What do you think?
Rate this book
Hallo allemaal mijn moeder die is kaal
Een knikker in haar borst. Berdien Stenberg ondergaat een zeven maanden durende, intensieve behandeling tegen borstkanker. Ze werkt gewoon door, krijgt chemokuren, een operatie en bestralingen, haar haar valt uit. Terwijl de roddelpers op de loer ligt, geeft ze geen enkele ruchtbaarheid aan haar ziekte. Ook haar zoontje van zes vertelt ze zo weinig mogelijk.
Tijdens de behandelingen komen steeds scherper de herinneringen boven aan de dood, drie jaar eerder, van haar vriendin Elisa aan kanker. De zieke Elisa zoekt haar heil in alternatieve geneeswijzen en wordt ondertussen door Berdien en haar vriendinnen een jaar lang verzorgd. Pas achteraf, als haar eigen kanker bijna bezworen is, kan ze de bizarre omstandigheden rondom Elisa's dood ontrafelen.
Tijdens de behandelingen komen steeds scherper de herinneringen boven aan de dood, drie jaar eerder, van haar vriendin Elisa aan kanker. De zieke Elisa zoekt haar heil in alternatieve geneeswijzen en wordt ondertussen door Berdien en haar vriendinnen een jaar lang verzorgd. Pas achteraf, als haar eigen kanker bijna bezworen is, kan ze de bizarre omstandigheden rondom Elisa's dood ontrafelen.
- GenresEbooks
272 pages, Paperback
First published February 1, 2014
29 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
November 18, 2017
Natuurlijk is het verdrietig voor mw. Stenberg dat zij borstkanker heeft gekregen. Dit boek gaat over haar ziekteproces, waarbij zij ook veel vertelt over andere kankergevallen in haar directe omgeving, zoals de noodlottige Elisa. Allemaal heel erg, natuurlijk.
Helaas laat Stenberg zich verder ook van een nogal onsympathieke en arrogante kant zien. Was het echt nodig om Annemarie Jorritsma in dit boek een nogal persoonlijke trap onder de gordel te geven? En als je opschept over je tournees over de wereld en je beheersing van het Frans, kan je dan op zijn minst niet de basisfout maken om 'Bonne chance' als 'Bon chance' te spellen? Bijvoorbeeld.
Stenberg is duidelijk geen schrijfster en dit boek mist een goede regisseur. Het is alsof zij een interview aan de Libelle geeft, waarin haar persoonlijke meningen en overtuigingen een hoofdrol spelen, en dat vervolgens direct in boekvorm is uitgegeven. Ik raad dit boek niet aan...
Helaas laat Stenberg zich verder ook van een nogal onsympathieke en arrogante kant zien. Was het echt nodig om Annemarie Jorritsma in dit boek een nogal persoonlijke trap onder de gordel te geven? En als je opschept over je tournees over de wereld en je beheersing van het Frans, kan je dan op zijn minst niet de basisfout maken om 'Bonne chance' als 'Bon chance' te spellen? Bijvoorbeeld.
Stenberg is duidelijk geen schrijfster en dit boek mist een goede regisseur. Het is alsof zij een interview aan de Libelle geeft, waarin haar persoonlijke meningen en overtuigingen een hoofdrol spelen, en dat vervolgens direct in boekvorm is uitgegeven. Ik raad dit boek niet aan...
April 16, 2016
Goed geschreven en het leest makkelijk weg. Ik ken de schrijfster niet, woon in Griekenland dus veel met bners heb ik niet. Het is een aangrijpend verhaal en als dochter van een borstkanker survivor, ligt deze topic mij dicht bij het hart. Toch kan ik weinig sympathie voor Berdien opbrengen. Haar snijdende commentaar over andere mensen en in het bijzonder de (toenmalige?) burgermeester van Almere en haar meerdere, tussen neus en lippen door, vermeldingen naar haar bner status maken haar heel onsympathiek in mijn ogen. Ook de manier waarop ze over haar zieke buurvrouw en vriendin schrijft en haar hartverscheurend verhaal gebruikt om haar eigen ziekte er mee te vergelijken staat mij niet aan. En door die reden kan ik het niet meer dan 3 sterren geven.
May 11, 2016
Voor mij heeft dit boek weinig waarde! Hier blijkt duidelijk uit dat het schrijven van een boek niet voor iedereen geschikt is! Als Berdien geen bekende nederlander meer wil zijn en het geheim wil houden voor de buitenwereld dat ze kanker had, waarom dan toch een boek hierover schrijven?! En waarom iemand die een bekende Nederlander is wel zwartmaken? Al met al een slecht boek!!
December 11, 2019
Mijn vader was tegen Berdien Stenberg opgelopen op een golfclub in Portugal en nu moest ik haar boek van hem lezen. :-)
Wat een vlot, nuchter en fijn geschreven boek! Okee, het is misschien geen topliteratuur dat neigt naar poëzie, er zitten zinnen bij met veel bijwoorden (smetteloos glanzend geboende vinyl) die niet zouden misstaan in de betere boeketroman, maar dat geeft het de toon van een roman en soms geeft het ook de setting prima weer.
Wat het boek echt goed maakt is de wisseling tussen de ervaring van vriendin Elisa en die van Berdien zelf, de enorm realistische dialogen en de heerlijke down to earth, levensgenietende instelling van Berdien die van de pagina’s afspat.
Ze staat niet te lang stil bij dingen die haar overkomen en heeft als motto dat ze zich pas druk maakt over problemen als die zich aandienen. Heel Mindful dus eigenlijk. Dit zorgt voor een verhaal dat vlot leest en enorm luchtig blijft, al gaat het over een zwaar onderwerp en worden zware momenten en emoties zeker niet uit de weg gegaan.
Het jaar van Elisa geeft een goede tegenhanger voor het verhaal van Berdien en is een interessante afwisseling. Het heeft de ervaring van Berdien natuurlijk ook enorm gevormd, dus het zijn daardoor ook verhalen waarvan het logisch is dat ze samen verteld worden.
De dialogen en innerlijke dialogen zijn zo realistisch, scherp en herkenbaar dat het lijkt of we meelezen in het dagboek van een ervaren schrijver in plaats van een debuterende (toch?) fluitiste.
Veel humor en goed geschreven, ik heb het binnen korte tijd met plezier gelezen, zeker een aanrader.
Wat een vlot, nuchter en fijn geschreven boek! Okee, het is misschien geen topliteratuur dat neigt naar poëzie, er zitten zinnen bij met veel bijwoorden (smetteloos glanzend geboende vinyl) die niet zouden misstaan in de betere boeketroman, maar dat geeft het de toon van een roman en soms geeft het ook de setting prima weer.
Wat het boek echt goed maakt is de wisseling tussen de ervaring van vriendin Elisa en die van Berdien zelf, de enorm realistische dialogen en de heerlijke down to earth, levensgenietende instelling van Berdien die van de pagina’s afspat.
Ze staat niet te lang stil bij dingen die haar overkomen en heeft als motto dat ze zich pas druk maakt over problemen als die zich aandienen. Heel Mindful dus eigenlijk. Dit zorgt voor een verhaal dat vlot leest en enorm luchtig blijft, al gaat het over een zwaar onderwerp en worden zware momenten en emoties zeker niet uit de weg gegaan.
Het jaar van Elisa geeft een goede tegenhanger voor het verhaal van Berdien en is een interessante afwisseling. Het heeft de ervaring van Berdien natuurlijk ook enorm gevormd, dus het zijn daardoor ook verhalen waarvan het logisch is dat ze samen verteld worden.
De dialogen en innerlijke dialogen zijn zo realistisch, scherp en herkenbaar dat het lijkt of we meelezen in het dagboek van een ervaren schrijver in plaats van een debuterende (toch?) fluitiste.
Veel humor en goed geschreven, ik heb het binnen korte tijd met plezier gelezen, zeker een aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 18, 2019
Het is een aardig boek die in kleine lijnen het verhaal van Berdien vertelt over haar periode dat ze getroffen werd door de vreselijke ziekte. In haar geval borstkanker. Heftig voor een ieder die dat overkomt. Een groot deel van haar boek gaat echter over haar vriendin Elisa die komt te overlijden ook door de gevreesde ziekte. Allemaal heftig om te lezen.
Het boek leest vlot en makkelijk, maar toch vraag je je bepaalde dingen af.. Het persoonlijke verhaal van Berdien en het feit van een BNer zijn… Je bent ziek ok en dat wil je niet met spookverhalen in de bladen hebben…maar waarom dan wel een boek? Dan weet toch ook heel Nederland het? Kijk dat je een boek wil schrijven om te vertellen hoe ellendig die ziekte is prima, maar misschien dan een ode aan je vriendin door alleen over haar te schrijven? Nu vind het persoonlijke verhaal van Berdien dubbelzinning.. persoonlijk mening, een ander kan het natuurlijk anders zien.. Tevens vond ik sommige delen van het boek er niet toe doen.. bv persoonlijke meningen over andere BNers, niet vriendelijk en ongepast. Ja het geeft maar weer eens aan hoe er in de showbizz met elkaar omgegaan wordt…..
Natuurlijk is het geen slecht boek ondanks mijn kritiek, het geeft in het algemeen wel een beeld hoe patienten, gezinsleden, familie , vrienden en mantelzorgers voor hun kiezen krijgen.
Het boek leest vlot en makkelijk, maar toch vraag je je bepaalde dingen af.. Het persoonlijke verhaal van Berdien en het feit van een BNer zijn… Je bent ziek ok en dat wil je niet met spookverhalen in de bladen hebben…maar waarom dan wel een boek? Dan weet toch ook heel Nederland het? Kijk dat je een boek wil schrijven om te vertellen hoe ellendig die ziekte is prima, maar misschien dan een ode aan je vriendin door alleen over haar te schrijven? Nu vind het persoonlijke verhaal van Berdien dubbelzinning.. persoonlijk mening, een ander kan het natuurlijk anders zien.. Tevens vond ik sommige delen van het boek er niet toe doen.. bv persoonlijke meningen over andere BNers, niet vriendelijk en ongepast. Ja het geeft maar weer eens aan hoe er in de showbizz met elkaar omgegaan wordt…..
Natuurlijk is het geen slecht boek ondanks mijn kritiek, het geeft in het algemeen wel een beeld hoe patienten, gezinsleden, familie , vrienden en mantelzorgers voor hun kiezen krijgen.
July 22, 2025
Niet een heel bijzonder boek. Ik ben verbaast dat Berdien Stenberg nog tot de bekende Nederlanders gerekend wordt die voor een boek van deze kwaliteit een grote uitgeverij weten te strikken. Niemand onder de 50 weet nog wie Berdien Stenberg is. Een onbekende Nederlander moet zijn boek over borstkanker in eigen beheer uitgeven. Maar ik heb slechtere boeken gelezen.
January 10, 2016
Er zijn meerdere boeken geschreven over kanker, door de hand van familieleden, artsen, verpleegkundigen, buddy's en door degene die het zelf beleefde of hebben beleefd.
Maar dit boek slingert je in de werkelijkheid.
Op een of andere manier kun je mee in de rauwe gevoelens van Bertien Stenberg. Of dit komt omdat ze de belevenissen met haar ouders en vriendin erbij trekt ? In ieder geval is het een boek wat leest als een trein en toch moet ik het regelmatig wegleggen. Gewoonweg omdat het zo enorm binnenkomt. Natuurlijk heb ik, net als de rest van Nederland, van dichtbij meegemaakt (als familielid en vriendin) wat borstkanker doet.
Maar de gedachtes/bedenkingen van een vrouw met borstkanker en haar enorme strijd om ondanks haar verleden met ernstige ziektes het toch positief te blijven inzien, en dan ook nog een jong kind hebt die je de ernst ervan niet wil laten voelen, is en ander verhaal.
Op de achterflap staat:
Een knikker in haar borst. Berdien Stenberg ondergaat een zeven maanden durende, intensieve behandeling tegen borstkanker. Ze werkt gewoon door, krijgt chemokuren, en bestralingen, haar haar valt uit. Terwijl de roddelpers op de loer ligt, geeft ze geen enkele ruchtbaarheid aan haar ziekte. Ook haar zoontje van zes vertelt ze zo weinig mogelijk.
Tijdens de behandeling komen steeds scherper de herinneringen boven aan de dood, drie jaar eerder, van haar vriendin Elisa aan kanker. De ziekte Elisa zoekt haar heil in alternatieve geneeswijzen en wordt ondertussen door Berdien en haar vriendinnen een jaar lang verzorgd. Pas achteraf, als haar eigen kanker bijna bezworen is, kan ze de bizarre omstandigheden rondom Elisa's dood ontrafelen.
Met humor, en een scherpe pen schrijft Berdien Stenberg over vriendinnen-voor-het-leven, moederschap, en over de hilarische, dramatische en ontroerende momenten van haar ziekte en van Elisa's strijd.
Ik denk dat humor het sterkste punt is in deze roman. Het is een lotzwaar onderwerp waar veel lezers zich in zullen herkennen (borst)kanker. Van zichzelf of van een ander. Het met humor beschreven leven van Berdien die uit alle macht probeert het gewone leven te handhaven (kind van school halen, hockey traning geven naar de wetstrijden, werken, gemeenteraad, kerstdiner) maakt dat het voor mij zo herkenbaar is. En wat een kracht spreekt er uit deze volgeschreven pagina's.
Veel acties worden er ondernomen om alle vormen van kanker te bestrijden. En zo hoort het ook. Want het zal je waarheid maar worden. De diagnose kanker.... en dan? Chapeau voor alle onderzoekers en hulpverleners maar ook de mensen die zich inzetten geld te verzamelen om onderzoek te bekostigen. Niemand wil afscheid nemen van zijn dierbare of eigen leven dus deze boeken zijn zo belangrijk om de aandacht erbij te houden. Samen de schouders eronder tegen (borst) kanker!
Maar dit boek slingert je in de werkelijkheid.
Op een of andere manier kun je mee in de rauwe gevoelens van Bertien Stenberg. Of dit komt omdat ze de belevenissen met haar ouders en vriendin erbij trekt ? In ieder geval is het een boek wat leest als een trein en toch moet ik het regelmatig wegleggen. Gewoonweg omdat het zo enorm binnenkomt. Natuurlijk heb ik, net als de rest van Nederland, van dichtbij meegemaakt (als familielid en vriendin) wat borstkanker doet.
Maar de gedachtes/bedenkingen van een vrouw met borstkanker en haar enorme strijd om ondanks haar verleden met ernstige ziektes het toch positief te blijven inzien, en dan ook nog een jong kind hebt die je de ernst ervan niet wil laten voelen, is en ander verhaal.
Op de achterflap staat:
Een knikker in haar borst. Berdien Stenberg ondergaat een zeven maanden durende, intensieve behandeling tegen borstkanker. Ze werkt gewoon door, krijgt chemokuren, en bestralingen, haar haar valt uit. Terwijl de roddelpers op de loer ligt, geeft ze geen enkele ruchtbaarheid aan haar ziekte. Ook haar zoontje van zes vertelt ze zo weinig mogelijk.
Tijdens de behandeling komen steeds scherper de herinneringen boven aan de dood, drie jaar eerder, van haar vriendin Elisa aan kanker. De ziekte Elisa zoekt haar heil in alternatieve geneeswijzen en wordt ondertussen door Berdien en haar vriendinnen een jaar lang verzorgd. Pas achteraf, als haar eigen kanker bijna bezworen is, kan ze de bizarre omstandigheden rondom Elisa's dood ontrafelen.
Met humor, en een scherpe pen schrijft Berdien Stenberg over vriendinnen-voor-het-leven, moederschap, en over de hilarische, dramatische en ontroerende momenten van haar ziekte en van Elisa's strijd.
Ik denk dat humor het sterkste punt is in deze roman. Het is een lotzwaar onderwerp waar veel lezers zich in zullen herkennen (borst)kanker. Van zichzelf of van een ander. Het met humor beschreven leven van Berdien die uit alle macht probeert het gewone leven te handhaven (kind van school halen, hockey traning geven naar de wetstrijden, werken, gemeenteraad, kerstdiner) maakt dat het voor mij zo herkenbaar is. En wat een kracht spreekt er uit deze volgeschreven pagina's.
Veel acties worden er ondernomen om alle vormen van kanker te bestrijden. En zo hoort het ook. Want het zal je waarheid maar worden. De diagnose kanker.... en dan? Chapeau voor alle onderzoekers en hulpverleners maar ook de mensen die zich inzetten geld te verzamelen om onderzoek te bekostigen. Niemand wil afscheid nemen van zijn dierbare of eigen leven dus deze boeken zijn zo belangrijk om de aandacht erbij te houden. Samen de schouders eronder tegen (borst) kanker!
April 5, 2016
Dat Berdien Stenberg goed kan fluiten wist ik wel, maar een schrijfster had ik niet achter haar gezocht. Ik was dus wel nieuwsgierig naar dit boek. Ook omdat het een persoonlijk verhaal betreft, over een onderwerp dat denk ik veel vrouwen raakt: borstkanker.
Ik moet zeggen: schrijven kan ze. Het is ook op zich wel interessant om haar ervaringen met het ziek zijn, de doktersbezoeken, de behandelingen enz te lezen.
Toch viel het boek me eerlijk gezegd wat tegen, omdat een groot deel van het boek niet over haar eigen ziekte ging, maar over het ziekteproces van haar vriendin met Non-Hodgkin lymfoom.
Ik begrijp dat in je eigen ziekteproces eerdere ervaringen van wezenlijk belang zijn. Het verhaal van deze vriendin is ook absoluut wel de moeite van het vertellen waard. Maar als lezer vond ik het verwarrend om te moeten schakelen tussen het ziekteproces van de hoofdpersoon en dat van de vriendin.
Al met al voor het totaalplaatje 2,5*
Gelezen via Elly's choice in iets meer dan 4 uur
Deze en andere recensies ook op www.facebook.com/Gabbyleest
Ik moet zeggen: schrijven kan ze. Het is ook op zich wel interessant om haar ervaringen met het ziek zijn, de doktersbezoeken, de behandelingen enz te lezen.
Toch viel het boek me eerlijk gezegd wat tegen, omdat een groot deel van het boek niet over haar eigen ziekte ging, maar over het ziekteproces van haar vriendin met Non-Hodgkin lymfoom.
Ik begrijp dat in je eigen ziekteproces eerdere ervaringen van wezenlijk belang zijn. Het verhaal van deze vriendin is ook absoluut wel de moeite van het vertellen waard. Maar als lezer vond ik het verwarrend om te moeten schakelen tussen het ziekteproces van de hoofdpersoon en dat van de vriendin.
Al met al voor het totaalplaatje 2,5*
Gelezen via Elly's choice in iets meer dan 4 uur
Deze en andere recensies ook op www.facebook.com/Gabbyleest
May 16, 2016
Op zich leest het snel weg en is het interessant om te lezen wat een vrouw meemaakt als ze borstkanker heeft. Maar ik vond haar eigen verhaal erg beperkt. Ging vooral over de ziekte van haar vriendin en haar rol als mantelzorger. Daarbij regelmatig informatie die er eigenlijk niet toe deed.
June 1, 2014
Dit boek viel voor mij tegen. Het ging meer over een vriendin die voorheen ziek was dan over de schrijfster zelf.
March 17, 2016
In 24 uur uitgelezen. Wat een aangrijpend verhaal, en tegelijkertijd heb ik ook regelmatig zitten grinniken. Goed geschreven, leest fijn weg, en legt moeilijk weg.
April 11, 2016
Geen fantastich boek, leest wel lekker weg.
Read
October 14, 2018Het gaat met name over het ziektebeeld van haar vriendin.,
Over haar eigen doet ze wat lichtvoetig
Ben erg teleurgesteld in haar kwetsende manier van schrijven mbt Annemarie Jorritsma, ex burgemeester van Almere.
Ken deze vrouw zelf niet van naam,(woon daarvoor te lang in het buitenland) maar vind dat Berdien in haar opmerkingen te ver is gegaan.
Daarnaast voegt het niets toe aan het verhaal.
Vind dit erg teleurstellend... Vandaar ook geen sterren van mij.
Over haar eigen doet ze wat lichtvoetig
Ben erg teleurgesteld in haar kwetsende manier van schrijven mbt Annemarie Jorritsma, ex burgemeester van Almere.
Ken deze vrouw zelf niet van naam,(woon daarvoor te lang in het buitenland) maar vind dat Berdien in haar opmerkingen te ver is gegaan.
Daarnaast voegt het niets toe aan het verhaal.
Vind dit erg teleurstellend... Vandaar ook geen sterren van mij.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews