Το Κενό που Διαρκεί

by Γρηγόρης Δημακόπουλος

Genres: Horror

38 pages, ebook

Published May 18, 2024

About the author

Ο Γρηγόρης Δημακόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός που ζει κι εργάζεται στην Καρδίτσα. Από μικρή ηλικία καλλιεργήθηκε μέσα του το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, κυρίως μετά την επαφή του με την Ιστορία Χωρίς Τέλος του Μίχαελ Έντε και τα έργα του Ιούλιου Βερν.

Στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε η αγάπη του για την κλασική λογοτεχνία και τη λογοτεχνία του φανταστικού. Αγαπημένα του βιβλία είναι το Σιλμαρίλλιον του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, το Dune του Φρανκ Χέρμπερτ και οι Άθλιοι του Βίκτωρος Ουγκώ.

Τα δυο πρώτα μέρη της τριλογίας φαντασίας που έχει γράψει, Η Εποχή των Θρύλων: Κόκκινη Αυγή και Η Εποχή των Θρύλων: ο Δρόμος της Εξορίας, εκδόθηκαν από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή τον Μάιο του 2019 και τον Μάιο του 2021 αντίστοιχα. Τo βραβευμένο διήγημα Το εκκρεμές ήταν το πρώτο έργο του που εκδόθηκε, λαμβάνοντας την τρίτη θέση στον πανελλήνιο διαγωνισμό Φαντασία 2018, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Fantasmagoria (Έπος της Φαντασίας ΙΙ, εκδόσεις iWrite, 2018). Το διήγημα Ερήμωση έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία Στα Όνειρα της Φαντασίας: Πολεμικές Ιαχές (Εκδόσεις Allbooks, 2020). Το 2022 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Βάρδος η νουβέλα τρόμου Όγιο Νέγκρο.

Στον ελεύθερο χρόνο του γράφει κριτικές και διηγήματα για τη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας.

Reviews

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 5 out of 5]

Απίστευτο διήγημα στα χνάρια του Lovecraft. Μόνο που εδώ δεν κυριαρχεί το άγνωστο. Σου δείχνει τους φόβους σου. Σου τους τρίβει στα μούτρα και γελάει με το πάθημά σου. Για ακόμη μία φορά (μετά τα βιβλία του) ο συγγραφέας παίζει με την μελαγχολία και τη μαυρίλα. Το διήγημα είναι τρόμου, αλλά μην μείνετε σε αυτό. Παίζει με θρησκευτικά θέματα, φιλοσοφεί, πετάει αλήθειες που όλοι μας προσπαθούμε να ξεχάσουμε.
Εύχομαι να βγει και σε βιβλίο κάποια στιγμή, για όλους εμάς που είμαστε άπληστοι και υλιστές. Μέχρι να έρθει το Κενό που Διαρκεί να μας καταπιεί!

Μεγάλο respect στην ομάδα του ΛΕΦΑΛΟΚ (https://www.lefalok.gr/) γιατί πραγματικά μας ανοίγει την πόρτα στο Φανταστικό. Μπράβο σε όλους

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

Ένα ήταν το κακό αυτού του eBook... τέλειωσε γρήγορα... τόσο γρήγορα που πρέπει να πιέσουμε όλοι μαζί τον συγγραφέα να γράψει κάτι καινούργιο άμεσα! Κατά τα άλλα, όπως πάντα, εξαιρετικός! Σημειώστε πως το ebook είναι δωρεάν και αξίζει να το τσιμπήσετε και όσοι δεν έχει τύχει να διαβάσετε κάποιο βιβλίο της τριλογίας του (κακώς) για να καταλάβετε πόσο όμορφα γράφει....

[Γρηγόρης Δημακόπουλος]

Ένα διήγημα τρόμου που μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο της Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας και να το κατεβάσετε ως δωρεάν ebook (αρχείο PDF).

Τη φιλολογική επιμέλεια του κειμένου ανέλαβε ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης και τη σελιδοποίηση ο Αριστείδης Νάστος. Τους ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο τους, και την πολύτιμη βοήθειά τους! Ειδική μνεία θα ήθελα να κάνω στον αγαπημένο φίλο και ιδρυτή της λέσχης, Θανάση Λάμπρου, που χάρη στη δική του συμβολή και στήριξη έχουμε όλοι εμείς ως μέλη της λέσχης τη δυνατότητα να εκφράζουμε την αγάπη μας για το ελληνικό φανταστικό.

Βρείτε το ebook εδώ: https://www.lefalok.gr/to-keno-pou-di...

Εύχομαι να το απολαύσετε!

[Mina Tsiknaki · Rating 5 out of 5]

Το δεύτερο διήγημα του συγγραφέα που διαβάζω. Μόλις 38 σελίδες. Επιτρέψτε μου να το χαρακτηρίσω "χορταστικό" παρά το μέγεθός του.
Έχει αγωνία και τρόμο... απορρέουν από τις περιγραφές των βλεμμάτων των ηρώων. Έχει μυστήριο... το "διαβάζεις" στις περιγραφές του τόπου. Έχει συναίσθημα... σκοτεινό και αποκαρδιωτικό, σε κατακλύζει μέσα από τις σκέψεις του ήρωα. Όμορφη γραφή και λεξιλόγιο που ειδικά σε κάποια σημεία κάνει την διαφορά.
38 πλούσιες σελίδες που αξίζει να διαβάσετε.
Συγχαρητήρια στον δημιουργό. 🙂

Υ. Γ. Και κάτι ακόμα... Συγχαρητήρια στην Λέσχη για το έργο της. Τελικά αυτό που φαίνεται σε ότι μας έχουν δωρίσει τα μέλη της είναι το μεράκι και η αγάπη τους για αυτό που κάνουν. Και ο σεβασμός τους προς τον αναγνώστη. Προσωπικά τους ευχαριστώ πολύ και ανταποδίδω τον σεβασμό. Τα αστεράκια ανήκουν σε όλους σας. 🖤

[Αλέξης Ζησιμόπουλος · Rating 4 out of 5]

3.5 ιδανικά.

Σε αυτήν την σύντομη ιστορία τρόμου 35 σελίδων μεταφερόμαστε σε ένα αρκετά ιδιότυπο setting όπου διαδραματίζεται μια αρκετά κοινότυπη πλοκή. Πραγματικά το διάβασμα εξαιρετικά γρήγορα και κύλησε πολύ όμορφα, τόσο σαν κείμενο όσο και σαν πλοκή (ως επί το πλείστον). Το προτείνω σε όσους θέλουν να διαβάσουν ένα καλογραμμένο, εύπεπτο και άρτιο κείμενο σύντομης διάρκειας. Είναι και δωρεάν!

Ήδη μπορείτε να διακρίνετε κάποια θετικά του έργου. Μερικά ακόμη είναι πόσο σφιχτοδεμένη είναι η πλοκή σε επίπεδο διαχωρισμού λογοτεχνικού χώρου και χρόνο στην αρχή, την μέση και το τέλος. Μου άρεσε η επιλογή της τοποθεσίας και της κουλτούρας σαν υπόβαθρο. Πολύ καλή ήταν και η σύντομη προσπάθεια ένταξης φιλοσοφικών προεκτάσεων στον τρόμο ή έστω, της μετατροπής φιλοσοφίας/πίστης σε εργαλείο τρόμου.** Επίσης. θεωρώ πως όλες οι περιγραφές είναι εξαιρετικά προσεγμένες, τόσο των σκηνών που διαδραματίζονται όσο και του σκηνικού υπόβαθρου (Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι το setting - από την πόλη, το οχυρό, το πηγάδι - οι τοποθεσίες γενικώς είναι ζωντανές και με προσωπικότητα.

Δυστυχώς, χωρίς προσωπικότητα είναι οι τρεις ήρωες της ιστορίας μας. Αυτό οφείλεται κυρίως στην έκταση της ιστορίας, κατέληξε κάπως αδύνατο να υπάρχει επαρκής ανάπτυξη για οποιονδήποτε μέσα σε 35 σελίδες, αλλά δεν πιστεύω ότι έγινε και ιδιαίτερη προσπάθεια. Αυτό που με ενόχλησε το εστιάζω κυρίως σε δύο παράγοντες:

1) Στην κακή διαχείριση των διαλογικών μερών: Οι διάλογοι μεταξύ χαρακτήρων είναι σχεδόν πάντα εξυπηρετικοί της εξέλιξης της πλοκής (Το ρόλο αυτό αναλαμβάνει ο Ράντζα, οποίος δίνει exposition με έναν άχαρο τόνο προσπαθώντας να ακουστεί τρομακτικός). Περιγραφές αντικαθιστούν διαλόγους, κατά τη γνώμη μου, σε σημεία όπου θα μπορούσαμε να μαθαίναμε περισσότερα για τους χαρακτήρες μέσω της λεκτικής τους αλληλεπίδρασης. Με τον να μην έχουν ισχυρή παρουσία στο έργο δεν λειτουργούν σαν άδειος καμβάς όπου μπορώ να προβάλω τον εαυτό μου στη θέση τους και να ταυτιστώ με το δράμα τους, απλά υποβαθμίζεται το πόσο τρομακτικό καταλήγει το κείμενο, κατ' εμέ, όταν οι ήρωες είναι ξύλινοι.
2) Στην ατυχή επιλογή αρχέτυπου χαρακτήρων: Δεδομένου ότι όσα ανέφερα πάνω έγιναν σκόπιμα, δηλαδή προτιμήθηκε η γρήγορη ροή και παράθεση πληροφοριών με περιγραφές και αφηγήσεις αντί για διαλόγους σε ό, τι αφορά τις σχέσεις των ηρώων μεταξύ τους αλλά και το ποιοι είναι γενικώς, θεωρώ πως θα μπορούσε να είχε γίνει μια πιο "έξυπνη" επιλογή χαρακτήρων για αυτό το κείμενο. Έχουμε κάποιους "σπασίκλες" στην ουσία, που μπλέκονται με κάτι που καταλήγει εκτός του αντικειμένου τους και είναι μακριά απ' τους χαρακτήρες τους - δεν υπάρχει ουσιαστικό και ενδιαφέρον conlfict, άρα δεν με νοιάζει η μοίρα τους. Αν είχαμε αντί για αυτούς κάποιους άλλους, για παράδειγμα έναν άνθρωπο της πίστης του οποίου ή πίστη ή/και κοσμοθεωρία καταρρέει μιας που εκεί οδηγείται (ή θα έπρεπε να) η κορύφωση της ιστορίας, θα υπήρχε de facto πολύ περισσότερο ενδιαφέρον χωρίς να χρειαστεί να μάθουμε και πολλά. Να είχαμε μόνο έναν αντί για δύο πρωταγωνιστές επίσης θα βοηθούσε, θεωρώ.

Είναι δύσκολο να βελτιωθεί ένα τόσο σύντομο κείμενο με μια τόσο συγκεκριμένη ιστορία, οπότε θα ήθελα εξαιρετικά μεγάλη λεπτοδουλειά να διορθωθούν αυτά που μου άφησαν άσχημη γεύση και ίσως να μην είχε νόημα κιόλας. Αλλά ταυτόχρονα θα ήταν άδικο να γράψω τη γνώμη μου λέγοντας απλά "Χμ, ναι, ήταν μια ιστορία τρόμου όντως".

** Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι σίγουρος κατά πόσον ακριβής ήταν η παρουσίαση περί ιδεών Saṃsāra και Nirvana / Moksha. Σε κάποιες φάσεις μπερδεύτηκα με το προσπαθούσε να με κάνει το κείμενο να καταλάβω, σε άλλες φάσεις απλά αυτά που έλεγε το κείμενο δεν ήταν σύμφωνα με αυτά τα κόνσεπτ. Ίσως επειδή φταίω λίγο εγώ που δεν κατανόησα κάτι σωστά ίσως φταίει λίγο και η έκταση του έργου που δεν άφηνε χώρο για περιττές εξηγήσεις, κάπως κατέληξα μπερδεμένος. Προσπάθησα να δω απόψεις στις άλλες κριτικές μα δεν κατάφερα να βρω άκρη. Μάλλον είναι δικό μου θέμα, αλλά παραξενεύτηκα αρκετά. Είναι απ' τις ελάχιστες φορές που εύχομαι να υπήρχε ένα σημείωμα συγγραφέα :(

[Άγγελος Αναγνωστόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ένα σφηνάκι τρόμου από τον Γρηγόρη Δημακόπουλο, που πίνεται μονορούφι. Κλειστοφοβικές περιγραφές, λαογραφικός τρόμος από ένα ανοίκειο περιβάλλον και πολλά φιλοσοφικά ερωτήματα. Χρειάζεται κάτι άλλο;

[Νέλλη Κουρκούλη · Rating 5 out of 5]

Τρόμος, αγωνία και απελπισία απορρέουν από τις σελίδες αυτού του διηγήματος. Η επιρροή του Λάβκραφτ είναι εμφανής, όμως ο συγγραφέας έχει καταφέρει να προσθέσει εκείνα τα στοιχεία μέσα από τις εξαιρετικές περιγραφές, το στήσιμο των σκηνών και τη χρήση της γλώσσας που σε κάνουν να ξεχνάς την οποία λαβκραφτικη έμπνευση και να ξεχωρίζεις τη δική του σφραγίδα στο κείμενο. Οι τελευταίες σελίδες και ιδιαίτερα το κλείσιμο απογείωσαν κατά τη γνώμη μου την ιστορία. Ένα ολοκληρωμένο διήγημα που διαβάζεται μεμιάς και δημιουργεί εικόνες ζωντανές.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Λεφαλοκ και στον συγγραφέα για τη δωρεάν διανομή του διηγήματος.

[Petros Kedras · Rating 4 out of 5]

Σκοτάδι και καταχνιά!Ωραιο, μικρο διηγημα!Περασα ενα μισαωρακι με αγωνια και ενταση.Μια χαρα!

[Ευάγγελος Παντελάκης · Rating 5 out of 5]

Το διήγημα ουσιαστικά είναι μια αλληγορία .

Θα μπορούσε να αποτελέσει προοίμιο ενός μεγαλύτερου μυθιστορήματος και παρουσιάζει ομοιότητες με την Εποχή των Θρύλων.

Δεν αναφέρομαι μόνο στον τρόπο γραφής.

Ξεκινάει ως μια κλασική περιπέτεια 3 νεαρών για να ανακαλύψουν τα αίτια της εξαφάνισης ενός χαμένου πολιτισμού και καταλήγει να φιλοσοφεί το ζήτημα του θανάτου , και όχι μόνο .

Αναφέρεται μέσα από την αλληγορία , στο πως διάφορες αρνητικές εμπειρίες μπορεί να αποβούν αυτοκαταστροφικές , στο θέμα της θρησκείας και αποτελεί μια ερμηνεία για την εξέλιξη των πάντων κάτι που μου έφερε στο νου , το χάος και τις μαύρες τρύπες.

Αυτά , γνωστή άλλωστε είναι η γραφή του Δημακοπούλου .

Πέρα από το πλούσιο λεξιλόγιο , το οποίο χρησιμοποιεί όχι μόνο για τις περιγραφές του φυσικού περιβάλλοντος ,των κτιρίων αλλά και των συναισθημάτων , χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό την αλληγορία .

Δημιουργεί μια συνηθισμένη ιστορία διανθισμένη με μύθους , και καταλήγει να φιλοσοφεί το σύμπαν .

Το σίγουρο πάντως είναι πως δεν αρέσει σε όλους αυτός ο τρόπος γραφής , για μένα διαβάστηκε ευχάριστα πάντως .

[Gallant Duke · Rating 5 out of 5]

Δεν άντεξα… πριν συνεχίσω το αναγνωστικό ταξίδι του 2025 ήθελα να επιστρέψω στην όμορφη γραφή του Γρηγόρη Δημακόπουλου, με το πλούσιο λεξιλόγιο και τη χειμαρρώδη γραφή

Το Κενό που Διαρκεί του δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία τρόμου· ενορχηστρώνει μια υπαρξιακή αμφιβολία με φόντο την ερειπωμένη μνήμη ενός τόπου. Με σαφείς λαβκραφτιανές αποχρώσεις και ένα φίλτρο ανατολίτικης μυσταγωγίας, το κείμενο δεν αναζητά λύτρωση ή εξήγηση. Το κενό δεν είναι απειλή· είναι κατάσταση. Μια εμπειρία που παραμένει, ακόμη κι όταν η αφήγηση τελειώνει.

[Μιχάλης Δαγκλής · Rating 5 out of 5]

Η γραφή του συγγραφέα έχει εξελιχθεί. Η γλαφυρότητα των περιγραφών και η ατμόσφαιρα πρωτοστατούν. Η ιστορία είναι καθαρόαιμος τρόμος με διακριτικά λαβκραφτικά στοιχεία, που διαβάζεται μονοκοπανιά. Από τις καλές και τίμιες περιπτώσεις.

[Βαγγέλης Ιωσηφίδης]

Ένα διήγημα του Γρηγόρη Δημακόπουλου που από τη μία διατηρεί όλα τα γνωστά στοιχεία της γραφής του, από την άλλη την εξελίσσει απρόσμενα.

Ποια είναι τα γνωστά στοιχεία;
-Το φοβερά καλό λεξιλόγιο
-Το στοιχείο του τρόμου μέσα από τη φαντασία
-Το αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας

Τα απρόσμενα:
-Η ενασχόληση με την Ινδία ως τόπο και κουλτούρα
-Η ιδιαιτερότητα των χαρακτήρων
-Το φιλοσοφικό κομμάτι που διέπει το έργο

[ΑΝΝΑ]

Ένα διήγημα που μας μεταφέρει κάπου στην Ινδία.
Όπως με το Όγιο Νέγκρο, έτσι και εδώ, πιάνει τους μύθους γύρω από το φρούριο της Μπανγκάρ και πλάθει την ιστορία του.
Μια ιστορία τρόμου, σκοτεινή και γεμάτη απόγνωση και μιζέρια.
Παρόλο που είναι ένα σφηνάκι μόλις 38 σελίδων, σου μεταφέρει άρτια την μολυσμένη αυτήν ατμόσφαιρα.

[Μάριος Δημητριάδης · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ δυνατό λαβκραφτιανό διήγημα που διαδραματίζεται στην Ινδία, το οποίο ξεκινάει με μυστηριώδη διάθεση και με αρκετά σκοτεινή ατμόσφαιρα για να καταλήξει σε μια εκρηκτική κορύφωση. Πολύ ωραία γραφή, ενδιαφέρουσα κλιμάκωση και αρκετά έντονο το συναίσθημα του φόβου. Το διήγημα μου αρέσει πολύ σαν φόρμα και χαίρομαι πολύ όταν διαβάζω τέτοιες μικρές ιστορίες που καταφέρνουν να τα δώσουν όλα μέσα σε τόσες λίγες σελίδες.