What do you think?
Rate this book
Er zijn geen paarden in Brussel. Vluchtelingenverhalen
‘Er circuleren geruchten over jonge mannen als ik die loodgieter worden en toch worden teruggestuurd. Loodgieter worden is dus geen oplossing. En er zijn geen paarden in Brussel, dus galoppeer ik door de straten gehurkt over mijn pruttelende pizzabrommer. Maar de zotste dromen denderen door mijn brein. Moet ik een handel opzetten in vliegende tapijten? Fijngemaasde zachte truien in vele kleuren verpatsen? Antiquiteiten uit oude bazaars opkopen? Tv-kok worden met unieke pikante Afghaanse gerechten?’
Ze heten Svetlana, Teliwel, Nozizwe, Zaki, Abdulkarim en Mohammed. Ze komen van ’t Zuiden; van Zimbabwe, Afghanistan en Somalië, maar evengoed van Rusland. Ze ontvluchtten hun thuisland voor oorlog, vervolging en geweld, en willen een nieuw leven in België. Men noemt hen asielzoekers maar het zijn net mensen. In korte verhalen geven schrijvers Rodaan Al Galidi, Rachida Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do Van Ranst en Michael De Cock hun een stem en een gezicht. Literaire non-fictie van de bovenste plank.
Ze heten Svetlana, Teliwel, Nozizwe, Zaki, Abdulkarim en Mohammed. Ze komen van ’t Zuiden; van Zimbabwe, Afghanistan en Somalië, maar evengoed van Rusland. Ze ontvluchtten hun thuisland voor oorlog, vervolging en geweld, en willen een nieuw leven in België. Men noemt hen asielzoekers maar het zijn net mensen. In korte verhalen geven schrijvers Rodaan Al Galidi, Rachida Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do Van Ranst en Michael De Cock hun een stem en een gezicht. Literaire non-fictie van de bovenste plank.
- GenresNonfiction
80 pages, Hardcover
First published October 1, 2015
1 person is currently reading
91 people want to read
About the author
Rodaan Al Galidi
35 books95 followersAl Galidi (eigenlijk Rodhan Al Khalidi) is een schrijver van Irakese afkomst. Hij is geboren in 1971, maar zijn precieze geboortedatum is onbekend, omdat zulke gegevens niet geregistreerd worden en verjaardagen niet gevierd worden in zijn streek van herkomst.
Al Galidi studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om de dienstplicht te ontwijken; zes jaar later, in 1998, kwam hij in Nederland terecht, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd hem geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen. Daarom leerde Al Galidi zich de Nederlandse taal en begon te schrijven. In Vlaanderen wordt hij als schrijver erkend en ontvangt hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland. In 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht heeft om zijn verblijfsvergunning te ontnemen.
Onder de naam Rodaan Al Galidi zet hij zijn schrijverschap voort.
ENGLISH
Al Galidi (actually Rodhan Al Khalidi) is a writer of Iraqi origin. He was born in 1971, but his exact date of birth is unknown, because such data is not registered and birthdays are not celebrated in his region of origin.
Al Galidi graduated in Iraq as an architectural engineer. After his studies he fled from Iraq to avoid conscription; six years later, in 1998, he ended up in the Netherlands, where he applied for asylum. The asylum was refused. Therefor he was not allowed to attend Dutch lessons. That is why Al Galidi learned himself the Dutch language and started to write. He is recognized as a writer in Flanders and receives a scholarship. In 2007, Al Galidi was able to enjoy the general pardon in the Netherlands. In 2011 he failed his integration course, which gave the IND the right to withdraw his residence permit.
He continues his writing under the name Rodaan Al Galidi.
(bron: wikipedia.nl)
Rodaan Al Galidi is an award-winning author of poetry and novels for adults. The Three Princes of Serendip is his first book for children. He lives in the Netherlands.
Al Galidi studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om de dienstplicht te ontwijken; zes jaar later, in 1998, kwam hij in Nederland terecht, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd hem geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen. Daarom leerde Al Galidi zich de Nederlandse taal en begon te schrijven. In Vlaanderen wordt hij als schrijver erkend en ontvangt hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland. In 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht heeft om zijn verblijfsvergunning te ontnemen.
Onder de naam Rodaan Al Galidi zet hij zijn schrijverschap voort.
ENGLISH
Al Galidi (actually Rodhan Al Khalidi) is a writer of Iraqi origin. He was born in 1971, but his exact date of birth is unknown, because such data is not registered and birthdays are not celebrated in his region of origin.
Al Galidi graduated in Iraq as an architectural engineer. After his studies he fled from Iraq to avoid conscription; six years later, in 1998, he ended up in the Netherlands, where he applied for asylum. The asylum was refused. Therefor he was not allowed to attend Dutch lessons. That is why Al Galidi learned himself the Dutch language and started to write. He is recognized as a writer in Flanders and receives a scholarship. In 2007, Al Galidi was able to enjoy the general pardon in the Netherlands. In 2011 he failed his integration course, which gave the IND the right to withdraw his residence permit.
He continues his writing under the name Rodaan Al Galidi.
(bron: wikipedia.nl)
Rodaan Al Galidi is an award-winning author of poetry and novels for adults. The Three Princes of Serendip is his first book for children. He lives in the Netherlands.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
May 31, 2019
Er zijn geen paarden in Brussel bundelt zes vluchtelingenverhalen, opgetekend door zes auteurs en aangevuld met prachtige illustraties. De verhalen zijn zo echt. Zo rauw en eerlijk. Dat het je tijdens het lezen diep in het hart raakt. Het feit dat mensen zoiets daadwerkelijk meemaken in hun leven is verschrikkelijk oneerlijk. Dat ze zo dapper zijn erover te getuigen siert hen. Zoals Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen, in het voorwoord schrijft: “Het is een bijzonder boek omdat kinderen en jongeren die onbegeleid in België aankomen of aan de hand van hun ouders de vele grenzen naar hier oversteken, het liefst de deur naar dat verleden gesloten houden, ja, zelfs barricaderen. Er is hen al te vaak gevraagd naar het waarom van hun reis, naar de reden van hun vlucht, waarbij er dan gepeild wordt of die reden gegrond is of niet. Om hier te mogen blijven, moeten ze iedere steen waaronder kakkerlakken van verdriet wegkruipen omdraaien.” Beter dan dat kan ik het niet verwoorden.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
January 5, 2018
Een boek dat iedereen zou moeten lezen, verplicht zou moeten staan op literatuurlijsten, misschien niet omwille van zijn literaire waarde, al zijn de verhalen best mooi geschreven, maar wel omwille van de maatschappelijk relevante waarde, de menselijkheid. Er zit hoop en wanhoop in elk van de verhalen. Zes jonge vluchtelingen kijken terug op de stappen die hen hier brachten met zes auteurs.
December 6, 2024
Dit boek was reeds actueel in 2015 en is nog steeds zeer actueel ! Goed geschreven, verhalen waar je stil van wordt.
October 29, 2017
Mooi en aangrijpend. Hier mag een vervolg op komen.
March 23, 2016
Pakkende verhalen over zes jonge vluchtelingen, prachtig verwoord door een aantal schrijvers.
Zoals Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen, in haar voorwoord vermeldt: "Deze verhalen zeggen tienduizend keer meer dan alle beelden samen van alle vluchtelingen. Ze zijn er om te lezen, even weg te leggen, te herlezen en om door te geven."
En zo is dat. Het geeft alvast deze zes vluchtelingen een stem, en doet ons beseffen dat zij niet zomaar vluchten, dat ze elk hun eigen persoonlijke drama te verwerken hebben. Het geeft begrip.
Zoals Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen, in haar voorwoord vermeldt: "Deze verhalen zeggen tienduizend keer meer dan alle beelden samen van alle vluchtelingen. Ze zijn er om te lezen, even weg te leggen, te herlezen en om door te geven."
En zo is dat. Het geeft alvast deze zes vluchtelingen een stem, en doet ons beseffen dat zij niet zomaar vluchten, dat ze elk hun eigen persoonlijke drama te verwerken hebben. Het geeft begrip.
October 10, 2022
"Je hebt gekozen voor een leven vol heimwee. Heimwee die nooit zal overgaan."
Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen verwoordt het goed. "Vluchten is alles achterlaten en niet weten wat je zal vinden. Dit boekje kan een houvast zijn, of beter: een bril om naar hen te kijken als mensen die net als wij gewoon gelukkig willen zijn."
Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen verwoordt het goed. "Vluchten is alles achterlaten en niet weten wat je zal vinden. Dit boekje kan een houvast zijn, of beter: een bril om naar hen te kijken als mensen die net als wij gewoon gelukkig willen zijn."
March 15, 2016
Boekje met 6 kortverhalen, telkens met het verhaal van een vluchteling. Verhalen vol verlies, verdriet, wanhoop en een beetje hoop... Bij de keel grijpend.
January 10, 2023
Citaat : Wie uit de hel vlucht, verwacht niet in het paradijs terecht te komen. In het beste geval hoopt hij op een zekere normaliteit. De jongeren uit de verhalen spoedden zich niet naar België omdat ze hoorden over landen van melk en honing. Sociale zekerheid is een begrip dat hen even exotisch in de oren klinkt als sneeuw of ijspret. ‘Je hebt gekozen voor een leven vol heimwee. Heimwee die nooit zal overgaan’, schrijft Michael De Cock in ‘Het is echt wel je dag’. Het is een zin die de kern raakt van wat het betekent om vluchteling te zijn.
Review : Reeds vijf jaar geleden ontstond het idee om een boek met Vluchtelingenverhalen in een literair sausje te maken, niet vanuit een journalistiek oogpunt maar wel vanuit een biografisch kijk. En vandaag nu het boek wordt uitgebracht komt het terecht in een storm van polemiek en onverdraagzaamheid, die gelukkig wordt bestreden door wasems van medeleven en menselijkheid. Maar liefst zes auteurs werkten mee aan dit boek. Rodaan Al Galidi, Rachidi Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do van Ranst en Michael De Cock gingen elk op zoek naar een jonge vluchteling, die Svetlana, Teliwel, Nozizwe, Zaki, Abdulkarim en Mohammed heten. Ze komen van ’t Zuiden; van Zimbabwe, Afghanistan en Somalië, maar evengoed van Rusland. Ze ontvluchtten hun thuisland voor oorlog, vervolging en geweld, en willen een nieuw leven in België.
De auteurs zaten zoveel uren samen met de jongeren dat het dagen werden. Dagen waarop ze elkaar leerden kennen en gingen vertrouwen, waardoor de muur die de jongeren rond hun verleden hadden gebouwd steen voor steen kon worden afgebroken. De woorden werden door de schrijvers gewikt en gewogen en door hun vakmanschap onstonden er professionele en mooie verhalen die echter de fundamenten van oneindig veel verdriet en lijden in zich meedragen.
In deze korte verhalen tonen Rodaan Al Galidi, Rachida Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do Van Ranst en Michael De Cock hun groot talent want zij slagen er allen in om in hun filmische verhalen hun gesprekspartner een eigen stem en een eigen gezicht te geven. Jonge vluchtelingen worden zo weinig aan het woord gelaten. Aan hen wordt zelden iets gevraagd, ook hebben ze zoveel te vertellen zoals ook Catherine Vuylsteke dat al heel gedreven bewees in het prachtige 'vroeger is een ander land'.
Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen schrijft in het Voorwoord:' Dit boekje kan een houvast zijn, of beter: een bril om naar hen te kijken als mensen die net als wij gewoon gelukkig willen zijn.' Ik hoop het met haar, het is in elk geval een welkom tegengif voor de bagger op internetfora.
Review : Reeds vijf jaar geleden ontstond het idee om een boek met Vluchtelingenverhalen in een literair sausje te maken, niet vanuit een journalistiek oogpunt maar wel vanuit een biografisch kijk. En vandaag nu het boek wordt uitgebracht komt het terecht in een storm van polemiek en onverdraagzaamheid, die gelukkig wordt bestreden door wasems van medeleven en menselijkheid. Maar liefst zes auteurs werkten mee aan dit boek. Rodaan Al Galidi, Rachidi Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do van Ranst en Michael De Cock gingen elk op zoek naar een jonge vluchteling, die Svetlana, Teliwel, Nozizwe, Zaki, Abdulkarim en Mohammed heten. Ze komen van ’t Zuiden; van Zimbabwe, Afghanistan en Somalië, maar evengoed van Rusland. Ze ontvluchtten hun thuisland voor oorlog, vervolging en geweld, en willen een nieuw leven in België.
De auteurs zaten zoveel uren samen met de jongeren dat het dagen werden. Dagen waarop ze elkaar leerden kennen en gingen vertrouwen, waardoor de muur die de jongeren rond hun verleden hadden gebouwd steen voor steen kon worden afgebroken. De woorden werden door de schrijvers gewikt en gewogen en door hun vakmanschap onstonden er professionele en mooie verhalen die echter de fundamenten van oneindig veel verdriet en lijden in zich meedragen.
In deze korte verhalen tonen Rodaan Al Galidi, Rachida Lamrabet, Bart Demyttenaere, Pat Van Beirs, Do Van Ranst en Michael De Cock hun groot talent want zij slagen er allen in om in hun filmische verhalen hun gesprekspartner een eigen stem en een eigen gezicht te geven. Jonge vluchtelingen worden zo weinig aan het woord gelaten. Aan hen wordt zelden iets gevraagd, ook hebben ze zoveel te vertellen zoals ook Catherine Vuylsteke dat al heel gedreven bewees in het prachtige 'vroeger is een ander land'.
Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen schrijft in het Voorwoord:' Dit boekje kan een houvast zijn, of beter: een bril om naar hen te kijken als mensen die net als wij gewoon gelukkig willen zijn.' Ik hoop het met haar, het is in elk geval een welkom tegengif voor de bagger op internetfora.
November 3, 2020
Een bundeling van pakkende verhalen van vluchtelingen.
Met een voorwoord dat aan mij blijft kleven. Poëtisch, treffend en prachtig verwoord. Ik citeer graag een stukje: “Dagen waarop de zes jongeren voorzichtig stenen haalden uit de muur die ze rond hun verleden hadden gebouwd. Ze gunden de schrijvers een blik op de littekens in hun hoofden en harten en gaven op die manier mee vorm aan de personages die ze zelf zouden worden in de verhalen die zij vertelden en die de schrijvers optekenden.” Deze en andere zinnen heb ik al gelezen en herlezen. Els Keytsman, van vluchtelingenwerk Vlaanderen schreef de inleiding bij dit boek. Ik ga dit stuk en het boek zeker een plek geven in mijn lessen Nt2.
Met een voorwoord dat aan mij blijft kleven. Poëtisch, treffend en prachtig verwoord. Ik citeer graag een stukje: “Dagen waarop de zes jongeren voorzichtig stenen haalden uit de muur die ze rond hun verleden hadden gebouwd. Ze gunden de schrijvers een blik op de littekens in hun hoofden en harten en gaven op die manier mee vorm aan de personages die ze zelf zouden worden in de verhalen die zij vertelden en die de schrijvers optekenden.” Deze en andere zinnen heb ik al gelezen en herlezen. Els Keytsman, van vluchtelingenwerk Vlaanderen schreef de inleiding bij dit boek. Ik ga dit stuk en het boek zeker een plek geven in mijn lessen Nt2.
July 1, 2018
Een dun boekje met 6 empathisch vertelde verhalen over vluchtelingen die naar Brussel vluchtten. Het ene is meer literair en sterker dan het andere, maar in doorsnee uitstekende getuigenissen om deze problematiek aan de man en de vrouw te brengen, en zeker aan scholieren en studenten. In samenwerking met Vluchtelingenwerk Vlaanderen.
May 17, 2017
Als je wilt begrijpen waarom mensen vluchten is dit een goed boek
Het leest vlot en is vrij dun waardoor het snel uit is
Geen moeilijke woorden
Het leest vlot en is vrij dun waardoor het snel uit is
Geen moeilijke woorden
September 15, 2017
Je leest een verhaal en wil het direct opnieuw lezen. Zo aangrijpend.
February 19, 2026
Weer een klein boekje dat ik vond in kringloop. Heel pakkend ik moest wenen
December 28, 2016
Dit boek was een emotioneel project. Het is het resultaat van intensieve gesprekken die Vlaamse auteurs hadden met jonge vluchtelingen voor wie Vluchtelingenwerk Vlaanderen zich inzet. Sommige van die jongeren ken ik ook persoonlijk. Van de auteurs weet ik dat dat deze opdracht ook hen heeft geraakt. Om het boek en de verhalen van de jonge vluchtelingen bekend te maken, organiseerden we boekvoorstellingen. De persoonlijke getuigenissen van deze moedige, bijzonder weerbare en sterke jongeren zullen me lang bijblijven.
November 9, 2015
Dit is geen boek zoals er al honderd anderen zijn. Het is heel actueel en tevens blijft het me waarschijnlijk nog lang bij. Iedereen zou de moeite moeten nemen dit boek even ter handen nemen en moeten stilstaan bij de dagdagelijkse problematiek waar vluchtelingen mee te maken krijgen
March 14, 2023
Must read for everyone!
Displaying 1 - 16 of 16 reviews