Deze titel staat al sinds 1984 in mijn boekenkast. Het was destijds mijn eerste kennismaking met de Jugendstil, en sindsdien ben ik blijvend gefascineerd door de enigszins morbide verfijning van het fin de siècle. Het is een groot en dik volume, maar opvallend licht in de hand door de keuze voor papier van bescheiden kwaliteit. Toch blijkt juist het ruwe, vezelige oppervlak verrassend goed te passen bij de grafiek die in het boek is opgenomen. Een ander pluspunt is dat het werk verwijzingen bevat naar kunstenaars — ook buiten het Duitstalige cultuurgebied — die nog altijd in de schaduw verkeren van de verblindende aanwezigheid van de Secession, en over wie nooit een monografie is verschenen. Misschien keer ik daarom steeds weer met plezier naar dit boek terug.