Τυφεκιοφόρος του Eχθρού

by Marios Hakkas, Μάριος Χάκκας

Το πρώτο πεζογραφικό βιβλίο του Μάριου Χάκκα και, συγχρόνως, μια πρώιμη κατάδειξη της αισθητικής - και βιωματικής - προβληματικής του. Ο Τυφεκιοφόρος είναι η κατάθεση της προσωπικής μαρτυρίας που αποκόμισε στην προσπάθειά του να ψηλαφήσει τους δυσεξιχνίαστους μηχανισμούς που αλλοτριώνουν το σύγχρονο άνθρωπο και τον περιορίζουν, παρασύροντάς τον με διάφορα προσχήματα σε παραμορφωτικά καλούπια. Ο Μ.Χ. με σαρκαστική και σατιρική διάθεση - που γίνονται καθοριστικές στο μεταγενέστερο έργο του - παρατηρεί, πίσω από μια τραγικά φορτισμένη οπτική φωνία, τον κόσμο που τον περιβάλλει.

Genres: Short Stories, Greece, Fiction

173 pages, Paperback

First published January 1, 1966

Reviews

[foteini_dl · Rating 4 out of 5]

Γλώσσα που δεν μπαίνει σε καλούπια, ύφος που αρνείται να ενταχθεί κάπου (αν και η γραφή του φλερτάρει με το θέατρο του παραλόγου), αν και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αρκετές φορές κινείται ανάμεσα στον Στρατή Τσίρκα (ειδικά τις Ακυβέρνητες πολιτείες) και τον Γιάννη Σκαρίμπα.
Ένας συγγραφέας που μεγάλωσε στην Καισαριανή στρέφεται τόσο κατά των αντικομμουνιστών όσο και αυτών των "αριστερών" που θυμίζουν (ή είναι) το Ανθρωπάκι του Τσίρκα, παλεύοντας ταυτόχρονα και με τον εαυτό του. Αν προσθέσεις και το ότι έζησε τα πρώτα, σκληρά μετεμφυλιακά χρόνια, ότι μετέφερε τα προσωπικά του βιώματα κοιτώντας την Ιστορία από τα μέσα, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις, και ας στέκεσαι συχνά αμήχανη/ος, τον Χάκκα και τα κείμενα αυτής της συλλογής.

[Eliasdgian · Rating 4 out of 5]

Στο πρώτο πεζογραφικό του βιβλίο ο Μάριος Χάκκας διηγείται ολιγοσέλιδες ιστορίες από τον στρατό και τη φυλακή. Ήρωες των διηγημάτων του είναι άλλοτε τα μουλάρια (‘Ο Κολοβός’, Ένα μουλάρι διηγείται’) κι οι απείθαρχοι αναβάτες τους (΄Φυλετική αφύπνιση’), κι άλλοτε οι πολιτικοί κρατούμενοι στα μετεμφυλιακά κολαστήρια, που συγκινούνται από το πέταγμα ενός πουλιού (‘Η Μπουμπούκα’), αλλά και σπάνε (‘Το σπάσιμο’).

Και ιστορίες της ζωής διηγείται ο Μ. Χάκκας, για τα αισθήματα των ανθρώπων που γεννιούνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν, όπως οι τάξεις, τα λουλούδια και οι εποχές (‘Το μαντήλι, ο έρωτας και το συνάχι’), για ένα κορίτσι στην ηλικία των δώδεκα που προτιμάει τη φυλακή παρά να βλέπει τα μούτρα εκείνων που υπογράφουν και γυρίζουν (‘Ένα κορίτσι’), αλλά και για την βαρηκοΐα των στελεχών του κινήματος που επιδεινώνεται κατά τα φαινόμενα όσο ένα κομματικό στέλεχος αναβαθμίζεται: το κατώτατο στέλεχος ακούει τα πάντα, από τις αντικομματικές συζητήσεις και τις συνωμοσίες σε βάρος του κόμματος, μέχρι τις προδοσίες και τις ίντριγκες∙ το μεσαίο στέλεχος είναι μερικώς κωφό, διότι ενώ ακούει εξαιρετικά τους καθοδηγητές του, είναι θεόκουφος έναντι των κατώτερων στελεχών∙ και, τέλος, στην κορυφή της ιδιότυπης αυτής κομματικής πυραμίδας, υπάρχει το ανώτερο στέλεχος, που δεν ακούει παρά μόνο τον εαυτό του (‘Οι κουφοί’).

Η γραφή του άμεση, σχεδόν βιωματική, ο λόγος του λιτός κι αφτιασίδωτος, κι ο σαρκασμός πανταχού παρών. Ένας ‘τυφεκιοφόρος’ (παναπεί απλός στρατιώτης) υπήρξε ο Μ. Χάκκας, που στο σύντομο της ζωής του ταξίδι, κατέβαλε βαρύ τίμημα για τα όνειρά του, αλλά κι άφησε πίσω του ένα μικρό σε έκταση, αλλά αξιομνημόνευτο έργο.

[Λευτέρης Αναγνωστόπουλος · Rating 3 out of 5]

Αισθητικά το βιβλίο μου άρεσε πολύ, σα περιεχόμενο ήθελα κάτι παραπάνω.

[Ioulia Ilvanidou · Rating 4 out of 5]

3,5

[Δήμος Καραχάλιος · Rating 5 out of 5]

Πάντα βαθιά ανθρώπινος ο Χάκκας

[George K. · Rating 4 out of 5]

Θυμάμαι ότι κάπου, κάποτε είχα διαβάσει το διήγημα "Ο μπιντές", που μου είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις, έτσι είχα στο νου μου τον Χάκκα για να τον διαβάσω κάποια στιγμή όπως του πρέπει. Βρήκα τη συγκεκριμένη συλλογή διηγημάτων από ένα παλαιοβιβλιοπωλείο έναντι λίγων ευρώ και αποφάσισα να τη διαβάσω τώρα: Λοιπόν, αν μη τι άλλο, πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο, με κάθε είδους ιστορίες, που είχαν πολλά πράγματα να πουν, με απλό και άμεσο τρόπο. Η γραφή του Χάκκα είναι λιτή και άμεση, χωρίς φτιασίδια αλλά με μπόλικο σαρκασμό. Όλα τα διηγήματα είναι αρκετά σύντομα και δεν τα διαβάζεις για την όποια πλοκή τους, αλλά για τις εικόνες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που προκαλούν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο μέλλον θα κοιτάξω να προμηθευτώ και να διαβάσω και τις άλλες δυο συλλογές του. (7.5/10)

[Andrews_bookcorner · Rating 4 out of 5]

Το πρώτο πεζό έργο του Χάκκα, μια συλλογή διηγημάτων βιωματική με αρκετό  χιούμορ, σαρκασμό και σκληρές αλήθειες. Ο συγγραφέας χωρίζει τα διηγήματα σε τέσσερις κατηγορίες: του στρατού,της φυλακής, της ζωής και τα ανάποδα.  Οι ήρωες του απόκληροι και σημαδέμενοι από την βία της εξουσίας. Αντιστασιακοί, φυλακισμένοι ,ταλαιπωρημένοι όμως βαθιά ανθρώπινοι. Μέσα στην μεταμφυλιακή Ελλάδα ο Χάκκας καταφραφει όσους αντιστάθηκαν και βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα,με τα αδιέξοδα και τις ελπίδες τους. Ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που προτιμά να μπει φυλακή από το να βλέπει εκείνους που υπογράφουν και γυρίζουν, κρατούμενοι που περιμένοντας το θαύμα οδηγούνται στην τρέλα, μια μικρή ιστορία με νόημα για την βαρηκοΐα των κομματικών στελεχών, ακόμη και οι σκέψεις ενός μουλαριού για τους ανθρώπους.Τα διηγήματα μικρά και κοφτερά, γεμάτα από μια ιδιαίτερη τρυφερότητα πολλές φορές και πικρία.

[Αλέξης Γυφτοδήμος · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο αυτού του πολύ ιδιαίτερου συγγραφέα που διάβασα. Άλλα διηγήματα καλύτερα άλλα λιγότερο καλά, κανένα δε σε αφήνει αδιάφορο, ασυγκίνητο. Άλλωστε όλα πηγάζουν από προσωπικές εμπειρίες, από καταστάσεις που έζησε. Τον κυνήγησε το μετεμφυλιακό, εκδικητικό κράτος της δεξιάς, τον κυνήγησε και το "ορθόδοξο", σταλινικό κόμμα γιατί είχε δική του ελεύθερη σκέψη.
Ξεχωρίζω τα διηγήματα: Ένα κορίτσι, Το ψαράκι της γυάλας, Τα κόκκινα μερμήγκια, Οι κουφοί, Η σύσκεψη αν ντε και καλά πρέπει να ξεχωρίσω κάποια.

[Nikos Seba 88 · Rating 4 out of 5]

Το ψαράκι της γυάλας... Αριστούργημα