In Terschelling organiseert Valerie fietstochten over het eiland en ze heeft de souvenirwinkel van haar overleden moeder overgenomen. In de zomermaanden helpt Tobias, haar allerbeste vriend, haar bij het runnen van haar winkel, en ze kunnen over alles praten - maar dat ze smoorverliefd op hem is, dát durft ze dan weer niet op te biechten...
"'Ik ben een beetje duizelig,' prevel ik, wat er meteen voor zorgt dat Tobias' grip nog steviger wordt. Wauw, als ik dit had geweten, had ik mezelf al veel eerder onder stroom gezet.'"
Ahh, dit is mijn favoriete deel tot nu toe! De verandering in de band van Tobias en Valerie wordt sterk neergezet (haar jaloezie is in het begin wat puberaal maar laat ook goed haar verwarrende gevoelens zien), er zit een schattige hond in, de zeer bijzondere eerste ontmoeting van Cor en Marie wordt omschreven en er zitten naast grappige voorvallen mooie gesprekken, overwegingen en gebaren in. Tot slot krijgt het verhaal een ontroerend randje door de rouw van Valerie, die bang is dat haar moeder met iedere verandering nog een beetje meer verdwijnt, maar ook in gaat zien dat ze op haar hart mag vertrouwen en het leven mag vieren. Echt een heel fijn boek!