Αργοκύλησε στο θόλο η σελήνη κλέβοντας φως από τα αστέρια. Η αδελφή Ελισάβετ έγειρε στο μαξιλάρι και αναστέναξε. Τα λόγια του Δημήτρη ηχούσαν ακόμα στα αφτιά και την καρδιά της. Σ' αγαπώ! Τι κι αν μας χωρίζουν τόσα; Το βλέμμα σου με χαϊδεύει μόνιμα κι η ακούραστη σκέψη μου σε συντροφεύει. Έλα! Έκλεισε τα μάτια. Δυο σταγόνες θλίψης κύλησαν. Αλίμονο! Δε φτιάχτηκαν για μένα τα μονοπάτια του έρωτα!
Μα πως μου είχε διαφύγει να γράψω κριτική για ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία? Ποτέ δεν είναι αργά άλλωστε το μαύρο ρόδο είναι από κείνα τα βιβλία που συχνά πυκνά ανασκαλίζω στη βιβλιοθήκη μου και χάνομαι μέσα στις σελίδες του σαν να ναι η πρώτη φορά. Σας έχει τύχει ποτέ να λατρέψετε για κάποιο ανεξήγητο λόγο ένα βιβλίο τόσο πολύ ώστε να θέλετε να το διαβάζετε ξανά και ξανά? Εμένα μου συνέβη με το μαύρο ρόδο μεταξύ άλλων. «πρωτογνώρισα» το βιβλίο πριν μερικά χρόνια στη δανειστική βιβλιοθήκη της πόλης μου και θυμάμαι την αγωνιώδη μου προσπάθεια να το αποκτήσω όμως δε μπορούσα να το βρω σε κανένα βιβλιοπωλείο οπότε με χαρά διαπίστωσα πριν λίγο καιρό ότι επανακυκλοφόρησε και πραγματικά ελπίζω οι αναγνώστες του να το λατρέψουν οσο εγώ. Ξεκαθαρίζω ότι δεν πρόκειται για το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο βιβλίο που έχετε διαβάσει στη ζωή σας. Τότε γιατί τόσα ευχολόγια κοπελιά θα αναρωτηθείτε και με το δίκιο σας. Γιατί έτσι. Θα θελα να χα να σας δώσω μια πιο σαφή απάντηση ειλικρινά όμως δε βρίσκω τις λέξεις να σας περιγράψω το πόσο πολύ μίλησε το εν λόγω βιβλίο στην καρδιά μου. Μέσα από τη γραφή της η κυρία Καπλάνη μας προσφέρει ένα τρυφερό μυθιστόρημα ωδή στην αγνή αγάπη και στον καθάριο έρωτα. Ένας έρωτας βαθύς μεταξύ των ηρώων θεωρητικά αταίριαστος και αδύνατος αλλά και συνάμα τόσο δυνατός και καταδικασμένος να ευτυχήσει. Ένα βιβλίο για το μεγαλείο του έρωτα και πόσο αυτό μπορεί να κλονίσει ολόκληρη σου την ύπαρξη και να την αλλάξει ολοκληρωτικά. Είμαι βέβαιη ότι πολλοί που θα διαβάσουν το βιβλίο θα το χαρακτηρίσουν ανούσιο, χωρίς βάθος χαρακτήρων ίσως και ιερόσυλο δεδομένου ότι έχουμε να κάνουμε με τον έρωτα ενός ζωηρού νεαρού για μία δόκιμη μοναχή όμως ξέρετε τι? Αδυνατώ να πιστέψω ότι δε θα συγκινήσει βαθιά όλους εκείνους τους ρομαντικούς αναγνώστες που ακόμα πιστεύουν στον αθώο έρωτα και στην ιερότητα αυτού που λέμε πραγματική αγάπη. Κάποιες φορές απλά δε χρειάζεται να ψάχνεις το τέλειο, το μοναδικό το αψεγάδιαστο αλλά θες να πιστέψεις στο παραμύθι ότι θα βρεθεί και σένα στο διάβα σου ένας «Δημήτρης» που θα σε πιάσει τρυφερά από το χέρι και θα περπατήσετε μαζί στο δρόμο της ζωής.
Το συγκεκριμένο βιβλίο το βάζω πολύ χατιρικά 3 αστέρια, καθώς δεν είχε κάποιο στοιχείο που να με εντυπωσιάσει. ωστόσο θέλω να στηρίζω τους Έλληνες συγγραφείς πόσο μάλλον αυτό που θα γίνει σειρά στην τηλεόραση. Στη αρχή του βιβλίου όπου συναντιούνται οι δυο πρωταγωνιστές τα γεγονότα εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Μας παρουσιάζει την πρωταγωνίστρια η οποία είναι καλόγρια και τον πρωταγωνιστή ο οποίος είναι ένα κακομαθημένο πλουσιόπαιδο. Από εκεί και έπειτα η πλοκή παίρνει την κάτω βόλτα, όλο περιγράφονται οι σκέψεις που κάνει ο ένας για τον άλλο χωρίς καμία δράση. Κάποιες στιγμές που πάει κάπως να αποκτήσει δράση είναι ανούσια και στην ουσία δεν γίνεται κάτι, παρά μόνο επαναλήψεις προηγούμενων γεγονότων. Εννοείται ο πρωταγωνιστής μεταμορφώνεται στο όνειρο κάθε γυναίκας είναι όμορφος, καλός, πλούσιος και κάνει τα πάντα για την κοπέλα που αγαπάει. Το φινάλε της ιστορίας ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενο. Σαν τελική παρατήρηση θα μπορούσα να αναφέρω ότι το συγκεκριμένο βιβλίο μοιάζει με πολύ γνωστά παραμύθια που ακούγαμε μικροί. Η καλή πρωταγωνίστρια που η κακιά μητριά της την κλείνει στο μοναστήρι ξεγελώντας τον αγαθό πατέρα της και η ίδια περιμένει στην ουσία κάποιον να την σώσει. Σας θυμίζει κάτι; Ίσως να το πρότεινα σε κάποιους που είναι λάτρεις του συγκεκριμένου είδους λογοτεχνίας διαφορετικά όχι.
3,5/5 το βιβλίο το διαβασα μέσα σε 5 ώρες χωρίς καμία υπερβολή! Κύλησε υπερβολικά γρήγορα και το μυαλό μου δεν σταματούσε να συγκρίνει την σειρά με το βιβλίο. Με ξενέρωσε το γεγονος που Επικεντρωνόταν κυρίως το βασικό ζευγάρι (και όχι και στους Άλλους χαρακτήρες όπως βλέπουμε στη σειρά). Που παρεπιπτόντως τον Δημήτρη ποτέ δεν το διάβασα Δημήτρη αλλά Πέτρο, τον κυρ Μητςο τον έλεγα Λευτέρη, την κατινα Πολυξένη και πάει λέγοντας😂το μυαλό μου δεν λειτουργούσε αλλιώς. Μπορεί να Φταίει και το γεγονός πως είμαι επηρεασμένη από την σειρά. Αλλά ήταν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα! Με ένα όμορφο τέλος❤️
Πρέπει να το πάρω απόφαση ότι βιβλία με παπάδες καλόγριες κτλ δεν είναι για μένα Βλέπω ότι του έβαλα και 3 αστεράκια ήμουν σε μέρα large για να μην τα πολυλογώ καθόλου δεν με έπεισε ο ερωτάς της καλογριας μετά του πιπινιού αν πεις για το τέλος δε...Ήταν για μένα σενάριο επιστημονικης φαντασίας και όσο απαγορευμενος και να ήταν ο ερωτάς έμενα ούτε με έπεισε ούτε με άγγιξε. Σκέφτομαι ότι αν το διάβαζα τώρα θα είχε πολύ πολύ λιγότερη τύχη στα χεριά μου κακό ρομάντζο θα το χαρακτήριζα
Του βαζω επιεικώς 2. Το βιβλιο σε πολλα σημεια γίνεται αστειο θα ελεγα με τον τροπο περιγραφής των γεγονότων. Δυστυχώς δεν εχει καποια πλοκή μονο σκεψεις που κανουν οι δυο πρωταγωνιστές για τα συναισθηματα τους. Γενικα ειναι ευκολο στο διαβασμα και αν ψαχνεις κατι γρηγορο να περασει η ωρα ειναι αυτο που ψαχνεις. Ομως η σειρα ειναι πολυ καλυτερη σε σχεση με το βιβλιο και εχει όντως πλοκή. Δεν μας δόθηκε η ευκαιρια να γνωρισουμε τους χαρακτηρες, μονο πως βλεπουν αυτο που τους συνέβη.Στη σειρα υπαρχουν παρα πολλοι χαρακτηρες που δεν αναφέρονται καν στο βιβλιο και εχουν και δικη τους πλοκή εξίσου σημαντικη με εκεινη των πρωταγωνιστών. Θεωρω πως η σειρα βασίστηκε στο βιβλιο μονο οσον αφορα την ιδεα του απαγορευμένου ερωτα μεταξυ μιας δοκιμης μοναχής και ενός γόη σε κανενα αλλο σημειο.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που θα το πω και λογικά η τελευταία.. Η σειρά είναι 100 φορές καλύτερη από το βιβλίο!!! Η πλοκή του βιβλιου είναι αρκετά φλατ, είναι οι 2 πρωταγωνιστές που στην ουσία δεν έχουν κ καμία τρελή αλληλεπιδραση εκτός από την αρχή.. οι υπόλοιποι χαρακτήρες απλά υπάρχουν βοηθητικοί κ δεν μας επηρεάζουν ιδιαίτερα.. το τέλος αναμενόμενο.. τα 3 αστέρια τα έβαλα μόνο κ μόνο γιατί βασίστηκε η σειρά στο βιβλίο, αλλιώς μπορεί να έβαζα κ 2!
Δυστυχώς με απογοήτευσε Μια ιδιαίτερη ιστορία με κάπως ενδιαφέρον τελος....Οι εξελίξεις όλες ήταν γρήγορες και επιφανειακες όμως, με αποτέλεσμα να μην πείθουν, δεν είχαν το απαιτούμενο βάρος... επίσης αρκετοί περαστικοί χαρακτήρες χωρίς προσωπικότητα...
4.5/5 ⭐️⭐️⭐️⭐️ Το βιβλίο είναι καλύτερο από την σειρά! Πολύ όμορφες περιγραφές και βλέπουμε όλες τις προοπτικές της Ελισάβετ, του Δημήτρη και τους άλλους! Μόνο που το τέλος ήταν γρήγορο και θα ήθελα να υπήρχε περισσότερη ανάπτυξη για τους πρωταγωνιστές!!
Το βιβλίο δεν έχει καμία μα καμία σχέση με την σειρά. Γενικά δεν με τρέλανε, δεν ήταν και κακό αλλά πολύ μέτριο. Έχει αρκετές άχρηστες πληροφορίες για γύρω άτομα, μέρη, είναι υπερβολικά γλυκανάλατο και αναμενομενο. Το τέλος με χάλασε πάρα πολύ, πολύ απότομο. Παρολαυτα είναι ένα ακούραστο, ευχάριστο και ευκολοδιαβαστο βιβλιαράκι και μου άρεσε η δύναμη του έρωτα που αποδίδει.
' Mαύρο ρόδο'' της Καπλάνη Ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγάπη.Μια αγάπη μεστή,ιερή ,που γεμάτη κατάνυξη περιδιαβαίνει στα ιερά μονοπάτια του έρωτα.Ενός έρωτα διαφορετικού,σχεδόν απόκοσμου ,που σε μυεί σε σκέψεις βαθιές για τα θεία και τα εγκόσμια. Δεν θα ήθελα να αναφερθώ με λεπτομέρειες στην υπόθεση,για να μην αναφερθώ στην πλοκή και αποκαλύψω μυστικά.Αυτό το μυθιστόρημα,το γλυκό και τρυφερό,σε ταξιδεύει με έναν έρωτα βαθιά αταίριαστου και παράλληλα ανέλπιστα ταιριαστού.Οφείλω να ομολογήσω πως αυτό το μυθιστόρημα είχε την πιο πρωτότυπη πλοκή που διάβασα σε αισθηματικό μυθιστόρημα.Χωρίς να έχουμε ήρωες που δεινοπαθούν,καρδιοχτυπούν,βασανίζονται μέχρις εσχάτων και γενικά γνωρίζουμε ιστορίες κάποιες φορές τραβηγμένων από τα μαλλιά,το συγκεκριμένο ήταν πρωτότυπο ,με δόσεις ρεαλισμού σε σωστά μέτρα.Η γραφή της συγγραφέως απλή ,ρέουσα και γεμάτη συναισθήματα.Το ταξίδι από τα Γιάννενα στους Αγίους τόπους,ένα ταξίδι στη γνώση ,στον προβληματισμό αλλά και στη βαθιά ,άδολη αγάπη.Με συγκίνησαν πολύ οι ήρωες ,ήρωες με δύναμη αλλά και αδυναμίες..ήρωες ουσιαστικοί που σε διδάσκουν με την στάση ζωής τους
◇Ένα ρομαντικό μυθιστόρηματο οποίο εξυμνεί την δύναμη της αγάπης. Μέσα από αυτό το βιβλίο, βλέπουμε την εσωτερική πάλη των ηρώων, να προσπαθούν να τιθασεύσουν τα συναισθήματά τους.
◇ Επιπλέον, κάποιες φορές ένιωθα ότι κυλούσε γρήγορα η ροή των γεγονότων και άλλη ένιωθα ότι μένω στάσιμη.Κάτι άλλο που θεωρώ πως δεν μου ταίριαξε τόσο, ήταν η γρήγορη αλλαγή του χρόνου.
◇ Συνοψίζοντας, μου άρεσε, πέρασε ευχάριστα η ώρα, αλλά περίμενα να μου δώσει κάτι παραπάνω, βλέποντας τη μεταφορά του βιβλίου στην τηλεόραση. Νομίζω η σειρά μου αρέσει πολύ περισσότερο
Καλώς ή κακώς πριν τη σειρά δεν ήξερα για την ύπαρξη του βιβλίου κι έτσι το διάβασα έχοντας ήδη μια ιδέα λόγω της τηλεόρασης. Έτσι, θεωρώ πως κάποια πράγματα θα ήθελα να τα δω να αναπτύσσονται περισσότερο και ειδικά το τέλος να μην ήταν τόσο ~απότομο.
Υγ.1 Μου αρέσει που η σειρά δεν έχει ακολουθήσει τόσο πιστά το βιβλίο
Υγ.2 Επειδή μερικοί αναρωτιούνται αν γίνονται τέτοια πράγματα να ανατρέξουν σε ειδήσεις πριν από κάποια χρόνια
Το βιβλίο που ήθελα να διαβάσω αυτή την χρονική στιγμή... Ανάλαφρο γρήγορο χωρίς πολλά . Μια όμορφη ρομαντική ιστορία, που πάνω κάτω ήξερες ότι θα έχει ένα ωραίο τέλος. Δεν έχω παρακολουθήσει το σήριαλ και πιστεύω δεν θα το δω. Θα μείνω μείνω με την ομορφιά του βιβλίου.
7 Σεπτέμβρη 1999. Ο φονικός σεισμός ταρακούνησε την Αθήνα, ρημάζοντας στο πέρασμά του τα πάντα. Κτίρια, εργοστάσια, σπίτια έπεσαν σαν πύργοι από τραπουλόχαρτα. Κρανίου τόπος. Παντού συντρίμμια, αποπνικτική σκόνη, δεκάδες νεκροί, χιλιάδες τραυματίες και εγκλωβισμένοι.
Από την οργή του Εγκέλαδου δεν είχε ξεφύγει ούτε το μοναστήρι της Παναγιάς στην Πάρνηθα. Το έδαφος σκίστηκε, οι τοίχοι άνοιξαν και οι ζημιές που είχε υποστεί ήταν πολύ μεγάλες, οπότε κρίθηκε από το ειδικό κλιμάκιο ακατάλληλο και επικίνδυνο. Έτσι, με απόφαση της ηγουμένης, όλες οι καλόγριες θα έφευγαν από την μονή και θα πήγαιναν στα πατρικά τους για λίγες μέρες, μέχρι να αποκατασταθούν οι ζημιές.
Η αδελφή Ελισάβετ, κατά κόσμον Άννα, ήταν μόλις 20 χρονών και έντρομη άκουσε την απόφαση. Από μικρό κοριτσάκι δεν είχε βγει ποτέ έξω από την μονή. Δεν ήταν ιδιαίτερα κοινωνική, δεν μιλούσε με ξένο κόσμο και δεν ήξερε τι να κάνει και πώς να φερθεί, τώρα που ήταν αναγκασμένη να το κάνει.
Επιστρέφει με το λεωφορείο στα Ιωάννινα, στο πατρικό της σπίτι στο χωριό, όπου ο πατέρας της την περιμένει με τεράστια χαρά και η μητριά της με μεγάλη δυσφορία. Άλλωστε, εκείνη την είχε «κλείσει» στο μοναστήρι για να την ξεφορτωθεί, με την πρόφαση πως επειδή η Παναγιά την είχε σώσει όταν αρρώστησε μικρή, την έταξαν στην χάρη Της και έκτοτε η μικρή Αννούλα δεν ξαναβγήκε από εκεί. Πολύ βολική λύση από την πανούργα μητριά και ο πατέρας δεν είχε υποψιαστεί απολύτως τίποτα.
Η πίστη της αδελφής Ελισάβετ έρχεται να δοκιμαστεί την επόμενη κιόλας μέρα. Η Μαρία – Λουίζα, κόρη της μητριάς της, υποδέχεται στο σπίτι την παρέα της από την Αθήνα, αγόρια και κορίτσια. Ένα εκ των αγοριών, ο 25χρονος Δημήτρης, ο γόης της παρέας, αυτός που όλες οι γυναίκες έτρεχαν από πίσω του και δεν χρειάστηκε ποτέ να κυνηγήσει ή να διεκδικήσει κάποια, για πρώτη φορά βρίσκεται έξω από τα νερά του. Πρωτόγνωρα συναισθήματα γεννήθηκαν στην καρδιά του. Δεν όριζε το μυαλό, το κορμί, τις σκέψεις και τις πράξεις του, γιατί ίσως για πρώτη φορά ένιωσε ερωτευμένος. Η πανέμορφη αδελφή Ελισάβετ τον είχε μαγέψει, τόσο με την υπέροχη εξωτερική της εμφάνιση, όσο και με τον πλούσιο εσωτερικό της κόσμο.
❓Είχε τρελαθεί τελείως; Είχε μπει ο διάβολος μέσα του; ❓Τι περίμενε δηλαδή; Να γευτεί τον απαγορευμένο καρπό; ❓Να υποκύψει η καλόγρια στην ακαταμάχητη γοητεία του και να πετάξει τα ράσα για χάρη του;
Ούτε όμως και η αδελφή Ελισάβετ έμεινε αλώβητη. Άγνωστα συναισθήματα την κυρίευαν μόνο με μια ματιά του. Την τρόμαζαν και δεν μπορούσε να τα αντιμετωπίσει. Γιατί να της συμβαίνει κάτι τέτοιο; Φοβήθηκε, τρόμαξε και έφυγε σαν κυνηγημένη για την μονή, όμως τίποτα δεν ήταν το ίδιο. Εκείνη είχε αλλάξει. Έντονα και αντιφατικά συναισθήματα την ταλάνιζαν για μέρες. Αγάπη και οργή. Σκέψεις μπερδεμένες που απέφευγε να αναλύσει. Ισχυρή πάλη γινόταν μέσα της. Σκληροί αντίπαλοι και οι δυο. Καρδιά και μυαλό κονταροχτυπιούνται μέχρι τελικής πτώσης. Ποιος θα υπερισχύσει;
Όταν η καρδιά θέλει κάτι πάρα πολύ, δεν υπολογίζει τίποτα, πάντα βρίσκει τον τρόπο να κάνει το δικό της. Ο Δημήτρης είναι αποφασισμένος να τα παίξει όλα για όλα. Κάνει τα αδύνατα – δυνατά, τα βάζει με θεούς και δαίμονες, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του, παλεύει και διεκδικεί την καρδιά της μοναδικής γυναίκας που είχε ξυπνήσει την δική του καρδιά από τον λήθαργο. Της λέει λόγια τρυφερά, βγαλμένα από τα βάθ�� της καρδιάς του, που έσταζαν μέλι και απέραντη αγάπη, λόγια παραμυθένια. Ναι, για χάρη αυτής της μοναδικής αγάπης ήταν διατεθειμένος να κάνει τα πάντα, να κινήσει γη και ουρανό, να φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου.
Το δίλημμα είναι μεγάλο για την αδελφή Ελισάβετ. Έπρεπε να διαλέξει πως θα ήθελε να είναι η ζωή της στο μέλλον. Αν έμενε στο μοναστήρι μακριά από τον Δημήτρη θα μαράζωνε και όταν τα χρόνια θα είχαν περάσει, το μόνο που θα είχε απομείνει από κείνη θα ήταν ένα κορμί άψυχο. Αν τον ακολουθούσε, θα ζούσε μια ζωή με τύψεις και ενοχές και θα μισούσε τον εαυτό της. Τι θα διαλέξει τελικά; Θα παραμείνει η αδελφή Ελισάβετ ή θα γίνει η Άννα και θα ζήσει δίπλα στον μοναδικό άνθρωπο που της έδειξε τι σημαίνει πραγματική αγάπη;
Το «Μαύρο ρόδο» είναι ένα τρυφερό και συγκινητικό μυθιστόρημα, ένας ύμνος στην αληθινή, αγνή, άδολη και άνευ όρων αγάπη. Δεν με βρίσκει σύμφωνη η άποψη πολλών που βιάστηκαν να το χαρακτηρίσουν ιερόσυλο. Γιατί; Είναι ιεροσυλία η αγάπη; Η αγάπη βρίσκεται παντού και δεν κάνει διακρίσεις, εάν είσαι πλούσιος η φτωχός, όμορφος ή άσχημος, λευκός η μαύρος, καλόγερος ή ιερόδουλη. Στη συγκεκριμένη ιστορία η αγάπη δυο νέων ανθρώπων υπερίσχυσε, ύστερα από μεγάλη πάλη αμφότερων και βγήκε νικήτρια. Μπορεί επίσης το θέμα να είναι χιλιοειπωμένο, να έχουμε διαβάσει παρόμοιες ιστορίες, εμένα όμως μου άρεσε πολύ αυτό που διάβασα και απόλαυσα την κάθε σελίδα, την κάθε στιγμή. Σας το προτείνω. 9 / 10
Μια από τις πιο όμορφες αναγνώσεις που έχω κάνει. Θεωρώ πως ως πλοκή και ως ένα λογοτεχνικό βιβλίο δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Ωστόσο, το συναίσθημα που μου πέρασε η συγγραφέας μέσω του έργου της ήταν απίστευτο. Συνήθως δυσκολεύομαι να τελειώσω μυθιστορήματα και τα αφήνω στην μέση αλλά αυτό το βιβλίο με κράτησε ως το τέλος επικεντρωμένη στον έρωτα αυτών των δύο νέων. Το αγάπησα τόσο πολύ που επέλεγα να μείνω μέσα στις διακοπές των Χριστουγέννων απλά για να διαβάσω τις επόμενες τριάντα σελίδες. Για να είμαι ειλικρινής το τέλος μου φάνηκε ιδιαίτερα "rushed" και θεωρώ πως θα είχε κερδίσει τα πέντε αστέρια αν δεν προσπαθούσε στο τελευταίο κεφάλαιο να τρέξει το τέλος του βιβλίου. Για μένα προσωπικά θα μπορούσε η συγγραφέας να το είχε τελειώσει στο τέταρτο κεφάλαιο και δεν θα εμένα παραπονεμένη αν δεν είχε αίσιο τέλος. Η τελευταία σελίδα του τέταρτου κεφαλαίου θεωρώ πως θα αποτελούσε ομορφότερο τέλος από αυτό του πέμπτου. Από εκεί και πέρα, το βιβλίο το λάτρεψα και το ευχαριστήθηκα στο έπακρο. Είναι ένα όμορφο βιβλίο που κάθε νέος θα μπορέσει να διαβάσει λόγω της απλής γραφής και της ικανοποιητικής ροής των γεγονότων.
Αγόρασα το συγκεκριμένο βιβλίο λόγω της σειράς, αλλά όσο το διάβαζα καταλάβαινα πως δεν ταυτίζονται ιδιαίτερα σαν ιστορίες πέρα από μια κοινή βάση που έχουν. Δηλαδή μια καλόγρια, με ίδιο όνομα όπως στην σειρά, που την ερωτεύεται ένας απλό άνθρωπος κι στην συνέχεια τον ερωτεύεται και αυτή. Όσο διάβαζα το βιβλίο είχα συνεχώς την απορία πώς μπορεί να συνεχιστεί κι φυσικά να τελειώσει ένα τέτοιο βιβλίο με μια τόσο ιδιαίτερη πλοκή. Με κρατούσε συνεχώς σε μια αγωνία, με την καλή έννοια. Το τέλος ήταν αυτό που περίμενα κι θα περιμένουν όλοι καθώς το διαβάζουν. Αλλά όλο το ωραίο είναι στο χτίσιμο κι των δύο πρωταγωνιστών αλλά κι της ίδιας της ιστορίας. Το μόνο που κάπως με "χάλασε" ήταν επειδή έχω δει τα επεισόδια της σειρας έψαχνα συνεχώς ασυναίσθητα να συνδυάσω τα γεγονότα του βιβλίο με της σειράς. Κάτι που προφανώς δεν γίνεται αφού δεν ταυτιζόταν ιδιαίτερα πέραν φυσικά μερικών σημείων. Κατα τα άλλα είναι ένα εύκολο βιβλίο στην ανάγνωση κι αρκετά ευχάριστο. Έμεινα ικανοποιημένη.
Το "Μαύρο Ρόδο" αναφέρεται στην ιστορία μιας καλόγριας, της αδελφής Ελισάβετ, η οποία βγαίνει για πρώτη φορά στη ζωή της έξω από το μοναστήρι. Η κατά κόσμον Άννα μετά το θάνατο της μητέρας της παραδόθηκε στις καλόγριες σε πολύ μικρή ηλικία και από τότε δεν ξανά είδε την οικογένεια της. Αιτία για την επιστροφή της υπήρξε ο μεγάλος σεισμός του 1999, ο οποίος προκάλεσε σοβαρές βλάβες στο μοναστήρι. Βλέποντας τον κόσμο με αλλά μάτια, αφού βρίσκεται μακριά από τις αδελφές, μπαίνει σε πειρασμό να σκεφτεί ότι η ζωή της μπορεί να πάρει μια άλλη τροπή από αυτή που είχε φανταστεί. Φυσικά αυτή η ιδέα δεν της ήρθε τυχαία, υπαίτιος είναι ο Δημήτρης, ένας φίλος της θέσης της αδερφής.
Το "Μαύρο Ρόδο" είναι μια πολύ συγκινητική και ρομαντική ιστορία αγάπης. Αν και διαβάζεται εύκολα και γρήγορα και παρά τα θετικά του στοιχεία, δεν με κέρδισε. Δεν υπήρχε κάτι που να με ενθουσιάσει κυρίως γιατί το τέλος ήταν αναμενόμενο. Είναι μια καλή επιλογή για την παραλία ή για κάποιον που θέλει να διαβάσει κάτι "ελαφρύ".
Υπέροχο! Μια ασυνήθιστη ιστορία αγάπης, τόσο ασυνήθιστη όσο η ίδια η ζωή. Ήρωες και διάλογοι βγαλμένοι από το σήμερα, με βαθιά και πλούσια ηθογραφία που σε διδάσκει πολλά. Περιγράφει το ηρωικό ταξίδι δύο ανθρώπων που ερωτεύονται και είναι διατεθειμένοι να παλαίψουν για τον έρωτα τους. Τον "έρωτα" που μπαίνει στις σωστές του διαστάσεις: ερωτεύομαι=βγαίνω από το "εγώ" μου, αυτοπροσφέρομαι στον άλλον, ζω μέσα από τον άλλον και αυτός μέσα από εμένα, αγωνίζομαι, μεταστρέφομαι, δημιουργώ. Ο έρωτας με τη "θεϊκή" του διάσταση, που οδηγεί στο "για πάντα", δηλαδή ξεπερνά το θάνατο. Παντού στις σελίδες, μικρά "διδακτικά διαμαντάκια σοφίας" για την ίδια τη ζωή. Σ'ευχαριστώ Ελένη Καπλάνη, για το "ταξίδι" που μας χάρισες...
Μιά ρομαντική ιστορία δυο παιδιών που διδάσκει ότι η δύναμη της αγάπης και του Έρωτα μπορεί να νικήσει όλα τα εμπόδια. Έχοντας παρακολουθήσει το ομώνυμο σήριαλ περίμενα να συναντήσω όλους τους ήρωες της σειράς. Η ιστορία επικεντρώνεται καθαρά στην ιστορία της μοναχής Ελισάβετ και του Δημήτρη ( Πέτρου στην σειρά). Πολύ πιο ανθρώπινο και πιο ρεαλιστικό το βιβλίο. Ευτυχώς έλειπαν όλες αυτές οι υπερβολές και οι εξωπραγματικές καταστάσεις που παρακολουθήσαμε στο σήριαλ και που άγγιζαν τα όρια του γελοίου. Έκπληξη ο ρόλος της μοναχής Κασσιανής που καμμία σχέση δεν έχει με αυτόν που είδαμε στο σήριαλ. Γενικά είναι εύπεπτη ιστορία με κάποια σημεία που στα αλήθεια συγκινούν.
Μπήκα στο πειρασμό να το διαβάσω λόγω της σειράς, λίγο απογοητεύτηκα. Κλασικό στορυ αρλεκιν αυτός γόης, ανέμελος χωρίς έγνοιες, γυναικάς που δεν έχει ερωτευτεί πραγματικά ποτέ. Εκείνη αθώα, σεμνή που δεν έχει γνωρίσει τον έρωτα και είναι άτυχη στην ζωή. Συναντιούνται από την μοίρα και ερωτεύονται βαθιά μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα και είναι αγάπη αληθινή ,βαθιά και παντοτινή. Καταφέρνουν μετά από αντιξοότητες και επιμονή του αρσενικού που την έχει αγαπήσει αληθινά να την πείσει για τις αληθινές και αγαπησιαρικες προθέσεις του για το ευτυχισμένο τέλος της αγάπης τους.
Άθλιο, διαβάζεται εύκολα όμως
This entire review has been hidden because of spoilers.
Δεν μπορώ να μπω στο μυαλό της συγγραφέως αλλά μπορώ να κάνω μια μαντεψιά! Ένα ταξίδι στα Ιεροσόλυμα την ενέπνευσε να γράψει μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν ανεγκέφαλο πλέι μπόι και σε μια εικοσάχρονη καλόγρια που έβλεπε τις μύτες των παπουτσιών της, μέχρι που τον γνώρισε. Παιδιά, ή δε γίνεται αυτό (και ας είμαι λάτρης της φαντασίας) ή η συγγραφέας απέτυχε παταγωδώς να μας πείσει. Τείνω προς το δεύτερο. Ευχαριστώ πολύ!
Αυτό που μου άρεσε πολύ ήταν το τέλος που με είχε σε αγωνία για το τι θα συμβεί τελικά! Υπάρχουν πολλές διαφορές ανάμεσα στο βιβλίο και την σειρά δηλαδή τα ονόματα των περισςοτέρων, οι τόποι, άλλοι χαρακτήρες εκτός από τα βασικά πρόσωπα και σίγουρα σε βάζει σε σκέψη να τους ξεχωρίσεις από την σειρά. Είναι πολύ όμορφη η ιστορία του Δημήτρη και της Ελισάβετ-Άννα (ή του Πέτρου και της Ελισάβετ-Άννα στη σειρά) και πιστεύω ότι η σχέση τους που δημιουργείται φαίνεται πιο περιγραφική στη σειρά🤍
Δεν μπορούσα να σταματήσω να το συγκρίνω με τη σειρά όσο το διάβαζα. Μου άρεσε που είχε απλοϊκή γραφή, πράγμα που το έκανε ευκολοδιαβαστο και ευχάριστο. Το μόνο ελάττωμα για εμένα ήταν πως ένιωθα λες και κυλούν όλα πολύ γρήγορα και με μη ρεαλιστική ευκολία. Θα ήθελα να έχει μερικές σελίδες παραπάνω.