο με ενόχλησε το ατακαδόρικο χιούμορ που χρησιμοποιεί. Αν και οι διάλογοι είναι ζωντανοί και έντονοι, μου φάνηκε ότι προσπάθησε να τους ντύσει με χιούμορ, ενώ δεν χρειαζόταν πάντα. Τις περισσότερες φορές ένιωθα ότι κάνει προσπάθεια να με κάνει να χαμογελάσω, χωρίς να υπάρχει λόγος. Oι συνθήκες δεν το δικαιολογούσαν και δεν χρειαζόταν, αλλά οπωσδήποτε υπήρξαν και στιγμές που χασκογέλασα. Όμως, εντάξει, εγώ γενικά έχω θέμα με το χιούμορ στα μυθιστορήματα, δεν μου βγαίνει εύκολα να γελάσω…
Επίσης, να πω ότι όσο το διάβαζα προσπαθούσα να το κατατάξω σε κατηγορία στο μυαλό μου. Στην αρχή είπα ότι είναι θρίλερ (αν διαβάσεις τις πρώτες σελίδες, θα καταλάβεις γιατί το λέω). Μετά μου φάνηκε σαν κοινωνικό/ αισθηματικό, από αυτά που περιγράφεται μια αγάπη και η ιστορία ενός ζευγαριού (άλλη μια ένσταση εδώ για την υπομονή του Όντιν -πρέπει να είναι ο μοναδικός στο είδος του και δεν θα γράψω λέξη παραπάνω για το θέμα, διαβάστε το βιβλίο να καταλάβετε τι εννοώ). Σε κάποιες στιγμές υπήρχε και το μεταφυσικό στοιχείο, αλλά αυτές ήταν ελάχιστες και ίσως θα μπορούσα να τις χαρακτηρίσω υπερβολικές και μη αληθοφανείς, ενίοτε. Επίσης, από κάποιο σημείο και μετά θα μπορούσα άνετα να το κατατάξω στα αστυνομικά μυθιστορήματα. Αφού πλέον το έκλεισα, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να το εντάξω σε κατηγορία, το βιβλίο είναι αυτό που είναι, λίγο από όλα και καλό σε όλα τα επιμέρους τμήματά του.
Η γραφή ρέει εύκολα, η πλοκή είναι ιδιαίτερη και δεν είναι εύκολα προβλέψιμη. Γενικά, είναι καλό σαν βιβλίο, αλλά δεν είναι μεταφυσικού περιεχομένου όπως περίμενα από την περίληψη: απλά η μεταφυσική είναι η βάση που πάνω της στήθηκε μια ιστορία.

ΥΓ: Το εξώφυλλο ίσως και να είναι το καλύτερο που έχω δει, σίγουρα είναι από τα πολύ αγαπημένα μου.

Για περισσότερα βιβλία:
https://kiallovivlio.blogspot.gr/

και επίσης και εδώ:
http://thematofylakes-logotexvwn.blog...

[Maria Tsiakalou · Rating 5 out of 5]

Ποτέ δεν περίμενα ότι θα ενθουσιαζόμουν τόσο πολύ με ήρωα χωρίς να έχω "εικόνα" του! Μόνο με τρόπο που σκέφτεται και απαντάει ... κερδίζει καρδιές - μαζί και τη δική μου..!

Ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολύ έντονους διαλόγους - τολμώ να πω , ίσως οι πιο δυνατοί διάλογοι σε ελληνικό βιβλίο!! Με ανατροπές , γρήγορη εξέλιξη και υπέροχες μουσικές επιλογές.!Αγάπη δίχως όρια ,θυσίες αυθόρμητες χάριν του έρωτα , μίση και εκδίκηση για το χρήμα ...
Το "μαρτύριο" της σταγόνας περάσαμε ήρωες και αναγνώστ��ς, αλλά άξιζε και με το παραπάνω!

Και όπως λέει και ένα τραγούδι « Το δυσκολότερο μέρος σε ένα τέλος, είναι να αρχίσεις ξανά.» Και Ναι!!! μπαίνει επάξια στη λίστα με τα πέντε αγαπημένα!!!!!

[Βασω Γενιτσαριδου · Rating 5 out of 5]

4,5/5
Τι ανατροπή είναι αυτή? Μου ήρθε εκεί που δεν το περίμενα. Το απόλυτο τέλος. Για μένα έτσι πρέπει να τελειώνουν τα βιβλία, με το κατάλληλο τέλος για αυτά. Κι ας μην είναι αυτό που θέλεις.

Το μόνο αρνητικό για μένα στην γραφή της κυρίας Κικιδου είναι οι πολλές περιγραφές, οι πολλές λυρικές περιγραφές. Δεν τις αγαπώ και μου διακόπτουν την ροή της ιστορίας. Αλλά αυτό είναι δικό μου "πρόβλημα" και όχι του βιβλίου.

[Argiro Charitou · Rating 4 out of 5]

Ένα υπέροχο βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί. Ψυχολογικό γιατί μας ταξιδεύει στα άδυτα της ψυχής μας. Διαβάζεται χωρίς διάλειμμα. Υπέροχο.

[Μάριος Δημητριάδης · Rating 5 out of 5]

Είχα πάρει ήδη μια γεύση από την γραφή της Λένας στο Έπος της Φαντασίας και ήμουν αρκετά εντυπωσιασμένος. Εδώ όμως κατάλαβα πλήρως τις ικανότητές της και μπορώ να πω ότι είναι ένα πολύ προσεγμένο βιβλίο, με ΠΟΛΥ ωραίο λόγο, έξυπνες ιδέες, δυνατή πλοκή, τσαμπουκά και νεύρο. Αυτό που μου έμεινε προσωπικά μόλις το τελείωσα είναι ότι το βιβλίο δουλεύτηκε πολύ, καθώς κάθε λέξη του μετράει πολύ στο όλο νόημα που θέλει να δώσει. Και το πιο σημαντικό απ' όλα: έπιασε από τα μαλλιά έναν θριλερά και τον έκανε να το διαβάσει με πολύ αφοσίωση. Well done!

[Μιχάλης · Rating 4 out of 5]

Αν πρέπει να περιγράψω με ένα όνομα γνωστού συγγραφέα το πώς μοιάζει το βιβλίο αυτό, θα διάλεγα άνετα τον Koontz, Dean: όλα τα στοιχεία της γραφής του είναι εδώ. Έχουμε λοιπόν ένα παραφυσικό θρίλερ με ανάλαφρη γραφή γεμάτη με αστεϊσμούς (συχνά εξαιρετικά πετυχημένους), εξαιρετικά καλούς και ηθικούς πρωταγωνιστές, κακούς που είναι κακοί βρε παιδί μου, γρήγορη πλοκή, μία γερή δόση υπερφυσικού στο πίσω μέρος της πλοκής.
Βέβαια, σε αντίθεση με τα πιο αδύναμα βιβλία του Koontz, εδώ έχουμε και μία συγγραφέα που νοιάζεται και που θέλει να πει την ιστορία της όπως τη σκέφτηκε και που προσπαθεί να δώσει το κάτι παραπάνω, ακολουθόντας τη συνταγή ενός αγαπημένου της συγγραεα. Έτσι, ακόμα κι εγώ που νιώθω αναγούλα με την συνταγή που ακολουθεί, μπόρεσα να διαβάσω ευχάριστα το βιβλίο. Η πλοκή έχει καλό ρυθμό, οι χαρακτήρες σου μένουν, η γραφή είναι σκανταλιάρα, συχνά ακολουθεί την έμπνευση της συγγραφέα και δεν κουράζει (αν και σε σημεία έχει την τάση να βαραίνει με αχρείαστα λεκτικά σχήματα, κυρίως μετοχές - αλλά αν δεν είστε από τους καμμένους που γράφουν και διαβάζουν κάθε πρόταση σαν διαγώνισμα ίσως να μην το προσέξετε καν) και το κλίμα παραμένει εύθυμο ακόμα και όταν τα γεγονότα που διαβάζουμε είναι βαριά: Αν το βιβλίο είχε μικρότερο σχήμα άνετα θα μπορούσατε να το περνάγατε για ένα Bell.

[Άννα Ραζή · Rating 5 out of 5]

Ατμοσφαιρικό, ανατριχιαστικό και συναισθηματικό ταυτόχρονα! Έχοντας την ευκαιρία να διαβάσω το Και Μετά Όλα Άλλαξαν πάνω από μία φορά σε κάθε μία από αυτές ανακάλυπτα μια νέα πτυχή των χαρακτήρων και του τρόπου ταύτισης του αναγνώστη με αυτούς.

[Γιώργος Μπελαούρης · Rating 5 out of 5]

Το ‘’κερασάκι’’ στην τούρτα του εγχώριου θρίλερ (κάποιες σκέψεις για το ‘’Και μετά όλα άλλαξαν’’ της Λένας Κικίδου)

Θα ξεκινήσω με μία εισαγωγή και θα μπω μετά στο ζουμί…

Κάποτε, πριν από τους καιρούς των ιών της κορώνας και το σκοτάδι του εγκλεισμού, τότενες που οι εποχές έμοιαζαν πιο ευχάριστες και οι άνθρωποι χαμογελούσαν το ίδιο συχνά με σήμερις, ο Θανάσης Παπαγεωργίου, δεν είχε φυλακίσει το όραμά του μέσα στις σελίδες του αγαπημένου περιοδικού (το οποίο είναι μία χρυσή φυλακή, μην παρεξηγήσετε τον αδαή γράφοντα), μα άφηνε την φωνή του να ταξιδεύει στα διαδικτυακά ραδιοκύματα -σαν κοράκια αιώνων ξάστερων από το σκότος της άγριας δύσης… Τότενες, καλούσε γραφιάδες από όλο το βασίλειο και ανοίγοντας ένα κουτάκι μπύρα, μιλούσε μαζί τους για ώρες κι εμείς ακούγαμε. Τότενες…

Έτσι έμαθα και την Λένα Κικίδου. Πρώτα από μία συνέντευξη και μόλις η εκπομπή τέλειωσε, την επόμενη, κατέβηκα στο κέντρο και αγόρασα το συγκεκριμένο βιβλίο. Τα έλεγε τόσο ωραία, που (ξέροντας από πρώτο χέρι πώς είμαστε οι γραφιάδες με τον προφορικό λόγο) ήξερα ότι θα τα έγραφε ακόμα καλύτερα! Δεν είχα ιδέα όμως, τι με περίμενε!

Αυτό το βιβλίο ήταν μια περίεργη εμπειρία για εμένα. Το ξεκινάω μία φορά, μετά το ατύχημα σκαλώνει. Το ξεκινάω δεύτερη, κάμποσες σελίδες μετά το νοσοκομείο σκαλώνει. ‘’Ε, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα’’, λέω και το ξαναπιάνω από την αρχή για τρίτη φορά. Και έφυγε μονοκοπανιά. Το ίδιο είχα πάθει και με το Ιμάτζικα του Μπάρκερ, οπότε αυτό δεν είναι αρνητικό σχόλιο για το βιβλίο, όσο ισχυρή επιβεβαίωση ότι τα βιβλία έχουν τον χρόνο τους και θα διαβαστούν όποτε εκείνα θέλουν –ή όποτε είσαι έτοιμος για αυτά.

Η πένα της Κικίδου είναι μαγευτική. Κομψοτέχνημα. Δουλεμένη σε τρομερό βαθμό, κάνοντας τον κάθε γραφιά που την διαβάζει να νιώθει ένα μικρό κόμπλεξ από το μεγαλείο με το οποίο έρχεται αντιμέτωπος. Και από την μία είναι κρίμα που μας έχει δώσει μόνο τρία βιβλία, αλλά από την άλλη, αν όλα είναι όπως αυτό που διάβασα, τότε είναι απολύτως κατανοητό. Πάρε το χρόνο σου Λενιώ, κάνεις παπάδες!

Τελειώνοντας όμως το βιβλίο, πήρα τηλέφωνο την Λένα (όχι την συγγραφέα –όπως κι εγώ δεν είμαι ο Γιώργος της αφιέρωσης του βιβλίου- άλλα πρόσωπα, απλές συνωνυμίες) προβληματισμένος. Της εξήγησα όλο το στόρι και μου είπε ότι ναι, παίζει αρκετά ‘’αυτό’’ σε μεταφυσικά ρομάντζα. Και εκεί κατάλαβα ότι έχω χάσει ένα ολόκληρο είδος, αλλά έχοντας διαβάσει αυτό εδώ, είμαι οκέι. Όχι μόνο επειδή καλύτερη πρόζα δεν παίζει να βρω σε αυτό το είδος -αν είναι είδος- αλλά με σπαζοκεφάλιασε.

Ναι, ξέρω για ερωτικά τρίγωνα, έχω διαβάσει Καρένινα και γνωρίζω για μεταφορικό μαδομ$#νι και όχι κυριολεκτικό πέτσωμα, αλλά πολύ παίδεμα ρε παιδάκι μου! Πίστευα ότι θα είχαμε σεξάκι καθώς είμαστε στο παρόν. Αλλά νταξ, μου τα εξήγησε όλα η συγγραφέας από κοντά και ΝΑΙ, δεν θα το σήκωνε…

Θα πω και δύο αρνητικά και –φυσικά- το ότι είναι ‘’αρνητικά’’ για εμένα, δεν σημαίνει ότι θα στερήσουν κάτι από κάποιον αναγνώστη που γουστάρει την φάση της, απλά εμένα μου κλωτσήσανε. Το ένα είναι ότι η ηρωίδα, ενώ είναι Ιταλίδα, χρησιμοποιεί πολλές αναφορές στην ελληνική μυθολογία καθώς και ενίοτε ελληνική φρασεολογία. Κάπως εξηγείται μέσα στο βιβλίο, μα δεν με κάλυψε. Και το δεύτερο είναι το κεφάλαιο voices που ενώ από την μία ένιωσα ότι τράβηξε πολύ, από την άλλη δεν θα το έλεγα απαραίτητα κακό γιατί δεν ένιωσα να κάνει ‘’κοιλιά’’. Απλά ήθελα να μπει στο ζουμί. Πέρναγα καλά όσο το διάβαζα, μα ώρες-ώρες ένιωθα όπως είχα νιώσει και με το μεσαίο κομμάτι του ψαρά –λίγο ψαλίδι ίσως να το βελτίωνε ακόμα περισσότερο.

Ψιλοπράματα και ψειρίσματα δηλαδή…

Ατύχημα και απόδραση από άσυλο ήταν ατόφιο χρυσάφι, οπότε όλα τα άλλα σβήνονται για εμένα…

[Χριστίνα Μιχελάκη · Rating 5 out of 5]

Η χρονιά μου μπήκε πολύ καλά μπορώ να πω, αφού εκτός από τα αγαπημένα μου άτομα είχα για συντροφιά και το βιβλίο της Λένας Κικίδου, "Και μετά άλλαξαν όλα". Από την πρώτη μας συνάντηση με τράβηξαν τα κόκκινα δυσοίωνα γράμματα του και η κάπως σκοτεινή πρόσοψη του σπιτιού που απεικονίζει το εξώφυλλο. Περιττό να σας πω ότι ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, προτού καν διαβάσω έστω και μια λέξη. Ώσπου το άνοιξα στην πρώτη σελίδα...

"Δεν έκλαιγα.
Οι νεκροί δεν κλαίνε.
Και ήμουν νεκρή".

Με αυτές τις τρεις γραμμές η συγγραφέας επιλέγει να ξεκινήσει την ιστορία, ενεργοποιώντας την περιέργεια που έχει κάθε αναγνώστης, για κάθε νέο βιβλ��ο που έρχεται στα χέρια του. Να σας ενημερώσω πως η περιέργεια μου χτύπησε κόκκινο από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Στο βιβλίο της Λένας Κικίδου η ηρωίδα, πηγαίνει εκδρομή μαζί με τις φίλες τις σε κάποιο απόμερο εξοχικό. Εκεί θα γνωρίσει τον Όντιν, έναν νεαρό που θα της τραβήξει αμέσως το ενδιαφέρον, τόσο ώστε να νιώθει πως τον ξέρει μια ζωή. Στον γυρισμό τους πίσω στο σπίτι η παρέα των τριών κοριτσιών θα πέσει θύμα αυτοκινητιστικού ατυχήματος. Οι δύο φίλες της ηρωίδος θα καταφέρουν να απεγκλωβιστούν από το όχημα, εκείνη όμως όχι. Θα πνιγεί στα παγωμένα νερά του χειμάρρου και θα παραμείνει νεκρή. Για εννέα λεπτά.

Αν αναρωτιέστε, αν το βιβλίο τελειώνει εδώ θα σας πω όχι. Αυτή είναι μόνο μία μικρή γεύση του. Η ηρωίδα μας λοιπόν, σώζεται από τον Όντιν που από εκείνη την στιγμή και μετά, δεν θα φύγει ποτέ από το πλευρό της. Η κοπέλα αναρρώνει από τους τραυματισμούς της και συνεχίζει την ζωή της κανονικά, ώσπου μια ημέρα, αρκετούς μήνες μετά το ατύχημα, ακούει μια φωνή στο κεφάλι της, τον Γκόραν. Και μετά όλα αλλάζουν.

Αν αγαπάτε τις ιστορίες με στοιχεία φαντασίας, τηλεπαθητικές ικανότητες και μπερδεμένα νιάτα τότε σας το εγγυώμαι, το βιβλίο "Και μετά όλα άλλαξαν" είναι μια ιστορία που πρέπει να διαβάσετε. Δεν θα σταθώ στο απλό γράψιμο του, ούτε θα σας ζαλίσω με τις τεχνικές που ακολουθεί η συγγραφέας. Αντιθέτως θα σας μιλήσω για όσα με μάγεψαν!

Πρώτα από όλα, ένα στοιχείο που αγάπησα ήταν ότι η κεντρική ηρωίδα δεν είχε όνομα. Ναι καλά ακούσατε. Ακόμα και αν ψάξετε εξονυχιστικά κάθε σπιθαμή του βιβλίου δεν θα βρείτε το όνομα της, μήτε το αρχικό του έστω. Αυτή η λεπτομέρεια είναι που εμένα προσωπικά με έκανε να ταυτιστώ ολοκληρωτικά μαζί με την ηρωίδα. Πραγματικά πολλές φορές πίστεψα και εγώ η ίδια ότι από στιγμή σε στιγμή η φωνή του Γκόραν θα έκανε την εμφάνιση της στο μυαλουδάκι μου.

Το δεύτερο στοιχείο είναι, το πως η συγγραφέας έχει μπλέξει το φανταστικό κομμάτι (την τηλεπαθητική επικοινωνία της ηρωίδας, με τον Γκόραν). Είναι σαν να γνωρίζει από προσωπικής πλευράς (μην με βαρέσεις Λένα!) πως είναι να έχεις έναν άλλον άνθρωπο μέσα στο κεφάλι σου, να σε νοιάζεται, να τον νοιάζεσαι και να αγωνιάς για το αν όλο αυτό που ζείτε κάποια στιγμή θα τελειώσει τόσο ξαφνικά, όσο άρχισε.

Το τρίτο στοιχείο, που με ζόρισε ιδιαίτερα, είναι ένας συγκεκριμένος χαρακτήρας στο βιβλίο, που εμφανίζεται και εξαφανίζεται όταν η πρωταγωνίστρια μας έχει πρόβλημα. Μου πήρε ώρες μέχρι να αποκρυπτογραφήσω το όνομα του, αν και δεν τα κατάφερα. Την λύση μου την έδωσε η ίδια η συγγραφέας μετά από συνομιλία που είχα μαζί της. Θα σας πω μόνο ότι αν και η φλογερή ηρωίδα του βιβλίου έχει μεγαλώσει με αξίες και ήθη από δύο διαφορετικούς πολιτισμούς, δεν πιστεύει στον Θεό. Τουλάχιστον όχι σε ότι εμείς κατονομάζουμε Θεό. Για αυτό λοιπόν ο χαρακτήρας αυτός θα την βοηθήσει να ανακαλύψει ένα κομμάτι από την χαμένη της πίστη.

Πάμε τώρα στους χαρακτήρες αυτού του βιβλίου. Θα ξεκινήσω με την κοπέλα. Ο Όντιν αλλά και η οικογένεια της, την φωνάζουν κερασάκι, ενώ ο Γκόραν την αποκαλεί χαϊδευτικά piccola fiamma. Η Piccola fiamma (επιτρέψτε μου να την προσφωνώ και εγώ έτσι) έχει έναν απρόβλεπτο χαρακτήρα. Είναι ήρεμη, προσπαθεί να μην εκνευρίζεται εύκολα, αλλά όταν θυμώσει πραγματικά βρες καράβι να φύγεις. Είναι πολύ πεισματάρα και δεν το βάζει κάτω εύκολα όταν της μπει το παραμικρό στο μυαλό, ή όταν κάποιο αγαπημένο της άτομο κινδυνεύει. Η φωνή του Γκόραν στο μυαλό της είναι κάτι που την πιάνει απροετοίμαστη, νομίζει ότι τρελαίνεται αλλά μετά την συνηθίζει. Τα ζωντανά όνειρα που βλέπει και οι εξομολογήσεις του αόρατου φίλου της επηρεάζουν πολλές φορές τις αποφάσεις της, την κάνουν να βλέπει πράγματα που θεωρούσε δεδομένα με άλλο μάτι. Στο βιβλίο θα την δούμε και κάποια στιγμή μπερδεμένη ανάμεσα στα αισθήματα που νιώθει για τον Όντιν και σε εκείνα που νιώθει για τον Γκόραν. Δεν θα σας πω ποιον επιλέγει στο τέλος γιατί θα σας χαλάσω όλο το μυστήριο. Το σίγουρο είναι πάντως πως η επιλογή της, ήταν ακριβώς η κατάλληλη.

Από την άλλη μεριά ο Όντιν είναι ένας αρκετά πράος χαρακτήρας. Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για τον γαλάζιο πρίγκιπα που όλοι ψάχνουμε. Είναι γλυκός, τρυφερός, συγκαταβατικός μέχρι αηδίας μερικές φορές και το χιούμορ του δεν γνωρίζει όρια. Ακόμα με πονάει η κοιλιά μου από τα γέλια! Αγαπάει το φαΐ, το πολύ φαΐ, το ροκ και έχει μια μικρή μανία με τον συνονόματο θεό Όντιν. Λατρεύει την piccola fiamma μέχρι τα βάθη της ψυχής του και θα έκανε τα πάντα για αυτήν. Δεν ρισκάρει να διακινδυνέψει την ζωή του για να σώσει την δική της. Δεν ρισκάρει να παραμερίσει την δική του ευτυχία για την δική της, άσχετα αν πληγώνεται και ο ίδιος και πονάει.

Ο Γκόραν πάλι σου δίνει και λίγο την αίσθηση του κακού παιδιού να το πω, του μάγκα που ξέρει τι θέλει και το διεκδικεί μέχρι τελικής πτώσης, ασχέτως αν βρίσκεται κλεισμένος σε ψυχιατρείο με ένα τόνο φάρμακα στο αίμα του. Η διαφορά τους με τον Όντιν είναι ότι εκείνος δεν τα καταπίνει όλα αμάσητα. Αντιδρά, νευριάζει, θυμώνει, κρατάει μούτρα, μπαίνει στον έρωτα με τα μπούνια. Ξέρει ότι το αντικείμενο του πόθου του είναι πιασμένο, είναι απαγορευμένος καρπός. Δεν το βάζει όμως κάτω μέχρι να τον δοκιμάσει. Τα δυνατά, άνευ όρων αισθήματα που τρέφει για την κοπέλα, θα σας συγκινήσουν. Η δύναμη της αγάπης του τσακίζει κόκαλα!

Λάτρεψα, αγάπησα, ερωτεύτηκα το βιβλίο μέχρι τελικής πτώσης! Μπορεί να σας φανεί υπερβολικό αλλά τα συναισθήματα που ξυπνάει η ιστορία και η γραφή της Λένας Κικίδου θα σας αφήσουν ερείπια, να παρακαλάτε και άλλο, και άλλο, ΚΑΙ ΑΛΛΟ. Δεν θα πω τίποτα άλλο, μόνο αυτό: Αν δεν έχετε διαβάσει ακόμα το βιβλίο «Και μετά όλα άλλαξαν» της Λένας Κικίδου, σηκωθείτε αυτή την στιγμή από τον καναπέ σας, πηγαίνετε στο πιο κοντινό σας βιβλιοπωλείο και αγοράστε το. Αμέσως. Θα με θυμηθείτε!

[Kritiana Hades · Rating 5 out of 5]

Μια ομορφη, διαφορετικη και συγκινητικη υποθεση. Διαβαζεται ευχαριστα ακομη κι αν υποπτευεσαι απο νωρις που παει η ιστορια.

[Ευαγγελία Παπανίκου · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετική πλοκή και ιστορία, δοσμένη με ευρηματικό τρόπο και τεχνική, με πανέξυπνους συμβολισμούς και απολαυστικούς διαλόγους, που αρπάζουν τον αναγνώστη και τον περιστρέφουν στη δίνη της ιστορίας από τις πρώτες κιόλας σελίδες, βυθίζοντάς τον ταυτοχρόνως σε βαθιές υπαρξιακές αναζητήσεις, προάγοντας άλλες φορές πιο διακριτικά κι άλλες πιο φανερά αξίες και ιδανικά, και κυρίως την τόλμη για την ελευθερία του ατόμου στη ζωή του και στις επιλογές του καθώς και την επίτευξη των στόχων του σε διάφορα επίπεδα και τομείς.

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 5 out of 5]

Και μετά όλα άλλαξαν… Ένα βιβλίο που ξεκινάει με ένα ατύχημα και ένα… παραλίγο θάνατο. Ένα βιβλίο που από τις πρώτες του σελίδες σε πιάνει από τα μούτρα και δε σε αφήνει παρά μόνο όταν κλείσεις την τελευταία του σελίδα. Σε αφήνει; Το σκέφτομαι ακόμη και τώρα; Εγώ θα έκανα τις ίδιες επιλογές με τους πρωταγωνιστές του; Μάλλον όχι, μα δεν έχει σημασία. Το βιβλίο σε κάνει να σκεφτείς. Και μόνο γι αυτό αξίζει να μπει στη βιβλιοθήκη σου.
Όταν διαβάζω ένα βιβλίο, προσπαθώ να μαντέψω το τέλος του. Κάποιες φορές τα καταφέρνω, τις περισσότερες όχι. Μα πάντα προσπαθώ να φανταστώ όλη την πορεία προς το τέλος! Σε αυτό το βιβλίο, παίζει να άλλαξα γνώμη καμιά 10 φορές και έτσι είναι σαν να διάβασα 10 διαφορετικά βιβλία μέσα στο μυαλό μου! Αριστοτεχνικός τρόπος γραφής και διάσπαρτα κομμάτια μυθολογίας (σκανδιναβικής- και μόνο αυτό θα μου έφτανε) που μπορεί να μην παίζουν κύριο ρόλο στην εξέλιξη του βιβλίου, μα είναι ενεργά στο χτίσιμο των χαρακτήρων του. Ένας από τους τρεις πρωταγωνιστές του βιβλίου, ονομάζετε Όντιν. Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ την όποια ‘κριτική’ και όσοι με ξέρουν, ξέρουν τι να κάνουν. Η αλήθεια είναι ότι ταυτίστηκα μαζί του από τις πρώτες σελίδες, μα ούτε οι άλλοι δύο Ήρωες με άφηναν αδιάφορο.
Ένα δεύτερο στοιχείο του βιβλίου που μου έκανε απόλυτα θετική εντύπωση ήταν το…soundtrack! Ναι καλά διαβάσατε. Soundtrack σε βιβλίο. Διάσπαρτα τραγούδια(και στίχοι)κάνουν την εμφάνιση στις σελίδες του, χωρίς να μοιάζουν άκυρα ή ασύνδετα με την πλοκή. Άψογος τρόπος να πεις πράγματα για τους Ήρωές σου, χωρίς ανούσιες περιγραφές.
Δεν θέλω να πω περισσότερα για να μην αποκαλύψω λεπτομέρειες που εγώ ανακάλυψα διαβάζοντας το βιβλίο. Μόνο μία συμβουλή: Μην πιστέψετε ότι είναι μία ιστορία αγάπης! Έχει πολλά περισσότερα από αυτό. Τρόμο, αστυνομικό θρίλερ, έρωτα, μεταφυσικό…