Ksin. Początek

Saga o kotołaku #1

by Konrad T. Lewandowski

Wielki powrót kultowej "Sagi o kotołaku"! Tym razem w wersji poszerzonej przez autora o ekscytujące wątki, nowych bohaterów, zaskakujące zakończenie, a także zawierającej niepublikowany dotąd bestiariusz.

Ksin. Dziecko klątwy, zdrady i obsesji. Zdawałoby się, że jego los jest przesądzony, ale miłość potrafi się wznieść ponad wszystko. Najpierw poświęcenie starej piastunki, a potem oddanie dziewczyny zbiegłej z domu publicznego sprawiają, że z potwora i demona wyrasta wojownik i obrońca ludzi zagrożonych przez upiory. Drapieżna, pełna namiętności historia bestii pragnącej osiągnąć człowieczeństwo.

"Ksin. Początek" to prequel jednej z najbardziej znanych serii fantasy w polskiej literaturze.

Genres: Fantasy, Polish Literature, Audiobook, Mine

368 pages, ebook

First published January 1, 2014

About the author

Konrad Tomasz Lewandowski (ur. 1 kwietnia 1966 w Warszawie) – polski pisarz fantasy, science fiction i powieści kryminalnych, dziennikarz, publicysta i redaktor. Od początku lat 90. współpracował z kilkudziesięcioma czasopismami, najdłużej z Nową Fantastyką, Przeglądem Technicznym, Cogito, Sprawami Nauki, a także Skandalami.
W 1995 roku otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla za opowiadanie Noteka 2015. Był sześciokrotnie nominowany do tej nagrody.

Reviews

[Caldiland · Rating 1 out of 5]

Odynie Święty na zawsze w Potworze Spaghetti Zaklęty.
Co ja żem właśnie przeczytał, to nie wiem czy się śmiać z tego, płakać rzewnymi łzami czy załamać się.

Ogólnie książka tak do 1/3 prowadzi dwie historie na raz. Po tym następuje fragment gdy zastępujemy jedną historię inną historią która koniec końców prowadzi nad znowu do drugiej...która prowadzi do pierwszej.

Spoiler fabularny
Gdyby ta książka dotyczyła tylko fragmentów ucieczki Ksina z Upiornej Kniei, jak poznał Hanti a potem cały "królewski pierdolnik".
To mógłbym tę książkę jeszcze po prostu przeczytać, odłożyć na półkę i zapomnieć. Ot po prostu fantasy które opowiada zmienioną wersję "Tarzana" czy innego Mowgliego który z lasu zaczyna stawać się "człowiekiem" w mieście. Ktoś jednak postanowił nam jednak dodatkowo wyjaśnić skąd wziął się nasz Kotołak...

Spoilery dla mocnego żołądka/zwichrowanej psychiki
Jak fan uniwersum Warhammera, jestem przyzwyczajony do opisów gore. Nie raz czytałem fragmenty jak wojownicy bili się tak długo, aż "Jeden rozpruł drugiego pozwalając by jego jeszcze parujące flaki wylały się na zewnątrz". Jednak taka jest konwencja WojMłotka.
W chwili gdy czytam, że kat obciął komuś dolną szczękę, wyciął język, nos, policzki, jedno oko wydłubał a na jego nerwie zawiązał pętelkę, przy okazji usunął nerwy, kawałek rdzenia kręgowego itp. itd...pojawia się proste acz zasadnicze pytanie. Czego ja kurwa właśnie doświadczam. Nie wiem czy miało to zaszokować czytelnika? Wzbudzić niepokój umiejętnościami Mistrza Jakuba czyli Królewskiego kata? Czy może miał to być szoker by zostać w pamięci czytelnika. Nie rozumiem AŻ TAKIM pałaniem do opisów tego typu kiedy nie wnoszą absolutnie nic. A to nie tylko jeden spośród kilku.
Drugą rzeczą która sprawiła, że poczułem się jeszcze gorzej był fragment tłumaczący skąd się wziął Ksin. No bo jak rodzą się dzieci, to pewnie każdy wie. Jednak czytając wypowiedź maga, że to "Ja Cię pokrywałem, ale nie będziesz miała mojego dziecka. Jako, że kochasz swojego kota to...Nie moje nasienie jest w Tobie bo jesteś niewarta, ale nasienie twojego kota a Ty piłaś magiczne eliksiry żeby się przyjęło."...Przepraszam ale co do kurwy? W tym momencie i chciałbym zapytać jeszcze JAK pobrał nasienie tego Drzewołaza (kota), z drugiej strony nie...po prostu nie.

Kiedyś zarzucono Andrzejowi Ziemiańskiemu przesadne propagowanie i seksualizowanie postaci Achai w Achai...Po tej jednej książce uważam, że Pan Lewandowski powinien uczyć się od Pana Ziemiańskiego jak opisywać te sprawy. Gdyż scen "CIMCIRIMCI" jest tutaj OD ZAJE...Od diabła które dodatkowo napisane są w taki sposób, że człowiek zaczyna się zastanawiać "NO NA HUGO TO TUTAJ".

Gdyby wyciąć tak około 100-150 stron, byłoby to po prostu fantasy napisane dość gimnazjalnym językiem na ocenę..2-2.5/5 ze względu na prostotę i ciekawe zamysły niektórych potworów.

Ocena na GR: 1.5-2/5 (I tak uważam, że jestem zbyt łaskawy)
Własna ocena: Co ja robię ze swoim życiem na Trygława i Svaroga.../5

[Paula · Rating 2 out of 5]

Nothing really special. The book like other fantasy books with nothing special. Ok, Ksin is special but as a character - not really interesting. A man with supernatural powers but boring as hell. His mother could be better to made as a main character because I wanted more action with her. I don't really think that I am gonna read any more of this series.

[Tygrysica · Rating 1 out of 5]

Wchodząc na drugie piętro biblioteki zobaczyłam plakat wiszący na ścianie. Uznałam go za magnetyczny. Przyciągnął mnie od razu. Przedstawiał on Sagę o kotołaku. Książkę wydaną lata temu, którą niedawno wznowiono. Wstyd przyznać, że nie znałam jej. Ba! Nawet nie słyszałam o tym. Wyobraźcie sobie moje rozczarowanie, kiedy odkryłam, że wszystkie egzemplarze są wypożyczone. Na szczęście nie musiałam długo czekać, aby mogła przeczytać ją. Jak sądzicie, nie zawiodłam się? Sprawdźmy!

Ksin. Początek jak zapewne zauważyliście po tytule to rozpoczęcie tej tajemniczej sagi o kotołaku. Poznajemy w niej początkowe losy dwojga głównych bohaterów. Aspaji oraz Ksina. Dwie oddzielne historie niemające z pozoru nic wspólnego ze sobą.
Zamożna, rozpieszczona Aspaja pragnie za wszelką cenę wyrwać się ze stolicy by poznać przerażające lasy Rohiry. Pełne niebezpiecznych tworów Onego. Uwodzi i oszukuje. Dopuszcza się wszelkich przewinień, nie przejmując się niczym. Liczy się tylko jej cel, który pragnie osiągnąć za wszelką cenę.
Niezwykle samotny Ksin w przeciwieństwie do Aspaji pragnie tylko spełnić obietnice daną swej zmarłej „matce”. Z mrocznych lasów Rohiry postanawia wyruszyć do stolicy w poszukiwaniu osoby, która pokocha go całkowicie i bez warunkowo, takiego jakim jest.
Zarazem Aspaja jak i Ksin nie zdają sobie sprawy, że ich los jest z góry przesądzony.

Ciężko mi powiedzieć co sądzę o tej książce. Z niecierpliwością wyczekiwałam momentu, w którym będą mogła do niej zajrzeć. Sądziłam, że jeśli raz to zrobię – nigdy o niej nie zapomnę. Myliłam się. Kotołak Ksin przestał dla mnie istnieć wraz z zakończeniem ostatniej strony. Przekonana, że dostanę książkę, która będzie trzymać mnie w ciągłym napięciu, zostałam po prostu rozczarowana. W wielu momentach wszystko było dla mnie zbyt przewidywalne. Jakbym już to czytała. Wydaje mi się, że sposób w jaki spisano tą opowieść wszystkiemu zawinił. Ponieważ dla mnie wyglądało to jakby ktoś postanowił opisać wszystko dookoła zapominając o rzeczach ważnych, a od czasu do czasu od niechcenia postanowił wrzucić jakiś dialog.
Bohaterowie również byli dla mnie ciężkimi kawałkami chleba. Aspaja już od pierwszego zdania jakie wypowiedziała stała się dla mnie postacią znienawidzoną do ostatniej strony. Natomiast Ksin wydał się po prostu nijaki. Nie wspominając już o jego ukochanej Hanti, która wydała się po prostu naciągną pod każdym wzgledem. Tak samo jak cała ich ta miłość pomiędzy nią, a kotołakiem. Zbyt sielankowa. Za szybka. Pozostawiająca po sobie tylko pytanie: jak ona się w ogóle wydarzyła? Kiedy? Gdzie? Dlaczego?
Gdyby tego było mało książka zawierała w sobie wiele nieścisłości. Tak wiele, że trudno było czasem zrozumieć o kim mowa.
Najlepszą rzeczą, która spotkała mnie podczas czytania tego był bestariusz. Właśnie on pozwalał mi najbardziej odnaleźć się w książce. Znajdowały się w nim wszelkie stwory Onego, jakie autor postanowił umieścić w swej powieści. Gdyby nie on w mojej głowie panowałby jeszcze większy chaos.

Rzadko w życiu zdarza mi się natrafić na książkę, którą czytając marze by już był koniec. Niezwykle rzadko. Pech chciał, że pasę dobrych książek przerwał właśnie Ksin. Początek.
Czy poleciłabym tą książkę? Nie szczególnie. Czy sięgnę po kolejne części? Możliwe, że tak. Ciekawa jestem bardzo czy następny tom wygląda podobnie. Niestety pierwszy mogę podsumować tylko jednym zdanie. Do przeczytania na raz.

Pozdrawiam,
A.

[Sebastian Gebski · Rating 3 out of 5]

2.5 stars would be perfect, but I gave 3 stars due to pure sentiment ("ol' good times when there were only Geralt & Ksin around").

Well, Geralt is back & so is Ksin. Unfortunately it's not a spectacular come back: book is not boring, that's for sure, but the story feels a bit ... shallow & childish. My first impression was that it's intended for young adults, but very naturalistic description of brutality acts disabused me of this. Personally I don't mind such stuff, if it serves some purpose & is done with taste and sense. Unfortunately in this case it is not.

I don't have much praise for plot & chars either: some characters seem very shallow (in terms of credibility & motives), some actions feel illogical, there are some clearly weak spots. But somehow, even with all those flaws, I had a pretty good times reading this book. Most likely due to sentiment, but still.

[Rolaka Pisarka · Rating 2 out of 5]

Nie dałam rady dokończyć!
Książka zaczynała się całkiem nieźle - dostaliśmy walkę, potem silną, kobiecą postać, ale... im głębiej w las, tym gorzej. I to nie o fabułę chodzi, ale o styl pisania. Lewandowski nie pokazuje, on opisuje/opowiada/TŁUMACZY, przez co książka z czasem zaczyna przypominać jakiś reportaż. Mamy tu bardzo niewiele dialogów, więc jak już się pojawiały, to byłam w szoku, bo chwilę wcześniej znów była opowieść, o tym, co się stało. Rozumiem, jest wiele do opowiedzenia, ale jeśli coś ma wpływ na głównego bohatera, jest to ważne wydarzenie, to może warto by było je pokazać. Ale gwoździem do trumny była chyba NAJGORSZA scena seksu, jaką w życiu czytałam (50 twarzy Graya nie czytałam) . Była nudna i sztuczna. Już lepiej było napisać, że rzuciła się na niego i koniec, ale nie... TŁUMACZYMY, co się dzieje.
Poddałam się, a zapowiadało się całkiem ok...

[Maciek · Rating 1 out of 5]

Recenzja ze spoilerami: https://www.facebook.com/notes/maciek...

tl;dr - nie ruszać nawet kijem.

[Magdalena · Rating 1 out of 5]

Po 160stronie dopiero coś się zaczyna dziać. Główni bohaterowie co chwilę oddają się żądzą. Jednak jeżeli ktoś liczył na jakieś pikantne szczegóły to się grubo rozczaruje. Opisy zdarzeń a raczej ich zakończenie w większości jest na początku sytuacji która ma się zdążyć, a dopiero jak już wiemy jak wszystko się zakończy dochodzimy do opisów (rozwlekłych jak i te flaki walające się wszędzie ). Co jest bez sensu, bo skoro już wiemy jak się daną sytuacja zakończy, to poco nam przez kolejne dwie czy trzy kartki opisywać kto w jaki sposób został zmasakrowany ? I to z dokładnymi opisami .
Jednym słowem: jeżeli ktoś lubi flaki walające się wszędzie, ze szczegółowym opisem (momentami naprawdę obrzydliwe) ale bez jakiegoś większego wow , w książce , to trafił idealnie . Mnie książka obrzydziła i znudziła do granic możliwości.jakies to takie wszystko było nijakie. Jedynie te wnętrzności rozprute, wygryzione, wydrapane , wyszarpane itp są tak szczegółowo opisane , ze aż się je wyobraża , tak jakby były tuż przed naszymi oczami .. bleeee.
Zdecydowanie, przepraszam, ale NIE polecam ! 🤷‍♀️

[Daniel · Rating 3 out of 5]

Bogaty świat z wieloma ciekawymi bestiami i odmianami zwierzętołaków typu kotołaki koniołaki itp. Dość rozbudowana magia, problem leży tu w postaci głównego bohatera która poza byciem kotołakiem nie ma w sobie nic. Wiemy o niej mało, rozwoju tu brak. Co naprawdę mnie odrzuciło to ilość seksu wszelkiego rodzaju istot płci i ras wszelakich z kim tylko popadnie. Było tego zdecydowanie za dużo do tego stopnia że nawet jeden z głównych konfliktów książki został rozwiązany właśnie przez łóżko.

[Agnieszka · Rating 3 out of 5]

Pomysł na historię jest ciekawy, ale prowadzenie tej opowieści zupełnie mi nie pasuje. Linia czasu jak w Wiedźminie Netflixa, i to niestety wcale nie jest na plus. Narrator wypełnia luki w fabule jakby nie starczyło czasu albo pomysłu na dopisanie kilku scen. Tłumaczenie wszystkiego łopatologicznie, niezręczne sceny seksu. Ale za to polubiłam Ksina. Czy sięgnę po kolejne części? Jeszcze nie wiem, po tej na pewno muszę odpocząć.

[Karolina · Rating 3 out of 5]

Bez szału, ale też nie najgorsza. Nie ujęło mnie nic na tyle, że siedziałam i śledziłam losy bohaterów z zapartym tchem. Jednak książka jest przyjemna i lekka w swojej formie, więc dla rozrywki można przeczytać.

[Beata · Rating 2 out of 5]

2.5

[Julia Anastazja · Rating 2 out of 5]

Chaos w tej historii powodował, że ciężko się czytało. Ma jednak potencjał i sięgnę po kolejny tom aby się przekonać czy warto.

[Panna Anna · Rating 2 out of 5]

Równia pochyła i zmarnowany potencjał. A tak dobrze się zapowiadało.

[Regalia Lenzi · Rating 2 out of 5]

Zaczęło się z przytupem, miło i... później wjechały seksy, kolejne seksy, mordowanie i seksy, tortury, mordowanie, seksy pseudozoofilskie, seksy zwykłe i koniec. Było miło, a po dwóch rozdziałach zrobiło się niesmacznie, dalej obrzydliwie.

Gdyby autor doszlifował miałkie rozmowy, wyrzucił wymuszone sceny spółkowań, więcej poświęcił na sklejenie sensownej fabuły - byłoby super, gdyż jedyne plusy, jakie ratują to dzieło przed oceną numer zero, to potwory, kreacja 'Onego' i podejście do magów/magii.

Ale nie, nie wezmę się za drugi tom.

[Maksymilian Roman · Rating 1 out of 5]

kompetentnie napisane porno

[Maciej Hanak · Rating 3 out of 5]

Coś jak Wiedźmin