What do you think?
Rate this book
Psychology of Women
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
November 23, 2016
دوستانِ گرانقدر، آن دسته از بزرگوارانی که با ریویوها و طرزِ تفکر من آشنایی دارند، به خوبی از عقیده و دیدگاه من نسبت به جنس لطیف و بسیار ارزشمندِ <زن> آگاه میباشند
در این ریویو قصد دارم تا چکیده ای از نظریاتِ <هلن دویچ> (یکی از نامدارترین روانکاوها و روانشناسانِ زنان) در موردِ جنس زن را برایتان بنویسم و باید بگویم که این نظریات هیچ ارتباطی با طرزِ فکر و عقیدهٔ من ندارد. من تنها آنچه را که در جمع از این کتاب دریافتم را در زیر برایتان نوشته ام
--------------------------------------------------
زنان بر اثر تحولاتِ جنسی و عواملِ دیگری همچون عادت ماهیانه و زایمان، هیچگاه به اعتدالِ روانیِ مردها دست پیدا نمیکنند و همواره از احساس کمبود و حقارتِ خویش، رنج میبرند
زن بیش از مرد نیازمندِ جنسِ مخالف است، زیرا به دلیلِ نداشتنِ آلتِ مردانه پیوسته غصه میخورد و برایِ جبرانِ آن میکوشد تا مردی را تصاحب نموده و مالکِ او شود. از این رو ابتدا به پدر و سپس به شوهر و پس از آن به فرزندش دل میبندد، به همین دلیل است که فرزندِ پسر بیش از فرزندِ دختر، برایِ مادر خوشایند است
زن در دورانِ کودکی در نتیجهٔ محرومیتِ چاره ناپذیرِ خویش، دچارِ حقارتی میشود که آثارِ محو نشدنیِ آن در جریانِ رشد و تشکیلِ شخصیتِ او مؤثر واقع میشود
در دوران کودکی و سالهایِ پس از آن دختر برایِ جبرانِ کمبودش دلش را به برآمدگیِ آلتِ تناسلی اش یعنی چوچوله یا "کلیتوریس"، خوش میکند که <هلن دویچ> از آن به عنوانِ " جانشینِ غیرِ کافی" یاد میکند
امّا این برآمدگی و چوچوله تنها تا زمان بلوغ برایِ دختر امیدبخش است، پس از آن مقام خودش را به درونِ آلتِ تناسلی یعنی "مهبل" واگذار میکند ... دختر در نتیجهٔ این تحول بارِ دیگر دچارِ انقلاب و تحولِ درونی و نگرانی میگردد... درکل با وجودِ این تحولاتِ شدید فشارِ روانی سنگینی بر زندگیِ جنسیِ دختر وارد میشود و زمینه را برایِ بروزِ بیماری هایِ روانی بخصوص هیستری مهیّا میکند
به زنان اینگونه القا شده است که نقشِ آنها در آمیزش جنسی و تولیدِ مثل نسبت به نقشِ مرد، پست و کوچکتر است... <هلن دویچ> معتقد است که عملِ جنسی برایِ مردان فعلی سادیستی برایِ تصاحبِ جنسِ زن میباشد... در صورتیکه عملِ جنسی برایِ زنان انفعالی مازوشیستی میباشد و گاهاً از تحملِ فشار و درد، لذت میبرند و درکل خودآزارگری و یا مازوشیسم تبدیل به عاملِ اصلی در زندگیِ روانی زنان شده است
زن برایِ فرونشاندنِ حقارتش در برابرِ مرد، تمهیداتی می اندیشد، از طرفی منطقهٔ جنسی و نازش را که بنظر میرسد ریشهٔ کمبود و حقارت است را میپوشاند و از ارائهٔ آن و حتی صحبت نمودن از آن پرهیز میکند
از طرفِ دیگر تلاش میکند تا با ناز و عشوه و خودآرایی و آرایش، مرد را اسیرِ خود سازد و خویشتن را برتر از او شمارد و به نازش افتخار کند
در پایان باید به این موضوع اشاره کنم که زن ممکن است به سه شیوه نسبت به نقصِ نهادیِ خویش واکنش نشان دهد: اول- ممکن است به حیاتِ منفعلِ خود تن در دهد و با سرنوشتِ خود بسازد
دوم- ممکن است در شرایطِ نامساعد از درکِ نقصانِ جنسیِ خویش، افسرده شده و اسیرِ اختلالاتِ روانی شود
سوم- ممکن است گرفتارِ عقدهٔ "نرینگی" گردد و پا در زندگی و حیاتِ مردانه گذاشته و به جنسِ خویش عصیان کند و به زن بودنِ خویش پُشت نماید
*******************************
دوستانِ عزیز و خردگرا، با وجودِ تمامی این نظریات، چنانچه طبق گفتهٔ <هلن دویچ> نقصانی در جنسِ زن و لذتِ جنسی زن وجود داشته باشد، مسئول این کمبود "اجتماع" است. چراکه رسم و رسومات و قوانینِ احمقانه و بیخردانهٔ دینی و مذهبی و همچنین قوانینِ عجیبِ برخی از خانواده ها سبب شده است تا جلوه هایِ روانیِ عشق و همچنین جلوه هایِ روانیِ سکس، برایِ زنان و دختران تعریف نشده باشد و در نهایت جامعه این جلوه هایِ روانی را برایِ آنها تضمین نکند... در صورتیکه از هزاران هزار سالِ پیش، همین اجتماع، جنسِ زن- این جنسِ گرانقدر و عزیز را از تجلیاتِ مادیِ عشق برخوردار کرده اند
-------------------------------------------------
عزیزان و نورِ چشمانم، چنانچه نظری در موردِ این موضوع دارید، باعثِ خوشحالیست که آن را در اینجا بیان کنید
امیدوارم این ریویو برایِ شما دوستانِ خردگرا، مفید بوده باشه
<پیروز باشید و ایرانی>
در این ریویو قصد دارم تا چکیده ای از نظریاتِ <هلن دویچ> (یکی از نامدارترین روانکاوها و روانشناسانِ زنان) در موردِ جنس زن را برایتان بنویسم و باید بگویم که این نظریات هیچ ارتباطی با طرزِ فکر و عقیدهٔ من ندارد. من تنها آنچه را که در جمع از این کتاب دریافتم را در زیر برایتان نوشته ام
--------------------------------------------------
زنان بر اثر تحولاتِ جنسی و عواملِ دیگری همچون عادت ماهیانه و زایمان، هیچگاه به اعتدالِ روانیِ مردها دست پیدا نمیکنند و همواره از احساس کمبود و حقارتِ خویش، رنج میبرند
زن بیش از مرد نیازمندِ جنسِ مخالف است، زیرا به دلیلِ نداشتنِ آلتِ مردانه پیوسته غصه میخورد و برایِ جبرانِ آن میکوشد تا مردی را تصاحب نموده و مالکِ او شود. از این رو ابتدا به پدر و سپس به شوهر و پس از آن به فرزندش دل میبندد، به همین دلیل است که فرزندِ پسر بیش از فرزندِ دختر، برایِ مادر خوشایند است
زن در دورانِ کودکی در نتیجهٔ محرومیتِ چاره ناپذیرِ خویش، دچارِ حقارتی میشود که آثارِ محو نشدنیِ آن در جریانِ رشد و تشکیلِ شخصیتِ او مؤثر واقع میشود
در دوران کودکی و سالهایِ پس از آن دختر برایِ جبرانِ کمبودش دلش را به برآمدگیِ آلتِ تناسلی اش یعنی چوچوله یا "کلیتوریس"، خوش میکند که <هلن دویچ> از آن به عنوانِ " جانشینِ غیرِ کافی" یاد میکند
امّا این برآمدگی و چوچوله تنها تا زمان بلوغ برایِ دختر امیدبخش است، پس از آن مقام خودش را به درونِ آلتِ تناسلی یعنی "مهبل" واگذار میکند ... دختر در نتیجهٔ این تحول بارِ دیگر دچارِ انقلاب و تحولِ درونی و نگرانی میگردد... درکل با وجودِ این تحولاتِ شدید فشارِ روانی سنگینی بر زندگیِ جنسیِ دختر وارد میشود و زمینه را برایِ بروزِ بیماری هایِ روانی بخصوص هیستری مهیّا میکند
به زنان اینگونه القا شده است که نقشِ آنها در آمیزش جنسی و تولیدِ مثل نسبت به نقشِ مرد، پست و کوچکتر است... <هلن دویچ> معتقد است که عملِ جنسی برایِ مردان فعلی سادیستی برایِ تصاحبِ جنسِ زن میباشد... در صورتیکه عملِ جنسی برایِ زنان انفعالی مازوشیستی میباشد و گاهاً از تحملِ فشار و درد، لذت میبرند و درکل خودآزارگری و یا مازوشیسم تبدیل به عاملِ اصلی در زندگیِ روانی زنان شده است
زن برایِ فرونشاندنِ حقارتش در برابرِ مرد، تمهیداتی می اندیشد، از طرفی منطقهٔ جنسی و نازش را که بنظر میرسد ریشهٔ کمبود و حقارت است را میپوشاند و از ارائهٔ آن و حتی صحبت نمودن از آن پرهیز میکند
از طرفِ دیگر تلاش میکند تا با ناز و عشوه و خودآرایی و آرایش، مرد را اسیرِ خود سازد و خویشتن را برتر از او شمارد و به نازش افتخار کند
در پایان باید به این موضوع اشاره کنم که زن ممکن است به سه شیوه نسبت به نقصِ نهادیِ خویش واکنش نشان دهد: اول- ممکن است به حیاتِ منفعلِ خود تن در دهد و با سرنوشتِ خود بسازد
دوم- ممکن است در شرایطِ نامساعد از درکِ نقصانِ جنسیِ خویش، افسرده شده و اسیرِ اختلالاتِ روانی شود
سوم- ممکن است گرفتارِ عقدهٔ "نرینگی" گردد و پا در زندگی و حیاتِ مردانه گذاشته و به جنسِ خویش عصیان کند و به زن بودنِ خویش پُشت نماید
*******************************
دوستانِ عزیز و خردگرا، با وجودِ تمامی این نظریات، چنانچه طبق گفتهٔ <هلن دویچ> نقصانی در جنسِ زن و لذتِ جنسی زن وجود داشته باشد، مسئول این کمبود "اجتماع" است. چراکه رسم و رسومات و قوانینِ احمقانه و بیخردانهٔ دینی و مذهبی و همچنین قوانینِ عجیبِ برخی از خانواده ها سبب شده است تا جلوه هایِ روانیِ عشق و همچنین جلوه هایِ روانیِ سکس، برایِ زنان و دختران تعریف نشده باشد و در نهایت جامعه این جلوه هایِ روانی را برایِ آنها تضمین نکند... در صورتیکه از هزاران هزار سالِ پیش، همین اجتماع، جنسِ زن- این جنسِ گرانقدر و عزیز را از تجلیاتِ مادیِ عشق برخوردار کرده اند
-------------------------------------------------
عزیزان و نورِ چشمانم، چنانچه نظری در موردِ این موضوع دارید، باعثِ خوشحالیست که آن را در اینجا بیان کنید
امیدوارم این ریویو برایِ شما دوستانِ خردگرا، مفید بوده باشه
<پیروز باشید و ایرانی>
Displaying 1 of 1 review