ความรักครั้งสุดท้าย

by สุวรรณี สุคนธา

ความรักคือสิ่งที่ทุกคนไขว่คว้าให้ได้มา เมื่อได้มาก็ปรารถนาจะรักษาไว้นานเท่านาน หากบนเส้นทางสายความรักนี้ จะมีผู้ใดหยั่งรู้ คาดเดาได้ ว่าโชคชะตาจะหันกลับมาเล่นตลกเข้าวันใด ทั้งชีวิตของหญิงสาวผู้อ่อนไหว โหยหาเพียงความรักอีกครั้ง เพราะสำหรับเธอ.. ความรักครั้งนี้อาจเป็น...ความรักครั้งสุดท้าย..

ความรักครั้งสุดท้าย ได้รับการสร้างเป็นภาพยนต์โดย หม่อมเจ้าชาตรี เฉลิมยุคล (ท่านมุ้ย) ถึงสองครั้งในปี 2517 และ 2545

567 pages, Paperback

Published January 1, 1997

About the author

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของสุวรรณี สุคนธ์เที่ยง นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2475 จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นครูสอนศิลปะที่โนงเรียนศิลปศึกษา ก่อนไปเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศิลปากร

"จดหมายถึงปุก" (2508) เรื่องสั้นเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ในสตรีสาร ใช้นามปากกาว่า "สุวรรณี" ต่อมา ประมูล อุณหธูป บรรณาธิการสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ได้ตั้งนามปากกาให้ใหม่ว่า "สุวรรณี สุคนธา" เมื่อได้ส่งเรื่องสั้นให้ตีพิมพ์ในสยามรัฐ โดยนวนิยายเรื่องแรกของเธอ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" (2512) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

ผลงานการเขียนของสุวรรณีมีจุดเด่นตรงการเน้นตัวละครที่สมจริง ตัวเอกของเรื่องมิใช่คนสวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่มีชีวิตจิตใจ อารมณ์ และกิเลสเหมือนบุคคลทั่วไปที่ผู้อ่านสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริง ทั้งตัวละครยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ภาษาที่ใช้เรียบง่าย งดงาม และเสียดสีสังคม

ผลงานที่โดดเด่นของเธอ อาทิ เขาชื่อกานต์ (2513) ความรักครั้งสุดท้าย (2514) คนเริงเมือง (2516) เรื่องของน้ำพุ (2517) เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2518) ฯลฯ

Reviews

[Misspharaoh]

เป็นนิยานเรื่องแรกๆที่อ่านในชีวิตเลยนะเนี่ยสมัย ม.ต้นได้ โหคือหยิบมานี่ไม่รู้เลยว่าเป็นเรื่องแบบไหน ดาร์กดราม่าหนักขนาดไหน เออแต่ก็จำได้ว่าอ่านจนจบนะ เป็นนิยายนักเขียนชั้นครูอีกเรื่องหนึ่งเลยก็ว่าได้ สำหรับคุณสวรรณี หลังจากนั้นถึงรู้ว่าเป็นคนเขียนเดียวกับเรื่อง “น้ำพุ” ที่เขียนมาจากเรื่องของตัวเอง จำได้ว่าได้อ่านประวัติท่านแล้วที่งมากเพราะเป็นผู้หญิงที่สตรองจริงๆ เลยไม่สงสัยเลยว่าทำไมนิยายของท่านจะเขียนได้ดราม่า เรียลเหลือเกิน