Paren, copuleren, coïteren, de liefde bedrijven, noem het hoe je wilt. In het ver-ver-verre verleden heeft moeder natuur bepaald dat het om te overleven handig is om genen uit te wisselen. Kortom: om seks te hebben. Maar welke amoureuze strategieën zijn er sinds de oertijd overgeleverd? En wat kunnen wij hiervan leren over onze eigen relaties en seksuele verlangens? Met aanstekelijke onbevangenheid stelt Dagmar van der Neut in dit boek de meest uiteenlopende vragen over liefde, seks, trouw en vriendschap bij dier en mens. Hoe ging seks er in de prehistorie aan toe? Wat is in de vrije natuur de beste strategie om een partner te vinden? Zijn vrouwen wel zo kuis als ze zich voordoen? Zijn knappe mannen lui? Hebben koeien ook vriendinnen? Het beest in ons biedt een geestige en verhelderende blik op liefde en seks, en alles wat daar ook maar enigszins mee te maken heeft.
Eigenlijk 2,5 ster, maar ik denk toch dichter bij 2 dan bij 3. Maar misschien dat dat anders was geweest als ik niet direct hiervoor "The book of barely imagined beings" had gelezen, dat hier ZO ver bovenuit steekt dat het moeilijk wordt dit boekje meer dan 2 sterren te geven. Op zich een leuk en vermakelijk boekje over voortplanting over het hele dierenrijk, de evolutie en ontwikkeling van 'seks' en alles wat daaromheen komt kijken. Jammer genoeg blijft de schrijfster erg hangen in een column-achtige schrijfstijl, en is het geheel net te populair geschreven naar mijn smaak. Daarbij mist ze een aantal heel interessante punten die juist heel goed gepast hadden, en komt het te vaak voor dat ze zichzelf tegenspreekt, herhaalt, een bepaalde vraag stelt en vervolgens een hele andere vraag beantwoordt of argumenten voor het tegenovergestelde standpunt (B) geeft, om dan te concluderen dat standpunt A wel klopt, etc. Ook de conclusies die wel volgen uit de net genoemde argumenten zijn vaak te kort door de bocht, en makkelijk onderuit te halen met andere feiten, die dan weer niet worden genoemd. Ook de soms wat kinderlijke of gemaakt grappige/platte bewoordingen gingen me na een tijdje storen (de eerste evolutionaire verschijningsvorm van een mannelijk geslachtsdeel een "piemel" noemen bijvoorbeeld, om nog maar niet te spreken van de 'tampeloeris' van het een of andere dier, of de voortplanting van bacterien "seksen", niet bepaald van toepassing). Een makkelijk lezend boekje wel, best met plezier gelezen en voor veel mensen denk ik nog wel de moeite waard. Zeker als je zelf nog niet veel van deze onderwerpen af weet denk ik. Maar ik had er zelf meer diepgang van verwacht, en het is voor mij gewoon echt niet goed genoeg geschreven om een hogere notering te geven. (Misschien toch meer 2 dan 2.5 als ik het zo op een rijtje zet....)
This entire review has been hidden because of spoilers.