What do you think?
Rate this book
Железная воля
Рассказ, впервые опубликованный в 1876 году. Основан на подлинных событиях, относящихся к жизни Лескова конца 50-х - 60-х годов XIX века, когда писатель служил в фирме "Скотт и Вилкенс".
91 pages, Kindle Edition
First published January 1, 1876
3 people are currently reading
38 people want to read
About the author
Nikolai Leskov
590 books208 followersalso:
Николай Лесков
Nikolaj S. Leskow
Nikolai Leskov
Nikolai Lesskow
Nikolaj Semënovič Leskov
Nikolaĭ Semenovich Leskov
Nikolai Ljeskow
Н. С. Лѣсков-Стебницкий
Микола Лєсков
Nikolai Semyonovich Leskov (Russian: Николай Семёнович Лесков; 16 February 1831 — 5 March 1895) was a Russian novelist, short story writer, playwright, and journalist who also wrote under the pseudonym M. Stebnitsky. Praised for his unique writing style and innovative experiments in form, and held in high esteem by Leo Tolstoy, Anton Chekhov and Maxim Gorky among others, Leskov is credited with creating a comprehensive picture of contemporary Russian society using mostly short literary forms. His major works include Lady Macbeth of Mtsensk (1865) (which was later made into an opera by Shostakovich), The Cathedral Clergy (1872), The Enchanted Wanderer (1873), and "The Tale of Cross-eyed Lefty from Tula and the Steel Flea" (1881).
Leskov was born at his parent's estate in Oryol Gubernia in 1831. He received his formal education at the Oryol Lyceum. In 1847 Leskov joined the Oryol criminal court office, later transferring to Kiev where he worked as a clerk, attended university lectures, mixed with local people, and took part in various student circles. In 1857 Leskov quit his job as a clerk and went to work for the private trading company Scott & Wilkins owned by Alexander Scott, his aunt's English husband. He spent several years traveling throughout Russia on company business. It was in these early years that Leskov learned local dialects and became keenly interested in the customs and ways of the different ethnic and regional groups of Russian peoples. His experiences during these travels provided him with material and inspiration for his future as a writer of fiction.
Leskov's literary career began in the early 1860s with the publication of his short story "The Extinguished Flame" (1862), and his novellas Musk-Ox (May 1863) and The Life of a Peasant Woman (September, 1863). His first novel No Way Out was published under the pseudonym M. Stebnitsky in 1864. From the mid 1860s to the mid 1880s Leskov published a wide range of works, including journalism, sketches, short stories, and novels. Leskov's major works, many of which continue to be published in modern versions, were written during this time. A number of his later works were banned because of their satirical treatment of the Russian Orthodox Church and its functionaries. In his last years Leskov suffered from angina pectoris and asthma. He died on 5 March 1895. He was interred in the Volkovo Cemetery in Saint Petersburg, in the section reserved for literary figures.
Николай Лесков
Nikolaj S. Leskow
Nikolai Leskov
Nikolai Lesskow
Nikolaj Semënovič Leskov
Nikolaĭ Semenovich Leskov
Nikolai Ljeskow
Н. С. Лѣсков-Стебницкий
Микола Лєсков
Nikolai Semyonovich Leskov (Russian: Николай Семёнович Лесков; 16 February 1831 — 5 March 1895) was a Russian novelist, short story writer, playwright, and journalist who also wrote under the pseudonym M. Stebnitsky. Praised for his unique writing style and innovative experiments in form, and held in high esteem by Leo Tolstoy, Anton Chekhov and Maxim Gorky among others, Leskov is credited with creating a comprehensive picture of contemporary Russian society using mostly short literary forms. His major works include Lady Macbeth of Mtsensk (1865) (which was later made into an opera by Shostakovich), The Cathedral Clergy (1872), The Enchanted Wanderer (1873), and "The Tale of Cross-eyed Lefty from Tula and the Steel Flea" (1881).
Leskov was born at his parent's estate in Oryol Gubernia in 1831. He received his formal education at the Oryol Lyceum. In 1847 Leskov joined the Oryol criminal court office, later transferring to Kiev where he worked as a clerk, attended university lectures, mixed with local people, and took part in various student circles. In 1857 Leskov quit his job as a clerk and went to work for the private trading company Scott & Wilkins owned by Alexander Scott, his aunt's English husband. He spent several years traveling throughout Russia on company business. It was in these early years that Leskov learned local dialects and became keenly interested in the customs and ways of the different ethnic and regional groups of Russian peoples. His experiences during these travels provided him with material and inspiration for his future as a writer of fiction.
Leskov's literary career began in the early 1860s with the publication of his short story "The Extinguished Flame" (1862), and his novellas Musk-Ox (May 1863) and The Life of a Peasant Woman (September, 1863). His first novel No Way Out was published under the pseudonym M. Stebnitsky in 1864. From the mid 1860s to the mid 1880s Leskov published a wide range of works, including journalism, sketches, short stories, and novels. Leskov's major works, many of which continue to be published in modern versions, were written during this time. A number of his later works were banned because of their satirical treatment of the Russian Orthodox Church and its functionaries. In his last years Leskov suffered from angina pectoris and asthma. He died on 5 March 1895. He was interred in the Volkovo Cemetery in Saint Petersburg, in the section reserved for literary figures.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
May 31, 2021
«Ο αφηγητής δεν είναι άλλος από τον άντρα ο οποίος θα μπορούσε να αφήσει το φιτίλι της ζωής του να αναλωθεί πλήρως στην ήπια φλόγα της αφήγησής του. […] Ο αφηγητής είναι η μορφή υπό την οποία ο δίκαιος συναντά τον εαυτό του» γράφει ο Βάλτερ Μπένγιαμιν στο κείμενό του για τον Νικολάι Λεσκόφ («Ο αφηγητής. Παρατηρήσεις για το έργο του Νικολάι Λεσκόφ», Κείμενα 1934-1940, μτφρ. Γιώργος Σαγκριώτης, Άγρα, Αθήνα 2020, σ. 79-117:117). Στην καρδιά του ρωσικού εθνικού συμπλέγματος ήδη από τον 18ο αιώνα βρίσκεται η αντιπαράθεση, η σύγκριση, ο φθόνος, το αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στους Γερμανούς, που εκπροσωπούν για τους Ρώσους (και όχι μόνο) το νεωτερικό πνεύμα, το αυστηρό προτεσταντικό ήθος, την επιστημονική και πρακτική δουλειά, την τάξη και την καθαριότητα, κυρίως όμως την ακλόνητη βούληση, τη «σιδερένια θέληση». Χάρη στη σιδερένια του θέληση, ο Γερμανός μηχανικός Ούγκο Πεκτοράλις διαπρέπει στη Ρωσία, αξιοποιώντας τις επιστημονικές του γνώσεις και το πρακτικό του πνεύμα, μέχρι τη στιγμή που η ίδια αυτή θέληση (ορθολογική αλλά άκαμπτη και μη προσαρμοστική) τον φέρνει σε σύγκρουση με την ενσάρκωση της ρωσικής ψυχής, έναν ακαμάτη μέθυσο ανταγωνιστή του. Και τότε αρχίζουν οι ατυχίες, και «με το γνώρισμα των ατυχιών να πηγαίνουν όλες μαζί, έπεσαν πάνω στον Πεκτοράλις, λες από τσουβάλι, και τον περιέβαλαν με μια αύρα φαιδρότητας, πράγμα που δεν ήταν επ’ ουδενί συμφέρον για την ανατέλλουσα και την ίδια στιγμή δύουσα μεγάλη φήμη του ως δραστήριου και σταθερού ανθρώπου». Όμως η σύγκρουση γίνεται συγκλονιστική ακριβώς επειδή υπάρχει η μοναδική φωνή του αφηγητή, όπου το γκογκολικό χιούμορ διασταυρώνεται με τη σοφία του συναξαριού, και όπου ισορροπούν θαυμαστά η ένταση και η παραίτηση, η λεπτομέρεια και η γενικότητα, η αυτοκριτική του Ρώσου και η γελοιοποίηση του Γερμανού. Η αυτοσκηνοθεσία αυτής της αφηγηματικής φωνής, που την απολαμβάνουμε στη μετάφραση της Ελένης Μπακοπούλου, περιορίζεται σε ελάχιστες γραμμές, όπου «το φιτίλι της ζωής αναλώνεται στη φλόγα της αφήγησης»: «Αμέσως μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο –δεν φταίω εγώ, κύριοι, αν όλες οι καινούργιες ιστορίες έχουν τις απαρχές τους στην εποχή αυτήν–, είχα μολυνθεί από μια μοντέρνα τότε αίρεση, εξαιτίας της οποίας δεν ήταν λίγες οι φορές που αργότερα κατέκρινα τον εαυτό μου· παράτησα, δηλαδή, ένα κρατικό πόστο, που είχε αρχίσει με αρκετή επιτυχία, και πήγα να δουλέψω σε μια από τις εκ νέου δημιουργημένες εκείνη την εποχή εμπορικές εταιρείες. Τώρα πια έχει φαλιρίσει από καιρό, και η ανάμνησή της έχει χαθεί μάλιστα αθόρυβα.» (σ. 15)
September 10, 2020
Рейтинг: 5+. Третья повесть из Малого собрания сочинений Николая Лескова 📚 . На данный момент моя любимая работа автора: сатирическая история о воле, которая граничит с упрямством, об ирониях судьбы, о набожности, просто народа. Герои - очень забавные, и даже грустные части книги воспринимаются легко. Язык в этой повести тоже легкий и читается книга быстро.
July 25, 2014
Абсолютно нестареющий сюжет, как и вся наша классика
February 19, 2022
(Review in English below)
Η "συμμετοχή" της Ρωσίας στην προσπάθειά μου να διαβάσω ένα βιβλίο από κάθε χώρα του κόσμου.
Μια απρόσμενη ιλαροτραγωδία με πρωταγωνιστή ένα Γερμανό μηχανικό που διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τη Σιδερένια Θέλησή του στην ανώνυμη Ρωσική πόλη όπου βρίσκεται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Μια "σιδερένια θέληση" που στην πραγματικότητα μεταφράζεται σε ξεροκεφαλιά και βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπη με την αδιαφορία των Ρώσων.
Η κατάσταση λαμβάνει ακραίες διαστάσεις στην κόντρα του με τον νοικάρη του, η διαμάχη με τον οποίον καταλήγει και με τους δύο χαμένους.
Ο Leskov διασκεδάζει με τις καρικατούρες που ζωγραφίζει: μπορεί να διακωμωδεί την (εκθειαζόμενη εκείνη την εποχή στη Ρωσία) ακραία λογική και πρακτικότητα των Γερμανών, παράλληλα, όμως, γελοιοποιεί την απλοϊκότητα και τις δεισιδαιμονίες των συμπατριωτών του.
Ένα μικρό διαμαντάκι από την εποχή των μεγάλων Ρώσων συγγραφέων.
~~~~~~~~~
This was the book by a Russian author I read in my attempt to read one book from every country in the world.
An unexpected tragicomedy starring a German engineer professing his Iron Will whenever given the chance in an unnamed Russian town he lives in the second half of the 19th century.
An "iron will" that is actually pure stubbornness which is constantly at odds with the Russians' indifference.
The situation escalates when he comes at odds with his tenant; a conflict which leads to both of them losing.
Leskov has fun with the caricatures he pens: he might be mocking the (praised in Russia during his time) extreme logic and practicality of Germans but at the same time he ridicules the naivety and superstitiousness of his compatriots.
A little diamond from the era of the big Russian writers.
Η "συμμετοχή" της Ρωσίας στην προσπάθειά μου να διαβάσω ένα βιβλίο από κάθε χώρα του κόσμου.
Μια απρόσμενη ιλαροτραγωδία με πρωταγωνιστή ένα Γερμανό μηχανικό που διατρανώνει σε κάθε ευκαιρία τη Σιδερένια Θέλησή του στην ανώνυμη Ρωσική πόλη όπου βρίσκεται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
Μια "σιδερένια θέληση" που στην πραγματικότητα μεταφράζεται σε ξεροκεφαλιά και βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπη με την αδιαφορία των Ρώσων.
Η κατάσταση λαμβάνει ακραίες διαστάσεις στην κόντρα του με τον νοικάρη του, η διαμάχη με τον οποίον καταλήγει και με τους δύο χαμένους.
Ο Leskov διασκεδάζει με τις καρικατούρες που ζωγραφίζει: μπορεί να διακωμωδεί την (εκθειαζόμενη εκείνη την εποχή στη Ρωσία) ακραία λογική και πρακτικότητα των Γερμανών, παράλληλα, όμως, γελοιοποιεί την απλοϊκότητα και τις δεισιδαιμονίες των συμπατριωτών του.
Ένα μικρό διαμαντάκι από την εποχή των μεγάλων Ρώσων συγγραφέων.
~~~~~~~~~
This was the book by a Russian author I read in my attempt to read one book from every country in the world.
An unexpected tragicomedy starring a German engineer professing his Iron Will whenever given the chance in an unnamed Russian town he lives in the second half of the 19th century.
An "iron will" that is actually pure stubbornness which is constantly at odds with the Russians' indifference.
The situation escalates when he comes at odds with his tenant; a conflict which leads to both of them losing.
Leskov has fun with the caricatures he pens: he might be mocking the (praised in Russia during his time) extreme logic and practicality of Germans but at the same time he ridicules the naivety and superstitiousness of his compatriots.
A little diamond from the era of the big Russian writers.
June 10, 2018
Интерес к традициям и нравам других народов никогда не ослабнет. Всегда будут между людьми различия, связанные с множеством всевозможных факторов. Нагляднее то получится понять на примере русских и немцев. Где русские действуют без подготовки и добиваются нужных им результатов, там немцы растеряются, но где немцем всё будет заранее обдумано и подготовлено для успешной реализации, там русский спасует и добиться требуемого результата не сможет. Это не проблема – всего лишь особенность характеров наций. У всякого народа есть своё понимание о железной воле. Лесков решил рассказать сугубо о её понимании в отношении немцев.
(c) Trounin
(c) Trounin
May 19, 2017
Что русскому хорошо, то немцу - смерть. И наоборот.
Очень и очень сильная книга о том, как "русское тесто побеждает немецкий топор," о национальных характерах и их столкновении и о "прозе жизни". Получил колоссальное удовольствие.
Рекомендую.
Очень и очень сильная книга о том, как "русское тесто побеждает немецкий топор," о национальных характерах и их столкновении и о "прозе жизни". Получил колоссальное удовольствие.
Рекомендую.
November 1, 2023
Must-read для меня😅.
02.11.2023
02.11.2023
January 30, 2026
Μου θύμισε λίγο Ακιλε Καμπανιλε χαριτωμένο κι ευκολοδιάβαστο.
December 28, 2019
Потрясающая книга о разнице в менталитетах русских и немцев.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews