Lieke Hester, de leukste politieagent van Nederland, deelt in Het wordt ook steeds gekker nieuwe spannende, grappige en ontroerende verhalen over haar leven als agent.
Lieke Hester is hoofdagent bij de Politie Burgwallen in Amsterdam. Al jaren schrijft ze over haar vak, met het hart op de tong en een flinke dosis humor. Onverschrokken en (bijna) altijd goedgemutst deelt ze wat zij en haar collega’s dagelijks op straat meemaken, waardoor je als buitenstaander een unieke en openhartige kijk achter de schermen krijgt.
Van overlastveroorzakers op het Centraal Station tot winkeldieven en dealers, en van undercoveroperaties tot lijkvindingen en in Het wordt ook steeds gekker staan nieuwe je-gelooft-je-oren-nietverhalen uit Liekes dynamische leven bij de politie. Het resultaat is een grappig, spannend en ontroerend boek, dat laat zien dat geen dag hetzelfde is als agent.
Over Het kan ook nooit normaal:
‘Lieke is Mokum op z’n best. Verhalen als een knal voor je kanis.’ Kluun
‘Van de eerste tot de laatste pagina een bundeling toffe politiepraat uit het gezellige, criminele centrum van de hoofdstad.’ NRC
‘Het kan ook nooit normaal toont de menselijkheid van het politievak. Het komt binnen!’ Veroniques Boekenhoekje
Lieke Hester neemt je in deze tweede bundel vol politieverhalen opnieuw mee in haar werkzaamheden als agent bij politiebureau Burgwallen in hartje Amsterdam, waar geen dag hetzelfde is. Ze deelt de heftige, ontroerende, bizarre, aangrijpende, rauwe en soms ronduit smerige realiteit en op haar schouder pak je hardnekkige overlastgevers aan, probeer je gevaarlijke situaties te sussen, voel je de adrenaline stijgen, verleen je eerste hulp, krijg je te maken met onvoorspelbaar gedrag, voer je slechtnieuwsgesprekken, ga je mee naar lijkvindingen en zorg je ervoor dat mensen gehoord, gezien en serieus genomen worden.
De verhalen zijn kort maar krachtig en Lieke schrijft toegankelijk, zeer beeldend, scherp, vlot en met de zwarte humor die volgens haar noodzakelijk is om de ernst van het beroep draaglijker te maken en de tragische situaties waarmee de agenten worden geconfronteerd te verwerken. Ze is goudeerlijk, maakt niets mooier dan het is en deelt soms haar frustratie maar ze behoudt empathie, compassie en respect, waardoor dit een openhartige, meeslepende en authentieke bundel is geworden zonder dat er wordt ingezet op sensatie.
De verhalen zijn erg divers en net zoals de agenten maar moeten afwachten welke melding er binnenkomt, weet je nooit wat je in het volgende hoofdstuk te wachten staat. Wel plaatst Lieke een aantal disclaimers en waarschuwingen bij de smerigste en heftigste verhalen, zodat je je daarop kunt voorbereiden of kunt beslissen om die hoofdstukken over te slaan. Ze maakt mentale gezondheid bespreekbaar, spreekt zich uit tegen geweld tegen hulpverleners en stelt zich zeer kwetsbaar op in de stukken over de impact van het hersenletsel dat ze opliep tijdens haar werk, waardoor ze haar leven, dromen en werkzaamheden gedwongen moest aanpassen.
Dit boek is dan ook een echte aanrader voor iedereen die is geïnteresseerd in politiewerk en in de mens in het uniform, want je krijgt een inkijkje in zowel haar werkzaamheden als in haar hart en hoofd. Haar betrokkenheid en passie voor het vak, de liefde voor haar collega’s en het belangrijke teamgevoel spatten van de bladzijdes af en het geheel is boeiend van begin tot eind. Dit wil je lezen!
Ik vond de verhalen van Lieke in haar boek Het kan ook nooit normaal al mooi en bijzonder, en dit boek borduurt ze daar krachtig op voort. Lieke, wat een sterk mens ben je!
In Het wordt ook steeds gekker deelt hoofdagent Lieke Hester opnieuw een verzameling verhalen uit haar werk bij politiebureau Burgwallen in Amsterdam. Dit boek biedt een rauwe inkijk in de veelzijdigheid van het politieleven. Lieke vertelt over het omgaan met suïcidale personen, het vinden van lijken, agressieve toeristen en andere heftige situaties, waaronder huiselijk geweld en ongelukken, zoals het tragische nieuws brengen aan ouders of een incident met een metro.
Ze beschrijft ook de menselijke kant van haar werk: het bieden van eerste hulp, het reanimeren van mensen, maar ook de komische en alledaagse momenten, zoals het uitdelen van boetes of opmerkelijke meldingen. Tegelijkertijd reflecteert ze op de impact van agressie, waardoor ze tijdelijk haar werk niet kon doen, en benadrukt ze hoe belangrijk het is om aan het einde van de dag stil te staan bij dingen waar je dankbaar voor bent.
Met haar openhartige en persoonlijke stijl toont Hester de uitdagingen van het politiewerk. Haar verhalen zijn een mix van spanning, ontroering en herkenbaarheid. Ze geeft daarmee een menselijke blik op de realiteit van haar beroep. Tip raadt ze de podcast Scherpe Schutters aan. Als afsluitende aan het einde van de dag ze schrijf de dingen die zij dankbaar is. Die boek is een aanrader voor wie meer wil horen over politiezaken.
Voor mijn gevoel gaat dit boek nóg meer over Lieke en minder over de algehele diensten die gedraaid worden bij de politie. Er zit hier en daar wel wat herhaling in het boek door steeds terugkomende onderwerpen en gebeurtenissen. Persoonlijk kwam ik hier minder goed doorheen. Wel een prima boek, maar haar vorige boek ‘Het kan ook nooit normaal’ vond ik een stukje leuker.
Een boek dat laat zien dat politiewerk mensenwerk is en er een mens in het uniform zit. Lieke vertelt precies wat er in haar hoofd omgaat. Ongenuanceerd en goudeerlijk. Het is prachtig om te lezen met wat voor drive ze haar werk doet. Daarnaast tonen de verhalen de keiharde realiteit van onze samenleving. Verhalen zijn geestig, maar tegelijkertijd om te janken. Ik ben fan :)
4.25🌟 voelt een beetje alsof ik een aflevering van bureau burgwallen kijk, maar dan in boekvorm. is vermakelijk, leest lekker weg en heeft ook serieuze topics waarvan het belangrijk is dat er meer aandacht voor is.
Het wordt ook steeds gekker is het tweede boek geschreven door Lieke Hester, agent in Amsterdam. Haar eerste boek, Het kon ook nooit normaal, heb ik met veel plezier gelezen. Het wordt ook steeds gekker is overigensook te lezen zonder dat je haar eerste boek hebt gelezen. Als je wilt weten wat een agent in Amsterdam mee maakt dan kan ik je dit boek zeker aanraden. Lieke vertelt in korte verhalen wat ze allemaal meemaakt op haar werk. Dit gaat van overlast tot lijkvindingen en van reanimaties tot winkeldiefstal. Dit alles vertelt ze met veel respect en een vleugje humor. Want zoals ze zelf zegt, zonder die zwarte humor kunnen we dit werk niet doen. De verhalen zijn erg pakkend geschreven en soms zat ik zelf ook te lachen op de bank of had ik moeite om het droog te houden van de emotie die ze goed wistover te brengen. Ze laat heel goed de mens in het uniform zien en niet alleen het uniform zelf. Er is ook een hoofdstuk gewijd aan haar niet aangeboren hersenletsel, hier vertelt ze hoe het nu met haar gaat nadat ze een aantal jaar eerder tijdens haarwerk een hersenschudding heeft opgelopen door agressief gedrag. Door de korte verhalen leest het boek lekker weg en kun je het ook snel tussendoor lezen. Ik had wel het idee dat er in haar vorige boek iets meer spanning in de verhalen zat, maar dit boek is zeker ook de moeite waard als je geïnteresseerd bent in het werk van de politie. De verhalen wisselen elkaar ook goed af, na een pittig hoofdstuk heb je soms opeens een hoofdstuk met veel humor en die afwisseling is precies wat ze ook heeft op haar werk en op deze manier laat ze de lezer dat ook voelen. Tot slot wil ik nog iets tegen Lieke zeggen, bedankt voor het delen van je verhalen en ik hoop dat je nog veel mensen je hulp aannemen wanneer ze dat nodig hebben want als ik je verhalen lees is dat je tweede natuur geworden.
Ik wil de uitgever HarperCollins Holland bedanken dat ik de kans heb gekregen om het boek te lezen in ruil voor een review. Dit gegeven heeft mijn mening over het boek niet beïnvloed. Mocht ze aan een derde deel denken, dan zou ik dat zeker gaan lezen.
Het tweede deel van Lieke Hester: ‘het wordt ook steeds gekker’ vond ik minder leuk dan verwacht. Het waren, voor mij, net te veel hoofdstukken. Ook was het toch net te veel hetzelfde als het vorige boek. Dnf 80%, helaas geen zin meer om het laatste uur te luisteren. 3✨
Net zoals het eerste boek van Lieke ‘Het kan ook nooit normaal’ ben ik ook weer ontzettend enthousiast over haar tweede boek! Ik volg Lieke als sinds haar televisieverschijning bij Bureau Burgwallen. Dus toen ik zag dat er een tweede boek zou komen wist ik meteen: die moet ik hebben! 🤩
Dit tweede boek van Lieke gaat weer over haar politie avonturen en over haar niet aangeboren hersenletsel (en wat dit voor haar betekent). Zoals we gewend zijn van Lieke zijn alle verhalen vlot en vol humor geschreven. Hierdoor lees je het boek binnen no-time uit en verveelt het niet! Lieke laat zien door deze verhalen en het uitdrukken van haar emoties dat politiewerk mensenwerk is en het ook maar mensen in uniform zijn. Zoals Lieke zelf zegt; iedereen bloed rood en wees een beetje lief voor jezelf en een ander.
3,5 ⭐️! Ik heb dit boek geluisterd en vond het fijn dat Lieke zelf het verhaal in heeft gesproken. Aangezien ik normaal niet van de luister boeken ben, maakt haar eigen stem dit zoveel beter. Ik heb eindelijk een keer fijn naar een luisterboek kunnen luisteren. Het verhaal is interessant, maar niet heel baanbrekend. Prima voor tussendoor.
Ik heb de twee boeken van Lieke Hester achter elkaar geluisterd, en dit boek werd zelfs door haarzelf ingesproken. Heel knap, want dat is echt niet makkelijk. Dit tweede boek voelt als een logisch vervolg op het eerste. Dus als je het eerste boek goed vond en meer wilt? Dan zal je dit boek ook waarderen.
Maar in plaats van te herhalen wat ik al over haar vorige boek zei, wil ik hier even stil staan bij een fenomeen wat in beide boeken steeds terugkomt: het politielint! Een overduidelijk signaal dat je er niet voorbij mag? Nee hoor, mensen proberen alsnog door te lopen, willen “even kijken” of eisen te weten waarom ze niet verder mogen. Het is bijna een sociologisch fenomeen: zodra je mensen vertelt dat iets niet mag, groeit de drang om het juist wél te doen.
Nog irritanter: de mensen die een situatie amper hebben gezien, maar wel meteen hun oordeel klaar hebben. “Moet dat nou zo?!” of “Kunnen jullie wel met zijn allen?!” Niemand weet wat er aan vooraf is gegaan, maar het oordeel is er al.
Hesters boeken laten zien dat het politiewerk ook een voortdurende strijd tegen onbegrip en sensatiezucht van omstanders is.
Is dit boek baanbrekend anders dan het vorige? Nee. Maar als je Hesters stijl waardeert en een nog dieper kijkje wilt in de bizarre situaties waar agenten dagelijks mee te maken krijgen, dan is dit zeker een aanrader.
Met de leesclub van Harper Collins gaan we het tweede boek van Lieke Hester lezen. Omdat ik ook haar eerste boek Het kan ook nooit normaal gelezen heb, heb ik hoge en goede verwachtingen van het tweede boek. Wat heeft Lieke na het schrijven van haar eerste boek nog meer aan gekke, bizarre en verbazingwekkende dingen heeft meegemaakt. Ook ben ik erg benieuwd hoe het met haar hersentrauma is afgelopen. Ik hoop het allemaal in het tweede deel te gaan ontdekken.
Lieke Hester is werkzaam als politieagent in Nederland. In haar tweede boek vertelt ze opnieuw over de verschillende spannende, grappige en meest bizarre en ontroerende verhalen die ze meemaakt als agent. Lieke is werkzaam als hoofdagent Burgwallen in Amsterdam. Ze maakt het allemaal mee; van dealers en overlastveroorzakers op CS tot hardleerse winkeldieven, suïcidepreventie, lijkvinding en moordonderzoeken. Het wordt ook steeds gekker bewijst dat geen dag hetzelfde is bij de politie. Lieke vertelt ontroerende en morbide belevenissen, maar ook de humor en het plezier met haar collega's en de onvoorspelbaarheid.
Het tweede boek van Lieke, dat overigens prima losstaand te lezen is, bevat weer een heerlijke verzameling van allemaal losse en uiteenlopende verhalen over het leven als agent. Daarbij weet Lieke ook haar menselijke kant goed en openhartig te tonen en durft ze ook de momenten die haar ontroeren, aangrijpen en raken zonder moeite te beschrijven.
De verhalen kunnen afzonderlijk gelezen worden, maar ik merk al snel dat ik na het eerste verhaal niet meer te stoppen ben en direct alweer nieuwsgierig ben naar het volgende bizarre, verrassende of huiveringwekkende verhaal.
Lieke heeft een hele toegankelijke, vlotte en heldere schrijfstijl en weet haar verhaal op zo'n manier te verwoorden, alsof je met haar in gesprek bent en ze je haar ervaringen en belevenissen vertelt. Lieke heeft hierbij een heerlijk gevoel voor humor en staat nuchter en direct in het leven. Gedurende het verhaal ervaar ik dan ook steeds meer waardering en bewondering voor haar werk en de persoon die Lieke is en hoe ze met haar werk omgaat.
Het boek geeft echt een veelzijdig beeld van de politie, want Lieke deelt de meest uiteenlopende verhalen, die variëren van geluidsoverlast tot suïcide pogingen, geweld en zelfs moord. Daarbij komt Lieke ook terug op haar verhaal uit het eerste boek, waarin ze hersenletsel opliep. Hier heeft Lieke blijvende schade van opgelopen. Hiermee toont ze aan hoe heftig het eraan toe kan gaan bij de politie.
Het wordt ook steeds gekker is een prachtige verzameling van de meest uiteenlopende verhalen en ervaringen van Lieke als hoofdagent bij de politie. Het is toegankelijk, helder en vlot geschreven en het geeft een compleet beeld van hoe het er bij de politie aan toe gaat. Daarbij heb ik na het lezen van het boek, nog meer respect en waardering gekregen voor mensen die bij de politie werken.
Lieke Hester is hoofdagent in Amsterdam rondom de Wallen. Ze heeft een razend populaire blog en instagram-account waar ze haar verhalen op deelt. Vaak zijn het verhalen die haar blij maken, maar soms ook boos of frustrerend. Twee jaar geleden schreef ze haar eerste boek Het kan ook nooit normaal waarbij ze schrijft over haar leven als agente. Haar werk werd goed onthaald en algauw waren er plannen voor een tweede boek Het wordt steeds gekker.
Het wordt steeds gekker brengt vooral verhalen die Lieke samen met haar collega’s heeft meegemaakt. Van dealers tot winkeldiefstallen, van het redden van een vogeltje tot het oppakken van dronken personen. Soms haalt ze grappige anekdotes aan, zoals van de man die vergat zijn toiletpapier te betalen in de supermarkt en zichzelf kwam aangeven. Andere verhalen brengen dan weer schrijnende toestanden aan het licht. Via deze laatste probeert Lieke dan ook het maatschappelijk systeem aan de kaak te stellen, dat hier en daar beter kan. Maar er zijn ook hoofdstukken die we kennen uit misdaadseries en thrillers waarbij echte criminelen opgepakt worden.
Hiernaast zal Lieke haar omgang met haar collega’s omschrijven, waaruit blijkt dat het er allemaal collegiaal aan toe gaat. Kortom, een job als politieagent is zeker nooit saai, geen twee dagen zijn dezelfde. Hiernaast kunnen we via haar verhalen kennismaken met Amsterdam. Wie de stad kent zal heel veel herkennen, en anderen zullen geprikkeld worden om er een keer naartoe te gaan.
Lieke Hester heeft een fijne, eenvoudige schrijfstijl. Ze pent haar verhalen neer zoals ze het je zou vertellen aan een cafétoog met een pint erbij. Hierdoor hang je als lezer aan haar lippen. Haar gevoel voor humor fleurt het geheel wat op, maar ze laat ook de menselijke kant van de politieagenten en hulpverleners zien. Als buitenstaander is het interessant te lezen hoe agenten alles ervaren. Wel lijkt het erop dat ze voor dit boek enkele teksten van haar blog heeft gehaald, daardoor valt ze echter hier en daar wat in herhaling.
De auteur deelde heel wat uiteenlopende verhalen, bij sommige wist ik zelfs niet dat je daarvoor de politie kon contacteren. Het wordt steeds gekker is dan ook een zeer gevarieerd boek geworden, elk verhaal lijkt een ander thema te belichten. Doordat het boek opgedeeld is in kortere hoofdstukken leest het ook snel.
Het wordt steeds gekker vond ik een leuk tussendoortje, maar lezers geïnteresseerd in het echte politiewerk zullen hier echt van genieten. Het is ook een aanrader voor jongeren die nog op zoek zijn naar wat ze willen doen in de toekomst. Als ze denken aan een baantje bij de politie, zal dit boek zeker een goed beeld geven van wat de job inhoudt. Kortom dit is een vlot geschreven non-fictie boek, dat het echte leven van een Amsterdamse politieagente weergeeft. 3 sterren.
Eindelijk de tijd en ruimte in m'n koppie gevonden om deze klapper van een boek uit te lezen :) Ik heb Lieke 6 oktober in het echt gezien in Twente tijdens het evenement 'een middag met agente Lieke Hester'. Ze is echt een lieverd, heeft m'n boek gesigneerd (wat ik dan weer heb laten tatoeëren op de Lieke tattoo sleeve op m'n arm) en de knuffel die ze me gaf die dag voelde zo fijn, zo veilig en betekent tot op de dag van vandaag nog heel veel voor me (in m'n crisisplan staat zelfs dat ik de foto die ik samen met haar heb erbij moet pakken en dan terug moet gaan naar de knuffel die ze me gaf en hoe veilig dat voelde)
Ook het hoofdstuk 'Lieve Jij' in dit boek, zegt denk ik genoeg <3 De hoofstukken over suïcide heb ik voor nu maar even overgeslagen, want zoals Lieke in boek 1 zei, ook dat is voor jezelf zorgen, ew do I smell some progress here? Mocht jij of iemand die je kent worstelen met gedachten aan zelfmoord, weet dat 113 Zelfmoordpreventie er 24/7 en 365 dagen per jaar is. Neem contact op via https://www.113.nl/https://www.113.nl/chat of bel gratis naar 0800-0113. Dat ben je waard <3
Weer een boek vol grappige, vieze, zielige, schokkende en interessante verhalen. Ik heb het boek geluisterd en ik vond het leuk dat het door Lieke zelf wordt voorgelezen.
Ik heb haar eerste boek alweer een tijd geleden gelezen en weet het dus niet meer precies, maar ik kan me herinneren dat ik de verhalen daarin wel net wat boeiender en diverser vond dan de verhalen in dit boek. Desondanks wel weer genoten van dit inkijkje in het politiewerk in Amsterdam.
Echt genoten van dit boek. Vlot geschreven en recht uit het hart. Echt respect voor het politievak en de passie die Lieke voor haar vak heeft. Ik lees over een paar jaar graag weer nieuwe verhalen. 4 ⭐️
Ik gun het iedere politieagent om (langer dan 1 dag) mee te lopen met de GGZ. Het waardeoordeel over de GGZ stroomt door het boek heen, en dat snap ik. De schrijfster heeft ook haar ervaringen maar het is niet alleen maar slecht. Net als dat de Politie ook niet alleen maar slecht is. Ik werk buiten de regio maar zal de auteur eigenlijk een week willen uitnodigen.
Ik wilde eerst 3 sterren geven. Niet omdat het boek slecht is, maar ik had het eerste hoofdstuk een déjà-vu idee. Logisch ook, omdat dit een vervolg is en anderzijds dat politiewerk in Nederland nou ook geen Hollywood-film is.
Dat het boek 4 sterren krijgt, komt door de inkijk in Lieke haar hoofd, haar persoon en om de kwetsbaarheid waarin dit boek is geschreven. De nasleep van het incident waar zij haar levenlang hinder van zal ondervinden greep me bij de strot en zorgde dat ik toch de tranen wel voelde branden.
Dus hou je van een eerlijk inkijkje in het leven van een politieagent, ook onder het uniform, lees dit boek dan ook.
Ja super, net zo interessant als het eerste deel! Ik merk wel dat sommige verhalen veel op andere verhalen lijken (uit bijvoorbeeld het eerdere boek of eerdere hoofdstukken) en soms is het weer totaal iets nieuws! Interessant om weer een kijkje te mogen nemen in het leven en werk van Lieke!
Een goed boek met álle facetten van het politiewerk. In alle ‘geuren’ en kleuren worden de dagelijkse bezigheden van het politiewerk vanuit Lieke haar oogpunt weergeven. Ook is ze erg open over zichzelf en hoe de gebeurtenissen op werk haar leven hebben beïnvloed.