ฝนตกตลอดเวลา

by Prabda Yoon, ปราบดา หยุ่น

นวนิยายขนาดสั้น เนื้อหาโดยกว้างๆ เกี่ยวกับความตาย
ความรัก และความสัมพันธ์ข้ามมิติ
ระหว่างคนสองคนที่มีความหมายมากมายต่อกันและกัน

Genres: Romance

176 pages, Paperback

First published January 1, 2005

About the author

See ปราบดา หยุ่น for Thai profile.

Prabda Yoon (Thai: ปราบดา หยุ่น; RTGS: Prapda Yun; born 2 August 1973 in Bangkok) is a Thai writer, novelist, filmmaker, artist, graphic designer, magazine editor, screenwriter, translator and media personality. His literary debut, Muang Moom Shak (City of Right Angles), a collection of five related stories about New York City, and the follow-up story collection, Kwam Na Ja Pen (Probability), both published in 2000, immediately turned him into "...the talk of the town..." In 2002, Kwam Na Ja Pen won the S.E.A. Write Award, an award presented to accomplished Southeast Asian writers and poets.

Prabda has been prolific, having written over 20 books of fiction and nonfiction in ten years, designed over 100 book covers for many publishers and authors, translated a number of modern Western classics such as Vladimir Nabokov's Lolita and Pnin, all of J. D. Salinger's books, Anthony Burgess's' A Clockwork Orange, and Karel Čapek's R.U.R. He has also written two acclaimed screenplays for Thai "new wave" filmmaker Pen-Ek Ratanaruang, "Last Life in the Universe" (2003) and "Invisible Waves" (2006). Prabda's literary work has been translated to Japanese and published in Japan regularly. He has exhibited his artworks (paintings, drawings, installations) in Thailand and Japan. He has also produced music and written songs with the bands Buahima and The Typhoon Band.

In 2004, Prabda founded Typhoon Studio, a small publishing house with two imprints, Typhoon Books and Sunday Afternoon. In 2012, he opened Bookmoby Readers' Cafe, a small bookshop at the Bangkok Art and Culture Centre. In 2015, Prabda wrote and directed his first feature film, "Motel Mist", which was selected to premiere and compete at the International Film Festival Rotterdam in 2016. The Sad Part Was, a collection of twelve short stories mostly taken from Prabda's Kwam Na Ja Pen in English, translated from Thai by Mui Poopoksakul (who won an English PEN Award for her translation), was published by the London-based independent publisher, Tilted Axis, and released in the UK on 3 March 2017. It is said to be the first translation of Thai fiction to be published in the UK.

Reviews

[Siri R · Rating 5 out of 5]

หนังสือเล่มนี้ค่อยๆพาเราซึมซับ ทำความเข้าใจกับความรักของตัวละคร ท่ามกลางบรรยากาศที่มัวหมอง เดียวดาย แต่งดงามอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกหลังจากอ่านคือชอบมากๆ เป็นนิยายที่ใช้เวลาอ่านไวมาก เพราะสนุกจนวางไม่ลง ในอนาคตอยากให้ตัวเองลองกลับมาอ่านเล่มนี้อีกสักรอบ อยากรู้ว่าความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเล่มนี้จะยังคงเหมือนเดิมมั้ย หรือจะเข้าใจบางอย่างมากขึ้นหรือเปล่า

[Fasai · Rating 5 out of 5]

ภาษาสละสลวยงดงามมาก มีการนำปรัชญาเข้ามาเกี่ยวข้องโดยไม่รู้ตัว การล้อเล่นกับฟอร์มของวรรณกรรม แต่ก็ก็ไม่ได้ละเลยการเร้าอารมณ์และการสร้างเนื้อหาที่ดีเลย เป็นเรื่องแรกของปราบดาหยุ่นที่เริ่มอ่าน อ่านจบแล้วหดหู่จัด ๆ อารมณ์ค้างเติ่งมาก ๆ มันทั้งสวยงามและเศร้าไปด้วย การเขียนตั้งคำถามถึงความตายในคำนำของนิศาชลก็เหมือนเป็นการเปลือยความคิดของตัวนิศาได้อย่างหมดจด ทั้งยังกลับไปเย้าหยอกกับเรื่องโลกหลังความตายที่คุณปราบดาหยุ่นเขียนมาทั้งเรื่องด้วย เป็นการเขียนให้ย้อนแย้งไปมาและชวนให้ผู้อ่านคิดตามได้ไม่รู้จบมาก ๆ โคตรชอบเลยแม่งเอ้ย

[Em · Rating 3 out of 5]

สำหรับเรา หนังสือเล่มนี้ของปราบดาดูเหมือนจะเป็นหนังสือเล่มนึงที่เหมือนจะอ่านง่ายแบบเล่มอื่นๆ แต่ก็ไม่ง่าย เหมือนจะไม่หนักแต่ก็หนัก หากคิดว่าหยิบหนังสือบางๆเล่มนี้ขึ้นมาเพื่อจะอ่านฆ่าเวลาให้หายเครียด 'ฝนตกตลอดเวลา' ไม่ใช่หนังสือประเภทนั้น นี่ไม่ใช่รวมเล่มเรื่องสั้นแบบที่ผ่านมา แต่เป็นเรื่องยาวเนื้อดีที่มีแก่นของการดำเนินเรื่่องด้วยการใช้สภาพแวดล้อม สถานที่ และสภาพอากาศ ในการสื่อถึง ความรัก ความสัมพันธ์ และความตาย และการหลุดพ้น ที่สวยงาม

[Whale Read · Rating 5 out of 5]

นวนิยาย

เรื่องมิติบิดเบี้ยว กึ่งไซไฟ ซึ่งจิตวิทยา
ของชายคนหนึ่งในโลกที่ฝนตกตลอดเวลา

Hilight
การตัดสลับบทของหนังสือทำได้ดี

บางที่สมองมันก้โล่งนะแต่ก้ยังไม่รู้ว่าจะเอาที่โล่งนั้นมาทำอะไร

ดูเหมือนคนจะชอบถือหรือทำอะไรเกินกว่าจำนวนมือที่มี

การตัดสินของคนส่วนใหญ่ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องดีชั่ว ถูกผิด ทุกคนต่างตั้งค่าความดีเลวด้วยระบบของตนเองเท่านั้น

โดยส่วนตัวแล้วฉันเชื่อว่านักเขียนไม่ใช่คนที่ดีเด่น เป็นเพียง คนที่พยายามดีเท่านั้น

[sparksfly_8 · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก ทั้งพลอตกละการนำเสนอ เป็นนิยายไทยที่ชวนให้ติดตามจนวางไม่ลงมากกว่านิยายแนวสอบสวนอีก

[nisemono偽者 · Rating 5 out of 5]

สนุกมากๆ (ลากเสียงแบบพี่โจ้) โคตรเดือด ขอเอาขึ้นหิ้งอีกเล่มของพรี่คุ่น ปราบดา หยุ่น

[Pakawadee · Rating 5 out of 5]

เหมือนเดินวนอยู่ในวัฏจักรของโลกที่เป็นธรรมดาของมัน ตาดู หูฟัง สมองคิด มนุษย์มีความวิจิตรที่เรียกว่า "มรรยาทสังคม" เราจึงห้ามตัวเองเสือก เราได้แต่มองแล้วแสดงความคิดเห็นหมาๆ ออกไปกับสังคมชิดใกล้และตนเองโดยที่ไม่รู้เท็จจริงเลย น่าเศร้า อุปสรรค์คือห่าฝน แต่ความจริงแล้วถ้าไม่กลัวเปียกก็ตากฝนแม่งเถอะ

[Artitaya Ruttanamethathon · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก

[Jiramet Kupairin · Rating 5 out of 5]

ตำรับปรัชญาความรักฉบับกะทัดรัดสไตล์ปราบดา