What do you think?
Rate this book
Ástin fiskanna
Icelandic
- GenresFiction
107 pages
First published January 1, 1993
2 people are currently reading
25 people want to read
About the author
Steinunn Sigurðardóttir
48 books54 followersSteinunn Sigurðardóttir was born in Reykjavík in 1950. She finished her Matriculation Examination at the Reykjavík Higher Secondary Grammar School in 1968 and a BA in Psychology and Philosophy at the University College in Dublin in 1972.
She published her first book, the poetry collection Sífellur (Continuances), 19 years old and received immediate attention. In 1995 she received the Icelandic Literature Prize for the novel Hjartastaður (Heart Place). Her books have been translated into other languages and a French movie based on the novel Tímaþjófurinn (The Thief of Time) premiered in 1999.
Sigurðardóttir was a reporter at the Icelandic National Broadcasting Service (RUV) and a news correspondent with intervals from 1970-1982. She has also worked as a journalist and written programmes for radio and television.
Steinunn Sigurðardóttir has lived for long and short periods of time in various places in Europe, in the US and in Japan. She currently divides her time between France and Iceland. She has one grown-up daughter.
She published her first book, the poetry collection Sífellur (Continuances), 19 years old and received immediate attention. In 1995 she received the Icelandic Literature Prize for the novel Hjartastaður (Heart Place). Her books have been translated into other languages and a French movie based on the novel Tímaþjófurinn (The Thief of Time) premiered in 1999.
Sigurðardóttir was a reporter at the Icelandic National Broadcasting Service (RUV) and a news correspondent with intervals from 1970-1982. She has also worked as a journalist and written programmes for radio and television.
Steinunn Sigurðardóttir has lived for long and short periods of time in various places in Europe, in the US and in Japan. She currently divides her time between France and Iceland. She has one grown-up daughter.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
February 14, 2026
Erfið í stjörnugjöf þessi.
Hún er stutt og laggóð og auðvelt að komast í flæði í lestrinum, þægilegur eins dags lestur. Skrifstíllinn er áhugaverður, hann er skemmtilegur og húmor í textanum en að sama skapi finnst mér hann gera söguna og persónurnar fjarlægar og erfitt að finna samkennd með neinum. Sagan er í raun öll köld, og það er kannski ætlunin. Mér fannst skemmtilegar pælingarnar um kalda ást og hvernig hún er ódauðleg, frábrugðið heitri ást sem brennur út, og líka pælingarnar um að ekkert gerist í raun fyrr en maður hugsar um það eftirá.
Hún er stutt og laggóð og auðvelt að komast í flæði í lestrinum, þægilegur eins dags lestur. Skrifstíllinn er áhugaverður, hann er skemmtilegur og húmor í textanum en að sama skapi finnst mér hann gera söguna og persónurnar fjarlægar og erfitt að finna samkennd með neinum. Sagan er í raun öll köld, og það er kannski ætlunin. Mér fannst skemmtilegar pælingarnar um kalda ást og hvernig hún er ódauðleg, frábrugðið heitri ást sem brennur út, og líka pælingarnar um að ekkert gerist í raun fyrr en maður hugsar um það eftirá.
July 10, 2023
eh annað dugleg að lesa þessa dagana whadda butttt
January 13, 2019
Fyrsta reglan sem maður þarf að setja sér við lestur á 1. persónu frásögn er að taka öllu sem "ég" sögumaðurinn segir með fyrirvara. Rétt eins og við hin segir hann aldrei allt og við sjáum aldrei meira en hann velur að opinbera. Það hafði ég í huga við lesturinn á Ástin fiskanna og reyndi að koma auga á brauðmolana sem gæfu til kynna hvað eða hvort eitthvað kæmi upp um fegraða frásögn sögupersónunnar. Samt er ég ekki alltaf viss hvar þeir eru, ekki einu sinni þó þetta sé í annað skipti sem ég les söguna.
Ástin fiskana virðist í fljótu bragði vera stutt, dálítið harmræn saga um ástir og ástarsorgir en eins og sögupersónan segir ítrekað gerist ekkert fyrr en eftir á, "Það gerist aldrei neitt um leið og það gerist. Allt gerist eftir á. [...] Núna fyrst sá ég manninn í skýru ljósi, hvað hann var myndarlegur á velli, [...] Og núna fyrst tók ég almennilega eftir því ..." Þessar mótsagnakenndu fullyrðingar benda til þess að sögupersónan endurskrifi upplifun sína af stefnumótinu og manninum inn vegna leiðinda og þörf fyrir rómantík. Í sögusviðinu í upphafi er kastali, svartar rósir og appelsínugular rósir sem eru rauðari en rautt og meira að segja í búðin sem hún býr í tímabundið er lítill kastali með páfuglum á grasflötinni. Hún er nútíma prinsessa í kastala að þýða ástarljóð, hún er með heimþrá, þráir íslenska náttúru með birki og tærum lækjum og bláum himni. Íslensk náttúrurómantík í hnotskurn og allt þetta bendir til ástarþrár og þörf persónunnar fyrir rómantík. Þá er einfaldast að skrifa söguna, nei láta söguna gerast eftir að hún gerist, eins og er endurtekið stef í henni, og bæta rómantíkinni við.
Í framhaldinu gerist hitt og þetta sem ýtir undir þá hugmynd að verið sé að lesa samskipti "hennar" og "hans" inn í uppskrift að ástarsögu. Jafnframt eru ýmslegt sem vekur spurningar um hreinskiptni þeirra beggja. Lygin um fjallgönguna, hvað býr til dæmis undir henni? Það er þó engin ástæða til að týna sér alveg í því að tína upp brauðmola um óáreiðanlegan sögumann, það er hægt að njóta einfaldlega lipurrar frásagnar Steinunnar og gleyma sér í öllum þeim litum sem hún markvisst málar í myndir sögunnar.
Þrátt fyrir lipran stíl og markvissa lita og myndnotkun er frásögnin öll köld og fjarlæg og ýtir undir þær hugrenningar að hugmynd um tilfinningar hafi verið skrifaðar inn í minningarnar þegar allt geriðst eftir að það gerðist og að Ástin fiskana sé saga um það hvernig hægt sé að gera söguna rómantíska, eftir á.
Ástin fiskana virðist í fljótu bragði vera stutt, dálítið harmræn saga um ástir og ástarsorgir en eins og sögupersónan segir ítrekað gerist ekkert fyrr en eftir á, "Það gerist aldrei neitt um leið og það gerist. Allt gerist eftir á. [...] Núna fyrst sá ég manninn í skýru ljósi, hvað hann var myndarlegur á velli, [...] Og núna fyrst tók ég almennilega eftir því ..." Þessar mótsagnakenndu fullyrðingar benda til þess að sögupersónan endurskrifi upplifun sína af stefnumótinu og manninum inn vegna leiðinda og þörf fyrir rómantík. Í sögusviðinu í upphafi er kastali, svartar rósir og appelsínugular rósir sem eru rauðari en rautt og meira að segja í búðin sem hún býr í tímabundið er lítill kastali með páfuglum á grasflötinni. Hún er nútíma prinsessa í kastala að þýða ástarljóð, hún er með heimþrá, þráir íslenska náttúru með birki og tærum lækjum og bláum himni. Íslensk náttúrurómantík í hnotskurn og allt þetta bendir til ástarþrár og þörf persónunnar fyrir rómantík. Þá er einfaldast að skrifa söguna, nei láta söguna gerast eftir að hún gerist, eins og er endurtekið stef í henni, og bæta rómantíkinni við.
Í framhaldinu gerist hitt og þetta sem ýtir undir þá hugmynd að verið sé að lesa samskipti "hennar" og "hans" inn í uppskrift að ástarsögu. Jafnframt eru ýmslegt sem vekur spurningar um hreinskiptni þeirra beggja. Lygin um fjallgönguna, hvað býr til dæmis undir henni? Það er þó engin ástæða til að týna sér alveg í því að tína upp brauðmola um óáreiðanlegan sögumann, það er hægt að njóta einfaldlega lipurrar frásagnar Steinunnar og gleyma sér í öllum þeim litum sem hún markvisst málar í myndir sögunnar.
Þrátt fyrir lipran stíl og markvissa lita og myndnotkun er frásögnin öll köld og fjarlæg og ýtir undir þær hugrenningar að hugmynd um tilfinningar hafi verið skrifaðar inn í minningarnar þegar allt geriðst eftir að það gerðist og að Ástin fiskana sé saga um það hvernig hægt sé að gera söguna rómantíska, eftir á.
October 5, 2018
Steinunn er vel máli farin og margar lýsingarnar eru gullfallegar, sérstaklega þær sem lúta að blæbrigðum og litum náttúrunnar. Sem var óvænt ánægja við lesturinn því sögusviðið er oftast nær miðsvæði Reykjavíkur. Annar plús er að kalla takta dusilmennisins Hans Örlygssonar blátt áfram karlmannlega án þess að fara í eitthvað siðgæðismat. Ekkert vesen á þeim bænum árið 1993.
Þetta er mín fyrsta bók Steinunnar og ég vissi ekki af henni fyrr en Bók vikunnar fjallaði um hana á Rás 1. Eftir lesturinn langar mig til að lesa meira eftir Steinunni og núna sé ég eftir því að hafa ekki gripið með mér Jójó þegar ég sá hana á nytjamarkaði um daginn.
Ég mæli með þessari en mæli ekki með að lesa hana í skömmtum. Hún er nægilega stutt til að sporðrenna henni niður - gerið það.
Þetta er mín fyrsta bók Steinunnar og ég vissi ekki af henni fyrr en Bók vikunnar fjallaði um hana á Rás 1. Eftir lesturinn langar mig til að lesa meira eftir Steinunni og núna sé ég eftir því að hafa ekki gripið með mér Jójó þegar ég sá hana á nytjamarkaði um daginn.
Ég mæli með þessari en mæli ekki með að lesa hana í skömmtum. Hún er nægilega stutt til að sporðrenna henni niður - gerið það.
November 20, 2018
Kilka tygodni temu natrafiłem w jakimś czasopiśmie, nie pamiętam już dokładnie w jakim, na recenzje tej książki. Autorką jest pisarka, poetka z Islandii, która częściowo mieszka w Niemczech, Francji no i oczywiście w Islandii. Gdzie tak naprawdę mieszka jest tajemnicą, bo różne źródła podają różne informacje. Na pewno jest to osoba otwarta na różne kultury i poliglotka bo udało mi się znaleźć na youtube kilka wywiadów, każdy w innym języku. Na pewno swobodnie mówi w języku francuskim, niemieckim, angielskim.
To, że znalazłem recenzje tej książki zdecydowało o tym, iż postanowiłem sięgnąć po tą książkę. Szybko upolowałem płytę CD z nagraniem audiobooka.
Książka jest dość specyficzna. Jest to opowieść o miłości, szukaniu sensu życia, próbowaniu nawiązania głębszej relacji z drugim człowiekiem, a zarazem odnalezienia poczucia swobody, wolności, niezależności. Właśnie do swobody, wolności jaką posiadają ryby w morzu nawiązuje ta książka. „Rybia Miłość”, bo tak można by przetłumaczyć niemiecki tytuł tej książki, bardzo dobrze określa stan w jakim znalazła się główna bohaterka tej książki. W wieku 29 lat jeszcze nie znalazła swojej miłości życia i nie szuka jej na sile. Podróżuje dużo po świecie i tłumaczy na język islandzki hinduską poezje miłosna z XVII wieku. Nagle zaczyna interesować się nią mody mężczyzna, biznesmen. Ona najpierw nie angażuje się, ale z czasem jednak ulega. Później okazuje się, że on już kogoś ma. Co zrobi nasza bohaterka? Mnie zaskoczył bardzo rozwój akcji, trochę zawirowania było, koniec całej opowieści trochę mnie zaskoczył. Całość fabuły, styl w jakim napisana jest książka oceniam dobrze. Bardziej chyba można wczuć się w mentalność islandzką, niż w scenerie tego kraju. Stateczność, jakaś taka wyrachowana emocjonalność jest mocno wyeksponowana w tej książce. Ufam autorce, że w ten sposób chciała przekazać nam to jak myślą, czują mieszkańcy Islandii.
Cieszę się, że udało mi się natrafić na tą książkę. Na razie nie ma tłumaczenia na język polski, jestem ciekaw czy się pojawi. Myślę, że czytelnikom lubiącym powieści, opowiadania obyczajowe może się spodobać.
To, że znalazłem recenzje tej książki zdecydowało o tym, iż postanowiłem sięgnąć po tą książkę. Szybko upolowałem płytę CD z nagraniem audiobooka.
Książka jest dość specyficzna. Jest to opowieść o miłości, szukaniu sensu życia, próbowaniu nawiązania głębszej relacji z drugim człowiekiem, a zarazem odnalezienia poczucia swobody, wolności, niezależności. Właśnie do swobody, wolności jaką posiadają ryby w morzu nawiązuje ta książka. „Rybia Miłość”, bo tak można by przetłumaczyć niemiecki tytuł tej książki, bardzo dobrze określa stan w jakim znalazła się główna bohaterka tej książki. W wieku 29 lat jeszcze nie znalazła swojej miłości życia i nie szuka jej na sile. Podróżuje dużo po świecie i tłumaczy na język islandzki hinduską poezje miłosna z XVII wieku. Nagle zaczyna interesować się nią mody mężczyzna, biznesmen. Ona najpierw nie angażuje się, ale z czasem jednak ulega. Później okazuje się, że on już kogoś ma. Co zrobi nasza bohaterka? Mnie zaskoczył bardzo rozwój akcji, trochę zawirowania było, koniec całej opowieści trochę mnie zaskoczył. Całość fabuły, styl w jakim napisana jest książka oceniam dobrze. Bardziej chyba można wczuć się w mentalność islandzką, niż w scenerie tego kraju. Stateczność, jakaś taka wyrachowana emocjonalność jest mocno wyeksponowana w tej książce. Ufam autorce, że w ten sposób chciała przekazać nam to jak myślą, czują mieszkańcy Islandii.
Cieszę się, że udało mi się natrafić na tą książkę. Na razie nie ma tłumaczenia na język polski, jestem ciekaw czy się pojawi. Myślę, że czytelnikom lubiącym powieści, opowiadania obyczajowe może się spodobać.
June 7, 2018
Kannski heldur hörð stjörnugjöf hjá mér en ég varð fyrir vonbrigðum með Ástin fiskanna. Eftir að hafa lesið Tímaþjófinn eftir sama höfund átti ég von á vandaðri persónusköpun og skemmtilegum stíl með góðum húmor. Stíllinn var vissulega góður, en ég náði engan veginn að tengjast aðalpersónunni, henni Samöntu. Ástarsagan í bókinni fannst mér líka einhvern veginn ekki ganga upp. Hins vegar vil ég hrósa umbrotinu og kápunni.
Heilt á litið fannst mér þetta vera bók um ekki neitt og skildi hún því ekki mikið eftir sig. Tvær stjörnur fær hún fyrir kápuna og ritstílinn. Ég mun samt lesa fleiri bækur eftir Steinunni, en það verður vegna Tímaþjófsins en ekki Ástin fiskanna.
Heilt á litið fannst mér þetta vera bók um ekki neitt og skildi hún því ekki mikið eftir sig. Tvær stjörnur fær hún fyrir kápuna og ritstílinn. Ég mun samt lesa fleiri bækur eftir Steinunni, en það verður vegna Tímaþjófsins en ekki Ástin fiskanna.
August 22, 2021
Fiskenes kærlighed er angiveligt kold.
Det samme kan man sige om Samantas kærlighed til en anden mand - afvisende, afstumpet, uudtalt og altså kold.
Fortællingen er på én gang en kærlighedsroman om to mennesker, som elsker hinanden, men som har ganske vanskeligt ved at nærme sig hinanden og få hinanden. På trods af dette er kærligheden stor, vedholdende og umulig at tøjle.
På den anden side handler bogen om det at turde kaste sig ukontrolleret ud på dybt vand. Den handler om at både det at få og at miste som realitet i livet kan give eksistentielle kriser og problemer. Og ikke mindst så handler den om at det ikke at beslutte også er en beslutning!
God, velskrevet, mættet og formuleret både smukt, skarpt, præcist og strømlinet - sikkert som fiskenes kærlighed...
Det samme kan man sige om Samantas kærlighed til en anden mand - afvisende, afstumpet, uudtalt og altså kold.
Fortællingen er på én gang en kærlighedsroman om to mennesker, som elsker hinanden, men som har ganske vanskeligt ved at nærme sig hinanden og få hinanden. På trods af dette er kærligheden stor, vedholdende og umulig at tøjle.
På den anden side handler bogen om det at turde kaste sig ukontrolleret ud på dybt vand. Den handler om at både det at få og at miste som realitet i livet kan give eksistentielle kriser og problemer. Og ikke mindst så handler den om at det ikke at beslutte også er en beslutning!
God, velskrevet, mættet og formuleret både smukt, skarpt, præcist og strømlinet - sikkert som fiskenes kærlighed...
May 3, 2023
zum Interpretieren mega nice, ansonsten bissi verstörend
May 15, 2023
4.5 <3 frábær ástarsaga
January 7, 2015
Sérstök og eftirminnileg ástarsaga eftir Steinunni. Frásagnaraðilinn er ung kona sem býr ein og líður vel þannig þegar hún fellur fyrir manni sem fer á fjörurnar við hana. Þau eru bæði á vissan hátt kaldlynd og halda samskiptum í þessu ástarsambandi í lágmarki. Þó taka ástríðurnar á köflum völdin.
Tilfinningalega fjarlægð elskendanna veldur þó flækjum í samböndum þeirra við aðra.
Skemmtilega skrifuð og húmorísk, sérstaklega í glímu konunnar við óþolandi fullkomna foreldra sína, og fjallar vel um hamingju og ást þegar tilfinningakuldi markar svo oft samskipti einstaklinga.
Tilfinningalega fjarlægð elskendanna veldur þó flækjum í samböndum þeirra við aðra.
Skemmtilega skrifuð og húmorísk, sérstaklega í glímu konunnar við óþolandi fullkomna foreldra sína, og fjallar vel um hamingju og ást þegar tilfinningakuldi markar svo oft samskipti einstaklinga.
July 27, 2014
Ekki alveg að nenna þessari en hún var þó ekki slæm. Bara frekar þurr eitthvað.
May 8, 2015
Magical. One of Steinunns best books I Think.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews