ნუ გეშინია, დედა!

ნოდარ დუმბაძის შემოქმედება ხუთ ტომად

by Nodar Dumbadze

წიგნი მოგვითხრობს მესაზღვრეების რთულ ცხოვრებაზე, გაუზიარებელი სიყვარულის განცდასა და მეგობრის დაკარგვის ტრაგიზმზე...

Genres: Georgian

368 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Nodar Dumbadze (July 14, 1928 – September 4, 1984) was a Georgian writer and one of the most popular authors in the late 20th-century Georgia.
Born in Tbilisi, he graduated from the Faculty of Law at Tbilisi State University in 1950. The same year, his first poems and humorous stories appeared in the Georgian press. He edited the satirical magazine Niangi from 1967 until 1972 when he became a secretary of the Union of Georgian Writers and a member of the presidium of the Union of Soviet Writers in 1972. Most of his fame came through his novels Me, Grandma, Iliko and Ilarioni (1960), I Can See the Sun (1962), A Sunny Night (1967), Don’t Be Afraid, Mother! (1971), The White Banners (1973), and The Law of Eternity (1978). His works are remarkable for simplicity and lyricism of the prose, humor, and melancholy coupled with optimism. He was awarded the Shota Rustaveli State Prize in 1975 and the Lenin Prize in 1980. Most of his major works have been dramatized and/or filmed. He died in Tbilisi and was buried there, at the Children’s Town "Mziuri" founded by him.

Reviews

[Nanuka Shakinovi · Rating 5 out of 5]

გრძელი, საშინელი ზამთრიდან რომ მშობლიურ გაზაფხულში შეაბიჯებ, თან, იცი, მალე ზაფხული დადგება, ყველაფერი ისევ ლამაზი, მსუბუქი და მარტივი იქნება, აი, ამას ჰგავს დუმბაძის კითხვა.
ახალი კი არ არის, თითქოს, დაბრუნებაა ძველთან, მშობლიურთან, ახლობელთან, ნაცნობთან და უპირობოდ ყველაზე საყვარელთან...

[ლუკა წიქორია · Rating 1 out of 5]

30- იან წლებში რომ
დიდი რეპრესიები დაიწყო, მაშინაც
არ კადრულობდა ბევრი მწერალი
თავის გადასარჩენად ესეთი მთხლეობის
დაწერას. ნოდარმა ისეთ დროს გააკეთა
ყოველივე - ეს, როდესაც ხალხი ანტისაბჭოთა ლიტერატურას ჰქმნიდა.

ბოლშევიკების და მენშევიკების ომად რომ შერაცხა საქართველოს ოკუპაცია, იმ ახალგაზრდებს რომ გაკრა კბილი, რომლებიც ცდილობდნენ თავისუფალი ლიტერატურის შექმნას და ბოლოს დააგვიანა საბჭოთა კავშირიდან გაქცევის მსურველი ახალგაზრდობის მირფინისტებად და სულელებად შერაცხვით.

რა გინდა, ტიპი ხომ ერთი პაპსა საშუალო დონის მწერალი იყო, მერე კაცს ოჯახი ამოწყვიტა რეჟიმმა და მაინც მაგ რეჟიმის ყურმოჭრილი მონა იყო... ჰოდა, დღეს ხალხი ნოდარს უფრო აფასებს,ვიდრე იგივე ჯავახიშვილს,ხოლო რობაქიძეს ბევრი ფაშისტს ეძახის.

ზოგჯერ მგონია, ჩვენ ერს მართლა არაფერი ეშველება.

[Ana Maisuradze · Rating 3 out of 5]

ყველაზე მეტად ამერიკაში მოგზაურობის მოგონებები მომეწონა. ძალიან საინტერესო იყო 70-იანი წლების ბოლოს ამერიკა, სსრკ-ს მოქალაქის თვალით :)

[Sophie · Rating 5 out of 5]

წლების წინ წავიკითხე... მახსოვს, ვყოყმანობდი დამეწყო თუ არა, რატომღაც არ მიზიდავდა. წაკითხვის შემდეგ კი ძალიან კმაყოფილი დავრჩი. მიყვარს დუმბაძე, მისი იუმორი და ის სევდა, ფონად რომ დასდევს ყველა წიგნს.

[Kinan Arous · Rating 4 out of 5]

"خرجنا من النفق افتانديل دجاكيلي، خرجنا من النفق"

هكذا ختم الكاتب الجورجي نودار دومبادزه رائعته المسماة لا تخافي يا ماما. احدى الروايات القليلة التي اجبرت الدموع على الخروج.

لا تخافي يا ماما

نودار دومبادزه

ترجمة أحمد ناصر

اتحاد الكتاب العرب

عام 1969

271 صفحة

[Kakha · Rating 4 out of 5]

ნოდარ დუმბაძეს არ დაუწერია იმდენი ნაწარმოები, მე რომ გამიხარდებოდა. ეჰ, სამწუხაროა. ბავშვობაში ალბათ იმის ნახევარი ან ცოტა მეტიც მქონდა წაკითხული, რაც ამ ადამიანმა დაგვიტოვა და ერთხელ, ზღვაზე ყოფნისას, ბინის პატრონის ბიბლიოთეკაში აღმოვაჩინე, თუ არ ვცდები, დუმბაძის პროზაული ნაშრომების სრული კრებული. რამდენიმე, სხვადასხვა გამოცემის წიგნებში. მაინც წვიმდა იმ დღეებში და სულ ორ თუ სამ დღეში წავიკითხე ყველაფერი. მახსოვს, როგორ მთელი ძალით მინდოდა, კიდევ ჰქონოდა დაწერილი რამე, რაც მე არ ვიცოდი, რასაც მალევე მოვძებნიდი და ისევ ჩავეფლობოდი ამ არაჩვეულებრივ, მშობლიურ, ქართულ საკითხავში. სამწუხაროდ, მეტი არაფერი დაუტოვებია იმ კაცს.
ამ წიგნში "კომუნისტურიც" და არასაინტერესო რამეებიცაა, მაგრამ მაინც ნოდარისეულად სხარტადაა დაწერილი, მისეულად თბილია, თბილისიც მისეულად უნიკალურად, კოლორიტულად, განუმეორებელი ატმოსფეროთია გადმოცემული სიტყვებით. ბოლოს დათვი მერაბია უნდა გავიხსენო ისევ. სულ მახსოვს პატარა დათვი მერაბია. საყვარელი და უბედური... არ დააცადეს სიცოცხლე მონადირეებმა. არასოდეს მიყვარდა მონადირე, მეზიზღებოდა ყოველთვის ნადირობა, უსაყვარლესი ცხოველების, ფრინველების დახოცვა.

[Zehra'nın Kitapları · Rating 3 out of 5]

Gürcü edebiyatının en ünlü romancılarından Nodar Dumbadze.

Geçen hafta yaptığımız Gürcistan gezisinde şöförümüz bu kitabı önerdi, yazar dedemin dostuydu dedi.

Ülkenin yakın tarihine tanıklık ederken, sınır askerlerinin hayatını ele alıyor.
Bence oldukça sağlam bir kalem. Betimlemeler çok güçlü, kurgu yerinde, geçişler sorunsuz.
Olaylara dahil olamayışım neden bilinmez, bir türlü yüreğime dokunamadı…
Bir kadeh çaça eşliğinde denedim, acaba usulü bu mudur dedim. Yine olmadı.
Şimdilik dursun şurada. Şöför Sergi’ye çok güzel kitap der geçerim.

[Dmitry Lovermann · Rating 5 out of 5]

Hezký trochu smutný příběh o mladíkovi a jeho životě a službě u pohraniční stráže v Gruzii na hranici s Tureckem. Svébytný "nodarovský" styl vyprávění nenechá žádného čtenáře lhostejným. Nehledě na to, že děj románu se odehrává v komunistické Gruzii, veškerý patriotismus a vztah k vlasti Dumbadze popisuje slovy svých postav a ta skutečná láska k vlastní zemi není až tak silně zašpiněná komunismem.

[Geo-Abdulmejid Elezzo · Rating 4 out of 5]

رواية اجتماعية رائعة من جورجيا وهي دولة في القوقاز
يتحدث الكاتب عن بطله الذي فقد أبويه ثم صديقه الكردي والتحق بعدها بالجيش حيث يصف الكاتب بطريقة جميلة حياة المقاتلين على الحدود مع تركيا ويختمها بصفحات ثلاث حزينة جدا ومبكية لمناجاة البطل مع أمه المتوفية
رواية رائعة بكل المقاييس

[Coff(in)ee Lover · Rating 4 out of 5]

„უსაზღვროდ კრეტინი“-მთელი მსოფლიო შენია💗💗💗

[Abandoned Asylum · Rating 5 out of 5]

5 კი არა, 11,20,1000...

[Anuka Chitishvili]

მერაბია 🫩:(

[Gia Jgarkava · Rating 4 out of 5]

კარგია, მაგრამ ზოგი უფრო მომწონს...

[Nino · Rating 4 out of 5]

მეორედ წაკითხვადაც ღირდა. წიგნის ბოლოში დატანილი პატარა მოთხრობები ვერ დაიკვეხნის .