Op een avondfeest wordt Cara zonder reden aangevallen. Een bijtend zuur vreet haar gezicht weg en het meisje blijft voor het leven verminkt. Het verwerkingsproces is bijzonder zwaar, vooral als vermoedens rijzen dat Cara geen toevallig slachtoffer was. Psychologe Kathleen Verlinden begeleidt Cara bij de verwerking, maar het lijkt wel alsof ze door iets of iemand wordt tegengewerkt... Terwijl haar aandacht naar Cara gaat, wordt Kathleen ingehaald door haar eigen verleden.
Zuur is de vijfde thriller met psychologe Kathleen Verlinden.
Anja Feliers is geboren op 31 augustus 1971 in Bilzen (Limburg). Ze groeide op in het dorpje Rekem (Lanaken). Daar woonde ze samen met haar vader en haar moeder, haar zes jaar oudere broer en met haar bomma en bompa.
Als kind vond je Anja meestal spelend op straat terug. Samen met haar vrienden bouwde ze hutten, speelde ze voetbal, zocht ze naar salamanders, raapte ze kastanjes... Als ze maar buiten kon zijn!
Op zevenjarige leeftijd ontdekte Anja de magie van boeken. Tijdens een week ziek-zijn bracht haar broer voor haar een stapel boeken mee uit de bib. Een wereld ging open. Sindsdien bezocht ze de bib wanneer die maar open was om haar portie leesvoer op peil te houden. Toen Anja elf werd stierf haar moeder aan een gemene ziekte. Een periode van grote eenzaamheid was het gevolg. Anja maakte een belofte aan zichzelf dat ze ooit een boek zou schrijven over het verlies van haar moeder.
Op eenentwintigjarige leeftijd vond Anja dat het tijd was om de belofte die ze gedaan had, waar te maken.
Ze schreef een boek over het verlies van haar moeder dat bestemd was voor de kinderen die zij ooit nog zou hebben. Het boek belandde in de kast waar het jarenlang zou blijven liggen.
Op een dag vertelde Anja aan een vriendin over het bewuste boek. Nadat deze vriendin het boek gelezen had, opperde ze het idee het eens op te sturen naar een uitgeverij. Dat zag Anja wel zitten, er was alleen één grote 'maar'. Het boek was té persoonlijk om zo te laten uitgeven.
Anja ging opnieuw aan het werk en maakte van het boek een fictief verhaal.
In maart 2004 debuteerde Anja met het herschreven boek dat jullie nu kennen onder de titel 'Donkere kamers'.
Anja woont nog steeds in Eigenbilzen. Boven de keuken, op haar schrijfzoldertje blijft ze schrijven.
Cara, dochter van Daphne die plastische chirurge is, wordt op een feest aangevallen met zuur. Haar gezicht, hals, borsten en een arm zijn zwaar verbrand. Haar moeder heeft het erg moeilijk met hoe haar dochter eruit ziet, ze is niet meer perfect. Omdat Cara niet alleen lichamelijk moet genezen, maar ook geestelijk, wordt een psychologe ingeschakeld, Kathleen Verlinden. Blijkbaar hebben zowel Daphne als Kathleen het een en ander in hun verleden dat ze liever bedekt zien. Een interessant kluwen wordt langzaam ontknoopt. Blijkbaar is dit een reeks met psychologe Kathleen Verlinden, maar dit is het eerste boek dat ik van lees en het stoort niet, daaruit besluit ik dat de boeken uit de reeks op zichzelf kunnen staan. Het maakt wel dat ik meer van deze reeks wil lezen want dit verhaal leest heel erg vlot.
Heel herkenbaar ook omdat enkele maanden geleden een vrouw aan een winkel met zuur aangevallen is geweest en je leest het ook geregeld dat het Pakistaanse, Afghaanse en Indische meisjes overkomt. Lijkt me in ieder geval vreselijk als je zo verminkt wordt voor het leven.
Wat een knalfeest had moeten worden voor de vijftigste verjaardag van Guido, loopt uit op een drama. Op een onbewaakt moment wordt een jonge vrouw aangevallen en krijgt ze een plens koude vloeistof over zich heen. Het slachtoffer is Cara, dochter van plastisch chirurg Daphne Den Hartog. Binnen de kortste keren staat ze figuurlijk in vuur en vlam en waant ze zich in een hel. Binnen een paar seconden is haar jonge leven volledig verwoest. Al snel is duidelijk hoe groot deze ramp is en Cara leeft vanaf dat moment in een nachtmerrie. Haar moeder, Daphne, weet niet hoe ze hiermee moet omgaan en geeft verkeerde signalen af aan haar dochter. Cara kwijnt weg, voelt zich eenzaam en beseft heel goed dat alles voortaan anders zal zijn. Ze voldoet niet meer aan de norm, ze kan dit verdriet niet alleen dragen. Daphne zorgt voor psychische hulp en vraagt Kathleen Verlinden om haar dochter bij te staan.
Kathleen heeft buiten haar werk als psychologe ook zo haar sores. Haar relatie met Lucas zorgt voor onzekerheden en ze heeft nog wat onverwerkte zaken uit haar verleden waar ze mee aan de slag moet. Sinds haar moeder in de serviceflat woont is haar ouderlijk huis onbewoond en ook daar moet ze aan het werk. Tijdens het opruimen van de spullen komen er veel herinneringen boven, dingen die vroeger zijn gebeurd. En daar is nu ook nog eens de uitnodiging voor de reünie waar ze mee in haar maag zit. Qua werk gaat ze met Cara aan de slag maar wat ze ook doet, ze krijgt het onderbuikgevoel dat er ergens iets niet klopt, niet weg. Haar intuïtie geeft aan dat ze goed moet opletten.
"Zuur" is een verhaal dat uit drie delen bestaat. Elk hoofdstuk is geschreven met een van de hoofdpersonages als uitgangspunt. De hoofdstukken van Kathleen worden in de ik-vorm geschreven. Heden en verleden wisselen elkaar duidelijk per personage af. Door de keuze voor deze opzet krijgt de lezer voldoende inzicht in de karakters, de verhaallijn en leest het boek lekker snel. Het is zorgvuldig opgebouwd en in gemakkelijke taal geschreven. Het gekozen thema is daarbij ook nog eens erg fascinerend. Maar......in dit vijfde boek met Kathleen Verlinden valt iets merkwaardigs op wat niet eerder opviel in de boeken van Feliers. Er is veel sprake van herhaling, zowel in de dialogen als in de sfeerschetsen. Een aantal keren dat Cara in één hoofdstuk zegt dat ze er doorheen zit, eenzaam is, dit leven niet meer ziet zitten is dat echt overbodig. Je snapt het op een gegeven moment als lezer echt wel. Het doet aan als paginavulling en het verhaal wordt daardoor onnodig langdradig, heel jammer want het verhaal kan zoveel beter. De personages Daphne en Kathleen zijn echter goed neergezet. Vooral Daphne is een sterke en intrigerende persoonlijkheid die wel het een en ander doet verwachten. Over Kathleen komen we weer wat meer te weten maar haar verhaallijn eindigt 'open' en dus is het wachten op een volgend boek wat haar aangaat.
Complimenten voor de prachtige cover! De kleuren zijn prachtig, de foto is veelbetekenend. Echt een opvallende keuze die goed zal vallen bij lezers, een aandachtstrekker, absoluut. Onvermijdelijk moeten ook de vele fouten ter sprake worden gebracht. Zowel tikfouten als grammaticale missers, de interpunctie (gebruik van komma's) was inconsequent toegepast. Heel raar omdat dit niet het geval was in de eerder verschenen boeken van Feliers. Dit verhaal is in de basis gewoon goed. Het lijkt erop dat de redactie hier toch steken heeft laten vallen. Ook was de spanningsboog ver te zoeken, ondanks dat er voldoende mogelijkheden waren en de aanzet er wel was. Door het soms kinderlijk taalgebruik, bijvoorbeeld bij de bijna achttienjarige Cara, verliest het verhaal soms aan geloofwaardigheid. Er zijn dus wel een paar kritische noten. En het is oprecht jammer want 'Zuur' heeft in principe alle ingrediënten om een goede thriller te zijn. Feliers heeft in het verleden ook aangetoond dat absoluut in zich te hebben met bijvoorbeeld ´Verleid me´. Met ´Zuur´ komt het op de een of andere manier niet uit de verf. Maar eerlijk is eerlijk, tóch wil je weten hoe het verhaal afloopt, wat er staat te gebeuren. Je hoopt dat het uiteindelijk toch nog spannend wordt, want in haar vorige boeken was dat wel het geval. En er is nu eenmaal iets aan de stijl van Feliers dat je doet doorlezen. En dat wil ook wel wat zeggen.
Het boek leest zeer vlot door de korte hoofdstukken, die telkens vanuit een ander persoon worden verteld. Ik vind dat wel aangenaam, daardoor blijft de spanning er echt in. Verder is het boek opgedeeld in drie delen. In elk stuk komen we iets dichter bij de waarheid en het motief voor de gruwelijke daad.
De cursief gedrukte proloog maakt onmiddellijk duidelijk dat hier de dader spreekt en zet aan om zo snel mogelijk verder te lezen. Want ik wil toch weten wie deze persoon is en wat de “echte reden “ is. Ik weet hier nog niet dat ik zeker ¾ van het boek zal moeten lezen om hier achter te komen.
In het eerste deel gaat het over Cara, haar moeder Daphne en Kathleen. Deel 1 start met het avondfeest waar Cara, zuur in haar gezicht krijgt. Het meisje belandt in het ziekenhuis waar ze hele lange tijd zal moeten verblijven. We maken ook kennis met haar moeder Daphne. Deze heeft het er zeer moeilijk mee dat haar dochters gezicht verminkt is. Ze heeft het zeer moeilijk om haar genegenheid tegenover haar dochter te tonen en gedraagt zich nogal afstandelijk, terwijl Cara een knuffel zeer goed zou kunnen gebruiken. Ze staat ook niet toe dat andere mensen in de nabijheid van haar dochter komen, omdat het meisje er nu niet meer ‘perfect’ (de woorden van de moeder) uitziet. Cara is eenzaam in haar ziekenhuiskamer, de enige die nog wat genegenheid toont is haar tante. Of zit hier iets achter? Psychologe Kathleen wordt erbij gehaald om Cara en tevens ook Daphne te helpen bij de verwerking. Door toedoen van Kathleen kan Cara bekomen dat ze contact mag hebben met een vriendin en dat haar vriendje op bezoek mag komen. Of heeft hij iets met die vreselijke daad te maken? Dankzij de nachtzuster, die ook enige genegenheid toont voor het meisje, weet Cara ook wel wat moed te krijgen. Ondertussen komen we ook iets meer te weten over het prive leven van Kathleen. Zij ontdekt ook enkele dingen over haar reeds overleden zus, over haar ouders en ze ontmoet enkele mensen uit haar studietijd. Ondertussen gaat het onderzoek naar de dader verder. Zowel Daphne als Kathleen stellen zich ernstig vragen over wie de persoon wel kan zijn die Cara zoveel leed heeft bezorgd. Bij hen beiden begint stilaan een lichtje te branden wie het is.
In deel 2 van het boek duiken enkele nieuwe personages op en krijgen we een inkijk in de jeugdjaren van Daphne. Dit is een kort maar heel aangrijpend stuk en hier begint mijn vermoeden wie het gedaan heeft en waarom. Ik denk dat dit bij mijn medelezers ook wel zo zal zijn. Kan hier niet veel over zeggen, want wil niets verklappen. (Het maatschappelijk thema dat hier aan bod komt, ik begrijp dat de persoon het er moeilijk mee heeft met wat in het verleden gebeurd is, maar geeft dit iemand het recht om zo te handelen??? (Bij Vergeet me niet had ik ook deze bedenking)
In deel 3 zijn we weer terug bij Cara in het ziekenhuis en wordt de spanning opgedreven. Wat is de dader nog van plan? Daphne en Kathleen en commissaris Vanlaer proberen de dader te pakken te krijgen en alles komt op een hoogtepunt. Hoe zal alles aflopen? Nu kan ik echt niet meer stoppen en het boek moet gewoon nog dezelfde dag uit. Komt alles goed met Cara? Wordt de dader opgepakt? Hoe gaat het verder met Kathleen en haar gezin?
Eén ding kan ik verklappen. Het allerlaatste hoofdstuk is iets wat ik echt niet had verwacht. Lezen dit boek zou ik zeggen. En ik kijk er nu al naar uit om het volgende te lezen.
Het boek leest heel vlot weg, toch een 2 tal spelfoutjes ontdekt maar dat nemen we erbij, maar ik vond het wel een voorspellend boek, als lezer heb je al rap door wie de schuldige is maar het waarom blijft je schuldig tot ergens in het 2/3 van het boek. Daarin wordt uitgelegd wat de beweegredenen zijn waarom Cara het zuur in het gezicht kreeg. Natuurlijk ben ik nu ook benieuwd hoe het nu verder zal gaan met Katleen zelf, ze heeft ook het een en het ander te verduren.
Nadat ik al meerdere boeken van Anja Feliers heb gelezen, moet ik toch wel even laten weten dat dit zeker haar allerbeste en spannendste boek is. Wat een een spanning allemaal !!! Het is dan ook een topboek en verdiend een dikke 5 sterren.
Vond dit verhaal persoonlijk wat minder. Ik vond dat er ook veel dingen elke keer herhaalt worden. Beetje oppervlakkig allemaal ook. Jammer, dus 2,5*. Ga wel het laatste deel van deze reeks nog lezen.
Het duurde wel eventjes vooraleer ik in het verhaal kwam, het kwam wat traag op gang en ik had wel erg snel door hoe de vork aan de steel zat. Een goed tussendoortje.
Wat een geweldig boek weer van Anja Feliers. Ik heb al haar boeken gelezen en vind ze allemaal goed, maar deze is echt wel heel erg goed. Het verhaal gaat over de bijna 18-jarige Cara die op een feest een zuur in haar gezicht gegooid krijgt. De vraag is natuurlijk wie heeft dit gedaan en belangrijker nog...waarom??
Het is een echte Whodunnit en je wordt dan ook een aantal keren op een zijspoor gebracht. Uiteindelijk dacht ik wel te weten wie er verantwoordelijk was, mijn gevoel was juist maar dan blijft nog de vraag waarom? En hiervan heeft Anja Feliers weer een prachtig verhaal gemaakt. Het verhaal gaat niet alleen maar over Cara want ook het verhaal van psychologe Kathleen gaat verder. Kathleen komt in alle boeken van Anja voor, en in elk boek gaat het verhaal over het privé leven van haar verder, ook erg boeiend om te lezen, en ik ga dan ook met smart weer wachten op het volgende boek want ik ben nu wel heel benieuwd hoe dit allemaal af gaat lopen. Overigens zijn de boeken ook los te lezen maar om het verhaal compleet te houden raad ik aan om gewoon met het eerste boek te beginnen.
Verder komen er af en toe van die typische belgische woorden voor maar ik vind dit eigenlijk wel leuk ... tja wat kan ik nog meer zeggen ... Anja Feliers ligt gewoon helemaal in mijn straatje! Kom maar op met het vervolg!!
Karakters hebben weinig diepgang, konden nog veel meer uitgediept worden. Ik bleef hier toch wel serieus op mijn honger zitten. Weinig diversiteit ook in de naamgeving van de personages. Doet nog al “rond-de-kerktorenachtig” aan. Kortom, een “vlaams” boek dat bulkt van clichés, en de auteur maakt zich nogal makkelijk en rap-rap van een bepaald sleutelfeit af (allesbepalende zelfmoord van een personage). Het verhaal op zich is goed maar bevat geen enkele intelligente aan- of verwijzingen. Je steekt er maw niks van op, iets wat ik toch wel zoek in een boek. Zeer simpel (bijna simplistisch) taalgebruik. Geen aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Goede thriller. In het 1e deel vond ik ook wel wat te veel herhalingen i zitten en duurde even voor het verder evolueerde . Maar uiteindelijk vond ik het een goede thriller en ik ga nu onmiddellijk aan het volgende boek 'Kwijt' beginnen. Er is wel 1 ding dat mij stoort aan al haar boeken al: al die vrouwen komen klaar tijdens de seks! Als je weet dat amper een kleine 10% of minder vd vrouwen klaarkomt tijdens penetratie, is dat wel niet echt realistisch. De meeste vrouwen ervaren ook enkel een clitoraal orgasme. Als je enkel de thrillers leest zonder te weten dat het van Anja Feliers is, zou je zweren dat het door een man geschreven is ! 😅
Ik vond dit een heel mooi boek. Het is heel realistisch wat me erg aansprak aangezien het toch een psychologische thriller is. Daarnaast is het ook een interessant onderwerp er speelt tegelijk ook liefde, vriendschap en wraak terug in het boek. Deze combinatie zorgt voor genoeg afwisseling en geeft je genoeg drang om verder te lezen.
Vlot lezend boek. Hoewel je al vrij snel door hebt wie de dader zou zijn, en dat er nog iemand anders iets mee te maken heeft, heeft het boek me wel kunnen bekoren, zeker om de reden waarom te achterhalen. Want die kon je dan weer absoluut niet voorspellen.