در پیشگفتار آمده: مخاطبان این کتاب بیشتر کسانی هستند که زبان آنها فارسی است و سالی چند در موسیقی کار کردهاند و در مورد مبانی این هنر آگاهی لازم را دارند و مایلاند در زمینهی تصنیف قطعات آوازی -بر روی شعر فارسی- اطلاعات لازم را به دست آورند. بیشک این کتاب برای خوانندگان آواز، ترانهسرایان، شاعران آوازهای کودکان و دیگر علاقهمندان نیز میتواند مفید واقع شود، مشروط بر اینکه جوهر هنری آنان پشتوانهی علاقهمندیشان در این زمینه قرار گیرد. کوشش شده است قانونمندیهای خاصی که برای پیوند شعر فارسی با موسیقی آوازی به دست آمده است، همراه با مثالهای لازم ارائه و در موارد ضروری برای ابداع نشانهها از سادهترین شکل استفاده شود.
نمره ی واقعی: دو و نیم - به دلیل اینکه ربطی به کار من نداره و بیشتر عملیه کتاب تا تئوری
کتاب نخست به بررسی شعر فارسی و عروض، و سپس به شیوه ی انتقال هجاهای کوتاه، بلند و کشیده - و گاه کشیده تر - به موسیقی می پردازه. و عاقبت هم از تکیه در کلمات و تأکید در جملات بحث می کنه
من کتاب را صرفا جهت علاقه خوندم و نکته ی جالب برایم این بود که در فارسی برخلاف زبان های اروپایی مثلا، تکیه در هر کلمه نه با ضرب قوی - یعنی نه با شدت صدا - بلکه با زیر و بمی اجرا می شه و این حاصل بررسی آوایی گفتار فارسیه که در موسیقی هم بالتبع نمود پیدا می کنه. البته جای خالی بررسی جایگاه ضرب های قوی و ضعیف در موسیقی آوازی فارسی در کتاب کاملا محسوسه و بحثی ازش نشده. خوبی کتاب کثرت مثال ها است اما به نظرم بهتر بود نت ها و قطعات ذکر شده به صورت صوتی هم به کتاب ضمیمه می شدن
چون این کتاب رفرنس واحد پیوند شعر و موسیقی این ترممه و بر اساس قوانین این کتاب باید این ترم تصنیف میساختم و بر اساس یک سری فصلهاش تو امتحان سوال میاد فقط فصلهاییکه نیاز بود رو تا حدودی دقیق خوندم و باقی فصلهای کتاب رو سرسری رد کردم .. راجع به خود کتاب باید بگم که کاملا تخصصیه و شما حتما باید موسیقی ایرانی کار کرده باشید و قصد ساختن تصنیف و ترانه داشته باشید تا به دردتون بخوره! این کتاب بهتون آموزش میده که چجوری یه سری موارد رو رعایت کنید تا یه تصنیف خوب بسازید هر چند حسین دهلوی خیلی خیلی سخت گرفته و به قول استادم جز پرویز مشکاتیان تقریبا کسی رو نداریم که تونسته باشه تمامی این قوانین رو تو تصنیفاش رعایت کرده باشه هر چند همون مشکاتیان هم تقریبا صد درصد موفق به رعایت همه چیز نشده.. در مقابل این کتاب مقاله ای از ساسان فاطمی هم موجوده که قوانین حسین دهلوی رو نقض کرده و نشون داده که چطور با رعایت نکردن بعضی چیزهایی که دهلوی گفته هم میشه تصنیف های خوبی ساخت خوندن اون مقاله هم خالی از لطف نیست…