Oké boek, maar geen enorme aanrader zoals 'Hypotheekvrij' naar mijn mening. Hormann is een groot voorstander van het herijken van de reguliere 40-urige werkweek. Want voor niemand is dat goed geeft hij aan, en zeker niet voor het klimaat. De bijbehorende consumptiedrang is namelijk belachelijk en zinloos. Dat kan ik zeker met hem eens zijn.
Hij is er voorstander van dat zowel mannen als vrouwen even wéínig werken. Alleen komt hij alleen maar met redenen waarom vrouwen vooral niet fulltime moeten willen werken en komt hij als argument voor mannen niet verder dan: 'ik was zo jaloers op mijn vrouw omdat ze maar 2 dagen werkte en ik 5'. Ook vindt hij niet dat vrouwen per se economisch zelfstandig moeten zijn, want '1 op de 3 huwelijken strandt wellicht; dat houdt toch ook in dat 2 op de 3 dus stand houdt'. Nou, ik had hem nog eens willen horen als hij mishandeld werd maar geen baan had en daarom doodsbang was om met drie kinderen zijn partner te verlaten. Economisch zelfstandig zijn is voor iedereen verstandig, voor mannen en vrouwen.
Neemt niet weg dat hij het m.i. bij het rechte eind heeft als hij aangeeft dat de ratrace waar velen van ons in zitten niet duurzaam houdbaar is. Alles gaat snel, bijbenen en duurzaam inzetbaar blijven wordt meer en meer belangrijk, en hoe kunnen we dit blijven vragen van een steeds ouder wordende beroepsbevolking?
Het geldt een beetje voor al z'n boeken: het kan allemaal wel wat korter. In dit geval waren twee hoofdstukjes wel genoeg geweest. Ik begin me bovendien te ergeren aan het te pas en onpas etaleren van zijn gebrek aan smaak (meneer krijgt er geen genoeg van te vertellen dat 'ie King leest en 70'er jaren pop luistert).
Ik had een boek verwacht zoals 'Een werkweek van 4 uur', namelijk vooral heel praktisch. Dat bleek het niet te zijn. Het is meer een bundeling van beschouwingen op bepaalde maatschappelijke en economische ontwikkelingen. De rode draad is helder: Hormann pleit tegen een 40-urige werkweek en ziet een week waarbij je 2 dagen werkt en 5 dagen weekend hebt, als ideaal. Maar hoe je dat dan concreet bereikt, daarvoor geeft hij eigenlijk nauwelijks handvatten. Omdat de schrijfstijl wel erg leuk is en het lezen daarom vooral vermakelijk was (in plaats van educatief), geef ik hem 3 in plaats van 2 sterren.
De onderwerpen die hij aanstipt vind ik erg interessant om over na te denken en te lezen, dus dat is top. Ik ben het niet altijd met hem eens. Mij bekruipt het gevoel dat hij de wereld graag elke keer opnieuw vanuit zijn eigen standpunt beschouwt. Zoals eerder gezegd, het boek gaat wel erg over Gerhard zelf en zijn smaak. Wel erg interessant om allemaal verwijzingen naar andere boeken over deze onderwerpen te lezen. Al met al snel te lezen en leuke standpunten, met verwijzingen, dus mogelijkheid tot verdieping.
Interessant onderwerp en eens met het concept omgekeerde werkweek. Maar ik vond het te veel van hetzelfde. Verder heb ik in het begin verschillende keren op het punt gestaan met het boek te stoppen. Vrouwen worden nog ‘het zwakke geslacht’ genoemd en er wordt van verschillende aannames uitgegaan. Vrouwen willen feministisch zijn maar als het hun uitkomt is er wel een verschil tussen mannen en vrouwen. Dit vond ik storend.
Het doet je eens nadenken over het waarom, waarom wij zoveel werken en of dat eigenlijk echt nodig is. In plaats van geld uit te geven zou je ook spaarzaam kunnen zijn en minder gaan werken zodat je tijdens je loopbaan al meer van het leven kan genieten.
Het is natuurlijk een Nederlander dus met veel voorbeelden inzake fiscaliteit over dat land. In die zin ook iets minder relevant. Bovendien blijft het een man, de mannelijke kijk rond kinderen opvoeden en mantelzorg is zeer aanwezig. Ik vermoed (hoop) dat er betere boeken zijn over hetzelfde thema.
Eindelijk een visie die veel dichter bij mijn eigen inzichten aanleunt en durft afwijken van de visie die iedereen tegenwoordig constant opgedrongen krijgt als in een slechte tandpastareclame. Ik maak er werk van...tegen 2020 moet halftijds (betaald) werken een feit zijn!