محمود نیکبخت، منتقد و نظریهپرداز شعر و ادبیات معاصر، پس از سردبیری آخرین شماره جنگ اصفهان، انتشار دو جلد از "کتاب شعر" (حاوی مقالات و شعرهایی از ازرا پاوند، الیوت، تد هیوز، موکاروفسکی، یاکوبسن، ویلیام کارلوس ویلیامز، ضبا موحد، محمد حقوقی و ...)، در دهه هفتاد دو کتاب در نقد شعر معاصر منتشر کرد که میان شاعران و منتقدان فارسی جایگاه ویژهای دارد: یکی کتابی در نقد شعرهای فروغ فرخزاد و دیگری همین کتاب که در نقد شعرهای شاملو نوشته شده است و از درخشانترین نمونههای نقد جدی و سختگیر فارسیست که با در پیش گرفتن شیوهای "صناعت"محور، شعرها را و دنیای شعری شاملو را نقد کرده است. کتاب با مقدمهای بر نقد نیمایی آغاز میشود که یک دستگاه نظری کامل از شیوه شاعری نیما و شیوه نقد مبتنی بر نگاه مدرن نیما یوشیج ارائه میدهد و پس از آن با فصلهای مفصلی در بیان و زبان و ساختار شعری شاملو بحث را میگستراند و منتقد و شاعر ایرانی را با نمونهای کمیاب از نظر و نقد در فارسی آشنا میکند.
محمود نیکبخت (۱۰ مرداد ۱۳۳۰ - ۳ خرداد ۱۴۰۰) منتفد ادبی، شاعر و مترجم معاصر ایرانی بود.
وی از مهمترین چهره های نقد ادبی ایران بود. نقد هایی که او بر آثار شاعران و نویسندگان ایرانی نوشته است، همیشه از جدی ترین نقدها بر روی آثار آنان بوده است. در ابتدای کار نویسندگیاش وی از چهرههای سرشناس جنگ اصفهان بود و با آثاری که بعد از جنگ در اصفهان به چاپ رسانیده همان تدقیق و نقد دیالکتیکی مختص خویش را همواره به تکامل رسانیده است. چنانچه کتاب "از گمشدگی تا رهایی" نتیجه ی همان مقاله ی "نقبی به سوی نور" است که در جنگ اصفهان به چاپ رسیده بود. ترجمههای وی از زبان انگلیسی است اما نه فقط از شاعران انگلیسی زبان بلکه از شاعران ایتالیایی، فرانسوی و.. نیز ترجمه هایی کرده است.