What do you think?
Rate this book
De vondeling
Blanca ontwaakt in een onbekende kamer, zonder zich te kunnen herinneren wie ze is en hoe ze daar terecht is gekomen.
Het duurt niet lang voordat ze zich realiseert dat er iets vreselijk mis is. Een vrouw injecteert haar iedere dag met een slaapmiddel. Waarom mag ze niet wakker worden?
Noora, een jong meisje dat opgroeit op een waddeneiland, vindt op een dag in het bos een baby. Op weg naar huis ontmoet ze een vrouw die belooft de vondeling naar de politie te brengen, maar zij verdwijnt met de baby. Niemand gelooft Noora en ze wordt ervan beschuldigd alles verzonnen te hebben. Twintig jaar later keert Noora terug naar haar geboortedorp om eens en voor altijd te bewijzen dat ze geen leugenaar is.
Plots komen de werelden van Blanca en Noora samen en moet de kleine, gesloten gemeenschap op het eiland haar geheim prijsgeven.
Het duurt niet lang voordat ze zich realiseert dat er iets vreselijk mis is. Een vrouw injecteert haar iedere dag met een slaapmiddel. Waarom mag ze niet wakker worden?
Noora, een jong meisje dat opgroeit op een waddeneiland, vindt op een dag in het bos een baby. Op weg naar huis ontmoet ze een vrouw die belooft de vondeling naar de politie te brengen, maar zij verdwijnt met de baby. Niemand gelooft Noora en ze wordt ervan beschuldigd alles verzonnen te hebben. Twintig jaar later keert Noora terug naar haar geboortedorp om eens en voor altijd te bewijzen dat ze geen leugenaar is.
Plots komen de werelden van Blanca en Noora samen en moet de kleine, gesloten gemeenschap op het eiland haar geheim prijsgeven.
- GenresThriller
271 pages, Paperback
First published October 17, 2024
1 person is currently reading
66 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
November 11, 2024
Blanca ontwaakt in een onbekende kamer, zonder zich te kunnen herinneren wie ze is en hoe ze daar terecht is gekomen.
Het duurt niet lang voordat ze zich realiseert dat er iets vreselijk mis is. Een vrouw injecteert haar iedere dag met een slaapmiddel. Waarom mag ze niet wakker worden?
Noora, een jong meisje dat opgroeit op een waddeneiland, vindt op een dag in het bos een baby. Op weg naar huis ontmoet ze een vrouw die belooft de vondeling naar de politie te brengen, maar zij verdwijnt met de baby.
Niemand gelooft Noora en ze wordt ervan beschuldigd alles verzonnen te hebben. Twintig jaar later keert Noora terug naar haar geboortedorp om eens en voor altijd te bewijzen dat ze geen leugenaar is.
'De vondeling' is opgedeeld in verschillende delen. Het eerste stuk gaat over Blanca. Ze wordt wakker in een kamer en ze weet niet waar ze is. Ook de vrouw die haar dagelijks bezoekt herkent ze niet. Wat is er met haar gebeurd? En wie is die vreemde vrouw?
Het tweede stuk gaat over Noora. Zij vindt op een dag een jonge baby, maar geeft deze af aan een onbekende vrouw. Daarna vraagt ze zich af wat er met de baby is gebeurd. Niemand gelooft Noora, dus als lezer voel je de onmacht van het meisje.
Uiteindelijk komen de verhaallijnen dan samen in het derde gedeelte en valt alles op z'n plek.
'De vondeling' start dus al meteen mysterieus en het roept een heleboel vragen op. De schrijfstijl van Anita is prettig en de verschillende verhaallijnen zorgden ervoor dat het niet ging vervelen.
Toch vond ik dit niet een superspannend boek en je hebt wel het gevoel welke richting dit alles opgaat.
Het is zeker een prima boek voor een aantal uurtjes leesplezier, maar verwacht niet dat je hiermee op het puntje van je stoel zit.
Beoordeling: 3,0 ⭐️
Het duurt niet lang voordat ze zich realiseert dat er iets vreselijk mis is. Een vrouw injecteert haar iedere dag met een slaapmiddel. Waarom mag ze niet wakker worden?
Noora, een jong meisje dat opgroeit op een waddeneiland, vindt op een dag in het bos een baby. Op weg naar huis ontmoet ze een vrouw die belooft de vondeling naar de politie te brengen, maar zij verdwijnt met de baby.
Niemand gelooft Noora en ze wordt ervan beschuldigd alles verzonnen te hebben. Twintig jaar later keert Noora terug naar haar geboortedorp om eens en voor altijd te bewijzen dat ze geen leugenaar is.
'De vondeling' is opgedeeld in verschillende delen. Het eerste stuk gaat over Blanca. Ze wordt wakker in een kamer en ze weet niet waar ze is. Ook de vrouw die haar dagelijks bezoekt herkent ze niet. Wat is er met haar gebeurd? En wie is die vreemde vrouw?
Het tweede stuk gaat over Noora. Zij vindt op een dag een jonge baby, maar geeft deze af aan een onbekende vrouw. Daarna vraagt ze zich af wat er met de baby is gebeurd. Niemand gelooft Noora, dus als lezer voel je de onmacht van het meisje.
Uiteindelijk komen de verhaallijnen dan samen in het derde gedeelte en valt alles op z'n plek.
'De vondeling' start dus al meteen mysterieus en het roept een heleboel vragen op. De schrijfstijl van Anita is prettig en de verschillende verhaallijnen zorgden ervoor dat het niet ging vervelen.
Toch vond ik dit niet een superspannend boek en je hebt wel het gevoel welke richting dit alles opgaat.
Het is zeker een prima boek voor een aantal uurtjes leesplezier, maar verwacht niet dat je hiermee op het puntje van je stoel zit.
Beoordeling: 3,0 ⭐️
September 2, 2025
Vrouw wordt wakker met geheugenverlies wordt door "moeder" gedrogeerd
En op Texel of zo was 20 jaar geleden baby gevonden door 6 jarig meisje dat nu weer terug is en gepest wordt.
Flinterdun verhaal en raar. Maar ja ik heb nu wel iets van Terpstra gelezen...
En op Texel of zo was 20 jaar geleden baby gevonden door 6 jarig meisje dat nu weer terug is en gepest wordt.
Flinterdun verhaal en raar. Maar ja ik heb nu wel iets van Terpstra gelezen...
January 3, 2026
Verhaal over twee personages, verdeeld in 2 delen. In het derde deel komen de verhaallijnen bijelkaar en is er ontknoping.
Einde had ik niet verwacht. Deel 1 was iets langdradig. Deel 2 en 3 waren spannend en riepen ook meer vragen op, hierdoor wil je ook blijven lezen.
Einde had ik niet verwacht. Deel 1 was iets langdradig. Deel 2 en 3 waren spannend en riepen ook meer vragen op, hierdoor wil je ook blijven lezen.
November 2, 2025
De schrijfster speelt met tijd, locatie, perceptie en personages. Daarbij schept ze, bewust, heel wat verwarring waarvan de lezer zich pas naar het einde toe bewust wordt.
3 verhaallijnen worden er twee en uiteindelijk 1, 3 personages worden er twee. De schrijfster houdt de touwtjes in handen en pas als ze op het einde van het boek het achterste van haar tong laat zien beseft ook de lezer hoe alles logisch in mekaar zit en hoe het eigenlijk chronologisch verloopt.
In het eerste deel maken we kennis met een jonge vrouw die uit een bewusteloosheid/coma ontwaakt en lijdt aan geheugenverlies. Ze blijkt in het huis van haar moeder in bed te liggen waar haar moeder zelf als haar verpleegster fungeert.
In het verhaal dat haar moeder vertelt zitten gaten en onjuistheden zodat ze wanhopig probeert om haar geheugen en dus ook haar verleden terug te vinden.
Dit deel stop na (te) lange tijd en dan begint het tweede deel.
Een jonge vrouw keert terug naar het eiland waar haar familie woont en duikt via flashbacks in haar verleden waar ze een dramatische gebeurtenis meemaakte. Hier zit veel meer aktie in, de schrijfster voert het tempo op en geleidelijk ziet de lezer een verband met het eerste deel.
In een dramatisch slot komen beide delen samen en dan gooit Anita Terpstra alle zekerheden door mekaar en blijkt zeer onverwacht dat het toch nog compleet anders in mekaar zit dan gedacht.
Er zijn al heel wat boeken verschenen over een zoektocht naar het eigen verleden als gevolg van geheugenverlies. Ook een kind dat een trauma te verwerken krijgt, niet begrepen/geloofd wordt en pas vele jaren later als volwassene die ervaring in de juiste context kan plaatsten.
Alleen… dat is hier slechts een soort kapstok waar de schrijfster het echte verhaal aan ophangt tot ze in de slotontknoping er iets heel anders van maakt. Dat en de samenhang tussen het voorgaande maakt dit boek echt wel uniek.
Er zijn bij Blanca de kleine ontdekkingen in de zoektocht naar het verleden en de onthullingen die Noora naar boven brengt die kleine plotwendingen inhouden.
Maar de ene echte grote plotwending die totaal onverwacht komt en het hele verhaal een andere wending geeft is natuurlijk de eindclimax met zijn drie hoogtepunten, de onthulling van de echte identiteiten, de eerste en de tweede onthulling van de moordenaar.
De schrijfster heeft de karakters goed getroffen.
Blanca is haar geheugen kwijt, nieuwsgierig en angstig, haar moeder is het ongevoelige en efficiënte verpleegstertype. De zoektocht van Blanca en de tegenwerking door haar moeder komen natuurlijk over. Evenals het feit dat de moeder nooit wat drastisch onderneemt om Blanca te stoppen. De negatieve rol van de politie is misschien net iets té hard gekleurd maar dat blijft een detail dat wonderwel in het verhaal past.
Bij Noora gaat het zowel om een jong meisje als een jonge vrouw en beide karkaters zijn geloofwaardig gebracht. Terpstra heeft er ook voor gezorgd dat het kind en de jonge vrouw op een natuurlijke manier in elkaars verlengde liggen
De eilandbewoners die elkaar door en door kennen, voor elkaar opkomen en front vormen tegen de buitenwereld terwijl ze onderling wel vetes uitvechten, ook dat is typisch voor een kleine, besloten gemeenschap. Nergens wordt het ongeloofwaardig, terwijl de karakters voldoende verschillend getekend zijn met hun kleine min- en pluspunten om ze duidelijk van mekaar te kunnen onderscheiden.
Iedereen lijkt een natuurlijk verouderingsproces te doorlopen, geen grote afwijkingen, gewoon doorgroeien van wat er al is. Dat geldt in het bijzonder voor Noora die we als kind en als jonge volwassen vrouw meemaken, en zelfs voor Blanca, de enige zonder verlden. Zij zal allerlei tegenstrijdigheden ontdekken maar toch ondanks haar angst voor wie ze in het verleden was blijft alles binnen de positieve verwachtingen, alleszins wat haar karkater betreft.
De ontdekkingen en onthullingen zijn niet allemaal even fraai – al zijn er zeker ook wel leuke en postieve dingen bij – en zullen natuurlijk de perceptie van de lezer bij bepaalde personen bijsturen.
Helemaal tijdloos is het niet, daarvoor is het gebruik van moderne technologie te normaal en veelvuldig. Toch is het niet tijdsgebonden zolang je de technische beperkingen aanvaardt. Dat het zich voor een groot deel in een verlaten huis en ook binnen een gesloten gemeenschap afspeelt zorgt dat de locatie ook minder gebonden is aan een geografische ligging. Het speelt zich gedeeltelijk af op een waddeneiland maar dat kan evengoed een andere locatie zijn met een besloten gemeenschap.
Door zich niet te laten vastpinnen via hippe uitdrukkingen of het laten vallen van tijdsgebonden namen en gebeurtenissen is de tijdgeest ook nogal ruim te interpreteren.
De sfeer van het verhaal wordt wel heel goed weergegeven door enerzijds het ongemakkelijke en beangstigende in het verhaal van Blanca en anderzijds in de kinderlijke wereld van Noora die overgaat in de lichtelijk getraumatiseerde wereld van de volwassen Nora.
Net zoals er buiten de climax twee duidelijke delen in het boek bestaan, het verhaal van Blanca en dat van Noora, bevatten die beide hun eigen spannende momenten maar ook een constante spanningslijn. Bij Blanca is dat de zoektocht naar haar verleden, bij Noora de zoektocht naar de betekenis van wat er in het verleden gebeurde. Als lezer volg je die met aandacht, beide speurtochten bevatten best wel veel momenten van (kleine) spanning. Vaak worden zaken onthult die toch niet helemaal lijken te kloppen en dat zorgt voor een spannende zoektocht naar de grote onthulling tijdens het eindspel.
Het eerste deel (Blanca) is nogal lang uitgesponnen met lange stukken met psychologische zelfreflectie en erg weinig aktie of gebeurtenissen – dat maakt het minder spannend en bijwijlen langdradig. In het tweede deel ligt het tempo veel hoger.
Anita Terpstra hanteert een vlotte schrijfstijl in correct Nederlands zonder hippe of progressieve kantjes en spelling te vertonen.
De intonatie past heel goed bij de karakters, koud en een beetje tragisch bij de moeder van Blanca, angstig bij Blanca, een beetje getraumatiseerd en opstandig bij de volwassen Noora en eveneens opstandig maar puberaal bij de jonge Noora. Verliefd maar lief bij het jeugdvriendje, ongeïnteresseerd en zelfs geïrriteerd bij de familieleden en tweeslachtig bij de politieman. Deze mensen leven.
Het is beeldend geschreven, Terpstra gebruikt de rijke Nederlandse woordenschat ten volle zonder zich in spitsvondigheden of moeilijke, weinig gebruikte woorden te verliezen.
Het eerste deel had een beetje korter gekund, dat zou de leesbaarheid ivm spanning en aktie ten goede komen. Maar algemeen was het aangenaam lezen met een enorme verrassing op het einde – dat had ik niet zien aankomen.
3 verhaallijnen worden er twee en uiteindelijk 1, 3 personages worden er twee. De schrijfster houdt de touwtjes in handen en pas als ze op het einde van het boek het achterste van haar tong laat zien beseft ook de lezer hoe alles logisch in mekaar zit en hoe het eigenlijk chronologisch verloopt.
In het eerste deel maken we kennis met een jonge vrouw die uit een bewusteloosheid/coma ontwaakt en lijdt aan geheugenverlies. Ze blijkt in het huis van haar moeder in bed te liggen waar haar moeder zelf als haar verpleegster fungeert.
In het verhaal dat haar moeder vertelt zitten gaten en onjuistheden zodat ze wanhopig probeert om haar geheugen en dus ook haar verleden terug te vinden.
Dit deel stop na (te) lange tijd en dan begint het tweede deel.
Een jonge vrouw keert terug naar het eiland waar haar familie woont en duikt via flashbacks in haar verleden waar ze een dramatische gebeurtenis meemaakte. Hier zit veel meer aktie in, de schrijfster voert het tempo op en geleidelijk ziet de lezer een verband met het eerste deel.
In een dramatisch slot komen beide delen samen en dan gooit Anita Terpstra alle zekerheden door mekaar en blijkt zeer onverwacht dat het toch nog compleet anders in mekaar zit dan gedacht.
Er zijn al heel wat boeken verschenen over een zoektocht naar het eigen verleden als gevolg van geheugenverlies. Ook een kind dat een trauma te verwerken krijgt, niet begrepen/geloofd wordt en pas vele jaren later als volwassene die ervaring in de juiste context kan plaatsten.
Alleen… dat is hier slechts een soort kapstok waar de schrijfster het echte verhaal aan ophangt tot ze in de slotontknoping er iets heel anders van maakt. Dat en de samenhang tussen het voorgaande maakt dit boek echt wel uniek.
Er zijn bij Blanca de kleine ontdekkingen in de zoektocht naar het verleden en de onthullingen die Noora naar boven brengt die kleine plotwendingen inhouden.
Maar de ene echte grote plotwending die totaal onverwacht komt en het hele verhaal een andere wending geeft is natuurlijk de eindclimax met zijn drie hoogtepunten, de onthulling van de echte identiteiten, de eerste en de tweede onthulling van de moordenaar.
De schrijfster heeft de karakters goed getroffen.
Blanca is haar geheugen kwijt, nieuwsgierig en angstig, haar moeder is het ongevoelige en efficiënte verpleegstertype. De zoektocht van Blanca en de tegenwerking door haar moeder komen natuurlijk over. Evenals het feit dat de moeder nooit wat drastisch onderneemt om Blanca te stoppen. De negatieve rol van de politie is misschien net iets té hard gekleurd maar dat blijft een detail dat wonderwel in het verhaal past.
Bij Noora gaat het zowel om een jong meisje als een jonge vrouw en beide karkaters zijn geloofwaardig gebracht. Terpstra heeft er ook voor gezorgd dat het kind en de jonge vrouw op een natuurlijke manier in elkaars verlengde liggen
De eilandbewoners die elkaar door en door kennen, voor elkaar opkomen en front vormen tegen de buitenwereld terwijl ze onderling wel vetes uitvechten, ook dat is typisch voor een kleine, besloten gemeenschap. Nergens wordt het ongeloofwaardig, terwijl de karakters voldoende verschillend getekend zijn met hun kleine min- en pluspunten om ze duidelijk van mekaar te kunnen onderscheiden.
Iedereen lijkt een natuurlijk verouderingsproces te doorlopen, geen grote afwijkingen, gewoon doorgroeien van wat er al is. Dat geldt in het bijzonder voor Noora die we als kind en als jonge volwassen vrouw meemaken, en zelfs voor Blanca, de enige zonder verlden. Zij zal allerlei tegenstrijdigheden ontdekken maar toch ondanks haar angst voor wie ze in het verleden was blijft alles binnen de positieve verwachtingen, alleszins wat haar karkater betreft.
De ontdekkingen en onthullingen zijn niet allemaal even fraai – al zijn er zeker ook wel leuke en postieve dingen bij – en zullen natuurlijk de perceptie van de lezer bij bepaalde personen bijsturen.
Helemaal tijdloos is het niet, daarvoor is het gebruik van moderne technologie te normaal en veelvuldig. Toch is het niet tijdsgebonden zolang je de technische beperkingen aanvaardt. Dat het zich voor een groot deel in een verlaten huis en ook binnen een gesloten gemeenschap afspeelt zorgt dat de locatie ook minder gebonden is aan een geografische ligging. Het speelt zich gedeeltelijk af op een waddeneiland maar dat kan evengoed een andere locatie zijn met een besloten gemeenschap.
Door zich niet te laten vastpinnen via hippe uitdrukkingen of het laten vallen van tijdsgebonden namen en gebeurtenissen is de tijdgeest ook nogal ruim te interpreteren.
De sfeer van het verhaal wordt wel heel goed weergegeven door enerzijds het ongemakkelijke en beangstigende in het verhaal van Blanca en anderzijds in de kinderlijke wereld van Noora die overgaat in de lichtelijk getraumatiseerde wereld van de volwassen Nora.
Net zoals er buiten de climax twee duidelijke delen in het boek bestaan, het verhaal van Blanca en dat van Noora, bevatten die beide hun eigen spannende momenten maar ook een constante spanningslijn. Bij Blanca is dat de zoektocht naar haar verleden, bij Noora de zoektocht naar de betekenis van wat er in het verleden gebeurde. Als lezer volg je die met aandacht, beide speurtochten bevatten best wel veel momenten van (kleine) spanning. Vaak worden zaken onthult die toch niet helemaal lijken te kloppen en dat zorgt voor een spannende zoektocht naar de grote onthulling tijdens het eindspel.
Het eerste deel (Blanca) is nogal lang uitgesponnen met lange stukken met psychologische zelfreflectie en erg weinig aktie of gebeurtenissen – dat maakt het minder spannend en bijwijlen langdradig. In het tweede deel ligt het tempo veel hoger.
Anita Terpstra hanteert een vlotte schrijfstijl in correct Nederlands zonder hippe of progressieve kantjes en spelling te vertonen.
De intonatie past heel goed bij de karakters, koud en een beetje tragisch bij de moeder van Blanca, angstig bij Blanca, een beetje getraumatiseerd en opstandig bij de volwassen Noora en eveneens opstandig maar puberaal bij de jonge Noora. Verliefd maar lief bij het jeugdvriendje, ongeïnteresseerd en zelfs geïrriteerd bij de familieleden en tweeslachtig bij de politieman. Deze mensen leven.
Het is beeldend geschreven, Terpstra gebruikt de rijke Nederlandse woordenschat ten volle zonder zich in spitsvondigheden of moeilijke, weinig gebruikte woorden te verliezen.
Het eerste deel had een beetje korter gekund, dat zou de leesbaarheid ivm spanning en aktie ten goede komen. Maar algemeen was het aangenaam lezen met een enorme verrassing op het einde – dat had ik niet zien aankomen.
October 31, 2024
Veronique las ‘De vondeling’ geschreven door Anita Terpstra.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Toen ik de korte inhoud las, was ik enthousiast. Er kwamen meteen allerlei vragen bij mij op en dat is een teken dat ik het boek moet gaan lezen.
Als Blanca wakker wordt herkent ze de kamer niet. Ze heeft geen idee waar ze is, maar ook heeft ze geen herinneringen aan wie ze is. Er is een vrouw die haar verzorgt, maar ook haar herkent ze niet. De vrouw zegt dat ze haar moeder is. De vrouw zegt dat Blanca een ongeluk gehad heeft en daardoor haar geheugen kwijt is. Ze krijgt dagelijks injecties toegediend. Blanca voelt dat er iets niet klopt. Nadat ze op onderzoek uitgegaan is, blijkt dit een slaapmiddel te zijn.
Noora groeide samen met haar twee oudere broers op, op een eiland. Als ze zes jaar is vertellen haar ouders haar dat ze gaan scheiden. Noora vlucht het bos in. Daar vindt ze een baby. Als ze onderweg naar huis is, komt ze een vrouw tegen en die neemt de baby over. Zij belooft dat ze naar de politie gaat, maar de vrouw en de baby blijken spoorloos verdwenen en Noora wordt als fantast gezien. Nu, twintig jaar later wil ze nog steeds bewijzen dat ze destijds de waarheid vertelde en geen fantast is. Wat hebben deze twee vrouwen met elkaar te maken en kunnen ze de mysteries oplossen?
Het verhaal begint meteen goed. Je vraagt je meteen af wat met Blanca aan de hand is en waar ze is. Dus ik kon niet anders dan snel verder lezen. Terpstra heeft het verhaal zo geschreven dat je je goed kunt verplaatsen in Blanca en haar machteloosheid en onbegrip voelt.
Ongeveer halverwege stopt het verhaal van Blanca en krijg je het verhaal van Noora te lezen. Dit voelde voor mij ietwat te abrupt en ik had het gevoel alsof ik een heel ander boek aan het lezen was. Wat ik eigenlijk wel zonde vond want ik wilde weten hoe het Blanca zou vergaan. Echter, eenmaal het verhaal van Noora aan het lezen, word je hier ook helemaal in meegezogen en had ik er vrede mee dat de verhaallijn van Blanca open bleef.
Gaandeweg begon ik een gevoel te krijgen hoe deze verhaallijnen samen zouden kunnen komen en dit bleek gedeeltelijk ook zo te zijn, echter wist Terpstra mij op het einde toch nog te verrassen en daar houd ik van.
De hoofdstukken zijn kort en hierdoor wilde ik steeds nog even doorlezen. Ook was het luisterboek te beluisteren via Kobo Plus en zoals onze vaste volgers weten lezen en luisteren we tegelijkertijd. Dit zorgt ervoor dat je nog meer in het verhaal verdwijnt. Dit boek is ingesproken door Maartje van de Wetering en ik vind dat ze een prettige voorleesstem heeft.
Wel blijven er een aantal draadjes open en dat vind ik jammer, want wie is betrokken bij het gene wat gebeurt op het smalle weggetje als Noora daar fietst?
Echter dit zijn kleine details die het leesplezier echt niet verpest hebben. Eenmaal begonnen aan dit verhaal is stoppen onmogelijk.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij Cargo. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Toen ik de korte inhoud las, was ik enthousiast. Er kwamen meteen allerlei vragen bij mij op en dat is een teken dat ik het boek moet gaan lezen.
Als Blanca wakker wordt herkent ze de kamer niet. Ze heeft geen idee waar ze is, maar ook heeft ze geen herinneringen aan wie ze is. Er is een vrouw die haar verzorgt, maar ook haar herkent ze niet. De vrouw zegt dat ze haar moeder is. De vrouw zegt dat Blanca een ongeluk gehad heeft en daardoor haar geheugen kwijt is. Ze krijgt dagelijks injecties toegediend. Blanca voelt dat er iets niet klopt. Nadat ze op onderzoek uitgegaan is, blijkt dit een slaapmiddel te zijn.
Noora groeide samen met haar twee oudere broers op, op een eiland. Als ze zes jaar is vertellen haar ouders haar dat ze gaan scheiden. Noora vlucht het bos in. Daar vindt ze een baby. Als ze onderweg naar huis is, komt ze een vrouw tegen en die neemt de baby over. Zij belooft dat ze naar de politie gaat, maar de vrouw en de baby blijken spoorloos verdwenen en Noora wordt als fantast gezien. Nu, twintig jaar later wil ze nog steeds bewijzen dat ze destijds de waarheid vertelde en geen fantast is. Wat hebben deze twee vrouwen met elkaar te maken en kunnen ze de mysteries oplossen?
Het verhaal begint meteen goed. Je vraagt je meteen af wat met Blanca aan de hand is en waar ze is. Dus ik kon niet anders dan snel verder lezen. Terpstra heeft het verhaal zo geschreven dat je je goed kunt verplaatsen in Blanca en haar machteloosheid en onbegrip voelt.
Ongeveer halverwege stopt het verhaal van Blanca en krijg je het verhaal van Noora te lezen. Dit voelde voor mij ietwat te abrupt en ik had het gevoel alsof ik een heel ander boek aan het lezen was. Wat ik eigenlijk wel zonde vond want ik wilde weten hoe het Blanca zou vergaan. Echter, eenmaal het verhaal van Noora aan het lezen, word je hier ook helemaal in meegezogen en had ik er vrede mee dat de verhaallijn van Blanca open bleef.
Gaandeweg begon ik een gevoel te krijgen hoe deze verhaallijnen samen zouden kunnen komen en dit bleek gedeeltelijk ook zo te zijn, echter wist Terpstra mij op het einde toch nog te verrassen en daar houd ik van.
De hoofdstukken zijn kort en hierdoor wilde ik steeds nog even doorlezen. Ook was het luisterboek te beluisteren via Kobo Plus en zoals onze vaste volgers weten lezen en luisteren we tegelijkertijd. Dit zorgt ervoor dat je nog meer in het verhaal verdwijnt. Dit boek is ingesproken door Maartje van de Wetering en ik vind dat ze een prettige voorleesstem heeft.
Wel blijven er een aantal draadjes open en dat vind ik jammer, want wie is betrokken bij het gene wat gebeurt op het smalle weggetje als Noora daar fietst?
Echter dit zijn kleine details die het leesplezier echt niet verpest hebben. Eenmaal begonnen aan dit verhaal is stoppen onmogelijk.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij Cargo. Dit beïnvloedt onze mening niet.
November 30, 2025
De cover van dit boek is echt prachtig en toen ik dit boek zag wilde ik het eigenlijk kopen, maar dat heb ik toen toch niet gedaan en later
ben ik het gaan ophalen in de bibliotheek.
Het verhaal is opgedeeld in drie delen en het eerste deel gaat over Blanca. Je weet niet wat er met haar gebeurd is en dat maakt je
nieuwsgierig. Het roept veel vragen op. Deel twee gaat over Noora die als kind een baby vond, maar niemand gelooft haar. Waardoor ze heteiland is ontvlucht en jaren later terugkomt.
Het eerste deel van het verhaal vond ik net wat te langdradig waardoor ik wat langzamer door het verhaal heen ging. Het tweede deel vond ik
spannender en ik bleef mij steeds afvragen wat de link tussen Blanca en Noora was. Het derde deel maakte veel duidelijk.
Het was een fijn boek om te lezen en het einde was verrassend.
ben ik het gaan ophalen in de bibliotheek.
Het verhaal is opgedeeld in drie delen en het eerste deel gaat over Blanca. Je weet niet wat er met haar gebeurd is en dat maakt je
nieuwsgierig. Het roept veel vragen op. Deel twee gaat over Noora die als kind een baby vond, maar niemand gelooft haar. Waardoor ze heteiland is ontvlucht en jaren later terugkomt.
Het eerste deel van het verhaal vond ik net wat te langdradig waardoor ik wat langzamer door het verhaal heen ging. Het tweede deel vond ik
spannender en ik bleef mij steeds afvragen wat de link tussen Blanca en Noora was. Het derde deel maakte veel duidelijk.
Het was een fijn boek om te lezen en het einde was verrassend.
June 28, 2025
Een bijzonder verhaal, wat is opgedeeld in drie delen. Het eerste deel vond ik heel vreemd, verwarrend en ongeloofwaardig en gaat over Blanca. Het tweede deel werd zowaar interessant, en gaat over Noora. Dat mocht ook wel, want ik had bijna het boek aan de kant gelegd. Maar Noora worstelt met haar familie, en dat komt door wat er in het verleden is gebeurt. Ze voelt zich erg onbegrepen. In het derde deel, De toekomst, worden alle losse eindjes, alles wat je niet begrijpt, aan elkaar geknoopt en wanneer je boek uit hebt is het allemaal helder. Een thriller kun het niet noemen want de spanning is ver te zoeken, het is een roman, met een bijzondere insteek.
December 9, 2024
In het eerste deel maken we kennis met Blanca. Ze wordt wakker in een kamer en weet niet meer wie ze is en wie die vrouw is die ze moeder moet noemen. Het lijkt op een gijzeling. In het tweede deel maken we kennis met Noora die in een bos een baby vindt die meegenomen wordt door een vrouw. Maar niemand gelooft haar. Jaren later keert ze terug naar het eiland om deze zaak te onderzoeken.
Twee boeiende delen vol verwachting van wat er gaat geveuren. Maar wanneer de verhaallijnen moeten samenlopen wordt het helaas heel warrig en inconsequent.
February 20, 2025
2,5 ster
Een op zich aardig geschreven boek, niet echt spannend. Ik lees eigenlijk nooit Nederlandse thrillers, ze spreken mij niet aan. Voor deze een uitzondering gemaakt omdat het verhaal zich deels op mijn lievelings waddeneiland Ameland afspeelt.
Het meest storend vond ik de onwaarschijnlijkheid van het verhaal.
Een op zich aardig geschreven boek, niet echt spannend. Ik lees eigenlijk nooit Nederlandse thrillers, ze spreken mij niet aan. Voor deze een uitzondering gemaakt omdat het verhaal zich deels op mijn lievelings waddeneiland Ameland afspeelt.
Het meest storend vond ik de onwaarschijnlijkheid van het verhaal.
January 19, 2025
Fijne thriller, dat het op Waddeneiland speelt plus 1.
September 4, 2025
verhaal rammelt al vanaf de eerste bladzijdes. weggelegd.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews