Σε ένα από τα καταγώγια της Χάμγιαντορ, ένας βλοσυρός νάνος ακούει τέσσερις ιστορίες. Είναι η ίδια ιστορία, αλλά οι τέσσερις φωνές χρωματίζουν έτσι τα λόγια που γίνεται κάθε φορά αγνώριστη: ένα επικό τραγούδι, ένα πολεμικό χρονικό, μια λάγνα αφήγηση, μια περήφανη μαρτυρία. Όλες εξιστορούν την εισβολή στην Ίσμιριν, την πρωτεύουσα των ξωτικών, από μια τερατώδη στρατιά δαιμόνων, γκόμπλιν, ορκ και ερπετανθρώπων. Κάθε εκδοχή άλλα φωτίζει κι άλλα αποκρύπτει, μα όλες μαζί συνθέτουν ένα μυστικό ψηφιδωτό, την απάντηση σε μια ερώτηση που δεν έκανε κανείς. Τουλάχιστον, μέχρι να πάρει τον λόγο ο νάνος…
Υπερ-Υπερεπος! Απλά, λιτά και όμορφα. Αν αγάπησες τον παλιό ασπρόμαυρο Κόναν, αν λάτρεψες τα παλιά αγαπημένα έπη με σπαθιά, τσεκούρια και ιστορίες γύρω από τη φωτιά, τότε απλά κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και διάβασε αυτό το ΕΠΟΣ. Πανέμορφο σχέδιο, ιστορία που κυλάει νερό (ειδικά αν έχεις διαβάσει την τριλογία του συγγραφέα, αλλά χωρίς να είναι απαραίτητο αυτό) και ευτυχώς ασπρόμαυρο. Το μόνο χρώμα που υπάρχει εδώ είναι στο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ εξώφυλλο (σε σχέδιο και λεπτομέρειες) και έτσι μου αρέσει περισσότερο. Τι περιμένεις; Πιάσε μια μπύρα (μην είσαι σαν τον Λόκο Χάμερ!) και ξεκίνα.
Μια πολύ όμορφη έκδοση, με εξαιρετικά σχέδια και ένα κρυφό μήνυμα πέρα απ' την ίδια την ιστορία.
Μερικοί φόνοι τραβούν την προσοχή ενός νάνου σιδηρουργού στο καπηλειό. Μόλις φτάνει, οι θαμώνες και ο βάρδος ξυπνούν αναμνήσεις ενός αρχαίου κακού που κάποτε έφτασε στο σημείο ν' απειλεί ολόκληρο τον κόσμο.
Και σ' αυτό το σημείο θα αναφέρω το δικό μου αγαπημένο κομμάτι του graphic novel: Πώς, ο καθένας μας, βλέπει, παρουσιάζει και δέχεται την εκδοχή της ιστορίας που τον "βολεύει" ή πολλές φορές που τον "εκφράζει" περισσότερο. Ο Βασίλης με μαεστρία "στην πένα του" και ο Κώστας "στο πινέλο του", μας αποδίδουν μια ιστορία που φαινομενικά μοιάζει μυστηρίου, αλλά στην τελική νομίζω πως έχει να κάνει με την οπτική που υιοθετεί ο καθένας μας στον κόσμο. Πολλά μπράβο στις εκδόσεις για το μεράκι και για την ποιότητα που αναμφίβολα ανεβάζουν το επίπεδο και μεγαλώνουν ποιοτικά τον κήπο της φανταστικής λογοτεχνίας.
Ο Κώστας Φραγκιαδάκης είναι εγγύηση αν μεγαλώσατε με τα κόμιξ του Κόναν, με μυώδεις βάρβαρους πολεμιστές, καλλίγραμμες γυναίκες και επικές μάχες. Εδώ ενώνει τις δυνάμεις του με τον Βασίλης Κρουστάλης σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Ένας νάνος επισκέπτεται ένα κακόφημο καπηλειό και εκεί κάθε θαμώνας διηγείται τη δική του πλευρά σχετικά με μία ιστορία, που ξετυλίγεται κομμάτι-κομμάτι και οδηγεί προς μία κατάληξη-έκπληξη. Η μέθοδος της αφήγησης είναι κάτι το διαφορετικό που βοηθάει την ιστορία να ξεχωρίσει από παρόμοιες ιστορίες ενώ κρατάει όλα τα βασικά στοιχεία μίας ιστορίας ηρωικού φάνταζυ.
Ενθουσιάστηκα η αλήθεια είναι. Μου άρεσε γιατί είναι ιδιαίτερο και ταυτόχρονα μια κλασσική ιστορία καπηλειού. Πέντε διαφορετικές αφηγήσεις από πέντε αναξιόπιστους αφηγητές σχετικά με ένα συγκεκριμένο συμβάν που έλαβε χώρα. Ποιος λέει την αλήθεια; Ποιος είναι ο φαντασιόπληκτος;
Ενδιαφέρουσα sword and sorcery ιστορία με τα γνωστά tropes του είδους και μια δόση Rashomon, αφού κάθε κεφάλαιο είναι η διήγηση του ίδιου γεγονότος από διαφορετικούς χαρακτήρες (και κατ'επέκταση διαφορετικές οπτικές).