W gazetach tego nie napiszą

by Taras Prokhasko, Taras Prokhasko, Renata Rusnak (Translator)

Ukraina widziana oczami Prochaśki to kraina zamknięta masywem Karpat, której granice i reżimy zmieniają się z zawrotną częstotliwością. To łamigłówka, układanka państw, frontów, języków, niespokojna krzywa okupacji, wyzwolenia i zniewolenia. To także fenomen botaniczny, bo na łące „zielonej Ukrainy” gnieździ się kilkadziesiąt zupełnie odmiennych gatunków ludzkich. I noc na połoninie, kiedy wydaje się, że przegrzany zapach traw bierze się prosto z gwiazd, i kult śmiecenia zakrawający na pasję demiurga.
W gazetach tego nie napiszą to prywatne lekcje z ukrainoznawstwa w wydaniu znakomitego pisarza, dziennikarza i botanika.

Genres: Nonfiction, Ukraine

165 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Taras Prokhasko studied Biology at Lviv University. He has worked as a radio operator, an editor, a bartender, the host of a radio program, a forester, a teacher, a gallery proprietor, a screen writer, a video operator and a gardener. For the past ten years he has worked as a journalist. He is the author of Inshi dni Anny (Anna's Other Days, 1998), FM Halychyna (FM Galicia, 2001), Neprosti (The UnSimple, 2002), Leksykon tayemnykh znan (Lexicon of Secretive Knowledge, 2005), Z tsyoho mozhna bulo b zrobyty kilka opovidan (Could Have Made a Couple of Stories from This, 2005), and Port Frankivsk (2006). He has also published a number of books in his Inshiy Format series featuring interviews he conducted with leading Ukrainian intellectuals. Several of Mr. Prokhasko's books have been translated and published in Poland, Russia and Germany. His novella Necropolis and novel The UnSimple have been translated and published in English. Taras Prokhasko is the recipient of the Joseph Conrad Award (2007) as well as Korrespondent magazine's Best Ukrainian Book Award (2006, 2007).

Reviews

[Michał Józef Gąsior · Rating 4 out of 5]

Od przeczytania tej książki do napisania tego wpisu mija już trochę czasu. Pamiętam jednak dosyć wyraźnie sprzeczne uczucia jakie miałem czytając tę książkę. Pewnie ponownie główną rolę zagrał tu konflikt na linii oczekiwania kontra rzeczywistość. Chciałem pozycję składającą się z konkretów o Ukrainie, a otrzymałem opowieść wypełnioną metaforami. Opowieść, która nie mówi wprost, ale tylko po to, by być wyraźniejszą od suchego reportażu. Tak jak Wicha opowiadał o swojej matce w "Rzeczy, których nie wyrzuciłem", tak swoim stylem Prochaśko opowiada o swojej Ukrainie. Nie jest to rygorystyczna wycieczka z biura podróży, lecz bezterminowy pobyt pozwalający na coś więcej. Zdecydowanie polecam.

[Piotr · Rating 5 out of 5]

Dopełnił się taki literacki ukraiński kwartet: do czytanych nie tak dawno znakomitych książek Lubki, Bojczenki i Wynnyczuka, dodaję tę cudną książeczkę Prochaśki. Co trzeba dopisać o książce, której fragmenty czytasz po kilka razy, bo zwyczajnie są zachwycające? Gdy znowu sięgasz po mapę, Googla czy Wikipedię, by doczytywać o miejscach i wydarzeniach, jakie autor wspomina?
Gdy po prostu czujesz że jesteś z nim połączony wspólnym krwiobiegiem?

[madziar · Rating 4 out of 5]

Rzadko zdarza się, by ktoś z taką miłością pisał o kraju ojczystym. Prochaśko nie mówi tego wprost, ale sposób, w jaki opisuje kolejne miejsca i zwykłych ludzi jest przepełniony ciepłem. Ukraina z jego kart to kraj jedyny w swoim rodzaju; nie jest jedną z atrakcji turystycznych, ale zbiorem miejsc prawdziwych, gdzie każde kolejne miasto jest miejscem oswojonym i bliskim. Wszystko to tworzy klimat opowieści o domu. A opowieści te z natury są sentymentalne i bardzo osobiste.

[Witoldzio · Rating 4 out of 5]

Trudno bylo mi przebrnac przez pierwsze 20 stron, potem nagle zrobilo sie ciekawie, a potem jeszcze ciekawiej. Nie ma watpliwosci ze to bardzo utalentowany pisarz. Mozna sie delektowac jego pieknym stylem, jego wrazliwoscia, spostrzegawczoscia, intuicja. Ukraina jest widziana przez niego przez pryzmat mniej historyczny a bardziej od strony srodowiska naturalnego, ktorego trwala czescia sa rowniez jej odwieczni mieszkancy. Polacy nie znajda w tej ksiazce specjalnie niczego czego zazwyczaj "na kresach" szukamy, poza moze krotkimi ale wzruszajacymi wzmiankami w rozdzialiku o Mariampolu. Niemniej jednak ksiazka ma dla nas swoja wartosc, mowi nam o tym jak tam teraz jest. Ta utrwalona w ksiazce chwila obecna jest jak gdyby chwila przejsciowa, wydaje sie ze ta przejsciowosc jednak minie, a z nia znikna tez pewnie urokliwe archaizmy ktore w pewny sensie w tej chwili definiuja ten piekny kraj. By zrozumiec Ukraine trzeba myslec ze niepodleglosc panstwa ukrainskiego to zrealizowanie wielkiego wspolnotowego marzenia, natomiast teraz jest wlasnie trudny okres wyrastania i powolnego, opornego dojrzewania. Dodatkowa wartosc ksiazki to oczywiscie rozmyslania o narodzie ukrainskim ktory jest do nas niezwykle podobny.

[Sofiia Kvasniuk · Rating 5 out of 5]

To wspaniała książka, która oddaje obraz Ukrainy na początku i w środku jej kształtowania się jako niezależnego państwa. Doskonale opisuje nasz naród i nasze traumatyczne przeszłe doświadczenia. Czytanie jej jest momentami bolesne pod względem emocjonalnym, ponieważ wszystko w niej wydaje się aż nazbyt prawdziwe. Bardzo ją polecam, ale niestety nie mogę znaleźć jej ukraińskiej wersji. A szkoda, bo chętnie wzbogaciłabym nią swoją bibliotekę.

Wydawnictwo "Czarne" publikuje książki tego typu – można powiedzieć, że są one skierowane do osób z lekko zszarganym układem nerwowym i psychicznym. Ale to właśnie czyni je jeszcze piękniejszymi. Te 34 (jeśli dobrze pamiętam) opowieści o Ukrainie trafiają prosto w serce.

Nie potrafię pisać recenzji, więc wyszła z tego pewna mieszanka myśli. Ale moja ocena jest jasna – 5/5.

[Ola Gal · Rating 3 out of 5]

Miałam więcej oczekiwań od tej książki. Przeczytane adnotacje i recenzje obiecały dużo. Tak naprawdę w książce są opisane problemy i dylematy, z którymi boryka ściśle określony obszar Ukrainy. W opisie z tyłu książki było napisane, że ten ktoś po przeczytaniu lektury już nie mówi "na Ukrainie", tylko "w". I się zastanawiam, bo w książce wszędzie jest "na".... Może takie tłumaczenie... Z ciekawostek, to książka była stworzona dla polskich odbiorców (nie istnieje w języku ukraińskim). Jak kogoś interesuje życie obwodu Iwano-Frankiwskiego to polecam, bo o innych prawie nic

[Karolina Brzezińska · Rating 4 out of 5]

Książka ukazująca z ciekawej strony życie na Ukrainie, momentami przypominające nasze, polskie. Prokhasko czaruje słowem, nawet opisując przyrodę, co dla wielu potrafi być nudne. Książka, do której warto przysiąść z ołówkiem, notatnikiem, nad którą warto się zatrzymać na dłużej, czytać wolniej.

[Joanna · Rating 4 out of 5]

Wspaniała, niesamowicie plastyczna opowieść o Ukrainie. Pierwsza część o charakterze, historii, ludziach, narodzie i ta część genialna, zabawna i ciężka, kwaśna i mądra, i tak bliska polskości...! Druga o miejscach, innym tempem pisana, też piękna.

[readbyjulia · Rating 2 out of 5]

Przegadane. W wielu miejscach autor sam sobie przeczy.

Ale doceniam samokrytykę autora względem swojej ojczyzny.

[Natalia · Rating 2 out of 5]

more like 1,5, nie rozumiem, po co w ogóle powstała ta książka..

[alutka · Rating 2 out of 5]

niestety sprzeczne z moimi oczekiwaniami i jedyne co mi się w niej podobało, to opis lasu..pozycja zawiera niestety mnóstwo powtórzeń i takiego rozmemłania :( zupełnie nie moja bajka!!!