In Willemstad in Curaçao is een brug: de Pontjesbrug. Het is een oude brug en hij herbergt een geheim: wie onder de brug door zwemt belandt in het verleden.
Roly is de zoon van een Nederlandse moeder en Curaçaose vader. Hij leert van zijn vader over het geheim van de Pontjesbrug, maar mag er niemand iets over vertellen - zelfs zijn grote liefde Mila niet.
Met zijn vader maakt Roly verschillende reizen naar het verleden. Maar op een avond gaat Roly's vader alleen, en komt niet meer terug. De moeder van Roly is woedend. Ze denkt dat haar man haar heeft verlaten en ze reist met Roly terug naar Nederland. Maar wie moet Roly's vader nu redden? Wie haalt hem uit het verleden? Roly ziet maar één uitweg. Hij deelt met Mila het grote geheim.
Een avonturenboek, een verhaal over geschiedenis, een romance: dit nieuwe boek van Sjoerd Kuyper heeft het allemaal. Hij dicht, verhaalt, schrijft scenario - het boek is een bonte lappendeken van stijlen. De warmte en kleurrijkheid van het verhaal worden weerspiegeld in de prenten van Sanne te Loo, die hiervoor speciaal naar Willemstad reisde.
3* voor het verhaal van Sjoerd Kuyper 5* voor de illustraties van Sanne Te Loo
Een mooi fantasieverhaal. Onder een brug het water induiken en terugreizen in de tijd, top!
Een EXTRA ster voor de illustratrice Sanne Te Loo, soms lijkt het een prentenboek voor grote kinderen. Prachtige tekeningen!!!
Moeilijke lezers zullen het boek nemen door de wonderlijke en aanwezige prenten, maar het wisselende en soms onduidelijke lettertype zal hen minder begeleiden in het verhaal. Toch jammer.
Nederlandse kinderen zullen misschien nog meer aan het verhaal hebben, dan Vlaamse. Dit omwille van de geschiedenis die er in verweven zit.
Ik vond de experimentele vorm interessanter dan het verhaal zelf, maar mooi was het wel.
"Mila en Roly geven elkaar geen zoen en geen hand. Ze kijken lang naar elkaar. En in de lucht tussen hun ogen staan zoenen, kusjes als kolibries, met vleugeltjes die zó snel bewegen dat je ze niet kunt zien, kolibries die op Curacao blenchi's heten en die in Nederland in een kooi in de dierentuin wonen."
Derin bir nefes alın ve dalın içine. Son zamanlarda okuduğum en iyi ilk gençlik romanı Dalış. İçinde filamingo pembesi bir aşk hikayesi, büyük sırlar ve "efendi-köle" den "patron-işçi" ye zamanda yolculuk var. Hem de şahane çizimler ve baş döndüren bir kurgu eşliğinde.
Samenvatting: Mila en Roly wonen allebei in Curaçao, hedendaags. Mila’s ouders zijn beide zwart en Roly heeft een zwarte vader en een witte moeder, maar voelt zich wel meer zwart. Als Roly’s vader op een dag verdwijnt en Roly’s moeder dan besluit terug te gaan naar Nederland, raakt Roly in paniek en besluit actie te ondernemen. Hij geeft zijn dagboeken aan Mila en zij moet Roly’s vader redden met de informatie die daarin staat. Mila vindt dat vreemd, want beste vrienden vertellen elkaar toch alles? Of niet? Ze besluit de dagboeken te lezen en probeert Roly’s vader te redden. Zal het goedkomen of blijft Roly voor altijd in Nederland?
Recencie: Sjoerd Kuyper en Sanne te Loo hebben door middel van illustraties en tekst een erg mooi verhaal weten neer te zetten over het leven op Curaçao, het leven als zwarte (jongere), maar ook het slavernijverleden van Curaçao (en natuurlijk andere plaatsen in Amerika) en de rol van Nederland daarin. Ik denk dat de manier waarop dit is gebeurd ook zeker aansluit bij de doelgroep van het verhaal. De plekken waarop het verhaal zich afspeelt, zijn erg goed uitgewerkt, beide in tekst en in illustratie, en dit zorgt ervoor dat de lezer zich goed kan inleven in het verhaal. De karakters, echter, zijn ietwat oppervlakkig en daarom denk ik weinig herkenbaar voor kinderen. Op het moment dat er iets meer achtergrondverhaal aan de personages was gekoppeld, was het herkenbaarder en dus aantrekkelijker voor kinderen geweest om te lezen.
Conclusie: De Duik van Sjoerd Kuyper en Sanne te Loo is een erg goed boek, voor ieder kind (en ook mooi om te lezen voor volwassenen) om wat meer te leren over de geschiedenis van de slavernij, de slavenhandel en de rollen van verschillende landen in deze praktijken. Het verhaal is mooi verteld én verbeeld en begeleid door de illustraties waan je je bijna in Curaçao. Wat mij betreft een echte aanrader!
Prachtig boek met heel mooie illustraties. Je duikt zelf mee. onder de brug tijdens zonsondergang en komt in een andere wereld terecht, van meer dan 100 jaar geleden. In dagboekvorm en verhalend geschreven. Al zijn de hoofdpersonen 11 jaar, toch kun je je helemaal inleven in hun wereld. Knap en goed en verrassend. Het moet kloppen, en daarom moeten ze even zorgen dat de geschiedenis goed verloopt, door zelf in te grijpen...
Best leuk kinderboek. Interessant uitgangspunt waarbij een duik onder de Emmabrug in Willemstad een rondreis wordt. beetje te veel verschillende genres door elkaar voor mij, maar verder wel gevarieerd verhaal.
De Duik – Sjoerd Kuyper Ik vind dit een hele rare tekststructuur. Waarom is het soms als een scenario geschreven? En dan komt er opeens een opstel tusesndoor. Er zit niet één verhaal in? Mooie illustraties wel. Je weet ook niet wie wat leest. Is Roly nou al terug in Nederland en leest Mila dit allemaal in zijn boeken, of leest de lezer dit gewoon? Ik snap het perspectief niet goed. “Ze mogen niet weten waar je vandaan komt! Dit was ik nog vergeten te schrijven: je mag nooit vertellen dat je uit de toekomst komt. Want dan raakt de tijd in de war. Alles. Dan gaan de mensen dingen vragen over de toekomst, en alsje antwoord geeft gaan ze anders leven dan ze van plan waren.”
Dat stukje vind ik heel mooi, omdat het gaat over de werking van tijd, op een makkelijke manier verwoord.
Hee er wordt een vergelijking met de pont gemaakt! Over het IJ. Dat vind ik wel leuk.
Als je op Curaçao in ’t echt een Hollander ontmoet bedenk dan gauw: hij is niet slecht. Alleen slecht opgevoed.
Zo mooi hoe omschreven wordt dat die vader niet zijn vrouw en kind verlaat, maar er juist voor gaat zorgen dat ze blijven leven, omdat ze anders volgens een historische gebeurtenis niet bestaan zouden hebben. Ook de scene dat Michiel twee glaasjes rum drinkt, en op een gegeven moment nog maar één omdat hij zelf gestopt is met drinken, maar zijn meisje er nog wel één lust.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Curaçao 💛 'De Duik' is een parel van een mashup, als een postmoderne soundtrack vol opvliegende flamingo's, rum en passaatwind. Met liefde voor ijskoude citroendrank, palmbomen en de Pontjesbrug. Over verliefd worden en afkomst, cultuur en de duurzaamheid van liefde. . . Sjoerd Kuyper laat je door dagboekfragmenten, brieven, moppen en dialogen door andere ogen de geschiedenis beleven. Sanne te Loo laat je die ook zien: de roze zonsondergang, het snelle duister daarna en het magische water dat als het bloed van de aardbol overal ter wereld stroomt. . . Vrienden Roly en Mila ontrafelen dankzij een duik onder de Pontjesbrug door het verleden van hun voorouders. Daarbij blijven slavernij, racisme en het gedrag van Nederlanders op Curaçao niet onbesproken. Weliswaar op een ogenschijnlijk luchtige, zijdelingse manier. Maar met als uitkomst: we stammen allemaal van elkaar af, ware liefde bestaat, laten we dansen als één grote familie... 🌴🦩✨ Dit boek liet me op wonderlijke wijze intense liefde voor Curaçao voelen 💗 . . 'De Duik' van Sjoerd Kuyper en Sanne te Loo (Lemniscaat) werd in 2015 bekroond met Vlag & Wimpel en is dit jaar Kerntitel voor de Kinderboekenweek 📘💫
Soms is het moeilijk woorden te vinden voor een verhaal dat je meeneemt en waar je jezelf in verliest. Voor kinderen die veel van lezen houden is dit boek een complete ervaring. Illustraties, gedichten, brieven, verhalen, wisselend vertelperspectief, allerlei letterstijlen, alles samengesmolten tot een gepassioneerd, warm, vloeiend verhaal dat nergens hapert of traag is. Gewoon prachtig. Vanaf 10 jaar.
Dit boek verdient vijf sterren. Het verhaal is bijzonder en mooi geschreven, de illustraties van Sanne te Loo zijn bijzonder mooi en de variatie van vertelstijlen maken het boek speciaal. Na het lezen van dit boek wil ik naar de Pontjesbrug en meer weten over de slavernij op dit paradijselijke eiland. Ik zou leerkrachten van groep 7-8 aanraden dit boek voor te lezen in de klas. Het biedt zoveel gespreksstof.
Een mooi verhaal, maar naar mijn mening niet de volledige potentie eruit gehaald. Er zijn ontzettend veel flashbacks, wat het verhaal zo nu en dan verwarrend maakt. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van verschillende lettertypen, waardoor ik sommige delen niet kon lezen. Ook zijn er stukjes in het boek die ik totaal niet relevant vond voor het verhaal. Daarentegen, prachtige tekeningen die je fantasie prikkelen.
Dit verhaal heeft de x-factor, tijd, plaats en personages en het verhaal hebben samen die magische sprankeling waardoor je het niet meer kunt wegleggen. De illustraties zijn wonderschoon en gaven mij het gevoel/idee daar deelgenoot van te zijn. Klasse!
Citaat : Mila en Roly geven elkaar geen zoen en geen hand. Ze kijken lang naar elkaar. En in de lucht tussen hun ogen staan zoenen, kusjes als kolibries, met vleugeltjes die zo snel bewegen, dat je ze niet kunt zien, kolibries die op Curaçao blenchi's heten en in Nederland in een kooi in de dierentuin wonen. Review : Een van de aangenaamste boeken van 2014 vond ik Hotel De Grote L van Sjoerd Kuyper. De Duik, de nieuwste van deze auteur deed me alleen al door de vormgeving en de wondermooie illustraties van Sanne te Loo watertanden. Het boek is één grote ketting van verhalen, dagboekaantekeningen, brieven en tekeningen, die samen een harmonieus geheel vormen.
Voor elk hoofdstuk werkt Kuyper in een nieuwe tekstsoort. Het verhaal neemt ons mee naar het nu in Curaçao, maar óók naar bijvoorbeeld de tijd van de afschaffing van de slavernij aldaar. In De duik volg je Roly en Mila, twee beste vrienden die op Curaçao wonen en op dezelfde dag geboren zijn. Mila is een donker meisje dat duidelijk uit Curaçao komt. Roly is een stuk lichter en heeft zwart kroeshaar van zijn vader. Roly’s vader heeft hen volgens zijn moeder verlaten, maar Roly is ervan overtuigd dat zijn vader door de toverkracht van de pontjesbrug is verdwaald in de tijd. Dit weet hij zeker, omdat zijn vader zelf afscheid van hem heeft genomen. Hij heeft verteld dat hij heel veel van hem en zijn moeder houdt, maar dat hij dit keer de duik alleen moet nemen. Hij moet namelijk iets doen en hij weet niet hoe het afloopt. Hierna heeft hij zijn vader nooit meer gezien. Zijn moeder staat op het punt om samen met hem Curaçao te verlaten.
Roly en Mila houden veel van elkaar en vinden het verschrikkelijk om van elkaar gescheiden te worden. Voor ze vertrekken, geeft Roly zijn dagboek aan Mila, als laatste hoop… In het dagboek leest Mila over de eerste keer dat Roly’s vader hem over de duik verteld. Door tussen twee bootjes door te zwemmen van de baai naar de zee, kom je uit in het verleden. Elk setje bootjes staat voor een andere tijd tot maximaal honderdvijftig jaar terug. Door aan een specifieke dag te denken, kom je er. Het kan alleen met nieuwe maan, als de maan onzichtbaar aan de hemel staat. Gelukkig voor Mila heeft hij zijn volledige reis terug in de tijd naar 1888 in zijn dagboek geschreven. Tijdens deze duik heeft hij zijn eigen betovergrootvader ontmoet. Roly wil dolgraag naar Curaçao terug, maar dat kan alleen als Mila zijn vader terughaalt uit het verleden. Mila heeft de duik nog nooit gemaakt, en of ze in haar missie gaat slagen kan de lezer best zelf uit het boek vernemen.
Illustrator Sanne te Loo verrast met een breed palet, ze geeft het verhaal een schitterend decor mee. Het is realistisch én kleurrijk, historisch én gevarieerd met een uitklapbladzijde, full-colour illustraties.
De duik is een schitterend boek dat leest als een avontuurlijke reis door de tijd en ontroerende liefdesgeschiedenis ineen, maar bovenal als een kleurrijke ode aan Curaçao en de verbeeldingskracht.
Een boek heel veel over tijdreizen, met familie, dagboeken, een stukje slavernij, en vriendschap. Er waren leuke stukken, maar soms zat ik me gewoon af te vragen wat ik aan het lezen was. Een jongen wiens vader niet terugkomt van zijn reis naar het verleden en terug gaat naar Nederland laat de dagboeken achter bij zijn vriendin en hoopt dat zij zijn vader kan redden. Dat klinkt leuk toch, het was ook wel leuk en de illustraties waren prachtig, maar er was genoeg dat minder was. Helaas. Ik ben echt verward. Want Mila's overgrootmoeder (of zo) had dus een wit vriendje, dat is Michiel Langeree, daarom heet zij ook zo... maar als Roly en zijn vader naar het verleden gaan komen we erachter dat Michiel Langeree familie is van Roly? Maar dus ook van Mila? Of zoiets? Ik heb echt 5 keer heen en weer gebladerd en ik snap er geen bal van meer. Het helpt ook zeker niet dat het boek niet één formaat houdt maar op hak en tak naar links en rechts gaat. Maar ik weet wel dat vanaf dat moment voor mij het boek gewoon afliep naar beneden in hoe leuk/begrijpelijk het was ik had gewoon hoofdpijn op een punt toen we nog meer uitleg kregen. Plus, ik vond het gewoon jammer dat Mila en Roly die van elkaar houden en verliefd zijn.. nu dus nooit meer samen kunnen zijn op de manier die zij misschien zouden willen in de toekomst. Ook, waarom is het laatste stuk in het Engels (met wat woorden in het Nederlands)? Dat is echt zo wazig. De verschillende fonts/lettertypes en manieren om het verhaal te vertellen waren leuk hoor en creatief, maar sommige dingen heb ik gewoon geprobeerd en opgegeven omdat het font onleesbaar was voor mij. En af en toe was het gewoon ook teveel en te chaotisch, ik raakte gewoon de draad van het verhaal kwijt.
For a children's book this is a gem, and considering the brilliant watercolor paintings illustrating the story I'd say this is even a masterpiece.
Kuyper is captivating in describing the vibrant life on Curacao, and interlaces it with stories about its history - especially regarding the abolition of slavery. The main characters are two children, Mila and Rody, who were born on the same day and have been friends since then.
Rody's mother takes her son back to the Netherlands when she finds her husband has left her and she suspects the worst. But when Rody reveals the real reason of his disappearance, the plot thickens and the reader discovers there's another link between the two children, and history can be altered through a bridge under the bridge...
Dit boek bevat veel verschillende tekstsoorten. Uniek om zo een verhaal vorm te geven! De illustraties zijn prachtig, waardoor het verhaal echt tot leven komt. Er worden vooroordelen aangehaald die soms wat discriminerend van aard zijn. Deze vooroordelen worden in sommige gevallen ontkracht. Mooi om hier sowieso het gesprek over aan te gaan.
“Ze hadden me gewaarschuwd, iedereen thuis in Nederland: zwarte mannen gaan er op een dag vandoor. Ze hebben niet genoeg aan één vrouw (…) Ze zeiden het vroeger in mijn familie over witte mannen, dat die je altijd in de steek zullen laten…”
Echter staan er ook woorden in, die ik in een herdruk liever aangepast zie. Onnodig (te) onvriendelijk.
Voordat je ook maar 1 bladzijde gelezen hebt, voelt het al alsof je je in Curaçao bevindt. De prachtige illustraties van Sanne te Loo nemen je mee naar de tropische sferen van dit eiland. De duik is anders geschreven dan 'normale' jeugdliteratuur. De teksten zijn geschreven in de vorm van een dagboek, krantenbericht en soms is het net een filmscript. Dit vind ik heel mooi. Het verhaal vind ik persoonlijk minder spannend.
De duik is een verhaal dat verschillende tekstsoorten bevat: een gedicht, een lied, een toneeltekst, dagboekfragmenten, brieven, etc. Hierdoor is dit boek erg interessant om in te zetten bij taalgerelateerde vakken in groep 7/8. Het is passend bij thema's als dromen, slavernij, reizen, water, geheimen, Caribisch gebied, etc. Niet een boek om 'even' aan een leerling aan te bevelen, maar toelichting geven aan een leerkracht zal zeker voor een eyeopener zorgen!
Dit boek gebruikt heel veel verschillende tekstvormen, wat het erg dynamisch en interessant maakt. De beschrijvingen die worden gegeven van de omgeving en de gebeurtenissen daar omheen zijn heel erg in detail geschreven, wat ervoor zorgt dat je het snel voor je ziet.
De illustraties zijn TOP!!! Alleen zijn sommige lettertypes slechter te lezen dan anderen, maar aan de andere kant past het zo wel beter in de tijd.
Hele mooie illustraties en een tof onderwerp: Curacao. Het verhaal bestaat uit allemaal soorten tekst: dus een brief, krantenartikel, chatconversatie, script etc. Ik kwam er niet zo goed in. Het bleef een beetje hap snap voelen. Het einde was bijna helemaal in het Engels. Misschien wel origineel, maar ik denk niet dat ik dat als kind had begrepen. Ergens tussen de twee en drie sterren.
Wat een heerlijk verhaal over slavernij, liefde, Curaçao, zwemmen, het verleden, het lot, fantasie en zoveel meer. Het is gebracht in vele stijlen, vele vormen en dat maakt het geheel zo rijk en rond. 't Is alsof ik even zelf op de pontjesbrug stond.