منتخبی از شعرهای شاد به همراه چند عکس یادگاری

by Fatemeh Ekhtesari, فاطمه اختصاری

متن پشت جلد :

بعد تاریک می شود صحنه
بعد تنها صدای جیغ زن است
گریه کن گریه کن بلند بلند
سینما نیست ، زندگی من است ..

Genres: Poetry

174 pages, Paperback

Published January 1, 2015

Reviews

[Ali Mousavi · Rating 2 out of 5]

شهر شلوغی که خودت را گم کنی تویش
شهری که هی زیر دماغت می زند بویش
خاموش ، ته سیگارها افتاده هر سویش
دارد نگاهت می کند چشمان ترسویش
دیگر چرا غم میخوری؟ حالا که تهرانی

بر پشت بام خابگاهم، ساعت ۸ است
پیراهن و شلوار خیسم داخل طشت است
دنیایم از چیزی لزج انگار آغشته‌ست
چیزی که در من به زمان حال برگشته‌ست
هی فاطمه! از اینکه اینجایی پشیمانی؟

پشت طناب رخت ها با برج میلادم
مثل زنی که خواستی، بغضم ولی شادم
یک روسری بی خیال رفته بر بادم
رو شد تمام دست ، با برگی که افتادم
پاییز هم خوب است با شبهای بارانی

از بندهای شهر "تو" خود را می آویزم
چسبیده به یک گوشه ی دنیا همه چیزم
چسبیده‌ام به واقعا "تو" با همه چیزم
دلتنگی ام را توی آغوش تومی ریزم
دگر نباید "تو!" مرا با شک بترسانی

یک مشت بغض و خاطره با عشق در جنگ است
تنهایی ام با غربت تهران هماهنگ است
نه! بر نمیگردم به شهری که پر از سنگ است
هرچند مشهد هم دلش مثل دلم تنگ است
اما چه باید کرد با این شهر سیمانی

[Ghazal_Ra · Rating 3 out of 5]

باران رشت بود که زیرش گریستم
حالا بغل بگیر زنی را که... نیستم
گفتم که شعر ، چاره دوریست عشق من!
باید هنوز هم سر حرفم بایستم
باید تورا اضافه کنم پشت غصه ها
اسمی که خیس اشک شده توی لیستم

[Yasaman A · Rating 3 out of 5]

تهران و بوی ذرت مکزیکی و غروب
تهران و چند خاطره ی افتضاح و خوب
تهران و خط متروی تجریش تا جنوب
این شهر خسته را به شما می سپارمش

تهران سکته کرده ی از هر دو پا فلج
تهران وصله پینه شده با خطوط کج
تهران تا همیشه ترافیک تا کرج
این شهر خسته را به شما می سپارمش

من روزهای خونی و پرالتهاب را
من سطل های سوخته‌ ی انقلاب را
بر سنگفرش کهنه بساط کتاب را
بوسیدم و برای شما جا گذاشتم

من خشّ و خشّ رفتگر از صبح زود را
سیگار بهمن و ریه ی غرق دود را
من هرکه عاشقم شده بود و نبود را
بوسیدم و برای شما جا گذاشتم

بلوار پر درخت "ولیعصر" تا "ونک"
نوشابه های شیشه ای و تخمه و پفک
کابوس های هرشبه از درد مشترک
یک روز می رسد که فراموش می شوند

تنهایی ام نشسته میان اتاق ها
بر بیست و هشت سالگی ام جای داغ ها
گریه نمی کنم... همه ی اتفاق ها
یک روز می رسد که فراموش می شوند

پ ن. کل کتاب شعرهای رنج فاطمه اختصاری در این سالهاست اما شعر 67م، خود درده که اشکمو درآورد

[Ziba Ghodsifar · Rating 3 out of 5]

فاطمه اختصاری شاعر خوبی است، عاطفه و تصاویر شعرش دوست‌داشتنی و ملموس است ولی زبان شعری‌اش هنوز مانده تا به کمال مطلوب خود برسد.

[Mim Shin · Rating 2 out of 5]

تمام شهر پر از مغزهای معترض است
برای این همه سر، چوب دار می خواهیم