Γυρνώ σαν Νυχτερίδα

Καπετάν Νυχτερίδας

by Πέτρος Χριστούλιας

Στα μέσα του 20ου αιώνα κάπου κοντά στο λιμάνι του Πειραιά διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται. Το προλεταριάτο με τους αστούς. Η ανατολή με την δύση. Η σκληρή πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας με την υπερηρωική φαντασία.

Θα κερδίσει τελικά ο Καπετάν-Νυχτερίδας την καρδιά της Θοδώρας;
Το να τη ρίξει στο κρεβάτι είναι εύκολο. Για να την κερδίσει όμως πραγματικά, πρέπει να νικήσει το περιθώριο που της ασκεί τόση γοητεία.

Genres: Comics, Graphic Novels Comics, Fiction

80 pages, Hardcover

First published April 1, 2015

Reviews

[Μιχάλης · Rating 5 out of 5]

Έπος. Απλά έπος.
Ο Μπάτμαν στον Πειραιά το 1950, εξαιρετική απόδοση της εποχής, ωραία τα inside jokes, πετυχημένα τα puns. Σηκωθείτε από ντιβάνια, καναπέδες και διαβάστε το, τζουζέδες.

[BunnySuicides · Rating 4 out of 5]

"Ξέχασα ότι σ'αρέσει να συγχρωτίζεσαι με τον κοσμάκη."

[Alex · Rating 4 out of 5]

Πρώτη επαφή με τον κυρ Νυχτερίδα και την ορντινάτσα του, τον μικροσκοπικό δεκαοχτούρα. Τον Πέτρο τον γνώρισα από κοντά στο τζεμο-ιβέντ της ΛΕΦΙΚ τον χειμώνα του '17 όπου του είχα πάει τα λατρεμένα Χαρακώματα για τζίφρα και αφιέρωση. :) Τότε ήταν που αποφάσισα να πάρω τον πρώτο νυχτερίδα, αγορά που δεν είχε συμβεί μέχρι τότε λόγω συγκυριών παρά γνωριμίας με το κόμικ το οποίο παρακολουθούσα λίγο-πολύ από το '15 που βγήκε.

Μ'αρέσει όταν ο άλλος παίρνει στα σοβαρά την δουλειά του και τα κόμικ που κάνει, όσο χιουμοριστικά κι αν θέλει να τα στήσει, ακόμα και σε επίπεδο καφριλικιού αγαπητού βαριά μέχρι τα 30κάτι, είναι πιστά στην εποχή που διαδραματίζονται. Έτσι και ο Νυχτερίδας, ένα πάντρεμα του παρακμιακού μεταπολεμικού Πειραιά και κατ'επέκταση της Ελλάδας με την PC αμερικάνικη υπερηρωική νόρμα, είναι πιστός σε ατάκες/σκηνικά/ρούχα και κοινωνική συμπεριφορά της Ελληνικής πραγματικότητας του 1950. Όσο βέβαια την έχουμε μάθει από μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Δεν θα πω ότι πέθανα να γελάω, θα πω ότι διασκέδασα πολύ με ένα συμπαθέστατο σκίτσο και μια ευρηματική ιστορία φτιαγμένη αποκλειστικά για Ελληνικό κοινό. 4/5 :)

[Steve Stivaktis · Rating 3 out of 5]

Διάβασα πρώτα τα δύο επόμενα που μου άρεσαν πάρα πολύ, και απογοητεύτηκα με τη συνεχή χρήση του όρου "αδερφή" σε όλο το τεύχος. Είναι 21ος αιώνας, φτάνει με τα ομοφοβικά κλισέ για το χαβαλέ. Ναι, ξέρω ότι ήταν από προηγούμενο φανζίν - δεν το δικαιολογεί. Ήταν το μόνο αρνητικό και με χάλασε πολύ. Χαίρομαι πολύ που δεν το έχουν τα επόμενα τεύχη επειδή πραγματικά η ιδέα και η ατμόσφαιρα και το σχέδιο και κυριολεκτικά όλα τα υπόλοιπα είναι εξαιρετικά, και ακριβώς στο στυλ που ευχαριστιέμαι περισσότερο.