What do you think?
Rate this book
Anna Eiler #2
Fotografiet
En psykologisk kriminalroman.
En styckad kropp på botten av en sjö blir upptakten till denna ödesmättade thriller.
I Fotografiet, uppföljare till succédebuten Fadersmord, möter vi på nytt lokalreportern Julia Almliden och polisassistenten Anna Eiler.
Ett styckmord uppdagas och de båda kvinnorna gräver i fallet på varsitt håll. Medan utredningen kryper under skinnet på Julia nystas smärtsamma hemligheter ur det förflutna upp.
Elegant och plågsamt dokumentärt skildras detta suggestiva fall om sexuellt våld och upprättelse.
En styckad kropp på botten av en sjö blir upptakten till denna ödesmättade thriller.
I Fotografiet, uppföljare till succédebuten Fadersmord, möter vi på nytt lokalreportern Julia Almliden och polisassistenten Anna Eiler.
Ett styckmord uppdagas och de båda kvinnorna gräver i fallet på varsitt håll. Medan utredningen kryper under skinnet på Julia nystas smärtsamma hemligheter ur det förflutna upp.
Elegant och plågsamt dokumentärt skildras detta suggestiva fall om sexuellt våld och upprättelse.
ebook
First published November 5, 2015
2 people are currently reading
128 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
March 15, 2017
Niet door heen te komen! Het was ontzettend langdradig in het begin. Daarna werd het spannender en kreeg ik het boek makkelijker uit. Tegen het einde kreeg ik pas door wie het was.
May 11, 2016
Betyg: 4,5 av 5.
För drygt tre och ett halvt år sedan så läste jag Carina Bergfeldts debutroman ”Fadersmord”. Jag blev helt tagen av boken, och den fick högsta betyget av mig. Jag läser ju i snitt cirka 120 böcker om året, och dom flesta glömmer jag bort ganska så snabbt. Men ”Fadersmord” minns jag väl, trots att jag säkert har läst över 400 böcker sedan dess. Här är en länk till min recension av boken.
Nu har jag läst den fristående fortsättningen på ”Fadersmord”, som heter ”Fotografiet”. Och den var nästan lika bra faktiskt. Hade svårt att bestämma mig för om den skulle få 4,5 eller 5 i betyg. Men eftersom den inte fängslade mig på riktigt samma sätt som den första boken, så blev det ett halvt steg lägre betyg.
Men ”Fotografiet” är också en mycket, mycket bra bok. Jag tycker verkligen om Carina Bergfeldts sätt att skriva. Har ju även läst hennes dokumentära bok ”Sju dagar kvar att leva”, som är en väldigt välskriven och gripande bok och dödsdömda fångar i USA. Här är en länk till min recension av den boken.
”Fotografiet” är, som jag skrev tidigare, en väldigt bra bok. Den är välskriven, spännande, och gripande.Den handlar om ett alltid aktuellt ämne, våld mot kvinnor. Huvudpersonerna, en reporter och en polis, är båda kvinnor, och jag tycker om båda karaktärerna.
Jag rekommenderar absolut ”Fotografiet”, som går utmärkt att läsa helt fristående. Men läs gärna också, och då gärna i så fall först, boken ”Fadersmord”. Och jag hoppas att det inte dröjer så länge som tre och ett halvt år till Carina Bergfeldt ger ut sin nästa roman.
För drygt tre och ett halvt år sedan så läste jag Carina Bergfeldts debutroman ”Fadersmord”. Jag blev helt tagen av boken, och den fick högsta betyget av mig. Jag läser ju i snitt cirka 120 böcker om året, och dom flesta glömmer jag bort ganska så snabbt. Men ”Fadersmord” minns jag väl, trots att jag säkert har läst över 400 böcker sedan dess. Här är en länk till min recension av boken.
Nu har jag läst den fristående fortsättningen på ”Fadersmord”, som heter ”Fotografiet”. Och den var nästan lika bra faktiskt. Hade svårt att bestämma mig för om den skulle få 4,5 eller 5 i betyg. Men eftersom den inte fängslade mig på riktigt samma sätt som den första boken, så blev det ett halvt steg lägre betyg.
Men ”Fotografiet” är också en mycket, mycket bra bok. Jag tycker verkligen om Carina Bergfeldts sätt att skriva. Har ju även läst hennes dokumentära bok ”Sju dagar kvar att leva”, som är en väldigt välskriven och gripande bok och dödsdömda fångar i USA. Här är en länk till min recension av den boken.
”Fotografiet” är, som jag skrev tidigare, en väldigt bra bok. Den är välskriven, spännande, och gripande.Den handlar om ett alltid aktuellt ämne, våld mot kvinnor. Huvudpersonerna, en reporter och en polis, är båda kvinnor, och jag tycker om båda karaktärerna.
Jag rekommenderar absolut ”Fotografiet”, som går utmärkt att läsa helt fristående. Men läs gärna också, och då gärna i så fall först, boken ”Fadersmord”. Och jag hoppas att det inte dröjer så länge som tre och ett halvt år till Carina Bergfeldt ger ut sin nästa roman.
July 20, 2016
Geen tenenkrommende spanning maar een dijk van een psychologische thriller! Vier en halve sterren. Mijn recensie op Samenlezenisleuker:
https://samenlezenisleuker.wordpress....
https://samenlezenisleuker.wordpress....
October 19, 2016
Lite annorlunda intrig.
July 9, 2020
Det var två dagar sedan jag läste ut den här, men jag kommer knappt ihåg vad den handlade om...just det: en kriminalassistent och en journalist som försöker lösa ett försvinnande/mord på olika håll.
Inte helt unikt upplägg, och det är lite för många karaktärer i handlingen. I alla fall känns det så, kanske för att de är lätt att blanda ihop? Pojkvän 1 heter Peter, pojkvän 2 heter Patrik, mordoffer 1 heter Viktor, mordoffer 2 heter Valdemar. Är det för mycket begärt att de åtminstone börjar på olika bokstäver? :)
Bra skriven, men för likt annat som jag har läst, så det blir en trea.
Inte helt unikt upplägg, och det är lite för många karaktärer i handlingen. I alla fall känns det så, kanske för att de är lätt att blanda ihop? Pojkvän 1 heter Peter, pojkvän 2 heter Patrik, mordoffer 1 heter Viktor, mordoffer 2 heter Valdemar. Är det för mycket begärt att de åtminstone börjar på olika bokstäver? :)
Bra skriven, men för likt annat som jag har läst, så det blir en trea.
August 16, 2023
För sex år sedan läste jag första delen i den här serien och då hade jag precis upptäckt Carina Bergfeldt, när hon rapporterade från det kommande presidentvalet i USA i stort sett varenda dag. Hon har ett sätt att förklara saker så att det både blir intressant och lätt att förstå. Det tyckte jag att hon gjorde även i boken. Det dröjde ändå sex år innan jag tog tag i andra delen, Fotografiet.
Nu, med facit i hand, så borde jag verkligen ha läst böckerna mer tätt inpå varandra. Upplösningen där spelar nämligen en väldigt stor roll här. Man skulle kunna säga att den är nyckeln till den här historien. En av dem i alla fall. Så, nej, fristående är den helt klart inte. Och ska du läsa dem, läs båda utan något längre uppehåll mellan dem.
Trots det bra och viktiga temat i Fotografiet så engagerar det inte riktigt. Det kan också bero på att jag inte alls gillar självutnämnda hämnare, de bara skrämmer mig. Slutet får mig att tro att det borde ha blivit ännu en bok i serien. Allt är inte helt avslutat. I alla fall inte det som allt började med.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
Nu, med facit i hand, så borde jag verkligen ha läst böckerna mer tätt inpå varandra. Upplösningen där spelar nämligen en väldigt stor roll här. Man skulle kunna säga att den är nyckeln till den här historien. En av dem i alla fall. Så, nej, fristående är den helt klart inte. Och ska du läsa dem, läs båda utan något längre uppehåll mellan dem.
Trots det bra och viktiga temat i Fotografiet så engagerar det inte riktigt. Det kan också bero på att jag inte alls gillar självutnämnda hämnare, de bara skrämmer mig. Slutet får mig att tro att det borde ha blivit ännu en bok i serien. Allt är inte helt avslutat. I alla fall inte det som allt började med.
OBS! Detta är en kraftigt förkortad text. Hela finns på min blogg
December 28, 2019
Twee moordzaken waarbij gruwelijke details van een verleden naar voren komen. Veel slachtoffers die niet bekend zijn met verstrekkende gevolgen voor verdere leven. Wat is het verband met deze twee vermoorde mensen? Bijzondere personages, verrassend einde
July 7, 2017
Pretty good 👍🏽
June 23, 2018
Aardige thriller
May 15, 2018
Carina Bergfeldt is een van de nieuwste auteurs die Zweden rijk is. Ze werkt als Amerika-correspondent voor de Zweedse televisiezender SVT. Daarvoor was ze tien jaar lang journalist voor Aftonbladet, het grootste dagblad van het land. Voor deze krant maakte ze diverse reportages en voor die van het bloedbad op het Noorse Utøya ontving ze in 2012 de belangrijkste journalistieke prijs van Zweden. Bergfeldt volgde een schrijversworkshop in New York, waarna ze haar thrillerdebuut De moord op mijn vader schreef. Het boek is in twaalf landen uitgegeven. In 2016 verscheen haar tweede thriller, Het meisje op de foto.
Op een vrijdag in mei meldt Jeanette Hyldgaard bij het alarmnummer dat haar man Viktor na een avond stappen niet is thuisgekomen. Inspecteur Anna Eiler is aanvankelijk van mening dat er niets aan de hand is en dat hij de nacht ergens anders heeft doorgebracht. In een klein meertje wordt niet veel later een hoofd met een foto in de keel gevonden. Anna moet nu wel op de zaak ingaan, vooral nadat in datzelfde water nog veel meer wordt gevonden. Omdat haar vader een jaar eerder spoorloos verdween, nam journaliste Julia Almliden Jeanette wel serieus. Ze schrijft een artikel over de verdwijning van Viktor en gaat ondertussen zelf ook op zoek naar aanwijzingen. Anna en Julia komen beiden tot de ontdekking dat Viktor zich anders voordeed dan hij werkelijk was.
Voordat het verhaal daadwerkelijk begint, start Het meisje op de foto met een korte quote van de wereldgezondheidsorganisatie. Als meteen daarna de proloog een heftige scène beschrijft, is die quote onmiddellijk te plaatsen en ontstaan er tevens diverse vragen die de lezer nieuwsgierig maken. Op het merendeel van deze vragen krijg je in de loop van het verhaal een antwoord, maar dat geldt niet voor alle. Omdat dit de tweede thriller is waarin Anna Eiler haar opwachting maakt, is het daarom aan te raden om eerst het voorgaande boek te lezen. De privé-omstandigheden van een aantal belangrijke personages valt dan beter te begrijpen.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, dat van Anna en dat van Julia. Daardoor leer je beide jonge vrouwen enigszins kennen en kom je te weten dat ze niet alleen vriendinnen zijn, maar ook soortgelijke problemen hebben. Deze problemen hebben vooral betrekking op het relationele vlak en daar wordt te veel aandacht aan besteed. Het gevolg is dat je je niet aan de indruk kunt onttrekken dat de helft van het verhaal uit persoonlijke problemen bestaat en dat het oplossen van de moord van ondergeschikt belang lijkt te zijn.
De schrijfstijl van Bergfeldt is vlot en met de korte hoofdstukken probeert ze het verhaal vaart mee te geven. Dat lukt ten dele, want een aantal daarvan is dermate kort dat het rommelig en enigszins verwarrend wordt. Als de schrijfster ervoor gekozen had deze hoofdstukken wat langer te laten zijn, had het verhaal wat aan kracht gewonnen. Hoewel er een aantal plotwendingen voorkomen, zorgen deze er niet voor dat het verhaal, dat sowieso niet uitblinkt in zinderende spanning, spannender wordt. De ontknoping is enigszins verrassend, maar voor een doorgewinterde thrillerlezer hoeft het niet moeilijk te zijn de uiteindelijke moordenaar vroegtijdig te ontmaskeren.
Een aantal situaties in het boek is zelfs een beetje aangrijpend, waardoor het in feite iets verder gaat dan alleen maar thriller zijn. Misschien dat Bergfeldt met Het meisje op de foto, dat een zowel een gesloten als open einde heeft, ook een boodschap heeft willen meegeven.
Op een vrijdag in mei meldt Jeanette Hyldgaard bij het alarmnummer dat haar man Viktor na een avond stappen niet is thuisgekomen. Inspecteur Anna Eiler is aanvankelijk van mening dat er niets aan de hand is en dat hij de nacht ergens anders heeft doorgebracht. In een klein meertje wordt niet veel later een hoofd met een foto in de keel gevonden. Anna moet nu wel op de zaak ingaan, vooral nadat in datzelfde water nog veel meer wordt gevonden. Omdat haar vader een jaar eerder spoorloos verdween, nam journaliste Julia Almliden Jeanette wel serieus. Ze schrijft een artikel over de verdwijning van Viktor en gaat ondertussen zelf ook op zoek naar aanwijzingen. Anna en Julia komen beiden tot de ontdekking dat Viktor zich anders voordeed dan hij werkelijk was.
Voordat het verhaal daadwerkelijk begint, start Het meisje op de foto met een korte quote van de wereldgezondheidsorganisatie. Als meteen daarna de proloog een heftige scène beschrijft, is die quote onmiddellijk te plaatsen en ontstaan er tevens diverse vragen die de lezer nieuwsgierig maken. Op het merendeel van deze vragen krijg je in de loop van het verhaal een antwoord, maar dat geldt niet voor alle. Omdat dit de tweede thriller is waarin Anna Eiler haar opwachting maakt, is het daarom aan te raden om eerst het voorgaande boek te lezen. De privé-omstandigheden van een aantal belangrijke personages valt dan beter te begrijpen.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, dat van Anna en dat van Julia. Daardoor leer je beide jonge vrouwen enigszins kennen en kom je te weten dat ze niet alleen vriendinnen zijn, maar ook soortgelijke problemen hebben. Deze problemen hebben vooral betrekking op het relationele vlak en daar wordt te veel aandacht aan besteed. Het gevolg is dat je je niet aan de indruk kunt onttrekken dat de helft van het verhaal uit persoonlijke problemen bestaat en dat het oplossen van de moord van ondergeschikt belang lijkt te zijn.
De schrijfstijl van Bergfeldt is vlot en met de korte hoofdstukken probeert ze het verhaal vaart mee te geven. Dat lukt ten dele, want een aantal daarvan is dermate kort dat het rommelig en enigszins verwarrend wordt. Als de schrijfster ervoor gekozen had deze hoofdstukken wat langer te laten zijn, had het verhaal wat aan kracht gewonnen. Hoewel er een aantal plotwendingen voorkomen, zorgen deze er niet voor dat het verhaal, dat sowieso niet uitblinkt in zinderende spanning, spannender wordt. De ontknoping is enigszins verrassend, maar voor een doorgewinterde thrillerlezer hoeft het niet moeilijk te zijn de uiteindelijke moordenaar vroegtijdig te ontmaskeren.
Een aantal situaties in het boek is zelfs een beetje aangrijpend, waardoor het in feite iets verder gaat dan alleen maar thriller zijn. Misschien dat Bergfeldt met Het meisje op de foto, dat een zowel een gesloten als open einde heeft, ook een boodschap heeft willen meegeven.
August 26, 2016
[Deel 1, De moord op mijn vader, eerst lezen is een must, om bepaalde beslissingen, handelingen en situaties te kunnen begrijpen.]
Het meisje op de foto is compacter en vlotter dan voorganger De moord op mijn vader. Carina Bergfeldt kiest er echter wederom voor het oplossen van een moord ondergeschikt te maken aan andere elementen, deze keer aan het uitdragen van een boodschap. Dat mag, maar dat levert geen topthriller op.
Evenals in deel 1 wordt er een lichaam gevonden in een meer. Deze keer is het slachtoffer een man, in zijn keel steekt de foto van een vrouw. Algauw is duidelijk welke kant het opgaat, Bergfeldt is niet van de verrassingen. Rechercheur Anna Eiler vertrekt op zeker moment naar Saigon om daar een en ander na te trekken, alwaar de crux haar op een presenteerblaadje wordt aangereikt. Zwak, thrilleronwaardig.
Twee perspectieven, namelijk van Anna en van Julia. Ing-Marie speelt een minder prominente rol. Zowel Anna als Julia leiden niet echt een vrolijk leven: als ze het al niet moeilijk hebben, máken ze het wel gecompliceerd.
De verhaallijnen zijn wederom onaf, met tegen het einde een interessant spanningsveld. Jammer, dat Bergfeldt net als in De moord op haar vader haar visitekaartje afgeeft als auteur van niet-spannende thrillers. Het begint goed, het eindigt goed, de weg daartussenin verdient verbetering, alsof zij er zelf niet goed raad mee weet hoe van A naar B te komen, waarbij haar eigenlijke belang is een boodschap over te brengen.
Ik zou zeggen: laat die boodschap zitten, die is ook wel duidelijk zonder deze te benadrukken. Schrijf een spannend deel 3, zonder de wereld te willen verbeteren, waarin de inmiddels ontstane spanningsvelden en losse eindjes de boeiendste onderdelen vormen. Julia, Anna en Ing-Marie zijn personages met voldoende bagage om een volgende thriller te dragen, daar is geen lichaam in een meer voor nodig. Bergfeldts schrijfstijl is zeer plezierig, houen zo!
[spanning 2, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 2, psychologie 3]
Het meisje op de foto is compacter en vlotter dan voorganger De moord op mijn vader. Carina Bergfeldt kiest er echter wederom voor het oplossen van een moord ondergeschikt te maken aan andere elementen, deze keer aan het uitdragen van een boodschap. Dat mag, maar dat levert geen topthriller op.
Evenals in deel 1 wordt er een lichaam gevonden in een meer. Deze keer is het slachtoffer een man, in zijn keel steekt de foto van een vrouw. Algauw is duidelijk welke kant het opgaat, Bergfeldt is niet van de verrassingen. Rechercheur Anna Eiler vertrekt op zeker moment naar Saigon om daar een en ander na te trekken, alwaar de crux haar op een presenteerblaadje wordt aangereikt. Zwak, thrilleronwaardig.
Twee perspectieven, namelijk van Anna en van Julia. Ing-Marie speelt een minder prominente rol. Zowel Anna als Julia leiden niet echt een vrolijk leven: als ze het al niet moeilijk hebben, máken ze het wel gecompliceerd.
De verhaallijnen zijn wederom onaf, met tegen het einde een interessant spanningsveld. Jammer, dat Bergfeldt net als in De moord op haar vader haar visitekaartje afgeeft als auteur van niet-spannende thrillers. Het begint goed, het eindigt goed, de weg daartussenin verdient verbetering, alsof zij er zelf niet goed raad mee weet hoe van A naar B te komen, waarbij haar eigenlijke belang is een boodschap over te brengen.
Ik zou zeggen: laat die boodschap zitten, die is ook wel duidelijk zonder deze te benadrukken. Schrijf een spannend deel 3, zonder de wereld te willen verbeteren, waarin de inmiddels ontstane spanningsvelden en losse eindjes de boeiendste onderdelen vormen. Julia, Anna en Ing-Marie zijn personages met voldoende bagage om een volgende thriller te dragen, daar is geen lichaam in een meer voor nodig. Bergfeldts schrijfstijl is zeer plezierig, houen zo!
[spanning 2, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 2, psychologie 3]
August 14, 2016
In het Zweedse Skövde is Viktor Hylgaard niet thuisgekomen na een avond stappen. Zijn vrouw vreest het ergste. Een jonge rechercheur, Anna Eiler, wordt op de zaak gezet, die in eerste instantie denkt dat het niet om een misdaad gaat, totdat er in een meertje een afschuwelijke vondst wordt gedaan. Een lichaam drijft tussen de waterlelies en in de keel van de dode is een foto gestoken. Het meertje, dat in de volksmond ‘Valdemars graf’ wordt genoemd, verbergt nog meer geheimen.
Julia Almliden, journaliste en tevens vriendin van Anna, probeert meer over de verdwijning van Viktor te weten te komen en ze belooft zijn vrouw er alles aan te doen de waarheid te achterhalen. Julia hoopt veel te weten te komen via Anna. Dan wordt het hoofd van Viktor door een duiker gevonden. Het zit in een plastic zak en later worden meer zakken met lichaamsdelen gevonden, waardoor de verdwijningszaak een moord is geworden.
Je leert Anna en Julia goed kennen in dit verhaal dat vanuit hun visies wordt beschreven. De vrouwen hebben een bijzondere band met elkaar door gebeurtenissen uit het verleden. Het maakt hen sterk maar ook kwetsbaar. De moord op Viktor sluit aan op wat de vrouwen in het verleden hebben meegemaakt, waardoor hun vriendschap op de proef wordt gesteld.
Het boek bestaat uit korte hoofdstukken waarin de personages uitvoerig worden beschreven. Dat is soms verwarrend en haalt de vaart uit het verhaal, maar wel wordt duidelijk met welke psychologische drama’s de hoofdpersonen te maken hebben.
Er wordt sterk naar het plot toegewerkt waarin een aantal mooie en spannende scènes zijn verwerkt, maar de kracht van dit boek ligt toch meer in de uitwerking van de karakters.
Julia Almliden, journaliste en tevens vriendin van Anna, probeert meer over de verdwijning van Viktor te weten te komen en ze belooft zijn vrouw er alles aan te doen de waarheid te achterhalen. Julia hoopt veel te weten te komen via Anna. Dan wordt het hoofd van Viktor door een duiker gevonden. Het zit in een plastic zak en later worden meer zakken met lichaamsdelen gevonden, waardoor de verdwijningszaak een moord is geworden.
Je leert Anna en Julia goed kennen in dit verhaal dat vanuit hun visies wordt beschreven. De vrouwen hebben een bijzondere band met elkaar door gebeurtenissen uit het verleden. Het maakt hen sterk maar ook kwetsbaar. De moord op Viktor sluit aan op wat de vrouwen in het verleden hebben meegemaakt, waardoor hun vriendschap op de proef wordt gesteld.
Het boek bestaat uit korte hoofdstukken waarin de personages uitvoerig worden beschreven. Dat is soms verwarrend en haalt de vaart uit het verhaal, maar wel wordt duidelijk met welke psychologische drama’s de hoofdpersonen te maken hebben.
Er wordt sterk naar het plot toegewerkt waarin een aantal mooie en spannende scènes zijn verwerkt, maar de kracht van dit boek ligt toch meer in de uitwerking van de karakters.
February 17, 2017
Dit boek vond ik erg rommelig. Soms hele korte hoofdstukken met mensen waarvan je niet eens wist waar het over ging. Het plot vond ik ook niet echt origineel. Geen diepgang.
June 10, 2016
Bra, lättläst deckare. Alltid extra kul när man inte riktigt vet om "de goda" är helt och hållet goda....
September 6, 2016
en riktig bra bok. läs den
November 26, 2016
Had wat moeite met al die zweedse namen, maar wel graag gelezen.
January 21, 2018
traag en te veel hinken op misdaad of psychologie. wel een aardige draai aan het eind. diagonaal gelezen en het is niet blijven hangen.
May 12, 2017
Beetje rommelig, van de hak op de tak en heel veel personages.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews