'കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത' എന്ന ശ്രദ്ധേയമായ കൃതിയുടെ രചയിതാവിൽ നിന്നും മഹാഭാരതത്തിന് ഒരു പുതിയ സ്ത്രീപക്ഷ-മനുഷ്യപക്ഷ വായന.
മഹാഭാരതത്തിന് നിരവധി വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പി.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ്റെ ഇനി ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ (കർണ്ണൻ), എം.ടി.യുടെ രണ്ടാമൂഴം (ഭീമൻ), കമലാ സുരയ്യയുടെ മഹാപ്രസ്ഥാനം (ദ്രൗപദി) എന്നിവയിലൂടെയെല്ലാം നമ്മൾ ഇതിഹാസത്തെ വീണ്ടും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, നരമിത്രൻ്റെ/ശിഖണ്ഡിയുടെ (ദ്രുപദ പുത്രൻ/പുത്രി) വീക്ഷണത്തിലുള്ള ഈ വായന തികച്ചും അപൂർവ്വവും വിപ്ലവകരവുമാണ്.
ഈ നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു മനുഷ്യപക്ഷ വായന എന്ന നിലയിലാണ്. ഒരു 'നപുംസകം' എന്ന പേരിൽ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ശിഖണ്ഡി അനുഭവിച്ചിരിക്കാവുന്ന അപമാനം എത്ര വലുതായിരിക്കും എന്ന് ഗ്രന്ഥകാരി ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോലും ട്രാൻസ്ജെൻഡർ സമൂഹം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ച് നമുക്കറിയാം. ഈ സാമൂഹിക സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ശിഖണ്ഡിയുടെ ഒറ്റപ്പെടലും ആത്മാഭിമാനത്തിനേറ്റ മുറിവുകളും നോവലിൽ അനുഭവിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നു.
നോവലിൻ്റെ തുടക്കത്തിലെ മുറുക്കം അത്യധികം ആകർഷകമായിരുന്നു. ശിഖണ���ഡിയുടെ ആത്മഗതങ്ങളിലൂടെ കഥാപാത്രത്തിൻ്റെ ആഴവും തീവ്രതയും വായനക്കാരിലേക്ക് ശക്തമായി സംവേദനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
എങ്കിലും, മഹാഭാരതത്തിൻ്റെ പതിനെട്ട് പർവ്വങ്ങൾ പോലെയുള്ള വിപുലമായ ഒരു ഇതിവൃത്തം ഏകദേശം 400 പേജുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ചില വേഗക്കുറവ് അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. തുടക്കത്തിൽ നിലനിർത്തിയിരുന്ന തീവ്രതയും ഫോക്കസും അവസാനമാകുമ്പോൾ നേരിയ തോതിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടതായി തോന്നിയേക്കാം.
പരിമിതികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും, മഹാഭാരതത്തിലെ ഒരു അദൃശ്യ വ്യക്തിത്വത്തിന് ശബ്ദം നൽകാൻ 'ആത്രേയകം' നടത്തിയ ശ്രമം അഭിനന്ദനാർഹമാണ്. വ്യത്യസ്തമായ ഒരു വീക്ഷണത്തിലൂടെ ഇതിഹാസത്തെ സമീപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു വളരെ മികച്ച വായനാനുഭവം തന്നെയാണ്.