Meestervervalser, spion en schaker. Maxim Boelgakov, bijgenaamd ‘de man zonder handschrift’, heeft veel gezichten – en vijanden. Als hij vermoord teruggevonden wordt in een hotelkamer in Reykjavik, dreigt een internationaal conflict. Een anonieme speurder stort zich op de zaak. Zijn enige aanwijzing is een cryptisch manuscript waarin Boelgakov zijn moordenaar aanwijst. Jammer genoeg ontbreekt er een cruciaal stuk van de tekst. De tijd loopt. Gelukkig zijn de nachten bijzonder lang in Reykjavik…
Een knap geconstrueerde thriller, een pakkende liefdesgeschiedenis en een schaakverhaal. IJslands Gambiet is het allemaal.
Dit is geen dik boek, nog geen 200 pagina's lang en echt wel een aanrader. Dit is een roman, een doe-het-zelf spionageverhaal en liefdesgeschiedenis ineen. De taal en de stijl springen er echt wel uit, wat van vele thrillers niet altijd gezegd kan worden. Het verhaal: Een speurder komt aan in een hotel in Reykjavik waar de ex-spion, meestervervalser en schaker Maxim Boelgakov, dood wordt teruggevonden. Deze laatste heeft echter een manuscript achtergelaten waarin hij zijn hele leven beschrijft gaande van Rusland over Parijs, Brussel en Amsterdam naar zijn eindhalte Reykjavik. De eindhalte heeft voornamelijk te maken met zijn voorgeschiedenis als speelterrein van de beroemde schaakwedstrijd tussen Bobby Fischer en Boris Spattsky. Het manuscript is echter onaf, en net het einde waaruit je kan opmaken wie de moordenaar is, ontbreekt. Het is een cryptische roman ook. Uit het manuscript kan je als lezer tips halen om de plot te achterhalen. In het laatste hoofdstuk, klaarblijkelijk 'verzegeld' in de papieren versie, vind je dan de oplossing. (In het e-boek zouden ze m.i. een aparte pagina hebben kunnen invoegen: 'Opgepast, oplossing volgt'... ) ‘IJslands Gambiet is een schaakterm,’ verduidelijkt de auteur. ‘Het betekent dat een speler een pion opoffert om zo meer ruimte voor zijn andere stukken te krijgen. Het verwijst ook naar de Koude Oorlog, waarin de USSR en de westerse landen hun spionnen opofferden in een wereldwijd schaakspel.’ (Nieuwsblad.be, 3/4/2015) Dominique Biebau komt uit Leuven en dit is zijn tweede boek. Hij debuteerde met de roman 'Twee wegen' en heeft ook een blog. Enkele heerlijke leesuren zijn hiermee zeker gegarandeerd!
4,5 Prachtig en spannend verhaal over de levensloop van een schriftvervalser en spion. We lezen hoe Maxim van kindsbeen af in de vreemde wereld van de spionage terechtkomt. Het verhaal zit erg goed in elkaar. Het doet me denken aan Berta Isla, van Javier Marias. Pure literatuur. Een beetje jammer dat er een whodunit van is gemaakt. Voor mij was dat geen meerwaarde. De vreemde wereld van de spionage en de daarmee samenhangende ontmenselijking, waardoor elke menselijke relatie gedoemd is om te mislukken, is stof genoeg voor een mooi literair werk. (Ik heb na het lezen van dit boek wat gegoogled, want de schaakwereld is mij nogal vreemd. Van Bobby Fischer, die meermaals genoemd wordt in het boek, had ik natuurlijk al wel gehoord. Blijkt dat Fischer in 2005 de IJslandse nationaliteit kreeg. Hij overleed ook in Reykjavik.)
Ik ben dit boek in de vooravond beginnen lezen en kon het niet wegleggen vooraleer het uitgelezen was. Veel thrillers beloven dit, maar storten dan toch ergens in het midden in. Dit boek niet, het blijft tot het einde spannend (spannend als in "ik moest eigenlijk nog gaan voorlezen bij de dochter, maar helemaal vergeten" of als in "de poes kan echt wel nog wat langer wachten op haar brokken")
Wat deze thriller voor mij zo bijzonder maakt, is dat het liefdesverhaal dat erin zit me echt pakte. Heel mooi gedaan.
In de debuutroman "Trage Wegen" van Biebau zaten er al vaak zinnen die kernachtig een hele situatie beschreven. In dit boek komen er nog meer van die zinnen voor, zinnen waar 'k echt van kan genieten. bv. "Slechts enkele voetgangers waagden zich nog buiten. Ze lieten grillige lijnen achter op het lege blad dat Reykjavik geworden was." op een moment dat het hoofdpersonage het ook niet meer weet.
En dan is er ook nog het schaakgedeelte, het boek is verweven met schaken. Ik moet zeggen dat dat laatste me nogal afschrikte: ik heb enkel een basiskennis schaken maar gewapend met Google en Wikipedia werd het precies alsof 'k een zeer aangenaam, onderhoudend gesprek met de auteur over schaken en schaakstukken als epiloog aan het voeren was.
Waar ik "Trage Wegen" nog gewoon goed vond, is dit een boek dat me zal bijblijven. Als Dominique Biebau er zo voor blijft gaan, wachten er ons nog vele mooie lees-uren!!
Dit was mijn tweede boek van Biebau, na Russisch voor beginners. Ik geniet erg van z'n prachtige taal en schrijfstijl. Het hoofdpersonage van IJslands gambiet is tragisch en intrigerend en het verhaal mag er zeker ook zijn, al ben ik geen schaak-kenner en was ik dus niet helemaal mee met de nogal ingewikkelde op een schaakspel gebaseerde structuur. Gelukkig is dit niet echt nodig om het verhaal toch erg te appreciëren. Het einde was wel zo verrassend dat ik het gevoel had dat er nog heel wat losse eindjes overbleven. Misschien kwam dit omdat ik naar het luisterboek luisterde en dus niet makkelijk door het boek kon bladeren. Verder wel een absolute aanrader want het luisterboek wordt door Biebau zelf voorgelezen.
Overal lees ik dat dit boek een thriller zou zijn. Voor mij las dit niet als een moordverhaal. Spannend is het boek alleszins door de vernuftige structuur en het vele puzzelwerk dat je als lezer voorgeschoteld krijgt. Tegelijk is het geen kil verhaal geworden met alleen maar plezier voor raadselfetisjisten. Zo voelde ik zelf eigenlijk geen behoefte om de verborgen pagina's met de sleutels aan het einde te openen. De roman is sterk genoeg om te boeien los daarvan. De relatie tussen Maxim en Marguerite wordt heel mooi en zacht beschreven, een groot contrast met de harde wereld van de spionnen. De tragiek van Maxim Boelgakov zit hem voor mij dan ook net in die zachte inborst die niet weg raakt uit de wereld van de internationale geheimagenten met al hun verborgen agenda's. Na Trage Wegen staat Ijslands Gambiet zonder enige twijfel weer een trap hoger. De mooi geformuleerde zinnen volgen elkaar op. Wie inspiratie zoekt voor een (eerste) liefdesbrief, kan terecht in deze Ijslands Gambiet. Dit is een prachtig boek, dat terecht aandacht kreeg in zowel Knack als Dag Allemaal. Echt een aanrader!
Maybe this is the first Flemish thriller I've ever read. I was reading this without any suspicious, but then when I read the end part, I had to think hard, and I gave up and I had to look at the key :P or maybe I was too lazy to find the answer by my own.
About the story itself, I thought this book was about Iceland-background, but there is not much Iceland setting on this novel. There is a romantic story in it also. I find this story simple, but there are so many hidden clues on it. But sometimes I find the story not deep enough, but still enjoyable.
Intrigerende zoektocht naar de moordenaar van een meestervervalser/spion. Mooie raamvertelling waarin de hoofdpersoon van het verhaal zeer sympathiek beschreven wordt, en je als lezer je steeds harder begint af te vragen waaróm hij dan toch dood moet; want dat weet je al door het kader van de vertelling. Zeer knappe aanwijzingen die je pas ziet als je aan het laatste stuk van het boek toegekomen bent. Als je een schaker bent denk ik dat je helemáál je vingers aflikt bij dit knap geconstrueerde boek.
I needed some light entertainment and I picked (again) a Biebau book. It was easy enough to read, fairly entertaining, but honestly, only a few hours after finishing it I'm struggling to remember what the book was about. Could be that the book itself was so inconspicuous to mimic the characteristics of spies. Or, well, it just wasn't that good or memorable.
Heb net 'Ijslands gambiet' van Biebau uitgelezen. Geniaal! Echt heel straf gedaan. Mooi geconstrueerd en prachtig geschreven. Wat een sfeer. Ben blij dat ik hem even heb laten liggen zodat ik die op paar dagen kon uitlezen. Dit boek verdient het om jezelf er in te verdrinken. Vet!
Op een paar uur uitgelezen. Vond wel goed het schaakthema sprak me wel aan maar vond ik weinig extra bieden. De boeken van biebau lezen echt extreem vlot. Gelezen tijdens onze vakantie in het mooie vakantiepark aan de Eifel
Prima boek, tikkie gezocht, maar uiteindelijk goed vermaakt. Vond zn nieuwere werk beter, maar dit was zeker lezenswaardig. Af en toe voelde het wat gehaast. Vooral t einde.
Citaat : Langzaam leerde ik mijn huisgenoten kennen. Spionnen, loopjongens en klerken, net als ik. Onbelangrijke en daarom misbare pionnen in het wereldwijde schaakspel dat de Koude Oorlog heette. Review : Dominique Biebau (1977) doceert Nederlands. Hij debuteerde dankzij crowdfunding bij Vrijdag met de roman Trage Wegen. Hij won voor zijn verhalen en gedichten de Ward Ruyslinck-prijs, de VDAB-wedstrijd De Eerste Keer, en hij was laureaat van de VPRO-wedstrijd Duizend Woorden. Onlangs verscheen zijn tweede roman IJslands gambiet, een cryptoroman in 64 hoofdstukken.
Meestervervalser, spion en schaker Maxim Boelgakov, bijgenaamd ‘de man zonder handschrift’, heeft veel gezichten en vijanden. Als hij vermoord teruggevonden wordt in een hotelkamer in Reykjavik dreigt een internationaal conflict. Een anonieme speurder stort zich op de zaak. Zijn enige aanwijzing is een cryptisch manuscript waarin Boelgakov zijn moordenaar aanwijst. Jammer genoeg ontbreekt er een cruciaal stuk van de tekst.
Een thriller in de vorm van een doorleefd schaakspel met een confrontatie om de wereldtitel tussen Bobby Fischer en Boris Spassky in Reykjavik, 1972, op je lezers loslaten is niet niks. Gewoon geniaal is de idee om de Koude Oorlog op te hangen aan een schaakpartij. De Koude Oorlog wordt gezien door de ogen van iemand die gedwongen werd om bijna gevoelloos en als een robot het beroep van schriftvervalser uit te oefenen. Hij slaagde erin op een jachtpartij te ontsnappen aan zijn stiefvader, die hem wilde vermoorden, maar al even onhandig is als de moordenaar die het later op Maxim gemunt zal hebben in Reykjavik. De ontwikkeling van de hele oorlog wordt gevolgd door de indoctrinatie en klaarstoming van pionnen om in het spionageberoep te stappen; soms met grote weerzin en verblindheid, soms met talent maar vooral met angst en een volgzame aard. Ijslands gambiet mag dan wel als een thriller aangekondigd worden toch zag ik persoonlijk er veel meer in, daarvan is het aanhangsel het overtuigendste en sterkste bewijs van. Het bevat namelijk een uitermate gedetailleerde schets van hoe de roman is opgevat, de handleiding voor de compositie van het boek met een heel originele pointe. Ijslands gambiet is een mengeling van een thriller en een liefdesverhaal. Er zit ook een ingenieus raadsel in verborgen waarvan de oplossing letterlijk verborgen is in een verzegeld hoofdstuk. Een ongemeen boeiend maar vooral ook goed geschreven boek.