Temmuz Bildirisi

by Hasan Hüseyin Korkmazgil

[…]
yani her şeyi yerli yerine koymak
öfkeyi yerli yerine
aşkı yerli yerine
yönleri yerli yerine koymak
dirileri çiçeklere denizlere ve gökyüzüne çoğaltmak
yoksa çok ölürsünüz
yalvaçça noktalıyorum çok ölürsünüz

Genres: Poetry

102 pages, Paperback

First published July 1, 1965

About the author

HASAN HÜSEYİN (Korkmazgil), 1927'de Gürün'de doğdu. Adana Erkek Lisesi'ni, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nde bitirdi (1950). Öğretmenliğinin ilk yılında TCK'nın 142. maddesine aykırı eylemlerden dolayı tutuklandı. Bu nedenle mesleğinden ayrılarak arzuhalcilik, tabela ressamlığı, düzelticilik yaptı. Uzun yıllar Akis dergisinde çalıştı. Taş, Karikatür, Yön, Akbaba dergilerinde Hüseyin Korkmazgil adıyla gülmece öyküleri yazdı. Forum dergisini çıkardı (1968-1970). 26 Şubat 1984'te Ankara'da vefat etti.

Reviews

[Kafamdaki Makine · Rating 5 out of 5]

Ne kadar naif sözler ve bir o kadar kalıcılıkta usta… Her şiiri beni bendensin aldı son derece etkili şahane bir eser. Her bir şiir için farklı düşüncelerim oldu ve her bir şiir için ayrı heyecanlandım. Bu insanın karşısına çıkabilecek zor şeylerden biri. Dar bir şiir çerçevesinde bir çok şair aynı çerçevede şiir yazmaya çalışıyor, bu özgünlük her açıdan olağanüstü. Geçici olmayan şairlik budur. Bu şiir uzun yıllar inleyecek…

[Alphan Lodi · Rating 5 out of 5]

kimsenin görüp göstereceği yok
yıkılmış bunak bir uygarlık düşünen başlar üstüne
taşlar antikalaşır ölüler kutsallaşır da
iğilen olmaz milyonların sürünen diriliğine
kim bilecek
kim duyacak
kim anlayacak kim
çocuk gözlerimize inatçı karalar oturduğunu
çılgınca özlenen bir öpüşün ortayerinde

binlerce buçuk günü bir tek güne sığdırıp ölmek
akan yıldız gibi gelip geçmek bir günde
yüreğim benim
koca motor
yabangülü
hasan hüseyin
vızgelir bundan ötesi

[nur ö. · Rating 5 out of 5]

“sen geldin
badem çiçek açar gibi geldin, düşte sever gibi geldin ey
kavgabiçim
yepyeni bir düzendi gelişin, yoluna baş koyduğum
eskidi birden kentler, eskidi gökyüzünün çok uzaklığı,
ülkemdin
eskidi hep
öldü bakkal, öldü bakkalbiçim, öldü bakkalbiçim aşk bu senin gözlerindi ey benim ülkem - arlar oynaşan içinde
bu senin duruşundu ey kavgabiçim - en haklı silah güzelliğince
güneş gibi acımasız, toprak gibi unutkan, tohum gibi
umutlu
sen geldin ey benim özlemim ülkem, kadınım devrimbiçimim
yıkıldı ölülerin öğle sonu sarılıklar”

[Afra · Rating 5 out of 5]

"yüreğim dağ başında unutulmuş vakur bir bayrak yırtılırcasına"

[Hakan Dilmen · Rating 5 out of 5]

Başucu kitabı...