What do you think?
Rate this book
Nachtvlinders
Not yet published
Expected 8 Jul 27Een alcoholverslaving gooit het leven van journaliste Tara Linders flink overhoop. Ze verwaarloost zichzelf en wordt door haar baas op non-actief gesteld. Om weer terug te mogen keren bij dagblad De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een verslavingskliniek in Wales, de beste in Europa, maar dat doet ze met grote tegenzin. Tijdens de opname ontdekt Tara dat er duistere zaken spelen in een nabijgelegen kindertehuis. Jonge kinderen verdwijnen er spoorloos. Haar nieuwsgierigheid stuit op hevige weerstand en Tara’s eigen veiligheid komt in gevaar.
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand. Diego wordt opgesloten en van zijn kinderen ontbreekt plots ieder spoor. Tara is de enige getuige, maar wie gelooft haar? Om Diego en zijn kids te redden reist Tara naar Zuid-Afrika, waar ze niet alleen zichzelf, maar ook een bende internationale criminelen moet zien te overwinnen.
Over Nathalie Pagie
‘Haar thrillers vallen in de smaak. Pagie heeft succes.’ Algemeen Dagblad
‘Nathalie Pagie bewijst dat ze zich gemakkelijk kan meten met grootheden als Unni Lindell en Camilla Läckberg.’ VN Detective & Thrillergids
‘Na bestsellers als IJsengel, Noordkaap en Camping Oosthoek heeft Nathalie Pagie weer een razendspannende thriller uitgebracht.’ Margriet
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand. Diego wordt opgesloten en van zijn kinderen ontbreekt plots ieder spoor. Tara is de enige getuige, maar wie gelooft haar? Om Diego en zijn kids te redden reist Tara naar Zuid-Afrika, waar ze niet alleen zichzelf, maar ook een bende internationale criminelen moet zien te overwinnen.
Over Nathalie Pagie
‘Haar thrillers vallen in de smaak. Pagie heeft succes.’ Algemeen Dagblad
‘Nathalie Pagie bewijst dat ze zich gemakkelijk kan meten met grootheden als Unni Lindell en Camilla Läckberg.’ VN Detective & Thrillergids
‘Na bestsellers als IJsengel, Noordkaap en Camping Oosthoek heeft Nathalie Pagie weer een razendspannende thriller uitgebracht.’ Margriet
- GenresThriller
Paperback
First published July 8, 2025
2 people are currently reading
86 people want to read
About the author
Nathalie Pagie
26 books61 followersNathalie Pagie is thrillerauteur en communicatieadviseur. Ze woont met haar man en twee kinderen in Breda. In 2013 debuteerde zij met De Toneelclub en een jaar later verscheen De Campus, waarvan inmiddels al meer dan 15.000 exemplaren zijn verkocht. Paradijsvogels is de eerste in een serie over journalistenduo Tara Linders en Diego Martinez.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
January 9, 2026
Het Best of Thrillers event van afgelopen oktober was een mooi moment om auteurs te ontmoeten. Zo sprak ik daar ook Nathalie Pagie en kocht ik uiteraard een gesigneerd boek van haar.
Nachtvlinders is alweer het 5e deel in deze serie, maar is prima losstaand te lezen. Zelf las ik nog niets van deze serie, maar ik heb niet het gevoel gehad dat ik iets heb gemist.
Journaliste Tara Linders is verslaafd aan de drank en is volledig de weg kwijt. Ze wordt door haar collega Diego Martinez en haar baas verplicht om zich te laten opnemen in een verslavingskliniek in Wales. Daar ontdekt Tara dat in een naastgelegen kindertehuis, kinderen spoorloos verdwijnen. Met gevaar voor eigen leven en met de hulp van Diego start ze een zoektocht naar de daders die hen beiden uiteindelijk naar Zuid-Afrika voert…
Hoewel het niet een al te dik boek is, gebeurt er meer dan voldoende om de aandacht er bij te houden. In een vlotte schrijfstijl neemt Pagie je mee in het verhaal waarbij het eerste deel een soort van setting the scene is. Spanning is op de proloog na, latent aanwezig. In het deel dat zich afspeelt in Zuid-Afrika neemt de vaart in het verhaal toe, net als de spanning en de actie. De dynamiek tussen Tara en Diego is mooi om te zien, ze vullen elkaar perfect aan. Gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op en versterken het race tegen de klok gevoel.
Ook de meerdere verhaallijnen zijn een pluspunt in dit boek. Natuurlijk komen deze uiteindelijk netjes samen en wordt het een goed uitgewerkt plot.
Bij de acties en gedragingen van Tara kun je enigszins je twijfels hebben. Dit allemaal kunnen na slechts een paar weekjes verslavingskliniek lijkt me niet mogelijk, maar dat doet verder niets af aan het verhaal.
Kortom, voor mij een aangename kennismaking van deze serie!
November 5, 2025
Ondanks dat het een relatief dun boek is van 260 bladzijden zit het tjokvol. Dat betekent eigenlijk twee delen met een deels overlappende verhaallijn. En dan een wisseling van locatie van Nederland (erg kort) naar Wales en dan Zuid-Afrika om uiteindelijk in omgekeerde richting terug te reizen.
Het zit stevig (zoals in "alle details kloppen") in mekaar en de schrijfster houdt de lezer aan de hand om te zorgen dat alle sprongen in het verhaal moeiteloos te verwerken en te volgen zijn.
Nathalie Pagie combineert 2 thema's die toch wel erg gevoelig liggen met mekaar: afkicken in een kliniek en al wat daar komt bij kijken (dit is erg realistisch en geen horror-insteek) en (internationale) kinderhandel en -misbruik. Ook hier laat ze de horror links liggen en blijft binnen de lijntjes van een spannende thriller, hoewel bijwijlen gewelddadig, maar zelfs met regelmatig een dosis humor. Dat maakt het ondanks het zware thema toch makkelijk te verteren.
Het boek is perfect op zichzelf leesbaar maar maakt toch deel uit van een lopende reeks met Tara en Diego in de hoofdrollen. Maar voorkennis is niet vereist en een occasionele verwijzing naar iets uit het verleden is geen spoiler voor wie later een vorig deel uit de reeks wil lezen.
De opbouw van het verhaal is gericht op de belevenissen van Tara. Het begint wanneer ze compleet de pedalen kwijt is door een alcoholverslaving (niet haar eerste!) en ze volop bezig is om zichzelf compleet in de vernieling te rijden. Heel realistisch is dat ze een zetje in de rug krijgt om professionele hulp te zoeken (haast gedwongen wordt). Die hulp wordt een tijdelijke verhuis naar een afkickkliniek in Wales.
Dit wordt allemaal heel erg realistisch gebracht, zonder melodramatisch te doen, en met toch nog een vleugje humor.
In Wales krijgen we een gedetailleerde beschrijving van wat een detox met het menselijk lichaam en ook geestelijk met een persoon doet. Heel informatief, niet echt leuk, maar je leeft automatisch mee met Tara.
Op het einde van het boek krijgen we dan de afsluiting van deze verhaallijn waar de losse eindjes opgepakt en stuk voor stuk een status en zicht op de toekomst krijgen.
Tijdens het verblijf in Wales verandert de schrijfster de verhaallijn naar een onderzoek, eerst eigenlijk meer (ongezonde) nieuwsgierigheid en zelfs twijfel of ze niet hallucineert, maar allengs krijgt Tara zicht op een scoop in verband met kinderhandel. Als de kinderen van Diego ontvoerd worden komt alles in een stroomversnelling, volgt Tara het spoor naar Kaapstad in Zuid-Afrika en krijgen we verder een harde, gewelddadige maar vooral heel spannende thriller.
Genelva denkt in een flashback terug aan haar jeugd, verder loopt het verhaal volkomen chronologisch.
Er is een deel 1 en ongeveer halfweg begint deel 2, wat expliciet vermeld wordt. Verder zijn het nogal korte hoofdstukjes waarbij je soms even een zinnetje moet lezen om de perspektiefwisselingen te volgen.
De combinatie van deze twee thema's is wel uniek te noemen. Beide bestaan en zijn heel realistisch gebracht, duidelijk gebaseerd op erg gedetailleerde feitenkennis.
Dat de protagonist met een alcoholverslaving te maken krijgt en voordat ze ontwend is al achter een internationale kinderhandel aangaat is ook origineel.
Er gebeurt veel en het gaat snel, heel snel. Er is de grote plotwending waarbij de focus verlegd wordt van het afkicken naar een zaak van kinderhandel. In eerste instantie loopt Tara in Zuid-Afrika telkens vast als ze het spoor tracht te volgen.
Ook het reilen en zeilen, met historische context, is trouwens goed in beeld gebracht met respect voor de feiten.
Maar algemeen, al vanaf Wales, lijkt het wel of telkens de zaak ten einde loopt, de criminelen een soort estafette spelen en het stokje van bendeleider aan mekaar doorgeven. Daardoor zien we een reeks hoogtepuntjes met telkens een min of meer onverwachte wending waarbij Tara (en later ook Diego) een nieuw spoor moet volgen.
Vooral Tara wordt diep ontleed. Dat past natuurlijk mooi in het plaatje van therapie in de afkickkliniek. En eerder waarbij ze zich laat gaan en zowel geestelijk als lichamelijk ten onder dreigt te gaan aan haar alcoholverslaving. Ik vermoed dat de schrijfster hier ook de nodige duiding heeft bij gekregen van iemand die daar professioneel mee bezig. Ik hoop althans dat ze zelf geen ervaringsdeskundige is.
Diego kom hier op de tweede plaats, wordt ook wel in detail geduid. Toch komt zijn reactie soms wat overdreven of gekunsteld over. Alhoewel je dat toch moet bekijken tegen de achtergrond van je kind dat ontvoerd wordt. Ik vermoed dat er wel meer mensen dan ontoerekeningsvatbaar worden, en wie ben ik om die te be- of veroordelen?
Bij de 'slechten' heb je eerst Nicholas die gedetailleerd in beeld komt en die later in het boek door Genelva vervangen wordt qua belangrijkste slechterik.
Enkele andere personen spelen een belangrijke rol, waarbij de kinderen letterlijk een "lijdend voorwerp" zijn en in het verhaal eerder dienen om het erge aan kinderhandel te benadrukken.
Yvonne, Benno, John en Levin blijven functioneel in karakter voor hun specifieke rol. Belangrijk voor het verhaal maar ze zijn geen hoofdpersonen en komen dan ook minder uit de verf. Bij de criminelen zijn dat meerdere personen die allemaal nogal slecht terechtkomen (met goedkeuring van de lezers, vermoedelijk). Ze worden allemaal voldoende gedetailleerd om ze geloofwaardig te houden en de schrijfster zorgt zorgvuldig dat er een duidelijke scheidingslijn is tussen de goeien en de slechten (een beetje ouderwets maar wel prettig voor de lezer die wil genieten van een spannend boek en niet te veel wil nadenken over een mix van goed en kwaad).
Tara wordt erg diep ontleed, open en eerlijk over haar verslaving, haar eerste periode als alcoholiste, hoe ze terugviel en hoe ze, na een stevige schop onder de kont, in Wales stilaan haar leven terug op de rails krijgt. Dit zou zo als praktijkvoorbeeld bij een medisch-psychologisch handboek over alcoholverslaving en de behandeling ervan kunnen staan.
Nicholas heeft louche kantjes, iets te veel gladjanus, en zal dan langzaam door de mand vallen als een gewetenloze crimineel.
Diego evolueert niet echt en ik vermoed dat zijn diepere pscyhologie al eerder in een vorig boek uit de reeks in de verf werd gezet.
Bij Genelva, "mevrouw Griezel" voor de kinderen, gebruikt Nathalie Pagie een andere taktiek. In een flashback wordt haar achtergrond geschetst en daarbij wordt aannemelijk gemaakt hoe ze zo hard geworden is als ze blijkt te zijn. En daarbij moet je absoluut het meesterschap van de schrijfster bewonderen, waant hoewel je dan wel een zeker begrip voor haar kan opbrengen ga je als lezer haar toch op geen enkele manier sympathiek vinden. Pagie heeft hier ook groot oog voor detail. Als kind werd het haar van Genelva in brand gestoken (trouwens nogmaals heel realistisch weergeven) en later in het ziekenhuis krijgt zij zelf een harde schok. Haar pruik, die haar een zeker allure van ongenaakbare, harde tante gaf, is weg en ze zit daar met een kale schedel met zware littekens van brandwonden.
De locaties die gebruikt worden ondersteunen het verhaal perfect. Misschien niet omdat een andere plaats niet zou kunnen gebruikt worden, maar bijvoorbeeld Zuid-Afrika met zijn criminaliteit, moordstatistieken en corruptie vervang je niet zomaar als decor. Een afgelegen plaats waar toch een dure afkickkliniek kan gelegen zijn ligt ook niet zo voor de hand. Hoewel de feiten, alcoholverslaving en afkicken maar ook kinderhandel en mishandeling van alle tijden zijn (jammer genoeg) zijn de details uit het boek toch wel verbonden met onze eigen tijd. Journalisten werken bij een krant, schrijven artikels met moderne middelen en zijn uiteraard mee met alle technische nieuwigheden.
De opsporingstechnieken van de politiediensten komen minder duidelijk uit de verf, maar het overmaken van geld in een internationale context, interpol die een onderzoek gaat instellen in een land dat bij de organisatie is aangesloten, politiek en corruptie, geld en criminaliteit kan enkel nu bestaan. Het wereldwijde netwerk van politiediensten en de snelheid waarmee alles plaatsvindt kan gewoon niet in het verleden gesitueerd worden.
Er lopen twee vormen van spanning doorheen het hele boek. Enerzijds de alcoholverslaving van Tara (en bij uitbreiding die van haar collega-patiënten) die de vraag oproept of ze zich voldoende kan herpakken om opnieuw als journaliste bij haar krant te beginnen.
En anderzijds natuurlijk het ontdekken en ontrafelen van de kinderhandel wat dan resulteert in een race tegen de tijd in de zoektocht naar de verdwenen kinderen, wat meerdere keren met levensgevaar (en ook enkele doden) zal gepaard gaan.
Een kleine romantische spanningslijn bestaat ook op de achtergrond waar we op het einde uitsluitsel krijgen hoe de relatie tussen Tara en Diego nu verder moet.
Dus een stukje romantische spanning doorheen het hele boek, een persoonlijke spanningslijn die vooral bij het begin sterk speelt, een stevige opdoffer krijgt als Tara zich laat gaan aan de goedkope drank tijdens haar gevangenschap, en een, voorlopig?, positieve afsluiter.
Maar de hoofdbrok van de spanning, het echte thriller-element is natuurlijk gereserveerd voor de speurtocht, de confrontaties met de criminelen en de ontknoping die telkens een nieuwe fase ingaat.
Dit is geen debuutroman, dat merk je. De gedetailleerde kennis van wat beschreven wordt, alcoholisme, Zuid-Afrika, komt erg professioneel en gedreven over. Het - correcte - gebruik van enkele uitdrukkingen en woorden uit het lokale dialect, zowel in Wales als Zuid-Afrika, draagt bij tot de authenticiteit. De korte hoofdstukjes forceren een hogere snelheid bij het lezen dan wat de lezer misschien zelf verkiest. Maar het past perfect bij het tempo van het verhaal en de gejaagdheid van de personages. De schrijfster gebruikt de taal niet als een kunstvorm op zich, de taal moet het verhaal dragen, zo beknopt en rechttoe- rechtaan als mogelijk. Dat lukt haar meer dan behoorlijk.
In eerte instantie was het een beetje confronterend omdat ik net op dit moment een vriend begeleid (een beetje zoals Benno) bij het afkicken van alcohol, pillen en drugs.
Daarmee kan ik dus wel met zekerheid de klasse van de betreffende informatie waar Nathalie Page ons deel van maakt beoordelen.
Algemeen heb ik erg genoten van een boek met een zwaar thema dat toch gebouwd is op hoop en een positief gevoel.
Dit nodigt uit om de andere boeken van de schrijfster, waarvan een lading achteraan het boek aangeprezen worden, ter hand te nemen.
Normaal hou ik echt niet van alles wat kinderen pijn doet maar Nathalie Page heeft op dat gebied mijn gevoelens erg ontzien. Ze suggereert maar gaat niet in op de gruwelijke details.
Het alcoholisme, het afkicken en zich terug opwerken naar een aanvaardbare sociale positie raakt een persoonlijke noot.
De beschrijving van Zuid-Afrika herinnert me eraan om er toch maar niet op vakantie te gaan.
DIt blijft hangen.
Het zit stevig (zoals in "alle details kloppen") in mekaar en de schrijfster houdt de lezer aan de hand om te zorgen dat alle sprongen in het verhaal moeiteloos te verwerken en te volgen zijn.
Nathalie Pagie combineert 2 thema's die toch wel erg gevoelig liggen met mekaar: afkicken in een kliniek en al wat daar komt bij kijken (dit is erg realistisch en geen horror-insteek) en (internationale) kinderhandel en -misbruik. Ook hier laat ze de horror links liggen en blijft binnen de lijntjes van een spannende thriller, hoewel bijwijlen gewelddadig, maar zelfs met regelmatig een dosis humor. Dat maakt het ondanks het zware thema toch makkelijk te verteren.
Het boek is perfect op zichzelf leesbaar maar maakt toch deel uit van een lopende reeks met Tara en Diego in de hoofdrollen. Maar voorkennis is niet vereist en een occasionele verwijzing naar iets uit het verleden is geen spoiler voor wie later een vorig deel uit de reeks wil lezen.
De opbouw van het verhaal is gericht op de belevenissen van Tara. Het begint wanneer ze compleet de pedalen kwijt is door een alcoholverslaving (niet haar eerste!) en ze volop bezig is om zichzelf compleet in de vernieling te rijden. Heel realistisch is dat ze een zetje in de rug krijgt om professionele hulp te zoeken (haast gedwongen wordt). Die hulp wordt een tijdelijke verhuis naar een afkickkliniek in Wales.
Dit wordt allemaal heel erg realistisch gebracht, zonder melodramatisch te doen, en met toch nog een vleugje humor.
In Wales krijgen we een gedetailleerde beschrijving van wat een detox met het menselijk lichaam en ook geestelijk met een persoon doet. Heel informatief, niet echt leuk, maar je leeft automatisch mee met Tara.
Op het einde van het boek krijgen we dan de afsluiting van deze verhaallijn waar de losse eindjes opgepakt en stuk voor stuk een status en zicht op de toekomst krijgen.
Tijdens het verblijf in Wales verandert de schrijfster de verhaallijn naar een onderzoek, eerst eigenlijk meer (ongezonde) nieuwsgierigheid en zelfs twijfel of ze niet hallucineert, maar allengs krijgt Tara zicht op een scoop in verband met kinderhandel. Als de kinderen van Diego ontvoerd worden komt alles in een stroomversnelling, volgt Tara het spoor naar Kaapstad in Zuid-Afrika en krijgen we verder een harde, gewelddadige maar vooral heel spannende thriller.
Genelva denkt in een flashback terug aan haar jeugd, verder loopt het verhaal volkomen chronologisch.
Er is een deel 1 en ongeveer halfweg begint deel 2, wat expliciet vermeld wordt. Verder zijn het nogal korte hoofdstukjes waarbij je soms even een zinnetje moet lezen om de perspektiefwisselingen te volgen.
De combinatie van deze twee thema's is wel uniek te noemen. Beide bestaan en zijn heel realistisch gebracht, duidelijk gebaseerd op erg gedetailleerde feitenkennis.
Dat de protagonist met een alcoholverslaving te maken krijgt en voordat ze ontwend is al achter een internationale kinderhandel aangaat is ook origineel.
Er gebeurt veel en het gaat snel, heel snel. Er is de grote plotwending waarbij de focus verlegd wordt van het afkicken naar een zaak van kinderhandel. In eerste instantie loopt Tara in Zuid-Afrika telkens vast als ze het spoor tracht te volgen.
Ook het reilen en zeilen, met historische context, is trouwens goed in beeld gebracht met respect voor de feiten.
Maar algemeen, al vanaf Wales, lijkt het wel of telkens de zaak ten einde loopt, de criminelen een soort estafette spelen en het stokje van bendeleider aan mekaar doorgeven. Daardoor zien we een reeks hoogtepuntjes met telkens een min of meer onverwachte wending waarbij Tara (en later ook Diego) een nieuw spoor moet volgen.
Vooral Tara wordt diep ontleed. Dat past natuurlijk mooi in het plaatje van therapie in de afkickkliniek. En eerder waarbij ze zich laat gaan en zowel geestelijk als lichamelijk ten onder dreigt te gaan aan haar alcoholverslaving. Ik vermoed dat de schrijfster hier ook de nodige duiding heeft bij gekregen van iemand die daar professioneel mee bezig. Ik hoop althans dat ze zelf geen ervaringsdeskundige is.
Diego kom hier op de tweede plaats, wordt ook wel in detail geduid. Toch komt zijn reactie soms wat overdreven of gekunsteld over. Alhoewel je dat toch moet bekijken tegen de achtergrond van je kind dat ontvoerd wordt. Ik vermoed dat er wel meer mensen dan ontoerekeningsvatbaar worden, en wie ben ik om die te be- of veroordelen?
Bij de 'slechten' heb je eerst Nicholas die gedetailleerd in beeld komt en die later in het boek door Genelva vervangen wordt qua belangrijkste slechterik.
Enkele andere personen spelen een belangrijke rol, waarbij de kinderen letterlijk een "lijdend voorwerp" zijn en in het verhaal eerder dienen om het erge aan kinderhandel te benadrukken.
Yvonne, Benno, John en Levin blijven functioneel in karakter voor hun specifieke rol. Belangrijk voor het verhaal maar ze zijn geen hoofdpersonen en komen dan ook minder uit de verf. Bij de criminelen zijn dat meerdere personen die allemaal nogal slecht terechtkomen (met goedkeuring van de lezers, vermoedelijk). Ze worden allemaal voldoende gedetailleerd om ze geloofwaardig te houden en de schrijfster zorgt zorgvuldig dat er een duidelijke scheidingslijn is tussen de goeien en de slechten (een beetje ouderwets maar wel prettig voor de lezer die wil genieten van een spannend boek en niet te veel wil nadenken over een mix van goed en kwaad).
Tara wordt erg diep ontleed, open en eerlijk over haar verslaving, haar eerste periode als alcoholiste, hoe ze terugviel en hoe ze, na een stevige schop onder de kont, in Wales stilaan haar leven terug op de rails krijgt. Dit zou zo als praktijkvoorbeeld bij een medisch-psychologisch handboek over alcoholverslaving en de behandeling ervan kunnen staan.
Nicholas heeft louche kantjes, iets te veel gladjanus, en zal dan langzaam door de mand vallen als een gewetenloze crimineel.
Diego evolueert niet echt en ik vermoed dat zijn diepere pscyhologie al eerder in een vorig boek uit de reeks in de verf werd gezet.
Bij Genelva, "mevrouw Griezel" voor de kinderen, gebruikt Nathalie Pagie een andere taktiek. In een flashback wordt haar achtergrond geschetst en daarbij wordt aannemelijk gemaakt hoe ze zo hard geworden is als ze blijkt te zijn. En daarbij moet je absoluut het meesterschap van de schrijfster bewonderen, waant hoewel je dan wel een zeker begrip voor haar kan opbrengen ga je als lezer haar toch op geen enkele manier sympathiek vinden. Pagie heeft hier ook groot oog voor detail. Als kind werd het haar van Genelva in brand gestoken (trouwens nogmaals heel realistisch weergeven) en later in het ziekenhuis krijgt zij zelf een harde schok. Haar pruik, die haar een zeker allure van ongenaakbare, harde tante gaf, is weg en ze zit daar met een kale schedel met zware littekens van brandwonden.
De locaties die gebruikt worden ondersteunen het verhaal perfect. Misschien niet omdat een andere plaats niet zou kunnen gebruikt worden, maar bijvoorbeeld Zuid-Afrika met zijn criminaliteit, moordstatistieken en corruptie vervang je niet zomaar als decor. Een afgelegen plaats waar toch een dure afkickkliniek kan gelegen zijn ligt ook niet zo voor de hand. Hoewel de feiten, alcoholverslaving en afkicken maar ook kinderhandel en mishandeling van alle tijden zijn (jammer genoeg) zijn de details uit het boek toch wel verbonden met onze eigen tijd. Journalisten werken bij een krant, schrijven artikels met moderne middelen en zijn uiteraard mee met alle technische nieuwigheden.
De opsporingstechnieken van de politiediensten komen minder duidelijk uit de verf, maar het overmaken van geld in een internationale context, interpol die een onderzoek gaat instellen in een land dat bij de organisatie is aangesloten, politiek en corruptie, geld en criminaliteit kan enkel nu bestaan. Het wereldwijde netwerk van politiediensten en de snelheid waarmee alles plaatsvindt kan gewoon niet in het verleden gesitueerd worden.
Er lopen twee vormen van spanning doorheen het hele boek. Enerzijds de alcoholverslaving van Tara (en bij uitbreiding die van haar collega-patiënten) die de vraag oproept of ze zich voldoende kan herpakken om opnieuw als journaliste bij haar krant te beginnen.
En anderzijds natuurlijk het ontdekken en ontrafelen van de kinderhandel wat dan resulteert in een race tegen de tijd in de zoektocht naar de verdwenen kinderen, wat meerdere keren met levensgevaar (en ook enkele doden) zal gepaard gaan.
Een kleine romantische spanningslijn bestaat ook op de achtergrond waar we op het einde uitsluitsel krijgen hoe de relatie tussen Tara en Diego nu verder moet.
Dus een stukje romantische spanning doorheen het hele boek, een persoonlijke spanningslijn die vooral bij het begin sterk speelt, een stevige opdoffer krijgt als Tara zich laat gaan aan de goedkope drank tijdens haar gevangenschap, en een, voorlopig?, positieve afsluiter.
Maar de hoofdbrok van de spanning, het echte thriller-element is natuurlijk gereserveerd voor de speurtocht, de confrontaties met de criminelen en de ontknoping die telkens een nieuwe fase ingaat.
Dit is geen debuutroman, dat merk je. De gedetailleerde kennis van wat beschreven wordt, alcoholisme, Zuid-Afrika, komt erg professioneel en gedreven over. Het - correcte - gebruik van enkele uitdrukkingen en woorden uit het lokale dialect, zowel in Wales als Zuid-Afrika, draagt bij tot de authenticiteit. De korte hoofdstukjes forceren een hogere snelheid bij het lezen dan wat de lezer misschien zelf verkiest. Maar het past perfect bij het tempo van het verhaal en de gejaagdheid van de personages. De schrijfster gebruikt de taal niet als een kunstvorm op zich, de taal moet het verhaal dragen, zo beknopt en rechttoe- rechtaan als mogelijk. Dat lukt haar meer dan behoorlijk.
In eerte instantie was het een beetje confronterend omdat ik net op dit moment een vriend begeleid (een beetje zoals Benno) bij het afkicken van alcohol, pillen en drugs.
Daarmee kan ik dus wel met zekerheid de klasse van de betreffende informatie waar Nathalie Page ons deel van maakt beoordelen.
Algemeen heb ik erg genoten van een boek met een zwaar thema dat toch gebouwd is op hoop en een positief gevoel.
Dit nodigt uit om de andere boeken van de schrijfster, waarvan een lading achteraan het boek aangeprezen worden, ter hand te nemen.
Normaal hou ik echt niet van alles wat kinderen pijn doet maar Nathalie Page heeft op dat gebied mijn gevoelens erg ontzien. Ze suggereert maar gaat niet in op de gruwelijke details.
Het alcoholisme, het afkicken en zich terug opwerken naar een aanvaardbare sociale positie raakt een persoonlijke noot.
De beschrijving van Zuid-Afrika herinnert me eraan om er toch maar niet op vakantie te gaan.
DIt blijft hangen.
July 9, 2025
Een alcoholverslaving gooit het leven van journaliste Tara Linders flink overhoop. Ze verwaarloost zichzelf en wordt door haar baas op non-actief gesteld. Om weer terug te mogen keren bij dagblad De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een verslavingskliniek in Wales, de beste in Europa, maar dat doet ze met grote tegenzin.
Tijdens de opname ontdekt Tara dat er duistere zaken spelen in een nabijgelegen kindertehuis. Jonge kinderen verdwijnen er spoorloos. Haar nieuwsgierigheid stuit op hevige weerstand en Tara’s eigen veiligheid komt in gevaar.
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand.
Tara en Diego zijn al bekende personages uit eerdere boeken van Nathalie Pagie, maar je kunt dit verhaal prima als losstaand deel lezen.
'Nachtvlinders' begint met een cursief gedrukte inleiding en dit zorgt al meteen voor de nodige vragen. Daarna spring je over naar het heden en lees je over Tara en haar huidige situatie.
Het is overduidelijk dat ze een probleem heeft en haar baas wil dan ook dat ze naar een afkickkliniek gaat voordat ze weer terug op haar werk mag komen.
Na enige tijd haalt Tara zich dan toch over en vertrekt ze naar een kliniek in Wales. Ze heeft het zwaar met haar behandeling, maar na een tijdje merkt ze dat er vreemde dingen aan de hand zijn en dat er kinderen verdwijnen...
De spanning neemt steeds meer toe en dan heeft Tara ook persoonlijk de hulp van Diego nodig, die meteen met zijn twee kinderen naar Wales vertrekt. Maar of dat nou zo slim is..?
Dit verhaal is langzaamopbouwend, maar toch interessant. Ik had wel al een beetje een vermoeden wat er met de kinderen gebeurden, maar er zitten toch nog een aantal stukken in waardoor het verhaal boeiend bleef.
Of het helemaal "mijn ding" was weet ik niet, maar ik denk dat veel lezers dit verhaal zeker kunnen waarderen. Het is en blijft een kwestie van smaak natuurlijk!
Ik wil @boekerij heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Tijdens de opname ontdekt Tara dat er duistere zaken spelen in een nabijgelegen kindertehuis. Jonge kinderen verdwijnen er spoorloos. Haar nieuwsgierigheid stuit op hevige weerstand en Tara’s eigen veiligheid komt in gevaar.
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand.
Tara en Diego zijn al bekende personages uit eerdere boeken van Nathalie Pagie, maar je kunt dit verhaal prima als losstaand deel lezen.
'Nachtvlinders' begint met een cursief gedrukte inleiding en dit zorgt al meteen voor de nodige vragen. Daarna spring je over naar het heden en lees je over Tara en haar huidige situatie.
Het is overduidelijk dat ze een probleem heeft en haar baas wil dan ook dat ze naar een afkickkliniek gaat voordat ze weer terug op haar werk mag komen.
Na enige tijd haalt Tara zich dan toch over en vertrekt ze naar een kliniek in Wales. Ze heeft het zwaar met haar behandeling, maar na een tijdje merkt ze dat er vreemde dingen aan de hand zijn en dat er kinderen verdwijnen...
De spanning neemt steeds meer toe en dan heeft Tara ook persoonlijk de hulp van Diego nodig, die meteen met zijn twee kinderen naar Wales vertrekt. Maar of dat nou zo slim is..?
Dit verhaal is langzaamopbouwend, maar toch interessant. Ik had wel al een beetje een vermoeden wat er met de kinderen gebeurden, maar er zitten toch nog een aantal stukken in waardoor het verhaal boeiend bleef.
Of het helemaal "mijn ding" was weet ik niet, maar ik denk dat veel lezers dit verhaal zeker kunnen waarderen. Het is en blijft een kwestie van smaak natuurlijk!
Ik wil @boekerij heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
July 16, 2025
Ik las dit boek als onderdeel van een leesclub georganiseerd door de uitgeverij.
Het verhaal begint meteen spannend bij een scene waarin iemand om het leven gebracht wordt in Zuid-Afrika. Wie is er vermoord en waarom? Een thriller zoals je een thriller wilt, spanning en de 'whodunnit' vibes zijn vanaf het begin present.
Het verhaal is geschreven vanuit verschillende perspectieven, maar Tara en Diego zijn wel de hoofdpersonages. Ik heb nog niet eerder iets uit deze serie gelezen, maar daar had ik geen 'last' van. Er werd terug verwezen naar gebeurtenissen die eerder plaatsgevonden hebben wanneer dat nodig was voor het huidige verhaal. Je kunt het boek dus ook prima als standalone lezen.
Tara heeft een alcoholverslaving en mag niet terug naar de krant waar ze voor werkt als ze zich niet laat behandelen in een verslavingskliniek in Wales. Eenmaal daar is ze getuige van een vreemde gebeurtenis bij de naastgelegen kinderopvang. De journalist in haar wil meteen achterhalen wat er aan de hand is en ze komt erachter dat er meer vreemde dingen gebeuren binnen de verslavingskliniek.
Het verhaal wordt beschreven vanuit verschillende perspectieven die goed passen bij de betreffende personages, zo ook die van de zes-jarige Nicholas. Zijn stukken tekst en gedachten zijn beschreven op een manier die passen bij een kind van zes.
Diego, Tara's partner bij de krant, krijgt heimelijke berichten en telefoontjes van Tara en gaat op onderzoek. Wat is er met die kinderopvang aan de hand? Hoe zit het met de verslavingskliniek? Wat heeft de moord in Zuid-Afrika te maken met de kliniek en de opvang?
Naarmate je verder leest krijg op steeds meer vragen een antwoord, maar komen er ook vragen bij. Het blijft spannend van begin tot eind en de uiteindelijke ontknoping zorgde ervoor dat ik (letterlijk) op het puntje van mijn stoel zat.
Het tempo is in de eerste helft wat lager, maar wel nodig om alle puzzelstukjes op het bord te krijgen. In de tweede helft ligt het tempo hoger en worden de risico's groter en persoonlijker.
Al met al ben ik blij verrast met dit eerste boek uit het oeuvre van Nathalie Pagie.
Het verhaal begint meteen spannend bij een scene waarin iemand om het leven gebracht wordt in Zuid-Afrika. Wie is er vermoord en waarom? Een thriller zoals je een thriller wilt, spanning en de 'whodunnit' vibes zijn vanaf het begin present.
Het verhaal is geschreven vanuit verschillende perspectieven, maar Tara en Diego zijn wel de hoofdpersonages. Ik heb nog niet eerder iets uit deze serie gelezen, maar daar had ik geen 'last' van. Er werd terug verwezen naar gebeurtenissen die eerder plaatsgevonden hebben wanneer dat nodig was voor het huidige verhaal. Je kunt het boek dus ook prima als standalone lezen.
Tara heeft een alcoholverslaving en mag niet terug naar de krant waar ze voor werkt als ze zich niet laat behandelen in een verslavingskliniek in Wales. Eenmaal daar is ze getuige van een vreemde gebeurtenis bij de naastgelegen kinderopvang. De journalist in haar wil meteen achterhalen wat er aan de hand is en ze komt erachter dat er meer vreemde dingen gebeuren binnen de verslavingskliniek.
Het verhaal wordt beschreven vanuit verschillende perspectieven die goed passen bij de betreffende personages, zo ook die van de zes-jarige Nicholas. Zijn stukken tekst en gedachten zijn beschreven op een manier die passen bij een kind van zes.
Diego, Tara's partner bij de krant, krijgt heimelijke berichten en telefoontjes van Tara en gaat op onderzoek. Wat is er met die kinderopvang aan de hand? Hoe zit het met de verslavingskliniek? Wat heeft de moord in Zuid-Afrika te maken met de kliniek en de opvang?
Naarmate je verder leest krijg op steeds meer vragen een antwoord, maar komen er ook vragen bij. Het blijft spannend van begin tot eind en de uiteindelijke ontknoping zorgde ervoor dat ik (letterlijk) op het puntje van mijn stoel zat.
Het tempo is in de eerste helft wat lager, maar wel nodig om alle puzzelstukjes op het bord te krijgen. In de tweede helft ligt het tempo hoger en worden de risico's groter en persoonlijker.
Al met al ben ik blij verrast met dit eerste boek uit het oeuvre van Nathalie Pagie.
August 17, 2025
zo blij dat Tara en Diego weer terug zijn. Had het niet gelijk door tot de dageraad werd genoemd dat is de krant waar Tara en Diego voor werken. voor een alcoholverslaving wordt Tara opgenomen in een afkickkliniek in Wales. Dat wil ze niet maar met de belofte dat ze terug mag komen bij de dageraad wat haar leven is gaat ze met tegen zin er toch heen. Tara ondekt dat er duistere zaken spelen in het kindertehuis naast de afkickkliniek. samen met Diego gaat ze op onderzoek uit en daar is niet iedereen helemaal blij. ik vind het een goed boek houdt je vast van begin tot eind
Review of advance copy
Spannend van begin tot eind! Dit is echt een dikke aanrader.
Read
February 22, 2026Spannend verhaal met als hoofdthema's de strijd tegen alcoholverslaving en de trafiek in kinderen vanuit Wales naar Pretoria.
Review of advance copy received from Author
Boeiende thriller over een afschuwelijk fenomeen.
Nachtvlinders: Kinderen verdwijnen in het holst van de nacht. Waar en wanneer ze weer opduiken weet niemand.
Nachtvlinders: Kinderen verdwijnen in het holst van de nacht. Waar en wanneer ze weer opduiken weet niemand.
July 14, 2025
Veronique en Bryan lazen beiden 'Nachtvlinders', geschreven door Nathalie Pagie. Hun recensie lees je hieronder. ⬇️
Het komt niet snel voor, maar soms, voor bijzondere gelegenheden, lezen wij beiden hetzelfde boek. Aangezien wij morgen naar Amsterdam gaan, waar wij zijn uitgenodigd om deel te nemen aan de leesclub rondom 'Nachtvlinders', moesten we deze wel beiden lezen en dit is absoluut geen straf.
Journaliste Tara Linders wil haar leven weer op orde krijgen. Echter is dit makkelijker gezegd dan gedaan met een alcoholverslaving. Ze heeft zichzelf flink verwaarloost en haar baas heeft haar op non-actief gezet. Voor haar omgeving is het duidelijk: Tara moet van de drank af. Haar baas Benno besluit haar een ultimatum te stellen en stuurt haar naar een goede verslavingskliniek in Wales. Als Tara daarna van de drank af kan blijven mag ze weer aan de slag bij dagblad De Dageraad.
Al snel nadat Tara aankomt in Wales ontdekt ze duistere zaken rondom het naastgelegen kindertehuis waar kinderen spoorloos verdwijnen.
Diego Martinez heeft eindelijk zijn jonge kinderen weer bij zich. Dan appt Tara hem met een hulpkreet. Hij bedenkt zich niet lang en boekt een ticket en neemt zijn kinderen mee. Maar dan gaat het pas echt mis.
We kennen Tara en Diego al uit voorgaande boeken van Nathalie en deze hebben we beiden graag gelezen. Het was echter al wat jaartjes geleden dat ze het laatste boek over Tara en Diego schreef. Echter, heb je nog niks over dit duo gelezen, of is dit ondertussen uit je geheugen, is dat geen enkel probleem, want dit boek is prima losstaand te lezen.
Het verhaal begint met een cursief gedeelte en dit maakt meteen nieuwsgierig. Wie is er op die berg en wat gebeurt daar allemaal? Hierna maak je een sprong naar het heden en lees je over de problemen van Tara.
Het verhaal komt rustig op gang en in eerste instantie staan de problemen van Tara op de voorgrond. Haar baas grijpt in en zorgt dat ze een doel heeft om haar probleem aan te pakken. Hierin merk je dat Nathalie ook maatschappelijk gevoelige onderwerpen niet schuwt met het drankprobleem wat Tara heeft en de moeite die ze moet doen om zichzelf te overtuigen dat ze deze stap toch echt moet zetten. Dit heeft ze goed weten over te brengen naar ons als lezers. Maar dit is niet het enige maatschappelijke onderwerp. Ook brengt ze onderwerpen als mensensmokkel, en armoede aan bod. Maar ondanks deze zware onderwerpen voert dit niet de overhand en blijft de spannende verhaallijn toch de hoofdmoot en dat is ook de bedoeling.
Sommige dingen vond Veronique wel wat ongeloofwaardig, maar dat waren kleine details en dit deed voor haar geen afbreuk aan het verhaal.
Door de vlotte en beeldende schrijfstijl zagen wij de verschillende situaties echt voor ons. Wat erg knap is is dat je als lezer ook wel wat begrip voor de slechterikken hebt en je je kon voorstellen waarom ze bepaalde keuzes gemaakt hebben.
Het was heerlijk om weer even over Tara en Diego te lezen en wij hopen dan ook dat Nathalie beslist om weer meer verhalen te schrijven met dit geweldige duo in de hoofdrol.
Dit recensie-exemplaar ontvingen wij van Boekerij. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Het komt niet snel voor, maar soms, voor bijzondere gelegenheden, lezen wij beiden hetzelfde boek. Aangezien wij morgen naar Amsterdam gaan, waar wij zijn uitgenodigd om deel te nemen aan de leesclub rondom 'Nachtvlinders', moesten we deze wel beiden lezen en dit is absoluut geen straf.
Journaliste Tara Linders wil haar leven weer op orde krijgen. Echter is dit makkelijker gezegd dan gedaan met een alcoholverslaving. Ze heeft zichzelf flink verwaarloost en haar baas heeft haar op non-actief gezet. Voor haar omgeving is het duidelijk: Tara moet van de drank af. Haar baas Benno besluit haar een ultimatum te stellen en stuurt haar naar een goede verslavingskliniek in Wales. Als Tara daarna van de drank af kan blijven mag ze weer aan de slag bij dagblad De Dageraad.
Al snel nadat Tara aankomt in Wales ontdekt ze duistere zaken rondom het naastgelegen kindertehuis waar kinderen spoorloos verdwijnen.
Diego Martinez heeft eindelijk zijn jonge kinderen weer bij zich. Dan appt Tara hem met een hulpkreet. Hij bedenkt zich niet lang en boekt een ticket en neemt zijn kinderen mee. Maar dan gaat het pas echt mis.
We kennen Tara en Diego al uit voorgaande boeken van Nathalie en deze hebben we beiden graag gelezen. Het was echter al wat jaartjes geleden dat ze het laatste boek over Tara en Diego schreef. Echter, heb je nog niks over dit duo gelezen, of is dit ondertussen uit je geheugen, is dat geen enkel probleem, want dit boek is prima losstaand te lezen.
Het verhaal begint met een cursief gedeelte en dit maakt meteen nieuwsgierig. Wie is er op die berg en wat gebeurt daar allemaal? Hierna maak je een sprong naar het heden en lees je over de problemen van Tara.
Het verhaal komt rustig op gang en in eerste instantie staan de problemen van Tara op de voorgrond. Haar baas grijpt in en zorgt dat ze een doel heeft om haar probleem aan te pakken. Hierin merk je dat Nathalie ook maatschappelijk gevoelige onderwerpen niet schuwt met het drankprobleem wat Tara heeft en de moeite die ze moet doen om zichzelf te overtuigen dat ze deze stap toch echt moet zetten. Dit heeft ze goed weten over te brengen naar ons als lezers. Maar dit is niet het enige maatschappelijke onderwerp. Ook brengt ze onderwerpen als mensensmokkel, en armoede aan bod. Maar ondanks deze zware onderwerpen voert dit niet de overhand en blijft de spannende verhaallijn toch de hoofdmoot en dat is ook de bedoeling.
Sommige dingen vond Veronique wel wat ongeloofwaardig, maar dat waren kleine details en dit deed voor haar geen afbreuk aan het verhaal.
Door de vlotte en beeldende schrijfstijl zagen wij de verschillende situaties echt voor ons. Wat erg knap is is dat je als lezer ook wel wat begrip voor de slechterikken hebt en je je kon voorstellen waarom ze bepaalde keuzes gemaakt hebben.
Het was heerlijk om weer even over Tara en Diego te lezen en wij hopen dan ook dat Nathalie beslist om weer meer verhalen te schrijven met dit geweldige duo in de hoofdrol.
Dit recensie-exemplaar ontvingen wij van Boekerij. Dit beïnvloedt onze mening niet.
July 30, 2025
Tara Linders is een steengoede journaliste, maar door haar alcoholverslaving wordt ze op non-actief gezet. Haar baas wil haar terug in dienst nemen op voorwaarde dat ze het volledige afkickprogramma volgt in een kliniek in Wales, de beste ter wereld.
Onder druk van haar beste vriend en collega Diego Martinez gaat ze overstag. Tijdens de opname doen zich bizarre gebeurtenissen voor in het kindertehuis dat zich op hetzelfde domein bevindt. Tara’s instinct voelt haar aan dat ze een scoop in handen heeft en ze wil er het fijne van weten. Ze wordt echter al snel tegengewerkt, met gevaar voor eigen leven.
Diego is intussen aan het genieten van vakantie met zijn twee jonge kinderen. Wanneer Tara zijn hulp inroept, weet hij dat het menens is. Bij gebrek aan een oppas neemt hij de tweeling mee naar Wales, waar het ondenkbare gebeurt. Zijn kinderen worden slachtoffer van de praktijken in het tehuis.
Tara en Diego moeten alles op alles zetten om het brein achter de misdaadbende op te sporen en de tweeling te redden.
Nachtvlinders is het vijfde deel in de serie rond journalisten Tara en Diego en is inhoudelijk het vervolg op De trip. Het verhaal kan apart gelezen worden, want de nodige achtergrondinfo komt aan bod, maar om te volle te kunnen genieten van de karakterontwikkeling van beide personages is het aan te raden de boeken in volgorde te lezen.
De titel en cover passen bij het verhaal. De schrijfstijl van Nathalie Pagie is gevarieerd. Vanuit de derde persoon komen verschillende perspectieven aan bod, zodat verschillende verhaallijnen gecombineerd worden, zonder verwarrend te zijn. De puzzelstukken worden langzaam opgebouwd.
In het eerste deel wordt, na een eerste spannende hoofdstuk als proloog, aandacht besteedt aan de ontwenning van Tara en de ontdekking van criminele feiten op het landgoed van de kliniek waar ze verblijft. Het verhaal speelt zich overwegend in Wales af. Hier en daar werpt de auteur een visje uit die bijdraagt aan de groeiende nieuwsgierigheid bij de lezer en het opwekken van spanning.
In het tweede deel ligt de focus op het onderzoek naar de verdwenen kinderen. Het verhaal verhuist naar Zuid-Afrika. Er wordt weinig aandacht besteed aan de omgeving op zich - het is dus geen vakantiethriller - maar wel aan de criminaliteit en corruptie.
Nathalie Pagie voorziet verschillende twists in de verhaallijnen, waardoor de spanning groeit. Geweld wordt niet geschuwd, maar wie eerdere boeken in deze serie las, weet dat dit past in de karakterontwikkeling van Tara en Diego. Genadeloze spanning is dan ook duidelijk aanwezig.
Hoewel Nachtvlinders aanvankelijk rustig wordt opgebouwd, zorgen een beeldende schrijfstijl en concrete acties in het tweede deel voor veel vaart in het verhaal.
Fans van spannende thrillers met een groot ‘race tegen de klok'-gehalte mogen dit verhaal zeker niet missen.
Dankjewel, uitgeverij Lannoo, voor het recensie-exemplaar.
Onder druk van haar beste vriend en collega Diego Martinez gaat ze overstag. Tijdens de opname doen zich bizarre gebeurtenissen voor in het kindertehuis dat zich op hetzelfde domein bevindt. Tara’s instinct voelt haar aan dat ze een scoop in handen heeft en ze wil er het fijne van weten. Ze wordt echter al snel tegengewerkt, met gevaar voor eigen leven.
Diego is intussen aan het genieten van vakantie met zijn twee jonge kinderen. Wanneer Tara zijn hulp inroept, weet hij dat het menens is. Bij gebrek aan een oppas neemt hij de tweeling mee naar Wales, waar het ondenkbare gebeurt. Zijn kinderen worden slachtoffer van de praktijken in het tehuis.
Tara en Diego moeten alles op alles zetten om het brein achter de misdaadbende op te sporen en de tweeling te redden.
Nachtvlinders is het vijfde deel in de serie rond journalisten Tara en Diego en is inhoudelijk het vervolg op De trip. Het verhaal kan apart gelezen worden, want de nodige achtergrondinfo komt aan bod, maar om te volle te kunnen genieten van de karakterontwikkeling van beide personages is het aan te raden de boeken in volgorde te lezen.
De titel en cover passen bij het verhaal. De schrijfstijl van Nathalie Pagie is gevarieerd. Vanuit de derde persoon komen verschillende perspectieven aan bod, zodat verschillende verhaallijnen gecombineerd worden, zonder verwarrend te zijn. De puzzelstukken worden langzaam opgebouwd.
In het eerste deel wordt, na een eerste spannende hoofdstuk als proloog, aandacht besteedt aan de ontwenning van Tara en de ontdekking van criminele feiten op het landgoed van de kliniek waar ze verblijft. Het verhaal speelt zich overwegend in Wales af. Hier en daar werpt de auteur een visje uit die bijdraagt aan de groeiende nieuwsgierigheid bij de lezer en het opwekken van spanning.
In het tweede deel ligt de focus op het onderzoek naar de verdwenen kinderen. Het verhaal verhuist naar Zuid-Afrika. Er wordt weinig aandacht besteed aan de omgeving op zich - het is dus geen vakantiethriller - maar wel aan de criminaliteit en corruptie.
Nathalie Pagie voorziet verschillende twists in de verhaallijnen, waardoor de spanning groeit. Geweld wordt niet geschuwd, maar wie eerdere boeken in deze serie las, weet dat dit past in de karakterontwikkeling van Tara en Diego. Genadeloze spanning is dan ook duidelijk aanwezig.
Hoewel Nachtvlinders aanvankelijk rustig wordt opgebouwd, zorgen een beeldende schrijfstijl en concrete acties in het tweede deel voor veel vaart in het verhaal.
Fans van spannende thrillers met een groot ‘race tegen de klok'-gehalte mogen dit verhaal zeker niet missen.
Dankjewel, uitgeverij Lannoo, voor het recensie-exemplaar.
July 25, 2025
Samen met de Leesclub van Uitgeverij Boekerij heb ik deze nieuwste thriller Nachtvlinders van Nathalie Pagie gelezen. De live bespreking was in de avond bij de uitgever in Amsterdam, en was super gezellig.
Het verhaal:
Een alcoholverslaving gooit het leven van journaliste Tara Linders flink overhoop. Ze verwaarloost zichzelf en wordt door haar baas op non-actief gesteld. Om weer terug te mogen keren bij dagblad De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een verslavingskliniek in Wales, de beste in Europa, maar dat doet ze met grote tegenzin. Tijdens de opname ontdekt Tara dat er duistere zaken spelen in een nabijgelegen kindertehuis. Jonge kinderen verdwijnen er spoorloos. Haar nieuwsgierigheid stuit op hevige weerstand en Tara’s eigen veiligheid komt in gevaar.
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand: Diego wordt opgesloten en van zijn kinderen ontbreekt plots ieder spoor. Tara is de enige getuige, maar wie gelooft haar? Om Diego en zijn kids te redden reist Tara naar Zuid-Afrika, waar ze niet alleen zichzelf, maar ook een bende internationale criminelen moet zien te overwinnen.
Hoewel ik al een paar boeken van Nathalie in mijn boekenkast heb staan, is dit het eerste boek die ik van haar las. En hoewel het officieel het vijfde deel in de Tara & Diego serie is, kan je deze thriller gemakkelijk als stand-alone lezen.
De proloog was geweldig, de spanning zat er meteen goed in en ik wilde hierna meteen verder in het verhaal. Het verhaal na de proloog heeft een rustige opbouw, dus ik moest even terugschakelen en rustig in mijn stoel gaan zitten om relax verder te lezen.
We lezen het verhaal vanuit verschillende personages en dat zorgt ervoor dat je de beste plek van het huis hebt. Jij bent als eerste op de hoogte van bijna alles wat er gebeurd. En toch wist Nathalie mij nog meerdere keren te verassen met haar plotwendingen.
De onderwerpen die in het verhaal voorkomen zijn zo realistisch neergezet met genoeg diepgang van de personages dat je je gemakkelijk kunt inleven in de personages. Sommige zou je het liefst eigenhandig de nek omdraaien.
Zodra de spanning weer is opgebouwd zit de vaart er ook weer lekker in. Het leest vlot, levendig en beeldend. Ideaal voor een crime serie. En de spanning zit er tot het laatst goed in, met een wending waar volgens mij iedereen al 5 delen op wacht……..
Nachtvlinders in een pakkende hedendaagse thriller die je op meerdere momenten alert en op het puntje van je stoel houdt.
Heel erg bedankt Uitgeverij Boekerij en Nathalie Pagie voor het recensie exemplaar en de gezellige live leesclub.
Het verhaal:
Een alcoholverslaving gooit het leven van journaliste Tara Linders flink overhoop. Ze verwaarloost zichzelf en wordt door haar baas op non-actief gesteld. Om weer terug te mogen keren bij dagblad De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een verslavingskliniek in Wales, de beste in Europa, maar dat doet ze met grote tegenzin. Tijdens de opname ontdekt Tara dat er duistere zaken spelen in een nabijgelegen kindertehuis. Jonge kinderen verdwijnen er spoorloos. Haar nieuwsgierigheid stuit op hevige weerstand en Tara’s eigen veiligheid komt in gevaar.
Collega Diego Martinez vermaakt zich ondertussen thuis met zijn jonge kinderen, die hij na een pijnlijke scheiding eindelijk weer langer mag zien. Als Tara hem in paniek appt, springt hij in het vliegtuig en hij neemt de tweeling noodgedwongen mee. Maar dan loopt het pas echt uit de hand: Diego wordt opgesloten en van zijn kinderen ontbreekt plots ieder spoor. Tara is de enige getuige, maar wie gelooft haar? Om Diego en zijn kids te redden reist Tara naar Zuid-Afrika, waar ze niet alleen zichzelf, maar ook een bende internationale criminelen moet zien te overwinnen.
Hoewel ik al een paar boeken van Nathalie in mijn boekenkast heb staan, is dit het eerste boek die ik van haar las. En hoewel het officieel het vijfde deel in de Tara & Diego serie is, kan je deze thriller gemakkelijk als stand-alone lezen.
De proloog was geweldig, de spanning zat er meteen goed in en ik wilde hierna meteen verder in het verhaal. Het verhaal na de proloog heeft een rustige opbouw, dus ik moest even terugschakelen en rustig in mijn stoel gaan zitten om relax verder te lezen.
We lezen het verhaal vanuit verschillende personages en dat zorgt ervoor dat je de beste plek van het huis hebt. Jij bent als eerste op de hoogte van bijna alles wat er gebeurd. En toch wist Nathalie mij nog meerdere keren te verassen met haar plotwendingen.
De onderwerpen die in het verhaal voorkomen zijn zo realistisch neergezet met genoeg diepgang van de personages dat je je gemakkelijk kunt inleven in de personages. Sommige zou je het liefst eigenhandig de nek omdraaien.
Zodra de spanning weer is opgebouwd zit de vaart er ook weer lekker in. Het leest vlot, levendig en beeldend. Ideaal voor een crime serie. En de spanning zit er tot het laatst goed in, met een wending waar volgens mij iedereen al 5 delen op wacht……..
Nachtvlinders in een pakkende hedendaagse thriller die je op meerdere momenten alert en op het puntje van je stoel houdt.
Heel erg bedankt Uitgeverij Boekerij en Nathalie Pagie voor het recensie exemplaar en de gezellige live leesclub.
October 11, 2025
“Tara en Diego zijn terug, en HOE!! Pagie levert opnieuw een pageturner die je tot diep in de nacht laat lezen."
Een alcoholverslaving zet Tara Linders op Non-actief, door het thuis zitten wordt het zeker niet beter. Om terug te mogen keren naar de redactie van De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een kliniek in Wales. Hoewel ze hier tegenop ziet, grijpt ze deze kans om haar leven weer op de rails te krijgen. In Wales ontdekt Tara duistere geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen en besluit ze, met gevaar voor zichzelf en anderen, op onderzoek uit te gaan.
Nachtvlinders is een nieuw avontuur met Diego Martinez en Tara Linders in de hoofdrol. Het is het vijfde deel in de serie waarvan de laatste in 2019 verscheen. Het is dus alweer enige tijd geleden sinds Nathalie Pagie het vorige deel over dit duo publiceerde. Met Nachtvlinders heeft zij de lezer meteen weer in haar greep, en voelt het als thuiskomen bij deze intrigerende personages. Een persoonlijk dieptepunt voor Tara Linders zorgt ervoor dat zij zich laat opnemen in een kliniek in Wales, dit is het begin van een spannende zoektocht. Duistere zaken spelen de hoofdrol in Nachtvlinders, een thriller met een onderwerp dat de lezer niet onberoerd zal laten.
“Duistere zaken spelen de hoofdrol in een thriller die de lezer niet onberoerd zal laten."
'Nachtvlinders' is een spannende thriller die uitstekend zelfstandig gelezen kan worden. Voor lezers die al bekend zijn met de personages Diego en Tara biedt het boek echter extra waarde. In dit deel komen de daadkracht van Tara en de verbondenheid van Diego duidelijk naar voren, wat zorgt voor een intrigerende dynamiek tussen de personages en een meeslepende verhaallijn. Pagie weet de karakters op overtuigende wijze neer te zetten, waardoor zowel bestaande fans als nieuwe lezers aangenaam worden verrast. Haar schrijfstijl onderscheidt zich door een doeltreffende toonzetting vanaf de eerste pagina, waardoor de aandacht van de lezer voortdurend behouden blijft.
Het nieuwste avontuur van Linders en Martinez is niet alleen spannend, maar tevens een pakkende pageturner die de lezer uitnodigt tot reflectie. Het is te hopen dat dit niet het laatste deel is waarin het duo centraal staat, want de vlotte en boeiende schrijfstijl van de auteur uit Breda blijft indruk maken. In dit vervolg bewijst Pagie opnieuw haar vermogen om de lezer op overtuigende wijze mee te nemen in het verhaal, waardoor pas bij de laatste punt ruimte ontstaat om opgelucht adem te halen.
Een alcoholverslaving zet Tara Linders op Non-actief, door het thuis zitten wordt het zeker niet beter. Om terug te mogen keren naar de redactie van De Dageraad moet ze zich laten opnemen in een kliniek in Wales. Hoewel ze hier tegenop ziet, grijpt ze deze kans om haar leven weer op de rails te krijgen. In Wales ontdekt Tara duistere geheimen die het daglicht niet kunnen verdragen en besluit ze, met gevaar voor zichzelf en anderen, op onderzoek uit te gaan.
Nachtvlinders is een nieuw avontuur met Diego Martinez en Tara Linders in de hoofdrol. Het is het vijfde deel in de serie waarvan de laatste in 2019 verscheen. Het is dus alweer enige tijd geleden sinds Nathalie Pagie het vorige deel over dit duo publiceerde. Met Nachtvlinders heeft zij de lezer meteen weer in haar greep, en voelt het als thuiskomen bij deze intrigerende personages. Een persoonlijk dieptepunt voor Tara Linders zorgt ervoor dat zij zich laat opnemen in een kliniek in Wales, dit is het begin van een spannende zoektocht. Duistere zaken spelen de hoofdrol in Nachtvlinders, een thriller met een onderwerp dat de lezer niet onberoerd zal laten.
“Duistere zaken spelen de hoofdrol in een thriller die de lezer niet onberoerd zal laten."
'Nachtvlinders' is een spannende thriller die uitstekend zelfstandig gelezen kan worden. Voor lezers die al bekend zijn met de personages Diego en Tara biedt het boek echter extra waarde. In dit deel komen de daadkracht van Tara en de verbondenheid van Diego duidelijk naar voren, wat zorgt voor een intrigerende dynamiek tussen de personages en een meeslepende verhaallijn. Pagie weet de karakters op overtuigende wijze neer te zetten, waardoor zowel bestaande fans als nieuwe lezers aangenaam worden verrast. Haar schrijfstijl onderscheidt zich door een doeltreffende toonzetting vanaf de eerste pagina, waardoor de aandacht van de lezer voortdurend behouden blijft.
Het nieuwste avontuur van Linders en Martinez is niet alleen spannend, maar tevens een pakkende pageturner die de lezer uitnodigt tot reflectie. Het is te hopen dat dit niet het laatste deel is waarin het duo centraal staat, want de vlotte en boeiende schrijfstijl van de auteur uit Breda blijft indruk maken. In dit vervolg bewijst Pagie opnieuw haar vermogen om de lezer op overtuigende wijze mee te nemen in het verhaal, waardoor pas bij de laatste punt ruimte ontstaat om opgelucht adem te halen.
August 8, 2025
Nachtvlinders gaat met een luide knal van start, want je bent direct getuige van een moord. Wie is het slachtoffer en waarom wordt dit leven op deze manier beëindigd?
Je kunt dan ook niet anders dan doorlezen na zo’n proloog. ‘Nachtvlinders” is het 5e deel uit de Tara-en-Diego-serie, maar ook als je de eerdere delen niet hebt gelezen, kun je dit boek prima lezen zonder het gevoel te hebben dat je essentiële informatie mist.
Het gaat niet zo goed met Tara; verslaafd aan alcohol, op non-actief gesteld en het boeit haar allemaal niet meer zo. Haar baas is met haar begaan en biedt haar een kans terug te keren naar haar baan. Voorwaarde is wel dat zij zich op laat nemen in een verslavingskliniek in Wales. Tara beseft dat ze weinig keus heeft en stemt toe. Haar journalistenbrein is gelukkig nog niet aangetast door haar alcoholgebruik, want in de kliniek aangekomen merkt ze al snel dat er dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen; er lijken kinderen te verdwijnen. Diego, haar collega, schiet haar te hulp in haar zucht naar informatie, maar daar blijft het niet bij…
Nathalie Pagie heeft ook met Nachtvlinders weer een fijne thriller neergezet, die van begin tot eind boeit. Het eerste gedeelte is echt de opmaat naar het tweede gedeelte, waarin de spanning meer en meer voelbaar wordt. Alhoewel je – zeker als doorgewinterde thrillerlezer – het lot van de verdwenen kinderen wel kunt vermoeden, blijft het toch spannend en boeiend hoe Tara en Diego deze zaak aanvliegen.
Nathalie Pagie heeft een soepele toegankelijke en beeldende schrijfstijl , de hoofdstukken zijn kort, waardoor je er snel nog een (of twee of drie) meepakt.
Dank aan uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar en het organiseren van de live leesclub op de uitgeverij; dit heeft overigens geen enkele invloed op mijn eerlijke mening over het boek.
Je kunt dan ook niet anders dan doorlezen na zo’n proloog. ‘Nachtvlinders” is het 5e deel uit de Tara-en-Diego-serie, maar ook als je de eerdere delen niet hebt gelezen, kun je dit boek prima lezen zonder het gevoel te hebben dat je essentiële informatie mist.
Het gaat niet zo goed met Tara; verslaafd aan alcohol, op non-actief gesteld en het boeit haar allemaal niet meer zo. Haar baas is met haar begaan en biedt haar een kans terug te keren naar haar baan. Voorwaarde is wel dat zij zich op laat nemen in een verslavingskliniek in Wales. Tara beseft dat ze weinig keus heeft en stemt toe. Haar journalistenbrein is gelukkig nog niet aangetast door haar alcoholgebruik, want in de kliniek aangekomen merkt ze al snel dat er dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen; er lijken kinderen te verdwijnen. Diego, haar collega, schiet haar te hulp in haar zucht naar informatie, maar daar blijft het niet bij…
Nathalie Pagie heeft ook met Nachtvlinders weer een fijne thriller neergezet, die van begin tot eind boeit. Het eerste gedeelte is echt de opmaat naar het tweede gedeelte, waarin de spanning meer en meer voelbaar wordt. Alhoewel je – zeker als doorgewinterde thrillerlezer – het lot van de verdwenen kinderen wel kunt vermoeden, blijft het toch spannend en boeiend hoe Tara en Diego deze zaak aanvliegen.
Nathalie Pagie heeft een soepele toegankelijke en beeldende schrijfstijl , de hoofdstukken zijn kort, waardoor je er snel nog een (of twee of drie) meepakt.
Dank aan uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar en het organiseren van de live leesclub op de uitgeverij; dit heeft overigens geen enkele invloed op mijn eerlijke mening over het boek.
August 25, 2025
Luisterboek via Kobo
De eerste hoofdstukken had ik even nodig om in het verhaal te komen, maar daarna kon ik niet meer stoppen met luisteren. Binnen twee dagen had ik dit boek uit (iets meer dan 8 uur) – en dat zegt genoeg.
Nathalie Pagie weet een spannende mix te maken van persoonlijke strijd en internationale intriges. Hoofdpersoon Tara Linders is allesbehalve perfect, maar juist daardoor geloofwaardig en herkenbaar. Haar zoektocht naar de waarheid sleept je mee naar duistere en spannende situaties die je ademloos volgt. Collega Diego en zijn kinderen zorgen daarnaast voor extra spanning én menselijkheid.
Hoewel er verwezen wordt naar eerdere boeken, is dit prima los te lezen/luisteren. Voor mij werkte het zelfs als trigger om de andere verhalen ook te willen ontdekken.
Normaal gesproken grijp ik sneller naar buitenlandse thrillers, maar met Pagie en het duo Tara & Diego heb ik er een nieuwe favoriete serie bij. Een meeslepende, vlot geschreven thriller die je in één adem wilt verslinden.
✨ Ik kan niet wachten om meer van Tara & Diego te ontdekken.
De eerste hoofdstukken had ik even nodig om in het verhaal te komen, maar daarna kon ik niet meer stoppen met luisteren. Binnen twee dagen had ik dit boek uit (iets meer dan 8 uur) – en dat zegt genoeg.
Nathalie Pagie weet een spannende mix te maken van persoonlijke strijd en internationale intriges. Hoofdpersoon Tara Linders is allesbehalve perfect, maar juist daardoor geloofwaardig en herkenbaar. Haar zoektocht naar de waarheid sleept je mee naar duistere en spannende situaties die je ademloos volgt. Collega Diego en zijn kinderen zorgen daarnaast voor extra spanning én menselijkheid.
Hoewel er verwezen wordt naar eerdere boeken, is dit prima los te lezen/luisteren. Voor mij werkte het zelfs als trigger om de andere verhalen ook te willen ontdekken.
Normaal gesproken grijp ik sneller naar buitenlandse thrillers, maar met Pagie en het duo Tara & Diego heb ik er een nieuwe favoriete serie bij. Een meeslepende, vlot geschreven thriller die je in één adem wilt verslinden.
✨ Ik kan niet wachten om meer van Tara & Diego te ontdekken.
July 16, 2025
Dit is alweer het 5e deel in de serie over Tara & Diego. (Nu denk je misschien deel 5 pffff zo geen zin in een nieuwe serie, maar je kunt dit boek prima als standalone lezen) Probleek opgelost. Nathalie schuwt het in deze thriller niet om maatschappelijke thema’s waaronder alcoholmisbruik een belangrijke rol gegeven. Zowel Tara als Diego zijn gelaagde karakters vol temperament en hebben echt inhoud. Las je de eerste vier delen wel dan heb je ze in je hart gesloten. In een avontuur vol spanning, benarde situaties en hulp uit onverwachte gaan Tara en Diego van Wales naar Kaapstad en weer terug. Het boek greep me vanaf pagina één en boeide me tot de laatste letter. Nathalie did it again. Ik kan niet wachten op een volgend deel.
Ik geef hem dikke 4 sterren
Ik geef hem dikke 4 sterren
Review of advance copy
Na het lezen van de voorgaande avonturen van Diego en Tara keek ik met hoge verwachtingen uit naar dit laatste deel. De auteur presenteert een gelaagd opgebouwde thriller waarin Tara wederom in een benarde en dreigende situatie terechtkomt. De setting in Kaapstad draagt sterk bij aan de beklemmende sfeer.
Het verhaal ontvouwt zich via meerdere perspectieven, waaronder dat van de zesjarige Nicholas, dat op opvallend geloofwaardige wijze is vormgegeven. Het tempo is in de eerste helft beheerst en zorgvuldig, maar versnelt in het tweede deel aanzienlijk, waarbij de spanning toeneemt en de inzet persoonlijker wordt. Hoewel het verhaal niet volledig aansloot bij mijn persoonlijke voorkeur, weet het door de sterke spanningsopbouw en thematische diepgang een blijvende indruk achter te laten.
Het verhaal ontvouwt zich via meerdere perspectieven, waaronder dat van de zesjarige Nicholas, dat op opvallend geloofwaardige wijze is vormgegeven. Het tempo is in de eerste helft beheerst en zorgvuldig, maar versnelt in het tweede deel aanzienlijk, waarbij de spanning toeneemt en de inzet persoonlijker wordt. Hoewel het verhaal niet volledig aansloot bij mijn persoonlijke voorkeur, weet het door de sterke spanningsopbouw en thematische diepgang een blijvende indruk achter te laten.
July 15, 2025
2.5/5 ⭐️
Te oppervlakkig
Te oppervlakkig
September 10, 2025
Goed boek, interessante karakters. Hoewel het plot (helaas!) realistisch geschreven is, voelt dit verhaal voor mij wel verder van mijn bed dan sommige andere thrillers.
September 29, 2025
Yes eindelijk weer n spannend verhaal met Tara en Diego, ik heb genoten!
October 17, 2025
mwah, beetje simpel
Displaying 1 - 20 of 20 reviews