ნამწყემსარის მოგონებანი

by Alexander Kazbegi

ნამწყემსარის მოგონებანი — ალექსანდრე ყაზბეგის ავტობიოგრაფიული მოთხრობა. პირველად დაიბეჭდა "დროების" ფურცლებზე 1882–1883 წლებში(ნ. 268, 1882 წ. ნ 3,15,17,29,31), შემდეგ კი 1892 წელს, თხზულებანში. ნამწყემსარის მოგონებანი ავტობიოგრაფიული თხზულებაა. ეხება ალექსანდრე ყაზბეგის მწყემსობის პერიოდს. მოთხრობაში დასახელებული პირები ზოგ შემთხვევაში ავტორის ახლობლები არიან.

Genres: Georgian

74 pages, Paperback

First published January 1, 1882

About the author

Alexander Kazbegi (Georgian: ალექსანდრე ყაზბეგი, Aleksandre Kazbegi) (1848–1893) was a Georgian writer, famous for his 1883 novel The Patricide.

Kazbegi was the great grandson of Kazibek Chopikashvili, a local feudal magnate who was in charge of collecting tolls on the Georgian Military Highway. Alexandre Kazbegi studied in Tblisi, Saint Petersburg and Moscow, but on returning home, decided to become a shepherd to experience the lives of the local people. He later worked as a journalist, and then became a novelist and playwright. In his later life, he suffered from insanity. After his death in Tbilisi, his coffin was carried across the Jvari Pass to his hometown of Kazbegi (now renamed Stepantsminda), which also preserves his childhood home as a museum in his honor.

His most famous work, the novel The Patricide is about a heroic Caucasian bandit named Koba, who, much like Robin Hood, is a defender of the poor. Koba has nothing but contempt for authority, a proclivity towards violence, and a firm belief in vengeance. Kazbegi's work was a major inspiration to Iosif Jughashvili, later known as Joseph Stalin, who used Koba as a revolutionary pseudonym.

Reviews

[Lika · Rating 5 out of 5]

ღენერლის შვილი რომელმაც ჯოხი აიღო და ცხვრებს დასდევდა ... ახლაც რომ შემოგვრჩნენ არისტოკრატები მდიდრულ სასტუმროებში, რომლებსაც შეუძლიათ ყველაზე ადამიანური ისტორიების ამგვარ კალამბურებად გადააქციონ იმიტომ მაქვს სირცხვილის გრძნობა თორე სხვა ისეთი არაფერი

ძალიან ცოტას რატომ შეუძლია ასეთი ძვირფასი ცხოვრება აჩუქოს საკუთარ თავს ?

[თამარი ჩიხრაძე]

2021 წელს სკოლის ცხოვრებას ვასრულებ (წესით) და ეროვნული გამოცდების დაწერა მიწევს.

ვიმედოვნებ, ყველაფერი კარგად იქნება.
ან რატომ არ უნდა იყოს?
აი, რატომ?

ჩემი გადაწყვეტილება ქართული ენის ფილოლოგიაზე შეჩერდა, მაგრამ დღემდე შენელებულად ვპასუხობ, როცა მეკითხებიან, რას აპირებო?

ვიცი, ვერ წარმოუდგენიათ როგორი მასწი ვიქნები იმიტომ, რომ არ მიყვარს უპასუხისმგებლობა და ბევრი ისეთი რამ, რაც სკოლის ასაკის ბავშვებს ახასიათებთ... იქამდე დიდი დროა... აღვიჭურვები მოთმინებით, ბევრს ვისწავლი, წავიკითხავ და შევძლებ! მჯერა!
ან რატომ ვერ უნდა შევძლო?

"ნამწყემსარის მოგონებანის" მთავარ პერსონაჟს ტვინი გაუბურღეს, ასეთი ოჯახის შვილს რა მეცხვარეობა მოგინდაო, მაგრამ იცით რა?
მართალია, დაბადებამდე გეგმავენ ხოლმე მშობლები, თავისი ოჯახიდან გამომდინარე, თუ რომელი პროფესია უნდა ჰქონდეთ თავიანთ შვილს, როგორი წარმატებულები უნდა იყვნენ და ა. შ.

მაგრამ ადამიანი ვფიქრობ, იქ უნდა იყოს და მასთან უნდა გაატაროს დრო, სადაც ბედნიერი იქნება.

სიამოვნებით ვიმსახურებდი თავდაცვის ძალებში, მაგრამ ჩემს ფიზიკურ სისუსტეებს ოჯახის წევრების ამრეზილი წარბები ერთვის თან და მეც ვუკუაგდებ ამ სურვილს.
არადა, ვიცი, ბედნიერი ვიქნებოდი იქ.
უბრალოდ ეგეთი ტიპი ვარ. წესრიგის მოყვარული.
ჰოდა, სად ვიპოვი უკეთეს გარემოს?

ყაზბეგი გვიგზავნის შეტყობინებას, ადამიანებო, იყავით თქვენი თავი, მაგრამ განათლება არ დაივიწყოთო, რა თქმა უნდა, შესაძლებლობების მიხედვით.
...

არ ვიცი სწორად მახსოვს თუ არა, მაგრამ ეს ნაწარმოები მგონი სკოლაში ვისწავლე.
მაშინ ყურადღება მხოლოდ იმაზე გავამახვილე, თუ რა მაგარი იყო, უცხოელების გაოცება, საკუთარი ცოდნით.
ახლა ვხვდები, კარგია რომ 6 წლამდე ბავშვს არ იღებენ სკოლაში. ძალიან კარგია!

[lika mkitxveli · Rating 5 out of 5]

es chemze dawera

[Violet · Rating 5 out of 5]

he’s like me fr 😔

[Megi]

რაც ძალიან მომწონს არის ის,რომ ალექსანდრე ყაზბეგი იყენებს დიალექტებს(თუ სწორად ვამბობ).ბევრი სიტყვა შემხვდა ეგეთი. კაცს ენათმეცნიერების სწავლასაც მოგანდომებს რა. აი,მაგალითად: “ცარცვა”-ძარცვა ყოფილა.

კი ბატონო,დიალექტია. თან დღეს ენათმეცნიერებაში ზუსტად ეგ თემა გავიარეთ.

[Luka Fadiurashvili · Rating 5 out of 5]

ეს და მგზავრის წერილები თავის ჟანრში უბადლოა!!

[Vazha · Rating 4 out of 5]

ძაან ასწორებს ხოლმე ესეთი პატარ პატარა ავტობიოგრაფიული ნაწარმოებები ხოლმე, აი როგორც მგზავრის წერილები იყო და ლელთ ღუნიას ნაირი კაციც არის აქ მეცხვარე სვიმონა ჭკვიანი სამართლიან და ა.შ.
ისე როგორი რთულია ვინმემ გაიფიქროს ვინმე არისტოკრატი წავიდეს ცხვარში ან რავი რამის გამყიდველი გახდეს ამ ცხოვრებაში ისევე როგორც ადრე, მაგრამ როცა ასეთი რამე ხდება ბედნიერებასაც თურმე იქ პოულობს ხალხი და არა მოსაბეზრებელ სამოხელეო საქმეებში..

[Anuki Goguadze · Rating 4 out of 5]

ზოგჯერ ძალიან მაგარია უბრალო ადამიანად რომ ამჯობინებ ყოფნას.

სწორედ მაშინ ,,გრძნობთ რომ ცოცხალი ხარ და რომ სიცოცხლე ტკბილია,გრძნობ რომ არის რაღაც ძალა,რომელიც გიალერსებთ,გიზიდავსთ და რაღაც სიმსუბუქით და ნეტარებით გასუნქებსთ!…
💛

[Shoruk Ayyad · Rating 5 out of 5]

nice book

[Jax Teller · Rating 3 out of 5]

Cvetshi me

[Totoro · Rating 5 out of 5]

"მაგრამ რა არის კანონი და იმის დებულება ისეთი ხალხის ხელში, როგორც არიან საერთოდა და გამოურიცხავად რუსის უსამართლონი"
😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭