گزيده تذكرة الاولياء

by عطار نیشابوری, فاطمه معین الدینی (گردآوری), علی محمدی برنجه (گردآوری)

این اثر گزیده‌ای از «تذکره‌الاولیا» اثر عارف نامی، فریدالدین عطار نیشابوری است که در آن بخشی از زندگانی و حکایت‌های برخی از اولیای بزرگ تصوف آورده شده است. گزیده‌ی انتخاب‌شده با توضیح واژگان دشوار، تحلیل‌های مختصر و توضیحات دستوری همراه است تا متن کهنِ عرفانی برای خوانندهٔ امروز قابل‌فهم شود. بخش آغازین آن نیز شامل شرح‌حالی از زندگی عطار و یادداشت‌هایی دربارهٔ اهمیت و جایگاه تذکره‌الاولیا در عرفان اسلامی است. این روش انتخاب و شرح به خواننده کمک می‌کند تا هم با مضامین عرفانی، سلوک اولیا و حکمت‌های اخلاقی آشنا شود، و هم لذت خواندن متن کلاسیک را بهتر درک کند
چاپ ۱۳۷۸

Genres: Literature

232 pages, Paperback

Published April 1, 1999

About the author

Farid ud-Din Attar
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است.
نام او «محمّد»، لقبش «فرید الدّین» و کنیه‌اش «ابوحامد» بود و در شعرهایش بیشتر عطّار و گاهی نیز فرید تخلص کرده‌است.
ـ

Reviews

[Amin · Rating 4 out of 5]

راستش انتظار یک متن کهن پارسی داشتم مثل تاریخ بیهقی اما اینطور نبود. تفاوت نثر فارسی در طول چند قرن بین نوشته شدن تاریخ بیهقی و تذکره الاولیا واقعا قابل توجه هستش.

[محمدحسین بنـکدارتهرانی · Rating 3 out of 5]

نه در گزینش چندان سلیقه به خرج داده بود و نه شرح و توضیحات آش دهن‌سوزی بود.

[محمد فرد · Rating 4 out of 5]

این گزیده‌ها واقعا خوبن. خصوصا که آثار مهم و البته حجیم رو در یک حجم کوتاه ارائه می‌دن و بخش های انتخابی هم عموما بر اساس ذوق هنری و زیبایی ساختار زبانی انتخاب می‌شه. البته توی این یکی معیار اعتقادات هم درمیون بوده.
اما در کل برای مواجهه با این آثار ارزشمند یکی از بهترین قالب‌ها همین گزیده‌های نسبتا کوتاهه.
خود کتاب برام خیلی جذاب نبود. همون‌طور که از اسمش مشخصه وصف تعدادی از بزرگان تصوفه و کرامات و بخشی از سخنانشونه. برای درک درستش شاید نیاز به آشنایی با اصول و لمور عرفانی باشه.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

و بزرگی دیگر قیامت به خواب دید که ندایی درآمدی که مالک دینار و محمد واسع را در بهشت فروآورید. گفت: بنگرستم تا از این کدام پیشتر در بهشت رود؛ مالک از پیش درشد. گفتیم: ای عجب محمد واسع فاضلتر و عالمتر. گفتند: آری. اما محمد واسع را در دنیا دو پیراهن بود و مالک را یک پیراهن. این تفاوت از آنجاست که اینجا هرگز پیراهنی با دو پیراهن برابر نخواهد بود.