Κριτική στα Ελληνικά πιο κάτω...
I think this book opens a window in a specific time and era, but there isn't much of a plot and all the characters are obnoxious and/or act completely weirdly.
I wish I could say this is some kind of coming of age story, but the main character doesn't really grow up by the end of the book to be honest, while most things in this book didn't make much sense to me, so I got a bit tired reading it after a while.
I guess if you didn't move on certain circles in Dublin and London back on the early '90s and/or you aren't much interested on airhead, pretentious people doing drugs and drinking their selves silly while trying to enter the music scene or become "someone" and/or on people lying all the time and been drama queens, I think "Cowboys and Indians" hasn't age that well.
Noteworthy that Joseph O'Connor is now married to a TV and film writer and he is kind ofinvolved in some TV projects and that he is brother of singer Sinéad O'Connor, so he might offer a quite realistic portrait of all the above stuff here. But still... This felt an alien read to me.
Interesting to note too that this is the same author that later wrote much more "literary"novels, some of which I've enjoyed very much and which have a completely different feeling and feature a more beautiful, mature, ornate language.
Not necessarily a bad book, just irrelevant to me.
Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε αν δεν κάνω λάθος το 1991. Δυστυχώς μάλλον δείχνει την ηλικία του, καθώς αφορά έναν νεαρό Δουβλινέζο που μετακομίζει στο Λονδίνο με την ελπίδα να φιάξει ένα συγκρότημα και να διαπρέψει στον μουσικό κόσμο. Αν δεν έχει κανείς ζήσει σε συγκεκριμένους κύκλους εκείνη την εποχή, με τα πολλά ναρκωτικά, τη rave σκηνή, τα μεθύσια, την μούρη που προσπαθούσε να πουλήσει ο ένας στον άλλο ακόμα και στους φίλους του, την ατελείωτη υποκρισία και αμπελοφιλοσοφία και τις υπερβολές και τα δράματα κάποιων εκείνης την γενιάς, νομίζω ότι το βιβλίο δεν θα τον αγγίξει και πολύ. Μετά από λίγο η συμπεριφορά των χαρακτήρων μου φαινόταν εντελώς ασυνάρτητη και δεν έβγαζαν νόημα οι πράξεις και οι αντιδράσεις τους.
Γενικά όλοι οι χαρακτήρες είναι είτε αδιάφοροι είτε αντιπαθητικοί και δεν υπάρχει και ιδιαίτερη πλοκή, οπότε το βιβλίο άρχισε να με κουράζει. Πόσο μάλλον στο τέλος που ο κεντρικός χαρακτήρας παραμένει ο ανόητος ποζεράς που ήταν στην αρχή, άρα δεν μπορείς να το δεις έστω σαν μία ιστορία "ενηλικίωσης" και ωρίμανσης.
Ο συγγραφέας είναι αδερφός της γνωστής τραγουδίστριας των '90, Sinéad O'Connor, είναι παντρεμένος με τηλεοπτική περσόνα και έχει κι ο ίδιος συμμετάσχει στην παραγωγή κάποιων εκπομπών, άρα πιθανόν η απεικόνιση της εποχής και κάποιων προσωπικοτήτων είναι ρεαλιστική. Ωστόσο το βιβλίο ήταν ξένο προς τα δικά μου βιώματα και τις δικές μου αναφορές να το πω έτσι και δεν με άγγιξε.
Να πω ότι είναι το πρώτο του βιβλίο, αργότερα έγραψε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα με μία πιο "λογοτεχνική" ματιά και πολύ πιο ώριμη και όμορφη γλώσσα.
Όχι απαραίτητα ένα κακό βιβλίο, απλά άσχετο προς εμένα.